नृसिंहस्तवराजः २ Nrisimha Stavarajah

सर्वज्ञं वेदकर्तारं पुराणपुरुषोत्तमम् ।पपृच्छुः मुनयः कृष्णं कृपालुं भक्तवत्सलम् ॥ १॥

sarvajñaṃ vedakartāraṃ purāṇapuruṣottamam |papṛcchuḥ munayaḥ kṛṣṇaṃ kṛpāluṃ bhaktavatsalam || 1||

भगवान् भूतभव्येश सर्वज्ञ करूणानिधे ।किं तत्त्वं किं परं जाप्यं ध्यानं किं मुक्तिसाधनम् ॥ २॥

bhagavān bhūtabhavyeśa sarvajña karūṇānidhe |kiṃ tattvaṃ kiṃ paraṃ jāpyaṃ dhyānaṃ kiṃ muktisādhanam || 2||

श्रोतुमिच्छामि हे देव तद्वद सर्वसाधनम् ।सर्वभावेन जातस्त्वां शरण्यं शरणं प्रभो ॥ ३॥

śrotumicchāmi he deva tadvada sarvasādhanam |sarvabhāvena jātastvāṃ śaraṇyaṃ śaraṇaṃ prabho || 3||

श्रीकृष्ण उवाच ।सच्चिदानन्दमद्वैतं स्वप्रकाशं परं शिवम् ।यज्ज्योतिज्योतिषां पूर्णं तत्तत्वं श्रुतयो विदुः ॥ ४॥

śrīkṛṣṇa uvāca |saccidānandamadvaitaṃ svaprakāśaṃ paraṃ śivam |yajjyotijyotiṣāṃ pūrṇaṃ tattatvaṃ śrutayo viduḥ || 4||

श्रीनृसिंहस्तवान्नान्यत् तत्त्वं जाप्यं परं विदुः ।सर्वदुःखहरं ज्ञानदायकं भोगसाधनम् ॥ ५॥

śrīnṛsiṃhastavānnānyat tattvaṃ jāpyaṃ paraṃ viduḥ |sarvaduḥkhaharaṃ jñānadāyakaṃ bhogasādhanam || 5||

अथ ज्ञानं प्रवक्ष्यामि सर्वाभीष्टप्रदायकम् ।नृसिंहस्तवराजेन सर्वपापहरं परम् ॥ ६॥

atha jñānaṃ pravakṣyāmi sarvābhīṣṭapradāyakam |nṛsiṃhastavarājena sarvapāpaharaṃ param || 6||

महाचक्रस्य नाभिस्थं क्षीरसागरमध्यगम् ।श्वेतद्वीपे महादिव्ये प्रासादे रत्नशोभिते ॥ ७॥

mahācakrasya nābhisthaṃ kṣīrasāgaramadhyagam |śvetadvīpe mahādivye prāsāde ratnaśobhite || 7||

सिंहासनसमारूढं छत्रीभूतं फणीन्द्रकम् ।त्र्यक्षं चक्रपिनाकाढ्यं सर्वदाऽभयदायकम् ॥ ८॥

siṃhāsanasamārūḍhaṃ chatrībhūtaṃ phaṇīndrakam |tryakṣaṃ cakrapinākāḍhyaṃ sarvadā'bhayadāyakam || 8||

शरच्चन्द्रनिभं स्वच्छं नीलकण्ठं मनोहरम् ।सदा केसरसंवीतं विकटभ्रूयुतं शिवम् ॥ ९॥

śaraccandranibhaṃ svacchaṃ nīlakaṇṭhaṃ manoharam |sadā kesarasaṃvītaṃ vikaṭabhrūyutaṃ śivam || 9||

योगारूढं प्रसन्नास्यं चन्द्रमौलिं कृपाकरम् ।नृसिंहं परमानन्दं सत्यज्ञानस्वरूपिणम् ॥ १०॥

yogārūḍhaṃ prasannāsyaṃ candramauliṃ kṛpākaram |nṛsiṃhaṃ paramānandaṃ satyajñānasvarūpiṇam || 10||

प्रह्लादवरदं देवं चिन्तयामि परात्परम् ।इन्द्रादिभिस्स्तुतं लक्ष्म्या सेवितं भूषणोज्ज्वलम् ॥ ११॥

prahlādavaradaṃ devaṃ cintayāmi parātparam |indrādibhisstutaṃ lakṣmyā sevitaṃ bhūṣaṇojjvalam || 11||

पीताम्बरधरं देवं चारुदंष्ट्रं सुलोचनम् ।श्रीवत्सकौस्तुभोपेतं वनमालाविभूषितम् ॥ १२॥

pītāmbaradharaṃ devaṃ cārudaṃṣṭraṃ sulocanam |śrīvatsakaustubhopetaṃ vanamālāvibhūṣitam || 12||

एवं ध्यात्वा नृसिंहाख्यं परं ब्रह्मसनातनम् ।सन्तुष्टहृदयो मूर्ध्नि कृताञ्जलिरिदं पठेत् ॥ १३॥

evaṃ dhyātvā nṛsiṃhākhyaṃ paraṃ brahmasanātanam |santuṣṭahṛdayo mūrdhni kṛtāñjaliridaṃ paṭhet || 13||

नृसिंहस्तवराजं च सर्वकामप्रदं शिवम् ।सर्वारिष्टहरं दिव्यं दुष्टनाशनमुत्तमम् ॥ १४॥

nṛsiṃhastavarājaṃ ca sarvakāmapradaṃ śivam |sarvāriṣṭaharaṃ divyaṃ duṣṭanāśanamuttamam || 14||

ॐ अस्य श्रीनृसिंहस्तवराजस्य श्रीकृष्णः ऋषिः ।श्रीलक्ष्मीनृसिंहो देवता ।अनुष्टुप् छन्दः । श्रीनृसिंहप्रीत्यर्थे जपे विनियोगः ॥ॐकाराक्षं शिवं पूर्णं नारसिंहं कृपाकरम् ।निर्विकारं परं धाम चिन्तयामि परात्परम् ॥ १५॥

oṃ asya śrīnṛsiṃhastavarājasya śrīkṛṣṇaḥ ṛṣiḥ |śrīlakṣmīnṛsiṃho devatā |anuṣṭup chandaḥ | śrīnṛsiṃhaprītyarthe jape viniyogaḥ ||oṃkārākṣaṃ śivaṃ pūrṇaṃ nārasiṃhaṃ kṛpākaram |nirvikāraṃ paraṃ dhāma cintayāmi parātparam || 15||

सत्यं ज्ञानपरं ब्रह्म यत्फलं यमनन्तकम् ।एवं सदोदितं शान्तं निर्मलं निष्फलं परम् ॥ १६॥

satyaṃ jñānaparaṃ brahma yatphalaṃ yamanantakam |evaṃ sadoditaṃ śāntaṃ nirmalaṃ niṣphalaṃ param || 16||

निरञ्जनं निराकारमखण्डं तमसः परम् ।भक्तानुग्रहकर्तारं प्रह्लादवरदं प्रभुम् ॥ १७॥

nirañjanaṃ nirākāramakhaṇḍaṃ tamasaḥ param |bhaktānugrahakartāraṃ prahlādavaradaṃ prabhum || 17||

असाध्यसर्वरोगघ्नं समस्तासुरनाशनम् ।कृतान्तवाहनं भीमं कालमृत्युनिवारणम् ॥ १८॥

asādhyasarvarogaghnaṃ samastāsuranāśanam |kṛtāntavāhanaṃ bhīmaṃ kālamṛtyunivāraṇam || 18||

भीषणं विकटं शान्तं दुष्टग्रहनिवारणम् ।सर्वाक्षोभ्यं महाविष्णुं नारायणमनामयम् ॥ १९॥

bhīṣaṇaṃ vikaṭaṃ śāntaṃ duṣṭagrahanivāraṇam |sarvākṣobhyaṃ mahāviṣṇuṃ nārāyaṇamanāmayam || 19||

देवदानवदुर्दर्श्य जगद्रक्षकरक्षणम् ।उग्रसिंहं सदाशान्तं स्मृतिमात्राखिलप्रदम् ॥ २०॥

devadānavadurdarśya jagadrakṣakarakṣaṇam |ugrasiṃhaṃ sadāśāntaṃ smṛtimātrākhilapradam || 20||

ॐकाररूपं त्रिदशाधिनाथं ब्रह्मस्वरूपं विमलं प्रशान्तम् ।अनन्तमेकं परिपूर्णरूपं स्मरामि रामं प्रणमामि सिंहम् ॥ २१॥

oṃkārarūpaṃ tridaśādhināthaṃ brahmasvarūpaṃ vimalaṃ praśāntam |anantamekaṃ paripūrṇarūpaṃ smarāmi rāmaṃ praṇamāmi siṃham || 21||

पिङ्गोर्ध्वकेशं विवृताननं तं पिङ्गत्रिनेत्रं धवलं सुसौम्यम् ।नमामि सिंहं परमेश्वरं वै सत्याधिरूपं निहितं गुहायाम् ॥ २२॥

piṅgordhvakeśaṃ vivṛtānanaṃ taṃ piṅgatrinetraṃ dhavalaṃ susaumyam |namāmi siṃhaṃ parameśvaraṃ vai satyādhirūpaṃ nihitaṃ guhāyām || 22||

मोक्षैकहेतुं परमं शरण्यं भृत्यार्तिनाशं जगदेकहेतुम् ।आनन्दरूपं विततं च पूर्णं नमामि सिंहं परमं द्वितीयम् ॥ २३॥

mokṣaikahetuṃ paramaṃ śaraṇyaṃ bhṛtyārtināśaṃ jagadekahetum |ānandarūpaṃ vitataṃ ca pūrṇaṃ namāmi siṃhaṃ paramaṃ dvitīyam || 23||

नारायणं वै रघुनाथमेकं ब्रह्मस्वरूपं विविधात्मरूपम् ।नित्यं निदानं परमीशितारं मत्स्यादिरूपं प्रणमामि सिंहम् ॥ २४॥

nārāyaṇaṃ vai raghunāthamekaṃ brahmasvarūpaṃ vividhātmarūpam |nityaṃ nidānaṃ paramīśitāraṃ matsyādirūpaṃ praṇamāmi siṃham || 24||

राजाधिराजं रघुनाथमीशं श्रीरामचन्द्रं शरणं नृसिंहम् ।श्रीवासुदेवं शिखिपिच्छचूडं सुवेणुवाद्यं निरतं महान्तम् ॥ २५॥

rājādhirājaṃ raghunāthamīśaṃ śrīrāmacandraṃ śaraṇaṃ nṛsiṃham |śrīvāsudevaṃ śikhipicchacūḍaṃ suveṇuvādyaṃ nirataṃ mahāntam || 25||

विश्चैकदीपं ज्वलनार्कदीप्तिं जाज्वल्यमानं महसा परेण ।श्रीदिव्यसिंहं महताम्महान्तं हिरण्यगर्भं शरणं प्रपद्ये ॥ २६॥

viścaikadīpaṃ jvalanārkadīptiṃ jājvalyamānaṃ mahasā pareṇa |śrīdivyasiṃhaṃ mahatāmmahāntaṃ hiraṇyagarbhaṃ śaraṇaṃ prapadye || 26||

वैराजरूपं पुरूषं पुराणं सहस्रशीर्षं शतपत्रपादम् ।ब्रह्मेशरूपं कृतविश्वमीड्यं नृसिंहमाद्यं परिपूर्णमीडे ॥ २७॥

vairājarūpaṃ purūṣaṃ purāṇaṃ sahasraśīrṣaṃ śatapatrapādam |brahmeśarūpaṃ kṛtaviśvamīḍyaṃ nṛsiṃhamādyaṃ paripūrṇamīḍe || 27||

अन्नादिकोशं जगदद्वितीयं पुच्छं नृसिंहं शरणं शरण्यम् ।ज्ञानैकलभ्यं सुधियां हि पुंसां धर्मादिहेतुं शरणं प्रपद्ये ॥ २८॥

annādikośaṃ jagadadvitīyaṃ pucchaṃ nṛsiṃhaṃ śaraṇaṃ śaraṇyam |jñānaikalabhyaṃ sudhiyāṃ hi puṃsāṃ dharmādihetuṃ śaraṇaṃ prapadye || 28||

ब्रह्मा विष्णुर्महेशस्त्वमिन्द्रो वह्निर्यमस्तथा ।वरुणो वायुरीशानः कुबेरो हरे प्रभो ॥ २९॥

brahmā viṣṇurmaheśastvamindro vahniryamastathā |varuṇo vāyurīśānaḥ kubero hare prabho || 29||

सूर्यादिग्रहरूपस्त्वं नृहरे गुरुरूपधृक् ।मन्त्रराजस्वरूपस्त्वं सामराज नमोऽस्तु ते ॥ ३०॥

sūryādigraharūpastvaṃ nṛhare gururūpadhṛk |mantrarājasvarūpastvaṃ sāmarāja namo'stu te || 30||

पिता माता सुहृद् बन्धुर्नृहरे त्वं सदा मम ।त्वमेव सकलं ब्रह्मन् त्वां विना नास्ति मे गतिः ॥ ३१॥

pitā mātā suhṛd bandhurnṛhare tvaṃ sadā mama |tvameva sakalaṃ brahman tvāṃ vinā nāsti me gatiḥ || 31||

मातृका प्रणवादिश्च सर्वमन्त्रमयाच्युत ।सर्वदेवमयाचिन्त्य सिंहास्याय नमोऽस्तु ते ॥ ३२॥

mātṛkā praṇavādiśca sarvamantramayācyuta |sarvadevamayācintya siṃhāsyāya namo'stu te || 32||

श्रीकृष्ण उवाच ।अनेन स्तवराजेन नृसिंहो भक्तवत्सलः ।ततः प्रीतः प्रसन्नोऽभूत् भक्तेभ्यः पुरुषोत्तमः ॥ ३३॥

śrīkṛṣṇa uvāca |anena stavarājena nṛsiṃho bhaktavatsalaḥ |tataḥ prītaḥ prasanno'bhūt bhaktebhyaḥ puruṣottamaḥ || 33||

श्रीनृसिंह उवाच ।भो भो भक्तवराः सर्वे श्रुणुध्वं वरमुत्तमम् ।अहं भक्तपराधीनो अन्येषामतिदुर्लभः ॥ ३४॥

śrīnṛsiṃha uvāca |bho bho bhaktavarāḥ sarve śruṇudhvaṃ varamuttamam |ahaṃ bhaktaparādhīno anyeṣāmatidurlabhaḥ || 34||

भक्ता ऊचुः ।यदि नोऽसि प्रसन्नस्त्वं देवदेव कृपानिधे ।त्वमेव नितरां देहि त्वयि भक्तिं दृढां प्रभो ॥ ३५॥

bhaktā ūcuḥ |yadi no'si prasannastvaṃ devadeva kṛpānidhe |tvameva nitarāṃ dehi tvayi bhaktiṃ dṛḍhāṃ prabho || 35||

श्रीनृसिंह उवाच ।श्रूयतां सावधानेन भक्तिर्वोऽस्तु सदा मयि ।अन्यश्च श्रूयतां विप्राः येन प्रीतो भवाम्यहम् ॥ ३६॥

śrīnṛsiṃha uvāca |śrūyatāṃ sāvadhānena bhaktirvo'stu sadā mayi |anyaśca śrūyatāṃ viprāḥ yena prīto bhavāmyaham || 36||

अनेन स्तवराजेन श्रद्धया कृतनिश्चयः ।यः स्तौति दीक्षितः भक्तः तस्याहं कामपूरकः ॥ ३७॥

anena stavarājena śraddhayā kṛtaniścayaḥ |yaḥ stauti dīkṣitaḥ bhaktaḥ tasyāhaṃ kāmapūrakaḥ || 37||

एककालं त्रिकालं वा चतुर्दश्यामथापि वा ।स्वात्यां तु मन्दवारे च स्तोत्रमेतत्पठन्ति ये ॥ ३८॥

ekakālaṃ trikālaṃ vā caturdaśyāmathāpi vā |svātyāṃ tu mandavāre ca stotrametatpaṭhanti ye || 38||

ईप्सितं सफलं तेषां भवत्येव न संशयः ।अनिष्टस्य च वार्तापि श्रूयते तैर्न च क्वचित् ॥ ३९॥

īpsitaṃ saphalaṃ teṣāṃ bhavatyeva na saṃśayaḥ |aniṣṭasya ca vārtāpi śrūyate tairna ca kvacit || 39||

भक्ता ऊचुः ।सर्वान्तर्यामिणां देव हरे चैतन्यरूपिणा ।यो हि दत्तो वरोऽस्मभ्यं सत्योऽयं त्वत्प्रसादतः ॥ ४०॥

bhaktā ūcuḥ |sarvāntaryāmiṇāṃ deva hare caitanyarūpiṇā |yo hi datto varo'smabhyaṃ satyo'yaṃ tvatprasādataḥ || 40||

इति कृष्णेन सम्प्रोक्तो ऋषिभ्यो नृहरे स्तवः ।प्रीयतां तेन देवेशो नृसिंहो भक्तवत्सलः ॥ ४१॥

iti kṛṣṇena samprokto ṛṣibhyo nṛhare stavaḥ |prīyatāṃ tena deveśo nṛsiṃho bhaktavatsalaḥ || 41||

इति श्रीकृष्णऋषिसंवादे श्रीनृसिंहस्तवराजः सम्पूर्णः ।

iti śrīkṛṣṇaṛṣisaṃvāde śrīnṛsiṃhastavarājaḥ sampūrṇaḥ |