नरसिंहकवचम् अथवा लक्ष्मीनृसिंहकवचम् Narasimha Kavacham

श्री गणेशाय नमः ।श्रीमद्दिव्यलक्ष्मीनृसिंहाय नमः ।अथ श्रीलक्ष्मीनृसिंहकवचप्रारम्भः ।ॐ अस्य श्रीलक्ष्मीनृसिंहकवचमालामन्त्रस्य व्यासप्रह्लाद ऋषिः शिरसि ।श्रीलक्ष्मीनृसिंहो देवता हृदये । अनुष्टुप्छन्दः मुखे ।सर्वव्यापी स्तम्भवासो बीजं नाभौ ।श्रीः शक्तिः पादयोः ।गुह्यरूपधृक् कीलकं सर्वाङ्गे ।श्रीलक्ष्मीनृसिंहप्रसादसिध्यर्थे श्रीलक्ष्मीनृसिंहकवचस्तोत्रमन्त्रराजजपे विनियोगः ।अथ करन्यासः ।ॐ योगिहृत्पद्मवासाय अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।ॐ लक्ष्मीनृसिंहाय तर्जनीभ्यां नमः ।ॐ स्वप्रकाशाय मध्यमाभ्यां नमः ।ॐ सहस्रशीर्षाय अनामिकाभ्यां नमः ।ॐ सोमसूर्याग्निलोचनाय कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।ॐ दिव्यास्त्रशोभितभुजाय करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ।अथ हृदयादिन्यासः ।ॐ योगिहृत्पद्मवासाय हृदयाय नमः ।ॐ लक्ष्मीनृसिंहाय शिरसे स्वाहा ।ॐ स्वप्रकाशाय शिखायै वषट् ।ॐ सहस्रशीर्षाय कवचाय हुम् ।ॐ सोमसूर्याग्निलोचनाय नेत्रत्रयाय वौषट् ।ॐ दिव्यास्त्रशोभितभुजाय अस्त्राय फट् ।ॐ भूर्भुवस्वरोम् ।इति दिग्बन्धः ।अथ ध्यानम् ।कर्पूरधामबलं कटकाङ्गदादिछत्रं त्रिनेत्रशशिशेखरमण्डितास्यम् ।वामाङ्कसंस्थितरमानयनाभिरामं चक्राब्जशङ्खसगदं नृहरि नमामि ॥ ।नमस्कृत्य गणाधीशं सर्वविघ्ननिवारणम् ।नृसिंहकवचं वक्ष्ये प्रह्लादेनोदितं पुरा ।सर्वरक्षाकरं पुण्यं सर्वोपद्रवनाशनम् ॥ १॥

śrī gaṇeśāya namaḥ |śrīmaddivyalakṣmīnṛsiṃhāya namaḥ |atha śrīlakṣmīnṛsiṃhakavacaprārambhaḥ |oṃ asya śrīlakṣmīnṛsiṃhakavacamālāmantrasya vyāsaprahlāda ṛṣiḥ śirasi |śrīlakṣmīnṛsiṃho devatā hṛdaye | anuṣṭupchandaḥ mukhe |sarvavyāpī stambhavāso bījaṃ nābhau |śrīḥ śaktiḥ pādayoḥ |guhyarūpadhṛk kīlakaṃ sarvāṅge |śrīlakṣmīnṛsiṃhaprasādasidhyarthe śrīlakṣmīnṛsiṃhakavacastotramantrarājajape viniyogaḥ |atha karanyāsaḥ |oṃ yogihṛtpadmavāsāya aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |oṃ lakṣmīnṛsiṃhāya tarjanībhyāṃ namaḥ |oṃ svaprakāśāya madhyamābhyāṃ namaḥ |oṃ sahasraśīrṣāya anāmikābhyāṃ namaḥ |oṃ somasūryāgnilocanāya kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |oṃ divyāstraśobhitabhujāya karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ |atha hṛdayādinyāsaḥ |oṃ yogihṛtpadmavāsāya hṛdayāya namaḥ |oṃ lakṣmīnṛsiṃhāya śirase svāhā |oṃ svaprakāśāya śikhāyai vaṣaṭ |oṃ sahasraśīrṣāya kavacāya hum |oṃ somasūryāgnilocanāya netratrayāya vauṣaṭ |oṃ divyāstraśobhitabhujāya astrāya phaṭ |oṃ bhūrbhuvasvarom |iti digbandhaḥ |atha dhyānam |karpūradhāmabalaṃ kaṭakāṅgadādichatraṃ trinetraśaśiśekharamaṇḍitāsyam |vāmāṅkasaṃsthitaramānayanābhirāmaṃ cakrābjaśaṅkhasagadaṃ nṛhari namāmi || |namaskṛtya gaṇādhīśaṃ sarvavighnanivāraṇam |nṛsiṃhakavacaṃ vakṣye prahlādenoditaṃ purā |sarvarakṣākaraṃ puṇyaṃ sarvopadravanāśanam || 1||

सर्व सम्पत्करं चैव स्वर्गमोक्षप्रदायकम् ।ध्यात्वा नृसिंहं देवेशं हेमसिंहासनस्थितम् ॥ २॥

sarva sampatkaraṃ caiva svargamokṣapradāyakam |dhyātvā nṛsiṃhaṃ deveśaṃ hemasiṃhāsanasthitam || 2||

विवृतास्यं त्रिनयनं शरदिन्दुसमप्रभम् ।लक्ष्म्यालिङ्गितवामाङ्गं विभूतिभिरुपाश्रितम् ॥ ३॥

vivṛtāsyaṃ trinayanaṃ śaradindusamaprabham |lakṣmyāliṅgitavāmāṅgaṃ vibhūtibhirupāśritam || 3||

चतुर्भुजं कोमलाङ्गं स्वर्णकुण्डलशोभितम् ।सरोजशोभितोरस्कं रत्नकेयूरमुद्रितम् ॥ ४॥ (रत्नकेयूरशोभितम्)

caturbhujaṃ komalāṅgaṃ svarṇakuṇḍalaśobhitam |sarojaśobhitoraskaṃ ratnakeyūramudritam || 4|| (ratnakeyūraśobhitam)

तप्तकाञ्चनसंकाशं पीतनिर्मलवाससम् ।इन्द्रादिसुरमौलिस्थस्फुरन्माणिक्यदीप्तिभिः ॥ ५॥

taptakāñcanasaṃkāśaṃ pītanirmalavāsasam |indrādisuramaulisthasphuranmāṇikyadīptibhiḥ || 5||

विराजितपदद्वन्द्वं शङ्खचक्रादि हेतिभिः ।गरुत्मता च विनयात् स्तूयमानं मुदान्वितम् ॥ ६॥ (सविनयं)

virājitapadadvandvaṃ śaṅkhacakrādi hetibhiḥ |garutmatā ca vinayāt stūyamānaṃ mudānvitam || 6|| (savinayaṃ)

स्वहृत्कमलसंवासं कृत्वा तु कवचं पठेत् ।नृसिंहो मे शिरः पातु लोकरक्षार्थसम्भवः ॥ ७॥ (आत्मसम्भवः)

svahṛtkamalasaṃvāsaṃ kṛtvā tu kavacaṃ paṭhet |nṛsiṃho me śiraḥ pātu lokarakṣārthasambhavaḥ || 7|| (ātmasambhavaḥ)

सर्वगोऽपि स्तम्भवासः भालं मे रक्षतु ध्वनिम् ।नृसिंहो मे दृशौ पातु सोमसूर्याग्निलोचनः ॥ ८॥

sarvago'pi stambhavāsaḥ bhālaṃ me rakṣatu dhvanim |nṛsiṃho me dṛśau pātu somasūryāgnilocanaḥ || 8||

स्मृतिं मे पातु नृहरिर्मुनिवर्यस्तुतिप्रियः ।नासं मे सिंहनासस्तु मुखं लक्ष्मीमुखप्रियः ॥ ९॥

smṛtiṃ me pātu nṛharirmunivaryastutipriyaḥ |nāsaṃ me siṃhanāsastu mukhaṃ lakṣmīmukhapriyaḥ || 9||

सर्वविद्याधिपः पातु नृसिंहो रसनां मम ।वक्त्रं पात्विन्दुवदनं सदा प्रह्लादवन्दितः ॥ १०॥

sarvavidyādhipaḥ pātu nṛsiṃho rasanāṃ mama |vaktraṃ pātvinduvadanaṃ sadā prahlādavanditaḥ || 10||

नृसिंहः पातु मे कण्ठं स्कन्धौ भूभरान्तकृत् ।दिव्यास्त्रशोभितभुजो नृसिंहः पातु मे भुजौ ॥ ११॥

nṛsiṃhaḥ pātu me kaṇṭhaṃ skandhau bhūbharāntakṛt |divyāstraśobhitabhujo nṛsiṃhaḥ pātu me bhujau || 11||

करौ मे देववरदो नृसिंहः पातु सर्वतः ।हृदयं योगिसाध्यश्च निवासं पातु मे हरिः ॥ १२॥ (हृददं)

karau me devavarado nṛsiṃhaḥ pātu sarvataḥ |hṛdayaṃ yogisādhyaśca nivāsaṃ pātu me hariḥ || 12|| (hṛdadaṃ)

मध्यं पातु हिरण्याक्षवक्षःकुक्षिविदारणः ।नाभिं मे पातु नृहरिः स्वनाभि ब्रह्मसंस्तुतः ॥ १३॥

madhyaṃ pātu hiraṇyākṣavakṣaḥkukṣividāraṇaḥ |nābhiṃ me pātu nṛhariḥ svanābhi brahmasaṃstutaḥ || 13||

ब्रह्माण्डकोटयः कट्यां यस्यासौ पातु मे कटिम् ।गुह्यं मे पातु गुह्यानां मन्त्राणां गुह्यरूपदृक् ॥ १४॥

brahmāṇḍakoṭayaḥ kaṭyāṃ yasyāsau pātu me kaṭim |guhyaṃ me pātu guhyānāṃ mantrāṇāṃ guhyarūpadṛk || 14||

ऊरु मनोभवः पातु जानुनी नररूपधृक् ।जङ्घे पातु धराभारहर्ता योऽसौ नृकेसरी ॥ १५॥

ūru manobhavaḥ pātu jānunī nararūpadhṛk |jaṅghe pātu dharābhārahartā yo'sau nṛkesarī || 15||

सुरराज्यप्रदः पातु पादौ मे नृहरीश्वरः ।सहस्रशीर्षा पुरुषः पातु मे सर्वशस्तनुम् ॥ १६॥

surarājyapradaḥ pātu pādau me nṛharīśvaraḥ |sahasraśīrṣā puruṣaḥ pātu me sarvaśastanum || 16||

महोग्रः पूर्वतः पातु महावीराग्रजोऽग्नितः ।महाविष्णुर्दक्षिणे तु महाज्वालस्तु नैरृतौ ॥ १७॥

mahograḥ pūrvataḥ pātu mahāvīrāgrajo'gnitaḥ |mahāviṣṇurdakṣiṇe tu mahājvālastu nairṛtau || 17||

पश्चिमे पातु सर्वेशो दिशि मे सर्वतोमुखः ।नृसिंहः पातु वायव्यां सौम्यां भीषणविग्रहः ॥ १८॥

paścime pātu sarveśo diśi me sarvatomukhaḥ |nṛsiṃhaḥ pātu vāyavyāṃ saumyāṃ bhīṣaṇavigrahaḥ || 18||

ईशान्यां पातु भद्रो मे सर्वमङ्गलदायकः ।(अधश्चोर्ध्वं तथा मध्ये पातु मां भक्तवत्सलः ।)संसारभयतः पातु मृत्योर्मृत्युर्नृकेसरी ॥ १९॥

īśānyāṃ pātu bhadro me sarvamaṅgaladāyakaḥ |(adhaścordhvaṃ tathā madhye pātu māṃ bhaktavatsalaḥ |)saṃsārabhayataḥ pātu mṛtyormṛtyurnṛkesarī || 19||

(जले रक्षतु वाराहः स्थले रक्षतु वामनः ।अटव्यां नारसिंहश्च सर्वतः पातु केशवः ॥)(फलश्रुतिः)इदं नृसिंहकवचं प्रह्लादमुखमण्डितम् ।भक्तिमान् यः पठेन्नित्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ २०॥ (सर्वपापात्)

(jale rakṣatu vārāhaḥ sthale rakṣatu vāmanaḥ |aṭavyāṃ nārasiṃhaśca sarvataḥ pātu keśavaḥ ||)(phalaśrutiḥ)idaṃ nṛsiṃhakavacaṃ prahlādamukhamaṇḍitam |bhaktimān yaḥ paṭhennityaṃ sarvapāpaiḥ pramucyate || 20|| (sarvapāpāt)

पुत्रवान् धनवान् लोके दीर्घायुरुपजायते ।यं यं कामयते कामं तं तं प्राप्नोत्यसंशयम् ॥ २१॥ (कामान्)

putravān dhanavān loke dīrghāyurupajāyate |yaṃ yaṃ kāmayate kāmaṃ taṃ taṃ prāpnotyasaṃśayam || 21|| (kāmān)

सर्वत्र जयमाप्नोति सर्वत्र विजयी भवेत् ।भूम्यन्तरीक्षदिव्यानां ग्रहाणां विनिवारणम् ॥ २२॥

sarvatra jayamāpnoti sarvatra vijayī bhavet |bhūmyantarīkṣadivyānāṃ grahāṇāṃ vinivāraṇam || 22||

वृश्चिकोरगसम्भूत विषापहरणं परम् ।ब्रह्मराक्षसयक्षाणां दूरोत्सारणकारणम् ॥ २३॥

vṛścikoragasambhūta viṣāpaharaṇaṃ param |brahmarākṣasayakṣāṇāṃ dūrotsāraṇakāraṇam || 23||

भूर्जे वा तालपत्रे वा कवचं लिखितं शुभम् ।करमूले धृतं येन सिध्येयुः कर्मसिद्धयः ॥ २४॥ (तस्य कार्याणि)

bhūrje vā tālapatre vā kavacaṃ likhitaṃ śubham |karamūle dhṛtaṃ yena sidhyeyuḥ karmasiddhayaḥ || 24|| (tasya kāryāṇi)

देवासुरमनुष्येषु स्वं स्वमेव जयं लभेत् ।एकसन्ध्यं त्रिसन्ध्यं वा यः पठेन्नियतो नरः ॥ २५॥

devāsuramanuṣyeṣu svaṃ svameva jayaṃ labhet |ekasandhyaṃ trisandhyaṃ vā yaḥ paṭhenniyato naraḥ || 25||

सर्वमङ्गलमाङ्गल्यं भुक्तिं मुक्तिं च विन्दति ।द्वात्रिंशतिसहस्राणि पठेत् शुद्धात्मनां नृणाम् ॥ २६॥ (यः पठेत् शुद्धमानसः)

sarvamaṅgalamāṅgalyaṃ bhuktiṃ muktiṃ ca vindati |dvātriṃśatisahasrāṇi paṭhet śuddhātmanāṃ nṛṇām || 26|| (yaḥ paṭhet śuddhamānasaḥ)

कवचस्यास्य मन्त्रस्य मन्त्रसिद्धिः प्रजायते ।अनेन मन्त्रराजेन कृत्वा भस्माभिमन्त्रणम् ॥ २७॥

kavacasyāsya mantrasya mantrasiddhiḥ prajāyate |anena mantrarājena kṛtvā bhasmābhimantraṇam || 27||

तिलकं विन्यसेद्यस्तु तस्य ग्रहभयं हरेत् ।त्रिवारं जपमानस्तु दत्तं वार्यभिमन्त्र्य च ॥ २८॥ (वारिभ्य मन्त्र्य च)

tilakaṃ vinyasedyastu tasya grahabhayaṃ haret |trivāraṃ japamānastu dattaṃ vāryabhimantrya ca || 28|| (vāribhya mantrya ca)

प्राशयेद्यो नरो मन्त्रं नृसिंहध्यानमाचरेत् ।तस्य रोगाः प्रणश्यन्ति ये च स्युः कुक्षिसम्भवाः ॥ २९॥

prāśayedyo naro mantraṃ nṛsiṃhadhyānamācaret |tasya rogāḥ praṇaśyanti ye ca syuḥ kukṣisambhavāḥ || 29||

किमत्र बहुनोक्तेन नृसिंहसदृशो भवेत् ।मनसा चिन्तितं यत्तु स तच्चाप्नोत्यसंशयम् ॥ ३०॥

kimatra bahunoktena nṛsiṃhasadṛśo bhavet |manasā cintitaṃ yattu sa taccāpnotyasaṃśayam || 30||

(नृसिंहकोश २इति परमरहस्यसारमेतत्कवचवरं पठतीह यस्तु भक्त्या ।स भवति धनधान्यपुत्र भोगी तनुविगमे समुपैति नारसिंहम् ॥ ३१॥

(nṛsiṃhakośa 2iti paramarahasyasārametatkavacavaraṃ paṭhatīha yastu bhaktyā |sa bhavati dhanadhānyaputra bhogī tanuvigame samupaiti nārasiṃham || 31||

तप्तहाटककेशान्तज्वलत्पावकलोचन ।वज्रायुधनखस्पर्श दिव्यसिंह नमोऽस्तु ते ॥ ३२॥

taptahāṭakakeśāntajvalatpāvakalocana |vajrāyudhanakhasparśa divyasiṃha namo'stu te || 32||

श्रीनृसिंहो दिव्यसिंहः सर्वाभीष्टप्रदायकः ।एकवीरोऽद्भुतबलो मन्त्रयन्त्रकभञ्जनः ॥ ३३॥

śrīnṛsiṃho divyasiṃhaḥ sarvābhīṣṭapradāyakaḥ |ekavīro'dbhutabalo mantrayantrakabhañjanaḥ || 33||

भयं नास्ति भयं नास्ति नृसिंहपदसेवानात्।सत्यं सत्यं वचो वच्मि शङ्करोऽहं त्रिलोचनः ॥ ३४॥

bhayaṃ nāsti bhayaṃ nāsti nṛsiṃhapadasevānāt|satyaṃ satyaṃ vaco vacmi śaṅkaro'haṃ trilocanaḥ || 34||

कुतो भीतिः कुतो मृत्युः कुतस्तस्य दरिद्रता ।मृत्योर्मृत्युः रमानाथो यस्य नाथो नृकेसरी ॥ ३५॥

kuto bhītiḥ kuto mṛtyuḥ kutastasya daridratā |mṛtyormṛtyuḥ ramānātho yasya nātho nṛkesarī || 35||

भर्जनं भवबीजानां वर्धनं सुखसम्पदाम् ।तर्जनं यमदूतानां नृहरेर्नामगर्जनम् ॥ ३६॥

bharjanaṃ bhavabījānāṃ vardhanaṃ sukhasampadām |tarjanaṃ yamadūtānāṃ nṛharernāmagarjanam || 36||

माता नृसिंहश्च पिता नृसिंहो भ्राता नृसिंहश्च सखा नृसिंहःविद्या नृसिंहो द्रविणं नृसिंहः स्वामी नृसिंहः सकलं नृसिंहः ॥ ३७॥

mātā nṛsiṃhaśca pitā nṛsiṃho bhrātā nṛsiṃhaśca sakhā nṛsiṃhaḥvidyā nṛsiṃho draviṇaṃ nṛsiṃhaḥ svāmī nṛsiṃhaḥ sakalaṃ nṛsiṃhaḥ || 37||

यतो नृसिंहः परतो नृसिंहो यतो यतो यामि ततो नृसिंहः ।नृसिंहदेवादपरं न किञ्चित् ।तस्मान्नृसिंहं शरणं प्रपद्ये ॥ ३८॥

yato nṛsiṃhaḥ parato nṛsiṃho yato yato yāmi tato nṛsiṃhaḥ |nṛsiṃhadevādaparaṃ na kiñcit |tasmānnṛsiṃhaṃ śaraṇaṃ prapadye || 38||

)गर्जन्तं गर्जयन्तं निजभुजपटलं स्फोटयन्तं हठन्तंरूप्यन्तं तापयन्तं दिवि भुवि दितिजं क्षेपयन्तं क्षिपन्तम् । (क्षोभयन्तं क्षिपन्तम् ।)क्रन्दन्तं रोषयन्तं दिशि दिशि सततं संहरन्तं भरन्तं वर् भ्रमन्तंवीक्षन्तं घूर्णयन्तं शरनिकरशतैर्दिव्यसिंहं नमामि ॥ ३९॥ (करनिकर)

)garjantaṃ garjayantaṃ nijabhujapaṭalaṃ sphoṭayantaṃ haṭhantaṃrūpyantaṃ tāpayantaṃ divi bhuvi ditijaṃ kṣepayantaṃ kṣipantam | (kṣobhayantaṃ kṣipantam |)krandantaṃ roṣayantaṃ diśi diśi satataṃ saṃharantaṃ bharantaṃ var bhramantaṃvīkṣantaṃ ghūrṇayantaṃ śaranikaraśatairdivyasiṃhaṃ namāmi || 39|| (karanikara)

॥ इति श्रीब्रह्माण्डपुराणे नारदागस्तिसंवादे प्रह्लादप्रोक्तंश्रीनृसिंहकवचं अथवा श्रीलक्ष्मीनृसिंहकवचं सम्पूर्णमस्तु ॥॥ अथ श्री नृसिंहकवचस्तोत्रम् ॥नृसिंहकवचं वक्ष्ये प्रह्लादेनोदितं पुरा ।सर्वरक्षाकरं पुण्यं सर्वोपद्रवनाशनम् ॥ १॥

|| iti śrībrahmāṇḍapurāṇe nāradāgastisaṃvāde prahlādaproktaṃśrīnṛsiṃhakavacaṃ athavā śrīlakṣmīnṛsiṃhakavacaṃ sampūrṇamastu |||| atha śrī nṛsiṃhakavacastotram ||nṛsiṃhakavacaṃ vakṣye prahlādenoditaṃ purā |sarvarakṣākaraṃ puṇyaṃ sarvopadravanāśanam || 1||

सर्व सम्पत्करं चैव स्वर्गमोक्षप्रदायकम् ।ध्यात्वा नृसिंहं देवेशं हेमसिंहासनस्थितम् ॥ २॥

sarva sampatkaraṃ caiva svargamokṣapradāyakam |dhyātvā nṛsiṃhaṃ deveśaṃ hemasiṃhāsanasthitam || 2||

विवृतास्यं त्रिनयनं शरदिन्दुसमप्रभम् ।लक्ष्म्यालिङ्गितवामाङ्गं विभूतिभिरुपाश्रितम् ॥ ३॥

vivṛtāsyaṃ trinayanaṃ śaradindusamaprabham |lakṣmyāliṅgitavāmāṅgaṃ vibhūtibhirupāśritam || 3||

चतुर्भुजं कोमलाङ्गं स्वर्णकुण्डलशोभितम् ।सरोजशोभितोरस्कं रत्नकेयूरमुद्रितम् ॥ ४॥ वर् रत्नकेयूरशोभितम्

caturbhujaṃ komalāṅgaṃ svarṇakuṇḍalaśobhitam |sarojaśobhitoraskaṃ ratnakeyūramudritam || 4|| var ratnakeyūraśobhitam

तप्तकाञ्चनसंकाशं पीतनिर्मलवाससम् ।इन्द्रादिसुरमौलिस्थस्फुरन्माणिक्यदीप्तिभिः ॥ ५॥

taptakāñcanasaṃkāśaṃ pītanirmalavāsasam |indrādisuramaulisthasphuranmāṇikyadīptibhiḥ || 5||

विराजितपदद्वन्द्वं शङ्खचक्रादि हेतिभिः ।गरुत्मता च विनयात् स्तूयमानं मुदान्वितम् ॥ ६॥ वर् सविनयं

virājitapadadvandvaṃ śaṅkhacakrādi hetibhiḥ |garutmatā ca vinayāt stūyamānaṃ mudānvitam || 6|| var savinayaṃ

स्वहृत्कमलसंवासं कृत्वा तु कवचं पठेत् ।नृसिंहो मे शिरः पातु लोकरक्षार्थसम्भवः ॥ ७॥ वर् आत्मसम्भवः

svahṛtkamalasaṃvāsaṃ kṛtvā tu kavacaṃ paṭhet |nṛsiṃho me śiraḥ pātu lokarakṣārthasambhavaḥ || 7|| var ātmasambhavaḥ

सर्वगोऽपि स्तम्भवासः भालं मे रक्षतु ध्वनिम् ।नृसिंहो मे दृशौ पातु सोमसूर्याग्निलोचनः ॥ ८॥

sarvago'pi stambhavāsaḥ bhālaṃ me rakṣatu dhvanim |nṛsiṃho me dṛśau pātu somasūryāgnilocanaḥ || 8||

स्मृतिं मे पातु नृहरिर्मुनिवर्यस्तुतिप्रियः ।नासं मे सिंहनासस्तु मुखं लक्ष्मीमुखप्रियः ॥ ९॥

smṛtiṃ me pātu nṛharirmunivaryastutipriyaḥ |nāsaṃ me siṃhanāsastu mukhaṃ lakṣmīmukhapriyaḥ || 9||

सर्वविद्याधिपः पातु नृसिंहो रसनां मम ।वक्त्रं पात्विन्दुवदनं सदा प्रह्लादवन्दितः ॥ १०॥

sarvavidyādhipaḥ pātu nṛsiṃho rasanāṃ mama |vaktraṃ pātvinduvadanaṃ sadā prahlādavanditaḥ || 10||

नृसिंहः पातु मे कण्ठं स्कन्धौ भूभरान्तकृत् ।दिव्यास्त्रशोभितभुजो नृसिंहः पातु मे भुजौ ॥ ११॥

nṛsiṃhaḥ pātu me kaṇṭhaṃ skandhau bhūbharāntakṛt |divyāstraśobhitabhujo nṛsiṃhaḥ pātu me bhujau || 11||

करौ मे देववरदो नृसिंहः पातु सर्वतः । वर् पातु सर्वदाहृदयं योगिसाध्यश्च निवासं पातु मे हरिः ॥ १२॥ वर् हृददं

karau me devavarado nṛsiṃhaḥ pātu sarvataḥ | var pātu sarvadāhṛdayaṃ yogisādhyaśca nivāsaṃ pātu me hariḥ || 12|| var hṛdadaṃ

मध्यं पातु हिरण्याक्षवक्षःकुक्षिविदारणः ।नाभिं मे पातु नृहरिः स्वनाभि ब्रह्मसंस्तुतः ॥ १३॥

madhyaṃ pātu hiraṇyākṣavakṣaḥkukṣividāraṇaḥ |nābhiṃ me pātu nṛhariḥ svanābhi brahmasaṃstutaḥ || 13||

ब्रह्माण्डकोटयः कट्यां यस्यासौ पातु मे कटिम् ।गुह्यं मे पातु गुह्यानां मन्त्राणां गुह्यरूपदृक् ॥ १४॥

brahmāṇḍakoṭayaḥ kaṭyāṃ yasyāsau pātu me kaṭim |guhyaṃ me pātu guhyānāṃ mantrāṇāṃ guhyarūpadṛk || 14||

ऊरू मनोभवः पातु जानुनी नररूपधृक् ।जङ्घे पातु धराभारहर्ता योऽसौ नृकेसरी ॥ १५॥

ūrū manobhavaḥ pātu jānunī nararūpadhṛk |jaṅghe pātu dharābhārahartā yo'sau nṛkesarī || 15||

सुरराज्यप्रदः पातु पादौ मे नृहरीश्वरः ।सहस्रशीर्षा पुरुषः पातु मे सर्वशस्तनुम् ॥ १६॥

surarājyapradaḥ pātu pādau me nṛharīśvaraḥ |sahasraśīrṣā puruṣaḥ pātu me sarvaśastanum || 16||

महोग्रः पूर्वतः पातु महावीराग्रजोऽग्नितः ।महाविष्णुर्दक्षिणे तु महाज्वालस्तु नैरृतौ ॥ १७॥

mahograḥ pūrvataḥ pātu mahāvīrāgrajo'gnitaḥ |mahāviṣṇurdakṣiṇe tu mahājvālastu nairṛtau || 17||

पश्चिमे पातु सर्वेशो दिशि मे सर्वतोमुखः ।नृसिंहः पातु वायव्यां सौम्यां भूषणविग्रहः ॥ १८॥

paścime pātu sarveśo diśi me sarvatomukhaḥ |nṛsiṃhaḥ pātu vāyavyāṃ saumyāṃ bhūṣaṇavigrahaḥ || 18||

ईशान्यां पातु भद्रो मे सर्वमङ्गलदायकः । वर् ईशान्येसंसारभयतः पातु मृत्योर्मृत्युर्नृकेसरी ॥ १९॥

īśānyāṃ pātu bhadro me sarvamaṅgaladāyakaḥ | var īśānyesaṃsārabhayataḥ pātu mṛtyormṛtyurnṛkesarī || 19||

(फलश्रुतिः)इदं नृसिंहकवचं प्रह्लादमुखमण्डितम् ।भक्तिमान् यः पठेन्नित्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ २०॥ वर् सर्वपापात्

(phalaśrutiḥ)idaṃ nṛsiṃhakavacaṃ prahlādamukhamaṇḍitam |bhaktimān yaḥ paṭhennityaṃ sarvapāpaiḥ pramucyate || 20|| var sarvapāpāt

पुत्रवान् धनवान् लोके दीर्घायुरुपजायते ।यं यं कामयते कामं तं तं प्राप्नोत्यसंशयम् ॥ २१॥ वर् कामान्

putravān dhanavān loke dīrghāyurupajāyate |yaṃ yaṃ kāmayate kāmaṃ taṃ taṃ prāpnotyasaṃśayam || 21|| var kāmān

सर्वत्र जयमाप्नोति सर्वत्र विजयी भवेत् ।भूम्यन्तरीक्षदिव्यानां ग्रहाणां विनिवारणम् ॥ २२॥

sarvatra jayamāpnoti sarvatra vijayī bhavet |bhūmyantarīkṣadivyānāṃ grahāṇāṃ vinivāraṇam || 22||

वृश्चिकोरगसम्भूत विषापहरणं परम् ।ब्रह्मराक्षसयक्षाणां दूरोत्सारणकारणम् ॥ २३॥

vṛścikoragasambhūta viṣāpaharaṇaṃ param |brahmarākṣasayakṣāṇāṃ dūrotsāraṇakāraṇam || 23||

भूर्जे वा तालपत्रे वा कवचं लिखितं शुभम् ।करमूले धृतं येन सिध्येयुः कर्मसिद्धयः ॥ २४॥ वर् तस्य कार्याणि

bhūrje vā tālapatre vā kavacaṃ likhitaṃ śubham |karamūle dhṛtaṃ yena sidhyeyuḥ karmasiddhayaḥ || 24|| var tasya kāryāṇi

देवासुरमनुष्येषु स्वं स्वमेव जयं लभेत् ।एकसन्ध्यं त्रिसन्ध्यं वा यः पठेन्नियतो नरः ॥ २५॥

devāsuramanuṣyeṣu svaṃ svameva jayaṃ labhet |ekasandhyaṃ trisandhyaṃ vā yaḥ paṭhenniyato naraḥ || 25||

सर्वमङ्गलमाङ्गल्यं भुक्तिं मुक्तिं च विन्दति ।द्वात्रिंशतिसहस्राणि पठेत् शुद्धात्मनां नृणाम् ॥ २६॥ वर् यः पठेत् शुद्धमानसः ॥

sarvamaṅgalamāṅgalyaṃ bhuktiṃ muktiṃ ca vindati |dvātriṃśatisahasrāṇi paṭhet śuddhātmanāṃ nṛṇām || 26|| var yaḥ paṭhet śuddhamānasaḥ ||

कवचस्यास्य मन्त्रस्य मन्त्रसिद्धिः प्रजायते ।अनेन मन्त्रराजेन कृत्वा भस्माभिमन्त्रणम् ॥ २७॥

kavacasyāsya mantrasya mantrasiddhiḥ prajāyate |anena mantrarājena kṛtvā bhasmābhimantraṇam || 27||

तिलकं विन्यसेद्यस्तु तस्य ग्रहभयं हरेत् ।त्रिवारं जपमानस्तु दत्तं वार्यभिमन्त्र्य च ॥ २८॥ वर् वारिभ्य मन्त्र्य च ॥

tilakaṃ vinyasedyastu tasya grahabhayaṃ haret |trivāraṃ japamānastu dattaṃ vāryabhimantrya ca || 28|| var vāribhya mantrya ca ||

प्राशयेद्यो नरो मन्त्रं नृसिंहध्यानमाचरेत् ।तस्य रोगाः प्रणश्यन्ति ये च स्युः कुक्षिसम्भवाः ॥ २९॥

prāśayedyo naro mantraṃ nṛsiṃhadhyānamācaret |tasya rogāḥ praṇaśyanti ye ca syuḥ kukṣisambhavāḥ || 29||

किमत्र बहुनोक्तेन नृसिंहसदृशो भवेत् ।मनसा चिन्तितं यत्तु स तच्चाप्नोत्यसंशयम् ॥ ३०॥

kimatra bahunoktena nṛsiṃhasadṛśo bhavet |manasā cintitaṃ yattu sa taccāpnotyasaṃśayam || 30||

गर्जन्तं गर्जयन्तं निजभुजपटलं स्फोटयन्तं हठन्तंरूप्यन्तं तापयन्तं दिवि भुवि दितिजं क्षेपयन्तं क्षिपन्तम् । (क्षोभयन्तं क्षिपन्तम् ।)क्रन्दन्तं रोषयन्तं दिशि दिशि सततं संहरन्तं भरन्तं वर् भ्रमन्तंवीक्षन्तं घूर्णयन्तं शरनिकरशतैर्दिव्यसिंहं नमामि ॥ ३१॥ वर् करनिकर

garjantaṃ garjayantaṃ nijabhujapaṭalaṃ sphoṭayantaṃ haṭhantaṃrūpyantaṃ tāpayantaṃ divi bhuvi ditijaṃ kṣepayantaṃ kṣipantam | (kṣobhayantaṃ kṣipantam |)krandantaṃ roṣayantaṃ diśi diśi satataṃ saṃharantaṃ bharantaṃ var bhramantaṃvīkṣantaṃ ghūrṇayantaṃ śaranikaraśatairdivyasiṃhaṃ namāmi || 31|| var karanikara

॥ इति श्रीब्रह्माण्डपुराणे प्रह्लादोक्तं श्रीनृसिंहकवचं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrībrahmāṇḍapurāṇe prahlādoktaṃ śrīnṛsiṃhakavacaṃ sampūrṇam ||