मातङ्गीहृदयम् Shri Matangi Hridayam

॥ श्रीगणेशाय नमः ॥॥ श्रीउमामहेश्वराभ्यां नमः ॥अथ श्रीमातङ्गीहृदयप्रारम्भः ॥एकदा कौतुकाविष्टा भैरवं भूतसेवितम् ।भैरवी परिपप्रच्छ सर्वभूतहिते रता ॥ १॥

|| śrīgaṇeśāya namaḥ |||| śrīumāmaheśvarābhyāṃ namaḥ ||atha śrīmātaṅgīhṛdayaprārambhaḥ ||ekadā kautukāviṣṭā bhairavaṃ bhūtasevitam |bhairavī paripapraccha sarvabhūtahite ratā || 1||

श्रीभैरव्युवाच ।भगवन्सर्वधर्मज्ञ भूतवात्सल्यभावन ।अहं तु वेत्तुमिच्छामि सर्वभूतोपकारम् ॥ २॥

śrībhairavyuvāca |bhagavansarvadharmajña bhūtavātsalyabhāvana |ahaṃ tu vettumicchāmi sarvabhūtopakāram || 2||

केन मन्त्रेण जप्तेन स्तोत्रेण पठितेन च ।सर्वथा श्रेयसां प्राप्तिर्भूतानां भूतिमिच्छताम् ॥ ३॥

kena mantreṇa japtena stotreṇa paṭhitena ca |sarvathā śreyasāṃ prāptirbhūtānāṃ bhūtimicchatām || 3||

श्रीभैरव उवाच ।शृणु देवि तव स्नेहात्प्रायो गोप्यमपि प्रिये ।कथयिष्यामि तत्सर्वं सुखसम्पत्करं शुभम् ॥ ४॥

śrībhairava uvāca |śṛṇu devi tava snehātprāyo gopyamapi priye |kathayiṣyāmi tatsarvaṃ sukhasampatkaraṃ śubham || 4||

पठतां शृण्वतां नित्यं सर्वसम्पत्तिदायकम् ।विद्यैश्वर्यसुखावाप्तिमङ्गलप्रदमुत्तमम् ॥ ५॥

paṭhatāṃ śṛṇvatāṃ nityaṃ sarvasampattidāyakam |vidyaiśvaryasukhāvāptimaṅgalapradamuttamam || 5||

मातंग्या हृदयं स्तोत्र दुःखदारिद्र्यभञ्जनम् ।मङ्गलं मङ्गलानां च ह्यस्ति सर्वसुखप्रदम् ॥ ६॥

mātaṃgyā hṛdayaṃ stotra duḥkhadāridryabhañjanam |maṅgalaṃ maṅgalānāṃ ca hyasti sarvasukhapradam || 6||

॥ विनियोगः ॥ॐ अस्य श्रीमातङ्गीहृदयस्तोत्रमन्त्रस्य दक्षिणामूर्तिरृषिः ।विराट् छन्दः । मातङ्गी देवता । ह्रीं बीजम् । हूं शक्तिः । क्लीं कीलकम् ।सर्ववाञ्छितार्थसिद्धये पाठे विनियोगः ॥ऋष्यादिन्यासः ।दक्षिणामूर्तिऋषये नमः शिरसि ।विराट्छन्दसे नमः मुखे ।मातङ्गीदेवतायै नमः हृदि ।ह्रीं बीजाय नमः गुह्ये ।हूं शक्तये नमः पादयोः ।क्लीं कीलकाय नमः नाभौ ।विनियोगाय नमः सर्वाङ्गे । इति ऋष्यादिन्यासः ॥हृदयादिषडङ्गन्यासः ।ॐ ह्रीं हृदयाय नमः ।ॐ क्लीं शिरसे स्वाहा ।ॐ हूं शिखायै वषट् ।ॐ ह्रीं नेत्रत्रयाय वौषट् ।ॐ क्लीं कवचाय हुम् ।ॐ हूं अस्त्राय फट् । इति हृदयादिषडङ्गन्यासः ॥करन्यासः ।ॐ ह्रीं अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।ॐ क्लीं तर्जनीभ्यां नमः ।ॐ हूं मध्यमाभ्यां नमः ।ॐ ह्रीं अनामिकाभ्यां नमः ।ॐ क्लीं कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।ॐ हूं करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः । इति करन्यासः ॥॥ अथ ध्यानम् ॥ॐ श्यामां शुभ्रांशुभालां त्रिकमलनयनां रत्नसिंहासनस्थांभक्ताभीष्टप्रदात्रीं सुरनिकरकरासेव्यकञ्जांघ्रियुग्माम् ।नीलाम्भोजांशुकान्तिं निशिचरनिकरारण्यदावाग्निरूपांपाशं खड्गं चतुर्भिर्वरकमलकरैः खेटकं चाङ्कुशं च(मातङ्गीमावहन्तीमभिमतफलदां मोदिनीं चिन्तयामि ) ॥ ७॥

|| viniyogaḥ ||oṃ asya śrīmātaṅgīhṛdayastotramantrasya dakṣiṇāmūrtirṛṣiḥ |virāṭ chandaḥ | mātaṅgī devatā | hrīṃ bījam | hūṃ śaktiḥ | klīṃ kīlakam |sarvavāñchitārthasiddhaye pāṭhe viniyogaḥ ||ṛṣyādinyāsaḥ |dakṣiṇāmūrtiṛṣaye namaḥ śirasi |virāṭchandase namaḥ mukhe |mātaṅgīdevatāyai namaḥ hṛdi |hrīṃ bījāya namaḥ guhye |hūṃ śaktaye namaḥ pādayoḥ |klīṃ kīlakāya namaḥ nābhau |viniyogāya namaḥ sarvāṅge | iti ṛṣyādinyāsaḥ ||hṛdayādiṣaḍaṅganyāsaḥ |oṃ hrīṃ hṛdayāya namaḥ |oṃ klīṃ śirase svāhā |oṃ hūṃ śikhāyai vaṣaṭ |oṃ hrīṃ netratrayāya vauṣaṭ |oṃ klīṃ kavacāya hum |oṃ hūṃ astrāya phaṭ | iti hṛdayādiṣaḍaṅganyāsaḥ ||karanyāsaḥ |oṃ hrīṃ aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |oṃ klīṃ tarjanībhyāṃ namaḥ |oṃ hūṃ madhyamābhyāṃ namaḥ |oṃ hrīṃ anāmikābhyāṃ namaḥ |oṃ klīṃ kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |oṃ hūṃ karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ | iti karanyāsaḥ |||| atha dhyānam ||oṃ śyāmāṃ śubhrāṃśubhālāṃ trikamalanayanāṃ ratnasiṃhāsanasthāṃbhaktābhīṣṭapradātrīṃ suranikarakarāsevyakañjāṃghriyugmām |nīlāmbhojāṃśukāntiṃ niśicaranikarāraṇyadāvāgnirūpāṃpāśaṃ khaḍgaṃ caturbhirvarakamalakaraiḥ kheṭakaṃ cāṅkuśaṃ ca(mātaṅgīmāvahantīmabhimataphaladāṃ modinīṃ cintayāmi ) || 7||

॥ इति ध्यानम् ॥नमस्ते मातंग्यै मृदुमुदिततन्वै तनुमतांपरश्रेयोदायै कमलचरणध्यानमनसाम् ।सदा संसेव्यायै सदसि विबुधैर्दिव्यधिषणैर्दयार्द्रायै देव्यै दुरितदलनोद्दण्डमनसे ॥ ८॥

|| iti dhyānam ||namaste mātaṃgyai mṛdumuditatanvai tanumatāṃparaśreyodāyai kamalacaraṇadhyānamanasām |sadā saṃsevyāyai sadasi vibudhairdivyadhiṣaṇairdayārdrāyai devyai duritadalanoddaṇḍamanase || 8||

परं मातस्ते यो जपति मनुमव्यग्रहृदयःकवित्वं कल्पानां कलयति सुकल्पः प्रतिपदम् ।अपि प्रायो रम्यामृतमयपदा तस्य ललितानटींमन्या वाणी नटति रसनायां चपलिता ॥ ९॥

paraṃ mātaste yo japati manumavyagrahṛdayaḥkavitvaṃ kalpānāṃ kalayati sukalpaḥ pratipadam |api prāyo ramyāmṛtamayapadā tasya lalitānaṭīṃmanyā vāṇī naṭati rasanāyāṃ capalitā || 9||

तव ध्यायन्तो ये वपुरनुजपन्ति प्रवलितंसदा मन्त्रं मातर्नहि भवति तेषां परिभवः ।कदम्बानां मालाः शिरसि तव युञ्जन्ति सदयेभवन्ति प्रायस्ते युवतिजनयूथस्ववशगाः ॥ १०॥

tava dhyāyanto ye vapuranujapanti pravalitaṃsadā mantraṃ mātarnahi bhavati teṣāṃ paribhavaḥ |kadambānāṃ mālāḥ śirasi tava yuñjanti sadayebhavanti prāyaste yuvatijanayūthasvavaśagāḥ || 10||

सरोजैः साहस्रैः सरसिजपदद्वन्द्वमपि येसहस्रं नामोक्त्वा तदपि तव ङेऽन्तं मनुमितम् ।पृथङ्।ह्नाम्नां तेनायुतकलितमर्चन्ति खलु तेसदा देवव्रातप्रणमितपदाम्भोजयुगलाः ॥ ११॥

sarojaiḥ sāhasraiḥ sarasijapadadvandvamapi yesahasraṃ nāmoktvā tadapi tava ṅe'ntaṃ manumitam |pṛthaṅ|hnāmnāṃ tenāyutakalitamarcanti khalu tesadā devavrātapraṇamitapadāmbhojayugalāḥ || 11||

तव प्रीत्यै मातर्द्ददति बलिमाधाय बलिनासमत्स्यं मांसं वा सुरुचिरसितं राजरुचितम् ।सुपुण्या ये स्वान्तस्तवचरणमोदैकरसिकाअहो भाग्यं तेषां त्रिभुवनमलं वश्यमखिलम् ॥ १२॥

tava prītyai mātarddadati balimādhāya balināsamatsyaṃ māṃsaṃ vā surucirasitaṃ rājarucitam |supuṇyā ye svāntastavacaraṇamodaikarasikāaho bhāgyaṃ teṣāṃ tribhuvanamalaṃ vaśyamakhilam || 12||

लसल्लोलश्रोत्राभरणकिरणक्रान्तिकलितंमितस्मित्यापन्नप्रतिभितममन्नं विकरितम् ।मुखाम्भोजं मातस्तव परिलुठद्।ह्भ्रूमधुकरंरमा ये ध्यायन्ति त्यजति न हि तेषां सुभवनम् ॥ १३॥

lasallolaśrotrābharaṇakiraṇakrāntikalitaṃmitasmityāpannapratibhitamamannaṃ vikaritam |mukhāmbhojaṃ mātastava pariluṭhad|hbhrūmadhukaraṃramā ye dhyāyanti tyajati na hi teṣāṃ subhavanam || 13||

परः श्रीमातंग्या जयति हृदयाख्यः सुमनसाम्अयं सेव्यः सुद्योऽभिमतफलदश्वातिललितः ।नरा ये शृण्वन्ति स्तवमपि पठन्तीममनिशंन तेषां दुःप्राप्यं जगति यदलभ्यं दिविषदाम् ॥ १४॥

paraḥ śrīmātaṃgyā jayati hṛdayākhyaḥ sumanasāmayaṃ sevyaḥ sudyo'bhimataphaladaśvātilalitaḥ |narā ye śṛṇvanti stavamapi paṭhantīmamaniśaṃna teṣāṃ duḥprāpyaṃ jagati yadalabhyaṃ diviṣadām || 14||

धनार्थी धनमाप्नोति दारार्थी सुन्दरीं प्रियाम् ।सुतार्थी लभते पुत्रं स्तवस्यास्य प्रकीर्त्तनात् ॥ १५॥

dhanārthī dhanamāpnoti dārārthī sundarīṃ priyām |sutārthī labhate putraṃ stavasyāsya prakīrttanāt || 15||

विद्यार्थी लभते विद्यां विविधां विभवप्रदाम् ।जयार्थी पठनादस्य जयं प्राप्नोति निश्चितम् ॥ १६॥

vidyārthī labhate vidyāṃ vividhāṃ vibhavapradām |jayārthī paṭhanādasya jayaṃ prāpnoti niścitam || 16||

नष्टराज्यो लभेद्राज्यं सर्वसम्पत्समाश्रितम् ।कुबेरसमसम्पत्तिः स भवेद्।ह्हृदयं पठन् ॥ १७॥

naṣṭarājyo labhedrājyaṃ sarvasampatsamāśritam |kuberasamasampattiḥ sa bhaved|hhṛdayaṃ paṭhan || 17||

किमत्र बहुनोक्तेन यद्यदिच्छति मानवः ।मातङ्गी हृदयस्तोत्रपाठात्तत्सर्वमाप्नुयात् ॥ १८॥

kimatra bahunoktena yadyadicchati mānavaḥ |mātaṅgī hṛdayastotrapāṭhāttatsarvamāpnuyāt || 18||

इति श्रीदक्षिणामूर्तिसंहितायां श्रीमातङ्गीहृदयस्तोत्रं समाप्तम् ।श्रीमन्त्रमहार्णवे मध्यखण्डे मातङ्गीतन्त्रे द्वदशरतङ्गः ।

iti śrīdakṣiṇāmūrtisaṃhitāyāṃ śrīmātaṅgīhṛdayastotraṃ samāptam |śrīmantramahārṇave madhyakhaṇḍe mātaṅgītantre dvadaśarataṅgaḥ |