कालीक्षमापराधस्तोत्रम् Shri Khali Khshama Aparadha Shtotram

प्राग्देहस्थोय दाहं तव चरण युगान्नाश्रितो नार्चितोऽहंतेनाद्या कीर्तिवर्गेर्जठरजदहनैर्बाद्।ह्ध्यमानो बलिष्ठैः ।क्षिप्त्वा जन्मान्तरान्नः पुनरिहभविता क्वाश्रयः क्वापि सेवाक्षन्तव्यो मेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ १॥

prāgdehasthoya dāhaṃ tava caraṇa yugānnāśrito nārcito'haṃtenādyā kīrtivargerjaṭharajadahanairbād|hdhyamāno baliṣṭhaiḥ |kṣiptvā janmāntarānnaḥ punarihabhavitā kvāśrayaḥ kvāpi sevākṣantavyo me'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 1||

वाल्येवालाभिलायैर्जडित जडमतिर्बाललीला प्रसक्तोन त्वाञ्जानामि मातः कलिकलुषहरा भोगमोक्ष प्रदात्रीम् ।नाचारो नैव पूजा न च यजन कथा न स्मृतिनैव सेवाक्षन्तव्योमेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ २॥

vālyevālābhilāyairjaḍita jaḍamatirbālalīlā prasaktona tvāñjānāmi mātaḥ kalikaluṣaharā bhogamokṣa pradātrīm |nācāro naiva pūjā na ca yajana kathā na smṛtinaiva sevākṣantavyome'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 2||

प्राप्तोहं यौवनञ्चेद्विषधर सदृशैरिन्द्रियैर्दृष्ट गात्रोनष्ट प्रज्ञः परस्त्री परधन हरणे सर्वदा साभिलाषः ।त्वत्पादाम्भोज युग्मङ्क्षणमपि मनसा न स्मृतोहं कदापिक्षन्तव्यो मेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ ३॥

prāptohaṃ yauvanañcedviṣadhara sadṛśairindriyairdṛṣṭa gātronaṣṭa prajñaḥ parastrī paradhana haraṇe sarvadā sābhilāṣaḥ |tvatpādāmbhoja yugmaṅkṣaṇamapi manasā na smṛtohaṃ kadāpikṣantavyo me'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 3||

प्रौढोभिक्षाभिलाषी सुत दुहितृ कलत्रार्थ मन्नादि चेष्टक्व प्राप्स्ये कुत्रयामी त्वनुदिनमनिशं चिन्तयामग्न देहः ।नोतेध्यानन्त चास्था न च भजन विधिन्नाम सङ्कीर्तनं वाक्षन्तव्योमेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ ४॥

prauḍhobhikṣābhilāṣī suta duhitṛ kalatrārtha mannādi ceṣṭakva prāpsye kutrayāmī tvanudinamaniśaṃ cintayāmagna dehaḥ |notedhyānanta cāsthā na ca bhajana vidhinnāma saṅkīrtanaṃ vākṣantavyome'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 4||

वृद्धत्वे बुद्धिहीनः कृश विवशतनुश्श्वासकासातिसारैःकर्णनिहोऽक्षिहीनः प्रगलित दशनः क्षुत्पिपासाभिभूतः ।पश्चात्तापेनदग्धो मरणमनुदिनं ध्येय मात्रन्नचान्यत्क्षन्तव्यो मेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ ५॥

vṛddhatve buddhihīnaḥ kṛśa vivaśatanuśśvāsakāsātisāraiḥkarṇaniho'kṣihīnaḥ pragalita daśanaḥ kṣutpipāsābhibhūtaḥ |paścāttāpenadagdho maraṇamanudinaṃ dhyeya mātrannacānyatkṣantavyo me'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 5||

कृत्वास्नानं दिनादौ क्वचिदपि सलिलं नोकृतं नैव पुष्पते नैवेद्यादिकञ्च क्वचिदपि न कृतं नापिभावो न भक्तिः ।न न्यासो नैव पूजां न च गुण कथनं नापि चार्चाकृतातेक्षन्तव्यो मेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ ६॥

kṛtvāsnānaṃ dinādau kvacidapi salilaṃ nokṛtaṃ naiva puṣpate naivedyādikañca kvacidapi na kṛtaṃ nāpibhāvo na bhaktiḥ |na nyāso naiva pūjāṃ na ca guṇa kathanaṃ nāpi cārcākṛtātekṣantavyo me'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 6||

जानामि त्वां न चाहं भवभयहरणीं सर्व सिद्धिप्रदात्रीनित्यानन्दोदयाढ्यां त्रितय गुणमयी नित्य शुद्धोदयाढ्याम् ।मिथ्याकर्माभिलाषैः अनुदिनमभितः पीडितो दुःख सङ्घैःक्षन्तव्यो मेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ ७॥

jānāmi tvāṃ na cāhaṃ bhavabhayaharaṇīṃ sarva siddhipradātrīnityānandodayāḍhyāṃ tritaya guṇamayī nitya śuddhodayāḍhyām |mithyākarmābhilāṣaiḥ anudinamabhitaḥ pīḍito duḥkha saṅghaiḥkṣantavyo me'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 7||

कालाभ्रां श्यामालाङ्गीं विगलित चिकुरा खग़्गमुण्डाभिरामांत्रास त्राणेष्टदात्रीं कुणपगणशिरो मालिनीं दीर्घनेत्राम् ।संसारस्यैकसारां भवजन न हराम्भावितोभावनाभिःक्षन्तव्यो मेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ ८॥

kālābhrāṃ śyāmālāṅgīṃ vigalita cikurā khaग़gamuṇḍābhirāmāṃtrāsa trāṇeṣṭadātrīṃ kuṇapagaṇaśiro mālinīṃ dīrghanetrām |saṃsārasyaikasārāṃ bhavajana na harāmbhāvitobhāvanābhiḥkṣantavyo me'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 8||

ब्रह्मा विष्णुस्तथेशः परिणमति सदा त्वत्पदाम्भोज युक्तंभाग्याभावान्न चाहम्भव जननि भवत्पाद युग्मं भजामि ।नित्यं लोभ प्रलोभैः कृतविशमतिः कामुकस्त्वां प्रयाषेक्षन्तव्यो मेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ ९॥

brahmā viṣṇustatheśaḥ pariṇamati sadā tvatpadāmbhoja yuktaṃbhāgyābhāvānna cāhambhava janani bhavatpāda yugmaṃ bhajāmi |nityaṃ lobha pralobhaiḥ kṛtaviśamatiḥ kāmukastvāṃ prayāṣekṣantavyo me'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 9||

रागद्वेषैः प्रमत्तः कलुषयुत तनुः कामनाभोग लुब्धःकार्याकार्या विचारी कुलमति रहितः कोलसङ्घैर्विहीनः ।क्वध्यानन्ते क्वचार्चा क्वमनुजपनन्नैव किञ्चित् कृतोऽहंक्षन्तव्यो मेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ १०॥

rāgadveṣaiḥ pramattaḥ kaluṣayuta tanuḥ kāmanābhoga lubdhaḥkāryākāryā vicārī kulamati rahitaḥ kolasaṅghairvihīnaḥ |kvadhyānante kvacārcā kvamanujapanannaiva kiñcit kṛto'haṃkṣantavyo me'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 10||

रोगी दुःखी दरिद्रः परवशकृपणः पांशुलः पाप चेतानिद्रालस्य प्रसक्तास्सुजठरभरणे व्याकुलः कल्पितात्मा ।किं ते पूजा विधानं त्वयिक्वचनुमतिः क्वानुराक्वचास्थाक्षन्तव्यो मेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ ११॥

rogī duḥkhī daridraḥ paravaśakṛpaṇaḥ pāṃśulaḥ pāpa cetānidrālasya prasaktāssujaṭharabharaṇe vyākulaḥ kalpitātmā |kiṃ te pūjā vidhānaṃ tvayikvacanumatiḥ kvānurākvacāsthākṣantavyo me'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 11||

मिथ्या व्यामोह रागैः परिवृतमनसः क्लेशसङ्घान्वितस्यक्षुन्निद्रौघान्वितस्य स्मरण विरहिणः पापकर्म प्रवृत्ते ।दारिद्र्यस्य क्वधर्मः क्वचजननिरुचिः क्वस्थितिस्साधु सङ्घैःक्षन्तव्यो मेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ १२॥

mithyā vyāmoha rāgaiḥ parivṛtamanasaḥ kleśasaṅghānvitasyakṣunnidraughānvitasya smaraṇa virahiṇaḥ pāpakarma pravṛtte |dāridryasya kvadharmaḥ kvacajananiruciḥ kvasthitissādhu saṅghaiḥkṣantavyo me'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 12||

मातस्तातस्यदेहजननि जठरगः संस्थितस्त्वद्वशेहन्त्वं हर्त्रा कारयित्री करण गुणमयी कर्महेतु स्वरूपा ।त्वं बुद्धिश्चित्त संस्थाप्ययहमतिभवती सर्वमेतत्क्षमस्वक्षन्तव्यो मेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ १३॥

mātastātasyadehajanani jaṭharagaḥ saṃsthitastvadvaśehantvaṃ hartrā kārayitrī karaṇa guṇamayī karmahetu svarūpā |tvaṃ buddhiścitta saṃsthāpyayahamatibhavatī sarvametatkṣamasvakṣantavyo me'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 13||

त्वं भूमिस्त्वञ्जलञ्च त्वमसि हुतवहस्त्वञ्जगद्वायुरूपात्वञ्चाकाशम्मनश्च प्रकृतिरसि महत्पूर्विका पूर्वपूर्वा ।आत्मात्वञ्चासिमातः परमसिभवती त्वत्परन्नैव किञ्चित्क्षन्तव्यो मेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ १४॥

tvaṃ bhūmistvañjalañca tvamasi hutavahastvañjagadvāyurūpātvañcākāśammanaśca prakṛtirasi mahatpūrvikā pūrvapūrvā |ātmātvañcāsimātaḥ paramasibhavatī tvatparannaiva kiñcitkṣantavyo me'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 14||

त्वं काली त्वञ्चतारात्वमसि गिरिसुता सुन्दरी भैरवी त्वंत्वं दुर्गा छिन्नमस्ता त्वमसि च भुवना त्वं हि लक्ष्मीः शिवा त्वम् ।धूमा मातङ्गिनीत्वं त्वमसि च बगला मङ्गलादिस्तवाख्याक्षन्तव्यो मेऽपराधः प्रकटित वदने कामरूपे कराले ॥ १५॥

tvaṃ kālī tvañcatārātvamasi girisutā sundarī bhairavī tvaṃtvaṃ durgā chinnamastā tvamasi ca bhuvanā tvaṃ hi lakṣmīḥ śivā tvam |dhūmā mātaṅginītvaṃ tvamasi ca bagalā maṅgalādistavākhyākṣantavyo me'parādhaḥ prakaṭita vadane kāmarūpe karāle || 15||

स्तोत्रेणानेन देवीम्परिणमति जनो यः सदाभक्तियुक्तोदुष्कृत्या दुर्गसङ्घं परितरति शतं विघ्नतां नाशमेति ।नाधिर्व्याधि कदाचिद्भवति यदि पुनस्सर्वदा सापराधःसर्वं तत् कामरूपे त्रिभुवन जननि क्षामये पुत्र बुद्।ह्ध्या ॥ १६॥

stotreṇānena devīmpariṇamati jano yaḥ sadābhaktiyuktoduṣkṛtyā durgasaṅghaṃ paritarati śataṃ vighnatāṃ nāśameti |nādhirvyādhi kadācidbhavati yadi punassarvadā sāparādhaḥsarvaṃ tat kāmarūpe tribhuvana janani kṣāmaye putra bud|hdhyā || 16||

ज्ञाता वक्ता कवीशो भवति धनपतिर्दानशीलो दयात्मानिःष्पापी निःष्कलङ्की कुलपति कुशलस्सत्यवाग्धार्मिकश्च ।नित्यानन्दो दयाढ्यः पशुगणविमुखस्सत्पथा चारुशीलःसंसाराब्धिं सुकेन प्रतरति गिरिजा पादयुग्मावलम्बात् ॥ १७॥

jñātā vaktā kavīśo bhavati dhanapatirdānaśīlo dayātmāniḥṣpāpī niḥṣkalaṅkī kulapati kuśalassatyavāgdhārmikaśca |nityānando dayāḍhyaḥ paśugaṇavimukhassatpathā cāruśīlaḥsaṃsārābdhiṃ sukena pratarati girijā pādayugmāvalambāt || 17||

॥ इति श्रीकालीक्षमाऽपराधस्तोत्रं समाप्तम् ॥

|| iti śrīkālīkṣamā'parādhastotraṃ samāptam ||