किराताष्टकम् Kirata Ashtakam

॥ श्रीः ॥श्रीगणेशाय नमः । किरातशास्त्रे नमः ॥अथ किराताष्टकम् ।प्रत्यर्थिव्रातवक्षःस्थलरुधिरसुरापानमत्ता पृषत्कंचापे सन्धाय तिष्ठन् हृदयसरसिजे मामके तापहं तम् ।पिम्भोत्तंसः शरण्यः पशुपतितनयो नीरदाभः प्रसन्नोदेवः पायादपायात् शबरवपुरसौ सावधानः सदा नः ॥ १॥

|| śrīḥ ||śrīgaṇeśāya namaḥ | kirātaśāstre namaḥ ||atha kirātāṣṭakam |pratyarthivrātavakṣaḥsthalarudhirasurāpānamattā pṛṣatkaṃcāpe sandhāya tiṣṭhan hṛdayasarasije māmake tāpahaṃ tam |pimbhottaṃsaḥ śaraṇyaḥ paśupatitanayo nīradābhaḥ prasannodevaḥ pāyādapāyāt śabaravapurasau sāvadhānaḥ sadā naḥ || 1||

आखेटाय वनेचरस्य गिरिजासक्तस्य शम्भोः सुतःत्रातुं यो भुवनं पुरा समजनि ख्यातः किराताकृतिः ।कोदण्डक्षुरिकाधरो घनरवः पिञ्छावतंसोज्ज्वलःस त्वं मामव सर्वदा रिपुगणत्रस्तं दयावारिधे ॥ २॥

ākheṭāya vanecarasya girijāsaktasya śambhoḥ sutaḥtrātuṃ yo bhuvanaṃ purā samajani khyātaḥ kirātākṛtiḥ |kodaṇḍakṣurikādharo ghanaravaḥ piñchāvataṃsojjvalaḥsa tvaṃ māmava sarvadā ripugaṇatrastaṃ dayāvāridhe || 2||

यो मां पीडयति प्रसह्य सततं देहीत्यनन्याश्रयंभित्वा तस्य रिपोरुरः क्षुरिकया शाताग्रया दुर्मतेः ।देव त्वत्करपङ्कजोल्लसितया श्रीमत्किराताकृतेःतत्प्राणान् वितरान्तकाय भगवन् कालारिपुत्राञ्जसा ॥ ३॥

yo māṃ pīḍayati prasahya satataṃ dehītyananyāśrayaṃbhitvā tasya riporuraḥ kṣurikayā śātāgrayā durmateḥ |deva tvatkarapaṅkajollasitayā śrīmatkirātākṛteḥtatprāṇān vitarāntakāya bhagavan kālāriputrāñjasā || 3||

विद्धो मर्मसु दुर्वचोभिरसतां सन्तप्तशल्योपमैःदृप्तानां द्विषतामशान्तमनसां खिन्नोऽस्मि यावद्भृशम् ।तावत्त्वं क्षुरिकाशरासनधरश्चित्ते ममाविर्भवन्स्वामिन् देव किरातरूप शमय प्रत्यर्थिगर्वं क्षणात् ॥ ४॥

viddho marmasu durvacobhirasatāṃ santaptaśalyopamaiḥdṛptānāṃ dviṣatāmaśāntamanasāṃ khinno'smi yāvadbhṛśam |tāvattvaṃ kṣurikāśarāsanadharaścitte mamāvirbhavansvāmin deva kirātarūpa śamaya pratyarthigarvaṃ kṣaṇāt || 4||

हर्तुं वित्तमधर्मतो मम रताश्चोराश्च ये दुर्जनाःतेषां मर्मसु ताडयाशु विशिखैस्त्वत्कार्मुकान्निःसृतैः ।शास्तारं द्विषतां किरातवपुषं सर्वार्थदं त्वामृतेपश्याम्यत्र पुरारिपुत्र शरणं नान्यं प्रपन्नोऽस्म्यहम् ॥ ५॥

hartuṃ vittamadharmato mama ratāścorāśca ye durjanāḥteṣāṃ marmasu tāḍayāśu viśikhaistvatkārmukānniḥsṛtaiḥ |śāstāraṃ dviṣatāṃ kirātavapuṣaṃ sarvārthadaṃ tvāmṛtepaśyāmyatra purāriputra śaraṇaṃ nānyaṃ prapanno'smyaham || 5||

यक्षप्रेतपिशाचभूतनिवहा दुःखप्रदा भीषणाःबाधन्ते नरशोणितोत्सुकधियो ये मां रिपुप्रेरिताः ।चापज्यानिनदैस्त्वमीश सकलान् संहृत्य दुष्टग्रहान्गौरीशात्मज दैवतेश्वर किराताकार संरक्ष माम् ॥ ६॥

yakṣapretapiśācabhūtanivahā duḥkhapradā bhīṣaṇāḥbādhante naraśoṇitotsukadhiyo ye māṃ ripupreritāḥ |cāpajyāninadaistvamīśa sakalān saṃhṛtya duṣṭagrahāngaurīśātmaja daivateśvara kirātākāra saṃrakṣa mām || 6||

द्रोग्धुं ये निरताः त्वमद्य पदपद्मैकान्तभक्ताय मेमायाछन्नकळेबराश्रुविषदानाद्यैः सदा कर्मभिः ।वश्यस्तम्भनमारणादिकुशलप्रारम्भदक्षानरीन्दुष्टान् संहर देवदेव शबराकार त्रिलोकेश्वर ॥ ७॥

drogdhuṃ ye niratāḥ tvamadya padapadmaikāntabhaktāya memāyāchannakaḷebarāśruviṣadānādyaiḥ sadā karmabhiḥ |vaśyastambhanamāraṇādikuśalaprārambhadakṣānarīnduṣṭān saṃhara devadeva śabarākāra trilokeśvara || 7||

तन्वा वा मनसा गिरापि सततं दोषं चिकीर्षत्यलंत्वत्पादप्रणतस्य निरपराधस्यापि ये मानवाः ।सर्वान् संहर तान् गिरीशसुत मे तापत्रयौघानपित्वामेकं शबराकृते भयहरं नाथं प्रपन्नोऽस्म्यहम् ॥ ८॥

tanvā vā manasā girāpi satataṃ doṣaṃ cikīrṣatyalaṃtvatpādapraṇatasya niraparādhasyāpi ye mānavāḥ |sarvān saṃhara tān girīśasuta me tāpatrayaughānapitvāmekaṃ śabarākṛte bhayaharaṃ nāthaṃ prapanno'smyaham || 8||

क्लिष्टो राजभटैस्तदापि परिभूतोऽहं खलैर्व्यरिभिःचान्यैर्घोरतरैर्विपज्जलनिधौ मग्नोऽस्मि दुःखातुरम् ।हा हा किङ्करवै विभो शबरवेषं त्वामभीष्टार्थदंवन्देऽहं परदैवतं कुरु कृपानाथार्तबन्धो मयि ॥ ९॥

kliṣṭo rājabhaṭaistadāpi paribhūto'haṃ khalairvyaribhiḥcānyairghoratarairvipajjalanidhau magno'smi duḥkhāturam |hā hā kiṅkaravai vibho śabaraveṣaṃ tvāmabhīṣṭārthadaṃvande'haṃ paradaivataṃ kuru kṛpānāthārtabandho mayi || 9||

स्तोत्रं यः प्रजपेत् प्रशान्तकरणैर्नित्यं किराताष्टकंस क्षिप्रं वशगान् करोति नृपतीनाबद्धवैरानपि ।संहृत्यात्मविरोधिनः खलजनान् दुष्टग्रहानप्यसौयात्यन्ते यमदूतभीतिरहितो दिव्यां गतिं शाश्वतीम् ॥ १०॥

stotraṃ yaḥ prajapet praśāntakaraṇairnityaṃ kirātāṣṭakaṃsa kṣipraṃ vaśagān karoti nṛpatīnābaddhavairānapi |saṃhṛtyātmavirodhinaḥ khalajanān duṣṭagrahānapyasauyātyante yamadūtabhītirahito divyāṃ gatiṃ śāśvatīm || 10||

इति किराताष्टकं सम्पूर्णम् ॥

iti kirātāṣṭakaṃ sampūrṇam ||