हयग्रीवाभिगमनम् Shri Hayagrivabhigamanam

अनिरुद्धतनोर्जातमात्मभूक्लेशनाशनम् ।अभिगच्छामि लक्ष्मीशं हयग्रीववपुर्धरम् ॥ १॥

aniruddhatanorjātamātmabhūkleśanāśanam |abhigacchāmi lakṣmīśaṃ hayagrīvavapurdharam || 1||

सूर्योऽधुना सरसिजानि विकास्य सर्वान्उत्थापयन् निजकरैस्तिमिरं निरस्य ।प्रत्युद्गतो धृतनवासनपुण्डरीकःश्रीवाजिवक्त्र भगवंस्तव सुप्रभातम् ॥ २॥

sūryo'dhunā sarasijāni vikāsya sarvānutthāpayan nijakaraistimiraṃ nirasya |pratyudgato dhṛtanavāsanapuṇḍarīkaḥśrīvājivaktra bhagavaṃstava suprabhātam || 2||

वेधाः पुरस्तदनु तन्महिषी गिरीशोवाचस्पतिः कविबुधौ च कलानिधिश्च ।देवर्षयश्च मिलिता गुरवः परे चश्रीवाजिवक्त्र भगवंस्तव सुप्रभातम् ॥ ३॥

vedhāḥ purastadanu tanmahiṣī girīśovācaspatiḥ kavibudhau ca kalānidhiśca |devarṣayaśca militā guravaḥ pare caśrīvājivaktra bhagavaṃstava suprabhātam || 3||

अन्वेषणाय मधुकैटभयोः समुद्रेवेदाहृतेश्च कृत आदृतसम्प्रचारौ ।ब्रह्मादिभक्तजनशीर्षपरिष्क्रियार्हौश्रीवाजिवक्त्रचरणौ शरणं प्रपद्ये ॥ ४॥

anveṣaṇāya madhukaiṭabhayoḥ samudrevedāhṛteśca kṛta ādṛtasampracārau |brahmādibhaktajanaśīrṣapariṣkriyārhauśrīvājivaktracaraṇau śaraṇaṃ prapadye || 4||

श्रीमन् लक्ष्मीहयमुख विभो स्वीकुरुष्वार्चनं मेश्रीमत्तेऽहं चरणकमलं संश्रयन् साधु याचे ।इन्दुस्यन्दाधिकशुभसुधासाररूपं त्वदीयंरूपं चित्ते लसतु महितं सुन्दरं सेन्दिरं मे ॥ ५॥

śrīman lakṣmīhayamukha vibho svīkuruṣvārcanaṃ meśrīmatte'haṃ caraṇakamalaṃ saṃśrayan sādhu yāce |indusyandādhikaśubhasudhāsārarūpaṃ tvadīyaṃrūpaṃ citte lasatu mahitaṃ sundaraṃ sendiraṃ me || 5||

दत्त्वा वेदं द्रुतमथ मधुं कैटभञ्चास्य चोरौहत्वा यस्त्वं निखिलभुवनस्रष्टृरक्षामतानीः ।श्रीमन् लक्ष्मीहयमुख विधेह्यद्भुतं तत्त्वबोधंक्षोभे प्राप्तेऽपि च बहुविधे प्रच्युतिर्यस्य न स्यात् ॥ ६॥

dattvā vedaṃ drutamatha madhuṃ kaiṭabhañcāsya corauhatvā yastvaṃ nikhilabhuvanasraṣṭṛrakṣāmatānīḥ |śrīman lakṣmīhayamukha vidhehyadbhutaṃ tattvabodhaṃkṣobhe prāpte'pi ca bahuvidhe pracyutiryasya na syāt || 6||

यं त्वं लक्ष्मीहयमुख पुरा स्वर्गिणां कामकामैःआराध्यत्वं फलमपि दिशन् वेदतत्त्वार्थमन्यम् ।तेभ्योऽवोचः सकलवचसामुत्तमेऽर्थे पुमर्थेसर्वान्तस्स्थे त्वयि भवतु मे पारमैकान्त्यनिष्ठा ॥ ७॥

yaṃ tvaṃ lakṣmīhayamukha purā svargiṇāṃ kāmakāmaiḥārādhyatvaṃ phalamapi diśan vedatattvārthamanyam |tebhyo'vocaḥ sakalavacasāmuttame'rthe pumarthesarvāntassthe tvayi bhavatu me pāramaikāntyaniṣṭhā || 7||

नानाबाह्येन्द्रियपरवशं वानरप्रायमेतत्चित्तं ध्यानं कथमिह ततो वाजिवक्त्र प्रसन्नः ।स्वच्छस्वादुप्रगुणसुभगव्योमगङ्गाप्रवाहस्फीतोत्कर्षं हयमुख वचः सन्तनु श्रेष्ठतीर्थम् ॥ ८॥

nānābāhyendriyaparavaśaṃ vānaraprāyametatcittaṃ dhyānaṃ kathamiha tato vājivaktra prasannaḥ |svacchasvādupraguṇasubhagavyomagaṅgāpravāhasphītotkarṣaṃ hayamukha vacaḥ santanu śreṣṭhatīrtham || 8||

वैराग्यर्द्धौ विहितमनसां नैव देवान्तरार्चामा भूदेषा क्वचिदनुमते सत्समृद्।ह्ध्यादिकेऽपि ।त्वय्यभ्यर्थ्यं भवति यदिदं श्रीहयग्रीव तस्मिन्निष्ठाभङ्गक्षपणनिपुणस्त्वं हिते चोदयेर्माम् ॥ ९॥

vairāgyarddhau vihitamanasāṃ naiva devāntarārcāmā bhūdeṣā kvacidanumate satsamṛd|hdhyādike'pi |tvayyabhyarthyaṃ bhavati yadidaṃ śrīhayagrīva tasminniṣṭhābhaṅgakṣapaṇanipuṇastvaṃ hite codayermām || 9||

सत्यं सत्यप्रभृति सुहितं पुष्पमाध्यात्मिकं यत्तेनैवार्चा तव हयमुख श्रीपते पूर्णतृप्त्यै ।यावद्रक्ष्यं भवति गृहिणो देहवद्दारपुत्राद्येतत्त्यागे त्वघमिति धिया तत्र युक्ते नियुङ्क्ष्व ॥ १०॥

satyaṃ satyaprabhṛti suhitaṃ puṣpamādhyātmikaṃ yattenaivārcā tava hayamukha śrīpate pūrṇatṛptyai |yāvadrakṣyaṃ bhavati gṛhiṇo dehavaddāraputrādyetattyāge tvaghamiti dhiyā tatra yukte niyuṅkṣva || 10||

कैङ्कर्यं यत्तुरगवदन त्वत्त्वदीयप्रसत्त्यैभक्तेर्ज्ञानस्य च दृढभुवस्तत्परीवाहभूतम् ।ज्ञानं तन्मे वितनु कृपया दुष्कृतान्ताः कृतान्तप्रीत्यै जाता भुवि बहुतताः येन निर्मूलिताः स्युः ॥ ११॥

kaiṅkaryaṃ yatturagavadana tvattvadīyaprasattyaibhakterjñānasya ca dṛḍhabhuvastatparīvāhabhūtam |jñānaṃ tanme vitanu kṛpayā duṣkṛtāntāḥ kṛtāntaprītyai jātā bhuvi bahutatāḥ yena nirmūlitāḥ syuḥ || 11||

त्वत्सारूप्यं सितहयमुख त्वत्स्नुषा प्राप्य पत्युर्जिह्वावासा जयति चतुरास्यश्च स त्वत्कृपातः ।पौत्रः शम्भुर्गिरिवरपतिर्दक्षिणामूर्तिरेवंसर्वज्ञोऽभून्मयि च निखिलो बन्धुरेवं प्रसीद ॥ १२॥

tvatsārūpyaṃ sitahayamukha tvatsnuṣā prāpya patyurjihvāvāsā jayati caturāsyaśca sa tvatkṛpātaḥ |pautraḥ śambhurgirivarapatirdakṣiṇāmūrtirevaṃsarvajño'bhūnmayi ca nikhilo bandhurevaṃ prasīda || 12||

मधुसूदनवीक्षणावदाता इति तस्मिन् महिते निवेदयन्तः ।शुभधीगुणशील वाग्विलासाः सुखिनः स्युः स्वकरस्थपूरुषार्थाः ॥ १३॥

madhusūdanavīkṣaṇāvadātā iti tasmin mahite nivedayantaḥ |śubhadhīguṇaśīla vāgvilāsāḥ sukhinaḥ syuḥ svakarasthapūruṣārthāḥ || 13||

इति श्रीहयग्रीवाभिगमनं सम्पूर्णम् ।

iti śrīhayagrīvābhigamanaṃ sampūrṇam |