गजेन्द्रमोक्षणः (विष्णुधर्मपुराणान्तर्गतः) Gajendramokshanah from Vishnudharmapurana

(एकोनसप्ततितमोऽध्यायः)गजेन्द्रमोक्षणस्तवः ।शतानीक उवाच ।मया हि देवदेवस्य विष्णोरमिततेजसः ।श्रुताः सम्भूतयः सर्वा गदतस्तव सुव्रत ॥ १॥

(ekonasaptatitamo'dhyāyaḥ)gajendramokṣaṇastavaḥ |śatānīka uvāca |mayā hi devadevasya viṣṇoramitatejasaḥ |śrutāḥ sambhūtayaḥ sarvā gadatastava suvrata || 1||

यदि प्रसन्नो भगवान् अनुग्राह्योऽस्मि वा यदि ।तदहं श्रोतुमिच्छामि नॄणां दुःस्वप्ननाशनम् ॥ २॥

yadi prasanno bhagavān anugrāhyo'smi vā yadi |tadahaṃ śrotumicchāmi nṝṇāṃ duḥsvapnanāśanam || 2||

स्वप्ना हि सुमहाभाग दृश्यन्ते ये शुभाशुभाः ।फलानि ते प्रयच्छन्ति तद्गुणान्येव भार्गव ॥ ३॥

svapnā hi sumahābhāga dṛśyante ye śubhāśubhāḥ |phalāni te prayacchanti tadguṇānyeva bhārgava || 3||

यद्यत्पुण्यं पवित्रं च नॄणामतिशुभप्रदम् ।दुःस्वप्नोपशमायालं तन्मे विस्तरतो वद ॥ ४॥

yadyatpuṇyaṃ pavitraṃ ca nṝṇāmatiśubhapradam |duḥsvapnopaśamāyālaṃ tanme vistarato vada || 4||

शौनक उवाच ।इदमेव महाराज पृष्टवाम्स्ते पितामहः ।भीष्मं धर्मभृतां श्रेष्ठं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ५॥

śaunaka uvāca |idameva mahārāja pṛṣṭavāmste pitāmahaḥ |bhīṣmaṃ dharmabhṛtāṃ śreṣṭhaṃ dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ || 5||

जितन्ते पुण्डरीकाक्ष नमस्ते विश्वभावना ।नमस्तेस्तु ऋषीकेश महापुरुषपूर्वीज ॥ ६॥

jitante puṇḍarīkākṣa namaste viśvabhāvanā |namastestu ṛṣīkeśa mahāpuruṣapūrvīja || 6||

आद्यं पुरुषं ईशानं पुरुहूतं प्ररुष्टुतम् ।ऋतमेकाक्षरं ब्रह्म व्यक्ताव्यक्तं सनातनम् ॥ ७॥

ādyaṃ puruṣaṃ īśānaṃ puruhūtaṃ praruṣṭutam |ṛtamekākṣaraṃ brahma vyaktāvyaktaṃ sanātanam || 7||

असच्वच्वैव च यद्विश्वं सदसत् ततः परम् ।परावराणां स्रष्टारं पुराणं परमव्ययम् ॥ ८॥

asacvacvaiva ca yadviśvaṃ sadasat tataḥ param |parāvarāṇāṃ sraṣṭāraṃ purāṇaṃ paramavyayam || 8||

मङ्गल्यं मङ्गलं विष्णुं वरेण्यं अनघं शुचिम् ।नमस्कृत्य हृषीकेशं चरचरगुरं हरिम् ॥ ९॥

maṅgalyaṃ maṅgalaṃ viṣṇuṃ vareṇyaṃ anaghaṃ śucim |namaskṛtya hṛṣīkeśaṃ caracaraguraṃ harim || 9||

नास्ति नारायणसमं नभूतं न भविष्यति ।पितेन सत्यवाक्येन सर्वार्थान् साधयाम्यहम् ॥ १०॥

nāsti nārāyaṇasamaṃ nabhūtaṃ na bhaviṣyati |pitena satyavākyena sarvārthān sādhayāmyaham || 10||

किमन्यैर्बहुभिर्मन्त्रैः शास्त्रैर्वा बहुविस्त्रुतैः ।नमो नारायणायेति मन्त्रः सर्वार्थसाधकः ॥ ११॥

kimanyairbahubhirmantraiḥ śāstrairvā bahuvistrutaiḥ |namo nārāyaṇāyeti mantraḥ sarvārthasādhakaḥ || 11||

पद्मासनं पद्मसमाननश्च पद्मस्वयोनिं चतुराननं च ।षङ्गवैदैश्च विभूषिताङ्गं पितामहं तं प्रणतोऽस्मि नित्यम् ॥ १२॥

padmāsanaṃ padmasamānanaśca padmasvayoniṃ caturānanaṃ ca |ṣaṅgavaidaiśca vibhūṣitāṅgaṃ pitāmahaṃ taṃ praṇato'smi nityam || 12||

मुनिं स्निग्धाम्बुदाभासं वेदव्यासमकल्मषम् ।सरस्त्वत्यावासं वेदव्यासं नमाम्यहम् ॥ १३॥

muniṃ snigdhāmbudābhāsaṃ vedavyāsamakalmaṣam |sarastvatyāvāsaṃ vedavyāsaṃ namāmyaham || 13||

महर्षेस्सर्वलोकेषु पूजितस्य महात्मनः ।प्रवक्ष्यामि मतं कृत्स्नं व्यासस्यामिततेजसः ॥ १४॥

maharṣessarvalokeṣu pūjitasya mahātmanaḥ |pravakṣyāmi mataṃ kṛtsnaṃ vyāsasyāmitatejasaḥ || 14||

जज्ञे महायज्ञ परं ह्युदारं यद्वीपमध्ये सुवमात्मवत्तः ।पराशरात्गन्धवती महर्षीं तस्मै नमोऽज्ञानतमौनुदाय ॥ १५॥

jajñe mahāyajña paraṃ hyudāraṃ yadvīpamadhye suvamātmavattaḥ |parāśarātgandhavatī maharṣīṃ tasmai namo'jñānatamaunudāya || 15||

नमो भगवते तस्मै व्यासायाऽमिततेजसे ।यस्यप्रसादात् वक्ष्यामि नारायणकथामिमाम् ॥ १६॥

namo bhagavate tasmai vyāsāyā'mitatejase |yasyaprasādāt vakṣyāmi nārāyaṇakathāmimām || 16||

जनमेजय उवाच ।किं जपन् मुच्यते ब्रह्मन् किं जपन् सुखमश्रुते ।दुस्वप्रनाशनं पुण्यं श्रोतुमिच्छामि मानद ॥ १७॥

janamejaya uvāca |kiṃ japan mucyate brahman kiṃ japan sukhamaśrute |dusvapranāśanaṃ puṇyaṃ śrotumicchāmi mānada || 17||

वैशम्पायन उवाच ।देवव्रतं महाप्राज्ञं सर्वशास्त्रविशारदम् ।विनयेनोपसङ्गम्य पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १८॥

vaiśampāyana uvāca |devavrataṃ mahāprājñaṃ sarvaśāstraviśāradam |vinayenopasaṅgamya paryapṛcchadyudhiṣṭhiraḥ || 18||

युधिष्ठिर उवाच ।दुःस्वप्नदर्शनं घोरमवेक्ष्य भरतर्षभ ।प्रयतः किं जपेज्जप्यं विबुद्धः किमनुस्मरेत् ॥ १९॥

yudhiṣṭhira uvāca |duḥsvapnadarśanaṃ ghoramavekṣya bharatarṣabha |prayataḥ kiṃ japejjapyaṃ vibuddhaḥ kimanusmaret || 19||

पितामह महाबुद्धे बुद्धेर्भेदो महान् अयम् ।पितामह प्रसादेन यज्ज्ञातं नृपसत्तमतदहं श्रोतुमिच्छामि ब्रूहि मे वदतां वर ॥ २०॥

pitāmaha mahābuddhe buddherbhedo mahān ayam |pitāmaha prasādena yajjñātaṃ nṛpasattamatadahaṃ śrotumicchāmi brūhi me vadatāṃ vara || 20||

भीष्म उवाच ।शृणु राजन् महाबाहो वर्तयिष्यामि तेऽखिलम् ।दुःस्वप्नदर्शने जप्यं यद्वै नित्यं समाहितैः ॥ २१॥

bhīṣma uvāca |śṛṇu rājan mahābāho vartayiṣyāmi te'khilam |duḥsvapnadarśane japyaṃ yadvai nityaṃ samāhitaiḥ || 21||

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।गजेन्द्रमोक्षणं पुण्यं कृष्णस्याक्लिष्टकर्मणः ॥ २२॥

atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |gajendramokṣaṇaṃ puṇyaṃ kṛṣṇasyākliṣṭakarmaṇaḥ || 22||

सर्वरत्नमयः श्रीमाम्स्त्रिकूटो नाम पर्वतः ।सुतः पर्वतराजस्य सुमेरोर्भास्करद्युतेः ॥ २३॥

sarvaratnamayaḥ śrīmāmstrikūṭo nāma parvataḥ |sutaḥ parvatarājasya sumerorbhāskaradyuteḥ || 23||

क्षीरोदजलवीच्यग्रैर्धौतामलशिलातलः ।उत्थितः सागरं भित्त्वा देवर्षिगणसेवितः ॥ २४॥

kṣīrodajalavīcyagrairdhautāmalaśilātalaḥ |utthitaḥ sāgaraṃ bhittvā devarṣigaṇasevitaḥ || 24||

अप्सरोभिः समाकीर्णः श्रीमान् प्रस्रवणाकुलः ।गन्धर्वैः किन्नरैर्यक्षैः सिद्धचारणपन्नगैः ।विद्याधरैः सपत्नीकैः सम्यतैश्च तपस्विभिः ।मृगैर्द्वीपैर्द्विजैश्चैव वृतः सौवर्णराजतैः ।(मृगैर्द्विजैर्गजेन्द्रैश्च वृतगात्रो विराजते)पुन्नागैः कर्णिकारैश्च पुष्पितैरुपशोभितः ॥चूतनीपकदम्बैश्च चन्दनागरुचम्पकैः ।शालैस्तालैस्तमालैश्च कुटजैश चार्जुनैस्तथा ॥ २५॥

apsarobhiḥ samākīrṇaḥ śrīmān prasravaṇākulaḥ |gandharvaiḥ kinnarairyakṣaiḥ siddhacāraṇapannagaiḥ |vidyādharaiḥ sapatnīkaiḥ samyataiśca tapasvibhiḥ |mṛgairdvīpairdvijaiścaiva vṛtaḥ sauvarṇarājataiḥ |(mṛgairdvijairgajendraiśca vṛtagātro virājate)punnāgaiḥ karṇikāraiśca puṣpitairupaśobhitaḥ ||cūtanīpakadambaiśca candanāgarucampakaiḥ |śālaistālaistamālaiśca kuṭajaiśa cārjunaistathā || 25||

वकुलैः पाटलैश्चैव सरलैर्देवदारुभिःमन्दारकुरुवैश्वापि पारिजातैश्च सर्वशःएवं बहुविधैर्वृक्षैः सर्वतः समलङ्कृतः ।नानाधातूज्ज्वलैः शृङ्गैः प्रस्रवद्भिः समन्ततः ॥ २६॥

vakulaiḥ pāṭalaiścaiva saralairdevadārubhiḥmandārakuruvaiśvāpi pārijātaiśca sarvaśaḥevaṃ bahuvidhairvṛkṣaiḥ sarvataḥ samalaṅkṛtaḥ |nānādhātūjjvalaiḥ śṛṅgaiḥ prasravadbhiḥ samantataḥ || 26||

मृगैः शाखामृगैः सिम्हैर्मातङ्गैश्च सदामदैः ।जीवज्जीवकसन्घुष्टं चकोरशिखिनादितम् ॥ २७॥

mṛgaiḥ śākhāmṛgaiḥ simhairmātaṅgaiśca sadāmadaiḥ |jīvajjīvakasanghuṣṭaṃ cakoraśikhināditam || 27||

तस्यैकं काञ्चनं शृङ्गं सेवते यद्दिशाकरः ।नानापुष्पसमाकीर्णं नानागन्धसमाकुलम् ॥ २८॥

tasyaikaṃ kāñcanaṃ śṛṅgaṃ sevate yaddiśākaraḥ |nānāpuṣpasamākīrṇaṃ nānāgandhasamākulam || 28||

द्वितीयं राजतं शृङ्गं सेवते यन्निशाकरः ।पाण्डुराम्बुदसङ्काशं तुषारचयसन्निभम् ॥ २९॥

dvitīyaṃ rājataṃ śṛṅgaṃ sevate yanniśākaraḥ |pāṇḍurāmbudasaṅkāśaṃ tuṣāracayasannibham || 29||

वज्रेन्द्रनीलवैडूर्यतेजोभिर्भासयन्नभः ।ऋतीयं ब्रह्मसदनं प्रकृष्टं शृङ्गमुत्तमम् ॥ ३०॥

vajrendranīlavaiḍūryatejobhirbhāsayannabhaḥ |ṛtīyaṃ brahmasadanaṃ prakṛṣṭaṃ śṛṅgamuttamam || 30||

न तत्कृतघ्नाः पश्यन्ति न नृशंसा न नास्तिकाः ।नातप्ततपसः शैलं तं वै पश्यन्ति मानवाः ॥ ३१॥

na tatkṛtaghnāḥ paśyanti na nṛśaṃsā na nāstikāḥ |nātaptatapasaḥ śailaṃ taṃ vai paśyanti mānavāḥ || 31||

तपसो लोके ये वै पापकृता जनाःतस्य सानुमतः पृष्ठे सरः काञ्चनपङ्कजम् ।कारण्डवसमाकीर्णं राजहंसोपशोभितम् ॥ ३२॥

tapaso loke ye vai pāpakṛtā janāḥtasya sānumataḥ pṛṣṭhe saraḥ kāñcanapaṅkajam |kāraṇḍavasamākīrṇaṃ rājahaṃsopaśobhitam || 32||

मत्तभ्रमरसन्घुष्टं फुल्लपङ्कजशोभितम् ।कुमुदोत्पलकल्हारपुण्डरीकोपशोभितम् ॥ ३३॥

mattabhramarasanghuṣṭaṃ phullapaṅkajaśobhitam |kumudotpalakalhārapuṇḍarīkopaśobhitam || 33||

उत्पलैः शतपत्त्रैश्च काञ्चनैः समलङ्कृतम् ।पत्त्रैर्मणिदलप्रख्यैः पुष्पैः काञ्चनसन्निभैः ।गुल्मैः कीचकवेणूनां समन्तात् परिवारितम् ॥ ३४॥

utpalaiḥ śatapattraiśca kāñcanaiḥ samalaṅkṛtam |pattrairmaṇidalaprakhyaiḥ puṣpaiḥ kāñcanasannibhaiḥ |gulmaiḥ kīcakaveṇūnāṃ samantāt parivāritam || 34||

दशयोजन विस्तीर्णं शतयोजनमायतंतस्मिन् सरसि दुष्टात्मा विरूपोऽन्तर्जलाशयः ।आसीद् ग्राहो गजेन्द्राणां दुराधर्षो महाबलः ॥ ३५॥

daśayojana vistīrṇaṃ śatayojanamāyataṃtasmin sarasi duṣṭātmā virūpo'ntarjalāśayaḥ |āsīd grāho gajendrāṇāṃ durādharṣo mahābalaḥ || 35||

अथ दन्तोज्ज्वलमुखः कदाचिद्गजयूथपः ।आजगामासिताभ्राभः करेणुपरिवारितः ॥ ३६॥

atha dantojjvalamukhaḥ kadācidgajayūthapaḥ |ājagāmāsitābhrābhaḥ kareṇuparivāritaḥ || 36||

मदस्रावी महारौद्रः पादचारीव पर्वतः ।वासयन् मदगन्धेन गिरिमैरावतोपमः ॥ ३७॥

madasrāvī mahāraudraḥ pādacārīva parvataḥ |vāsayan madagandhena girimairāvatopamaḥ || 37||

स गजोऽञ्जनसङ्काशो मदाच्चलितमानसः ।गन्धहस्तीति विख्यातः सरः समभिगम्य तत् ॥ ३८॥

sa gajo'ñjanasaṅkāśo madāccalitamānasaḥ |gandhahastīti vikhyātaḥ saraḥ samabhigamya tat || 38||

तृषितः स जलं प्राप्य कुसुमाकरशीतलम् ।अपिबत्सहसा राजन्करेणुपरिवारितः ।सलीलं पङ्कजवने यूथमध्यगतोऽव्रजत् ॥ ३९॥

tṛṣitaḥ sa jalaṃ prāpya kusumākaraśītalam |apibatsahasā rājankareṇuparivāritaḥ |salīlaṃ paṅkajavane yūthamadhyagato'vrajat || 39||

गृहीतस्तेन रौद्रेण ग्राहेणाव्यक्तमूर्तिना ।पश्यन्तीनां करेणूनां क्रोशन्तीनां च दारुणम् ॥ ४०॥

gṛhītastena raudreṇa grāheṇāvyaktamūrtinā |paśyantīnāṃ kareṇūnāṃ krośantīnāṃ ca dāruṇam || 40||

क्रियते पङ्कजवने ग्राहेणातिबलीयसा ।वारुणैः सम्यतः पाशैर्निःप्रयत्नगतिः कृतः ।वेष्ट्यमानः सुघोरैस्तु पाशैर्नागो दृढैस्तथा ॥ ४१॥

kriyate paṅkajavane grāheṇātibalīyasā |vāruṇaiḥ samyataḥ pāśairniḥprayatnagatiḥ kṛtaḥ |veṣṭyamānaḥ sughoraistu pāśairnāgo dṛḍhaistathā || 41||

विस्फुर्ज्य च यथाशक्ति विक्रुश्य च महारवान् ।व्यथितः सन्निरुत्साहो गृहीतो घोरकर्मणा ॥ ४२॥

visphurjya ca yathāśakti vikruśya ca mahāravān |vyathitaḥ sannirutsāho gṛhīto ghorakarmaṇā || 42||

(गजश्चाकर्षते तीरं ग्राहश्चाकर्षते जलम् ।द्वन्द्व महायुद्धं दिव्यवर्षसहस्रिकम् ।)परमापदमापन्नो मनसाचिन्तयद्धरितम् ।स तु नागवरः श्रीमान्नारायणपरायणः ॥ ४३॥

(gajaścākarṣate tīraṃ grāhaścākarṣate jalam |dvandva mahāyuddhaṃ divyavarṣasahasrikam |)paramāpadamāpanno manasācintayaddharitam |sa tu nāgavaraḥ śrīmānnārāyaṇaparāyaṇaḥ || 43||

तमेव परमं देवं गतः सर्वात्मना तदा ।एकाग्रं चिन्तयामास विशुद्धेनान्तरात्मना ॥ ४४॥

tameva paramaṃ devaṃ gataḥ sarvātmanā tadā |ekāgraṃ cintayāmāsa viśuddhenāntarātmanā || 44||

एकात्मा त्रिविधेनापि एकात्मा निग्रहीतात्माजन्मजन्मान्तराभ्यासाद्भक्तिमान्गरुडध्वजे ।आद्यं देवं महात्मानं पूजयामास केशवम् ॥ ४५॥

ekātmā trividhenāpi ekātmā nigrahītātmājanmajanmāntarābhyāsādbhaktimāngaruḍadhvaje |ādyaṃ devaṃ mahātmānaṃ pūjayāmāsa keśavam || 45||

नवमेघप्रतीकाशं शङ्खचक्रगदाधरम् ।अमृतात्मक मेधाभं अमृतात्मा तमेवाङ्गंसहस्रशुभनामानमादिदेवमजं परम् ॥ ४६॥

navameghapratīkāśaṃ śaṅkhacakragadādharam |amṛtātmaka medhābhaṃ amṛtātmā tamevāṅgaṃsahasraśubhanāmānamādidevamajaṃ param || 46||

(दिग्बाहुं सर्वमूर्धानं भूपादं गगनोदरम् ।आदित्यचन्द्रनयनं समग्रं लोकसाक्षिणम् ।भगवन्तं प्रसन्नोऽहं विष्णुमप्रतिमौजसम् ।)प्रगृह्य पुष्कराग्रेण काञ्चनं कमलोत्तमम् ।आपद्विमोक्षमन्विच्छन्गजः स्तोत्रमुदैरयत् ॥ ४७॥

(digbāhuṃ sarvamūrdhānaṃ bhūpādaṃ gaganodaram |ādityacandranayanaṃ samagraṃ lokasākṣiṇam |bhagavantaṃ prasanno'haṃ viṣṇumapratimaujasam |)pragṛhya puṣkarāgreṇa kāñcanaṃ kamalottamam |āpadvimokṣamanvicchangajaḥ stotramudairayat || 47||

अथ स्तुतिः ।गजेन्द्र उवाच ।ॐ नमो मूलप्रकृतये अजिताय महात्मने ॥ १॥

atha stutiḥ |gajendra uvāca |oṃ namo mūlaprakṛtaye ajitāya mahātmane || 1||

अनाश्रिताय देवाय निःस्पृहाय नमो नमः ॥ २॥

anāśritāya devāya niḥspṛhāya namo namaḥ || 2||

नम आद्याय बीजाय शिवाय च प्रशान्ताय ॥ ३॥

nama ādyāya bījāya śivāya ca praśāntāya || 3||

आर्षेयाय प्रवर्तिने निश्चलाय यशस्विने ॥ ४॥

ārṣeyāya pravartine niścalāya yaśasvine || 4||

अनन्तराय चैकाय सनातनाय पूर्वाय ॥ ५॥

anantarāya caikāya sanātanāya pūrvāya || 5||

अव्यक्ताय नमो नमः पुराणाय नमो नमः ॥ ६॥

avyaktāya namo namaḥ purāṇāya namo namaḥ || 6||

नमो गुह्याय गूढाय ॥ ७॥

namo guhyāya gūḍhāya || 7||

गुणायागुणवर्तिने ॥ ८॥

guṇāyāguṇavartine || 8||

अतर्क्यायाप्रमेयाय ॥ ९॥

atarkyāyāprameyāya || 9||

अनन्ताय नमो नमः ॥ १०॥

anantāya namo namaḥ || 10||

नमो देवातिदेवाय ॥ ११॥

namo devātidevāya || 11||

अप्रभाय नमो नमः ॥ १२॥

aprabhāya namo namaḥ || 12||

नमो जगत्प्रस्थिताय गोविन्दाय नमो नमः ॥ १३॥

namo jagatprasthitāya govindāya namo namaḥ || 13||

नमोऽस्तु पद्मनाभाय साङ्ख्ययोगोद्भवाय च ॥ १४॥

namo'stu padmanābhāya sāṅkhyayogodbhavāya ca || 14||

विश्वेश्वराय देवाय शिवाय हरये नमः ॥ १५॥

viśveśvarāya devāya śivāya haraye namaḥ || 15||

नमोऽस्तु तस्मै देवाय निर्गुणाय गुणात्मने ॥ १६॥

namo'stu tasmai devāya nirguṇāya guṇātmane || 16||

नारायणाय विश्वाय देवानां परमात्मने ॥ १७॥

nārāyaṇāya viśvāya devānāṃ paramātmane || 17||

नमो नमः कारणवामनाय नारायणायामितविक्रमाय ।श्रीशार्ङ्गचक्रासिगदाधराय नमोऽस्तु तस्मै पुरुषोत्तमाय ॥ ४८॥

namo namaḥ kāraṇavāmanāya nārāyaṇāyāmitavikramāya |śrīśārṅgacakrāsigadādharāya namo'stu tasmai puruṣottamāya || 48||

आद्याय वेदनिलयाय महोदरायसिंहाय दैत्यनिधनाय चतुर्भुजाय ।गुह्याय वेदनिकयाय महोदरायब्रह्मेन्द्ररुद्रमुनिचारणसंस्तुतायदेवोत्तमाय वरदाय नमोऽच्युताय ॥ ४९॥

ādyāya vedanilayāya mahodarāyasiṃhāya daityanidhanāya caturbhujāya |guhyāya vedanikayāya mahodarāyabrahmendrarudramunicāraṇasaṃstutāyadevottamāya varadāya namo'cyutāya || 49||

नागेन्द्रभोगशयनासनसुप्रियाय ।गोक्षीरहेमशुकनीलघनोपमाय ।पीताम्बराय मधुकैटभनाशनाय ।विश्वाय चारुमुकुटाय नमोऽक्षरायभक्तिप्रियाय वरदीप्तसुदर्शनाय ॥ ५०॥

nāgendrabhogaśayanāsanasupriyāya |gokṣīrahemaśukanīlaghanopamāya |pītāmbarāya madhukaiṭabhanāśanāya |viśvāya cārumukuṭāya namo'kṣarāyabhaktipriyāya varadīptasudarśanāya || 50||

नाभिप्रजातकमलस्थचतुर्मुखायक्षीरोदकार्णवनिकेतयशोधनाय ।नानाविचित्रमुकुटाङ्गदभूषणायसर्वेश्वराय वरदाय नमो वराय ॥ ५१॥

nābhiprajātakamalasthacaturmukhāyakṣīrodakārṇavaniketayaśodhanāya |nānāvicitramukuṭāṅgadabhūṣaṇāyasarveśvarāya varadāya namo varāya || 51||

विश्वात्मने परमकारणकारणायफुल्लारविन्दविमलायतलोचनाय ।देवेन्द्रदानवपरीक्षितपौरुषाययोगेश्वराय विजयाय नमो वराय ॥ ५२॥

viśvātmane paramakāraṇakāraṇāyaphullāravindavimalāyatalocanāya |devendradānavaparīkṣitapauruṣāyayogeśvarāya vijayāya namo varāya || 52||

लोकायनाय त्रिदशायनाय ब्रह्मायनायात्मभवायनाय ।धर्मायनायैकजलायनाय महावराहाय सदा नतोऽस्मि ॥ ५३॥

lokāyanāya tridaśāyanāya brahmāyanāyātmabhavāyanāya |dharmāyanāyaikajalāyanāya mahāvarāhāya sadā nato'smi || 53||

नारायणायात्महितायनाय महावराहाय नमस्करोमि ।अचिन्त्यमव्यक्तमनन्तरूपं नारायणं कारणमादिदेवम् ।कूटस्थम्मव्यक्तमचिन्त्यशक्तिं रूपंयुगान्तशेषं पुरुषं पुराणं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये ॥ ५४॥

nārāyaṇāyātmahitāyanāya mahāvarāhāya namaskaromi |acintyamavyaktamanantarūpaṃ nārāyaṇaṃ kāraṇamādidevam |kūṭasthammavyaktamacintyaśaktiṃ rūpaṃyugāntaśeṣaṃ puruṣaṃ purāṇaṃ taṃ vāsudevaṃ śaraṇaṃ prapadye || 54||

योगेश्वरं चारुविचित्रमौलिमाज्ञेयमौख्यं प्रकृतेः परस्थम् ।क्षेत्रज्ञमात्मप्रभवं वरेण्यंतं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये ।अदृश्यमच्छेद्यमनादिमध्यंमहर्षयो ब्रह्मविदः सुरेशम् ।अनन्तमव्ययं मयं सनातनंवदन्ति यं वै पुरुषं सनातनंतं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये ॥ ५५॥

yogeśvaraṃ cāruvicitramaulimājñeyamaukhyaṃ prakṛteḥ parastham |kṣetrajñamātmaprabhavaṃ vareṇyaṃtaṃ vāsudevaṃ śaraṇaṃ prapadye |adṛśyamacchedyamanādimadhyaṃmaharṣayo brahmavidaḥ sureśam |anantamavyayaṃ mayaṃ sanātanaṃvadanti yaṃ vai puruṣaṃ sanātanaṃtaṃ vāsudevaṃ śaraṇaṃ prapadye || 55||

यदक्षरं ब्रह्म वदन्ति सर्वगंनिशाम्य यं मृत्युमुखात् प्रमुच्यते ।तमीश्वरं तृप्तमनोपमैर्गुणैःपरायणं विष्णुमुपैमि शाश्वतम् ॥ ५६॥

yadakṣaraṃ brahma vadanti sarvagaṃniśāmya yaṃ mṛtyumukhāt pramucyate |tamīśvaraṃ tṛptamanopamairguṇaiḥparāyaṇaṃ viṣṇumupaimi śāśvatam || 56||

कार्यं क्रियाकारणमप्रमेयंहिरण्यनाभं वरपद्मनाभम् ।महाबलं वेदनिधिं सुरोत्तमंव्रजामि विष्णुं शरणं जनार्दनम् ॥ ५७॥

kāryaṃ kriyākāraṇamaprameyaṃhiraṇyanābhaṃ varapadmanābham |mahābalaṃ vedanidhiṃ surottamaṃvrajāmi viṣṇuṃ śaraṇaṃ janārdanam || 57||

विचित्रकेयूरमहार्हनिष्कंरत्नोत्तमालङ्कृतसर्वगात्रम् ।पीताम्बरं काञ्चनभक्तिचित्रंमालाधरं केशवमभ्युपैमि ॥ ५८॥

vicitrakeyūramahārhaniṣkaṃratnottamālaṅkṛtasarvagātram |pītāmbaraṃ kāñcanabhakticitraṃmālādharaṃ keśavamabhyupaimi || 58||

भवोद्भवं वेदविदां वरिष्ठंयोगात्मानं साङ्ख्यविदां वरिष्ठम् ।आदित्यचन्द्राश्विवसुप्रभावंप्रभुं प्रपद्येऽच्युतमात्मभूतम् ॥ ५९॥

bhavodbhavaṃ vedavidāṃ variṣṭhaṃyogātmānaṃ sāṅkhyavidāṃ variṣṭham |ādityacandrāśvivasuprabhāvaṃprabhuṃ prapadye'cyutamātmabhūtam || 59||

श्रीवत्साङ्कं महादेवं वेदगुह्यमनुत्तमम् ।प्रपद्ये सूक्ष्ममचलं भक्तानामभयप्रदम् ॥ ६०॥

śrīvatsāṅkaṃ mahādevaṃ vedaguhyamanuttamam |prapadye sūkṣmamacalaṃ bhaktānāmabhayapradam || 60||

प्रभवं सर्वलोकानां निर्गुणं परमेश्वरम् ।प्रपद्ये मुक्तसङ्गानां यतीनां परमां गतिम् ॥ ६१॥

prabhavaṃ sarvalokānāṃ nirguṇaṃ parameśvaram |prapadye muktasaṅgānāṃ yatīnāṃ paramāṃ gatim || 61||

भगवन्तं सुराध्यक्षमक्षरं पुष्करेक्षणम् ।शरण्यं शरणं भक्त्या प्रपद्ये ब्राह्मणप्रियम् ॥ ६२॥

bhagavantaṃ surādhyakṣamakṣaraṃ puṣkarekṣaṇam |śaraṇyaṃ śaraṇaṃ bhaktyā prapadye brāhmaṇapriyam || 62||

त्रिविक्रमं त्रिलोकेशमाद्यमेकमनामयम् ।भूतात्मानं महात्मानं प्रपद्ये मधुसूदनम् ॥ ६३॥

trivikramaṃ trilokeśamādyamekamanāmayam |bhūtātmānaṃ mahātmānaṃ prapadye madhusūdanam || 63||

(आदिदेवमजं शम्भुं व्यक्ताव्यक्तं जनार्दनम् ।क्षेत्रज्ञं पुरुषं यज्ञं त्रिगुणातीतमव्ययम् ।)नारायणमणीयाम्सं प्रपद्ये परमेश्वरम् ॥ ६४॥

(ādidevamajaṃ śambhuṃ vyaktāvyaktaṃ janārdanam |kṣetrajñaṃ puruṣaṃ yajñaṃ triguṇātītamavyayam |)nārāyaṇamaṇīyāmsaṃ prapadye parameśvaram || 64||

अकूपाराय देवाय नमस्सर्वमहाद्युतेप्रपद्ये देवदेवेशं अणीयाम्सं अणोस्सदाएकाय लोकत्रयाय परतः परमात्मने ।नमः सहस्रशिरसे अनन्ताय महात्मने ॥ ६५॥

akūpārāya devāya namassarvamahādyuteprapadye devadeveśaṃ aṇīyāmsaṃ aṇossadāekāya lokatrayāya parataḥ paramātmane |namaḥ sahasraśirase anantāya mahātmane || 65||

वरेण्यमनघं देवमृषयो वेदपारगाः ।कीर्तयन्ति च यं सर्वे तं प्रपद्ये सनातनम् ॥ ६६॥

vareṇyamanaghaṃ devamṛṣayo vedapāragāḥ |kīrtayanti ca yaṃ sarve taṃ prapadye sanātanam || 66||

नमस्ते पुण्डरीकाक्ष भक्तानामभयप्रद ।सुब्रह्मण्य नमस्तेऽस्तु त्राहि मां शरणागतम् ॥ ६७॥

namaste puṇḍarīkākṣa bhaktānāmabhayaprada |subrahmaṇya namaste'stu trāhi māṃ śaraṇāgatam || 67||

भीष्म उवाच ।भक्तिं तस्यानुसञ्चिन्त्य नागस्यामोघसंस्तवम् ।प्रीतिमान् अभवद्राजञ्शङ्खचक्रगदाधरः ।सान्निध्यं कल्पयामास तस्मिन् सरसि माधवः ॥ ६८॥

bhīṣma uvāca |bhaktiṃ tasyānusañcintya nāgasyāmoghasaṃstavam |prītimān abhavadrājañśaṅkhacakragadādharaḥ |sānnidhyaṃ kalpayāmāsa tasmin sarasi mādhavaḥ || 68||

ग्राहग्रस्तं गजं तं च सङ्गृह्य सलिलाशयात् ।उज्जहाराप्रमेयात्मा तरसैवारिसूदनः ॥ ६९॥

grāhagrastaṃ gajaṃ taṃ ca saṅgṛhya salilāśayāt |ujjahārāprameyātmā tarasaivārisūdanaḥ || 69||

स्थलस्थं दारयामास ग्राहं चक्रेण माधवः ।मोक्षयामास च गजं पाशेभ्यः शरणागतम् ॥ ७०॥

sthalasthaṃ dārayāmāsa grāhaṃ cakreṇa mādhavaḥ |mokṣayāmāsa ca gajaṃ pāśebhyaḥ śaraṇāgatam || 70||

स हि देवलशापेन हूहू गन्धर्वसत्तमः ।गजत्वमगमत् कृष्णान्मोक्षं प्राप्य दिवं गतः ।शापाद्विमुक्तः सद्यश्च गजो गन्धर्वतां गतः ॥ ७१॥

sa hi devalaśāpena hūhū gandharvasattamaḥ |gajatvamagamat kṛṣṇānmokṣaṃ prāpya divaṃ gataḥ |śāpādvimuktaḥ sadyaśca gajo gandharvatāṃ gataḥ || 71||

आपद्विमुक्तो युगपत् गजो गन्धर्व एव चग्राहोऽपि यक्षतां यातो यः कृष्णेन निपातितः ।तस्यापि शापमोक्षोऽसौ जैगीषव्यकृतोऽभवत् ॥ ७२॥

āpadvimukto yugapat gajo gandharva eva cagrāho'pi yakṣatāṃ yāto yaḥ kṛṣṇena nipātitaḥ |tasyāpi śāpamokṣo'sau jaigīṣavyakṛto'bhavat || 72||

प्रीतिमाम्स्त्राति गोविन्दः सद्यः संसारसागरात् ।प्रीतिमान् पुण्डरीकाक्षश्शरगतवत्सलःअभवत्तत्रदेवेशस्ताभ्यां चैव प्रपूजितःक्रुद्धोऽपि निघ्नन् देवत्वमरातीनां प्रयच्छति ॥ ७३॥

prītimāmstrāti govindaḥ sadyaḥ saṃsārasāgarāt |prītimān puṇḍarīkākṣaśśaragatavatsalaḥabhavattatradeveśastābhyāṃ caiva prapūjitaḥkruddho'pi nighnan devatvamarātīnāṃ prayacchati || 73||

(तौ च स्वं स्वं वपुः प्राप्य प्रणिपत्य जनार्दनम् ।गन्धर्वराट् तथा यक्षः परां निर्वृतिमागतौ ॥ ७४॥

(tau ca svaṃ svaṃ vapuḥ prāpya praṇipatya janārdanam |gandharvarāṭ tathā yakṣaḥ parāṃ nirvṛtimāgatau || 74||

इदं चैव महाबाहो देवदेवोऽभ्यभाषत ।दृष्ट्वा मुक्तौ गजग्रहौ भगवान् मधुसूदनः ॥ ७५॥

idaṃ caiva mahābāho devadevo'bhyabhāṣata |dṛṣṭvā muktau gajagrahau bhagavān madhusūdanaḥ || 75||

भजन्तं गजराजानं मधुरं मधुसूदनःभगवान् उवाच ।यो ग्राहं नागराजं च मां चैव प्रणिधानवान् ।स्मरिष्यति सरश्चेदं युवयोर्मोक्षणं तथा ॥ ७६॥

bhajantaṃ gajarājānaṃ madhuraṃ madhusūdanaḥbhagavān uvāca |yo grāhaṃ nāgarājaṃ ca māṃ caiva praṇidhānavān |smariṣyati saraścedaṃ yuvayormokṣaṇaṃ tathā || 76||

येमान्म्मां च सरश्चैव ग्राह्यश्च विदारणम् ।गुल्मान् चक्रवेणून्नां रूपं मधवत्तदा ।गुल्मं कीचकवेणूनां तं च शैलवरं तथा ।अश्वत्थं भास्करं गङ्गां नैमिषारण्यमेव च ॥ ७७॥

yemānmmāṃ ca saraścaiva grāhyaśca vidāraṇam |gulmān cakraveṇūnnāṃ rūpaṃ madhavattadā |gulmaṃ kīcakaveṇūnāṃ taṃ ca śailavaraṃ tathā |aśvatthaṃ bhāskaraṃ gaṅgāṃ naimiṣāraṇyameva ca || 77||

प्रयोगं ब्रह्मदुर्गांश्च दण्डकारण्यमेव चसंस्मरिष्यन्ति ये मर्त्याः सम्यक् श्रोष्यन्ति वापि ये ।(न ते दुःस्वप्नपापस्य भोक्तारो मत्परिग्रहात् ॥ ७८॥

prayogaṃ brahmadurgāṃśca daṇḍakāraṇyameva casaṃsmariṣyanti ye martyāḥ samyak śroṣyanti vāpi ye |(na te duḥsvapnapāpasya bhoktāro matparigrahāt || 78||

सर्वपापैः प्रमोक्ष्यन्ते कल्याणानां च भागिनः ।भविष्यन्ति तथा पुण्यां गतिं यास्यन्ति मानवाः ।दुःस्वप्नं च नृणां तेषां सुस्वप्नं च भविष्यति ॥ ७९॥)

sarvapāpaiḥ pramokṣyante kalyāṇānāṃ ca bhāginaḥ |bhaviṣyanti tathā puṇyāṃ gatiṃ yāsyanti mānavāḥ |duḥsvapnaṃ ca nṛṇāṃ teṣāṃ susvapnaṃ ca bhaviṣyati || 79||)

कौर्म्यं मात्स्यं च वाराहं वामनं तार्क्ष्यमेव च ।नारसिम्हं तथा रूपं सृष्टिसंहारकारकम् ॥ ८०॥

kaurmyaṃ mātsyaṃ ca vārāhaṃ vāmanaṃ tārkṣyameva ca |nārasimhaṃ tathā rūpaṃ sṛṣṭisaṃhārakārakam || 80||

एतानि प्रातरुत्थाय संस्मरिष्यन्ति ये नराः ।सर्वपापविनिर्मुक्तास्ते यान्ति परमां गतिम् ॥ ८१॥

etāni prātarutthāya saṃsmariṣyanti ye narāḥ |sarvapāpavinirmuktāste yānti paramāṃ gatim || 81||

भीष्म उवाच ।एवमुक्त्वा तु राजेन्द्र देवदेवो जनार्दनः ।अस्पृशद्गजगन्धर्वं ग्राहयक्षं च तं तदा ॥ ८२॥

bhīṣma uvāca |evamuktvā tu rājendra devadevo janārdanaḥ |aspṛśadgajagandharvaṃ grāhayakṣaṃ ca taṃ tadā || 82||

त्वा नरश्रेष्ठः नागेन्द्रं मधुसूधनःस्पर्शयामास हस्तेन गजं गन्धर्वमेव चतेन स्पृष्टावुभौ सद्यो दिव्यमाल्याम्बरान्वितौ ।विमानेऽभिमते प्राप्य जग्मतुस्त्रिदशालयम् ॥ ८३॥

tvā naraśreṣṭhaḥ nāgendraṃ madhusūdhanaḥsparśayāmāsa hastena gajaṃ gandharvameva catena spṛṣṭāvubhau sadyo divyamālyāmbarānvitau |vimāne'bhimate prāpya jagmatustridaśālayam || 83||

ततो दिव्यवपुर्भूत्वा हस्तिराट् परमं पदंगच्छति स्म महाबाहो नारायणपरायणःततो देवपतिः कृष्णो मोक्षयित्वा गजोत्तमम् ।ऋषिभिः स्तूयमानो हि गुह्यैर्वेदपदाक्षरैः ।गतः स भगवान्विष्णुर्दुर्विज्ञेयगतिः प्रभुः ॥ ८४॥

tato divyavapurbhūtvā hastirāṭ paramaṃ padaṃgacchati sma mahābāho nārāyaṇaparāyaṇaḥtato devapatiḥ kṛṣṇo mokṣayitvā gajottamam |ṛṣibhiḥ stūyamāno hi guhyairvedapadākṣaraiḥ |gataḥ sa bhagavānviṣṇurdurvijñeyagatiḥ prabhuḥ || 84||

गजेन्द्रमोक्षणं दृष्ट्वा सर्वे चेन्द्रपुरोगमाः ।ब्रह्माणमग्रतः कृत्वा सर्वे प्राञ्जलयोऽभवन् ।ववन्दिरे महात्मानं प्रभुं नारायणं हरिम् ।विस्मयोत्फुल्लनयनाः प्रजापतिपुरःसराः ।य इदं शृणुयान्नित्यं प्रातरुत्थाय मानवः ।प्राप्नुयात् परमां सिद्धिं दुःस्वप्नस्तस्य नश्यति ।गजेन्द्रमोक्षणं पुण्यं सर्वपापप्रमोचनम् ।श्रावयेत् प्रातरुत्थाय सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ८५॥

gajendramokṣaṇaṃ dṛṣṭvā sarve cendrapurogamāḥ |brahmāṇamagrataḥ kṛtvā sarve prāñjalayo'bhavan |vavandire mahātmānaṃ prabhuṃ nārāyaṇaṃ harim |vismayotphullanayanāḥ prajāpatipuraḥsarāḥ |ya idaṃ śṛṇuyānnityaṃ prātarutthāya mānavaḥ |prāpnuyāt paramāṃ siddhiṃ duḥsvapnastasya naśyati |gajendramokṣaṇaṃ puṇyaṃ sarvapāpapramocanam |śrāvayet prātarutthāya sarvapāpaiḥ pramucyate || 85||

श्रद्धया हि कुरुश्रेष्ठ स्मृतेन कथितेन च ।गजेन्द्रमोक्षणेनेह दीर्घमायुरवाप्नुयात् ॥ ८६॥

śraddhayā hi kuruśreṣṭha smṛtena kathitena ca |gajendramokṣaṇeneha dīrghamāyuravāpnuyāt || 86||

मया ते कथितं दिव्यं पवित्रं पापनाशनम् ।कीर्तयस्व महाबाहो महादुःस्वप्ननाशनम् ॥ ८७॥

mayā te kathitaṃ divyaṃ pavitraṃ pāpanāśanam |kīrtayasva mahābāho mahāduḥsvapnanāśanam || 87||

चरितं पुण्यफलदं पुष्कलं तव दर्धतेभक्तिमान् पुण्डरीकाक्षे नरो दुःखात् प्रमुच्यतेभ्रादभिस्सहितो राजन् ब्राह्मणैर्वेदपारगैःपूजयामास देवां प्रार्श्वस्थं मधुसूधनंशौनक उवाच ।कीर्त्यमानं च विप्रेभ्यः शृणु भक्त्या यथोदितम् ।गजेन्द्रमोक्षणं श्रुत्वा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।भीष्माद्भगीरथीपुत्रात् पूजयामास केशवम् ॥ ८८॥

caritaṃ puṇyaphaladaṃ puṣkalaṃ tava dardhatebhaktimān puṇḍarīkākṣe naro duḥkhāt pramucyatebhrādabhissahito rājan brāhmaṇairvedapāragaiḥpūjayāmāsa devāṃ prārśvasthaṃ madhusūdhanaṃśaunaka uvāca |kīrtyamānaṃ ca viprebhyaḥ śṛṇu bhaktyā yathoditam |gajendramokṣaṇaṃ śrutvā kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |bhīṣmādbhagīrathīputrāt pūjayāmāsa keśavam || 88||

यदामहाग्राहगृहीतकातरं सुपुर्पितं पद्मवने महाद्विपंविमोक्षयामास गजं जनार्दनः स्मरामि दुस्वप्नविनाशनं हरिंपरम्पराणां परमं पवित्रं पुराणमीशं सर्वलोकनाथंसर्वामरैरर्चित पादपद्मं सनातनं भक्त\।\।\।\।स्मरामिवरगजचरणप्रमुक्तिहेतोः पुरुषवरस्य तदेव दिव्यगीतंसततमपिपठन्ति ये तु तेषां भवमरणान्तर किल्बिषापहंसयात् ।आकाशाप्तत्पतितं तोयं यथा गच्छति सागरंसर्वदेव नमस्कारः केशवं प्रतिगच्छति ।पृथ्वीं प्रियदत्तेपि गाम्वै सर्वं सहेति चविष्णुं ब्रह्मण्यदेवेति कीर्तयेन्नावसीदतिसर्व देवेषु यत्पुण्यं सर्व तीर्थेषुयत्फलंतत्फलम्समवाप्नोति स्मृत्वा देवं जनार्दनंब्रह्मण्यो देवकी पुत्रो ब्रह्मण्यो मधुसूधनःब्रह्मण्यो पुण्डरीकाक्षो ब्रह्मण्यो विष्णुरच्युतःमेरुमन्दरमात्रोऽपि राशिः पापस्यकर्मणःकेशवं वैद्यं आसाद्य दुर्व्याधिरिव नश्यतिनमो ब्रह्मण्य देवाय गो ब्राह्मण हिताय चजगद्धिताय कृष्णाय गोविन्दाय नमो नमःये चापि पाण्डुपुत्रस्य समीपस्था द्विजोत्तमाः ।तेऽपि भीष्मस्य पार्श्वस्थं वासुदेवं प्रणेमिरे ॥ ८९॥

yadāmahāgrāhagṛhītakātaraṃ supurpitaṃ padmavane mahādvipaṃvimokṣayāmāsa gajaṃ janārdanaḥ smarāmi dusvapnavināśanaṃ hariṃparamparāṇāṃ paramaṃ pavitraṃ purāṇamīśaṃ sarvalokanāthaṃsarvāmarairarcita pādapadmaṃ sanātanaṃ bhakta\|\|\|\|smarāmivaragajacaraṇapramuktihetoḥ puruṣavarasya tadeva divyagītaṃsatatamapipaṭhanti ye tu teṣāṃ bhavamaraṇāntara kilbiṣāpahaṃsayāt |ākāśāptatpatitaṃ toyaṃ yathā gacchati sāgaraṃsarvadeva namaskāraḥ keśavaṃ pratigacchati |pṛthvīṃ priyadattepi gāmvai sarvaṃ saheti caviṣṇuṃ brahmaṇyadeveti kīrtayennāvasīdatisarva deveṣu yatpuṇyaṃ sarva tīrtheṣuyatphalaṃtatphalamsamavāpnoti smṛtvā devaṃ janārdanaṃbrahmaṇyo devakī putro brahmaṇyo madhusūdhanaḥbrahmaṇyo puṇḍarīkākṣo brahmaṇyo viṣṇuracyutaḥmerumandaramātro'pi rāśiḥ pāpasyakarmaṇaḥkeśavaṃ vaidyaṃ āsādya durvyādhiriva naśyatinamo brahmaṇya devāya go brāhmaṇa hitāya cajagaddhitāya kṛṣṇāya govindāya namo namaḥye cāpi pāṇḍuputrasya samīpasthā dvijottamāḥ |te'pi bhīṣmasya pārśvasthaṃ vāsudevaṃ praṇemire || 89||

वरं वरेण्यं वरपद्मनाभंनारायणं ब्रह्मनिधिं पुरेशम् ।तं देवगुह्यं पुरुषं पुराणंववन्दिरे ब्रह्मविदां वरिष्ठम् ॥ ९०॥

varaṃ vareṇyaṃ varapadmanābhaṃnārāyaṇaṃ brahmanidhiṃ pureśam |taṃ devaguhyaṃ puruṣaṃ purāṇaṃvavandire brahmavidāṃ variṣṭham || 90||

एतत्पुण्यं महाराज नराणां पापकर्मणाम् ।दुःस्वप्नदर्शने घोरे श्रुत्वा पापात् प्रमुच्यते ।भक्तिमान्पुण्डरीकाक्षे गजो दुःखाद्विमोचितः ॥ ९१॥

etatpuṇyaṃ mahārāja narāṇāṃ pāpakarmaṇām |duḥsvapnadarśane ghore śrutvā pāpāt pramucyate |bhaktimānpuṇḍarīkākṣe gajo duḥkhādvimocitaḥ || 91||

तथा त्वमपि राजेन्द्र प्रपद्य शरणं हरिम् ।विमुक्तः सर्वपापेभ्यः प्राप्स्यसे परमां गतिम् ॥ ९२॥

tathā tvamapi rājendra prapadya śaraṇaṃ harim |vimuktaḥ sarvapāpebhyaḥ prāpsyase paramāṃ gatim || 92||

इति विष्णुधर्मे गजेन्द्रमोक्षणस्तवो नाम एकोनसप्ततितमोऽध्यायः ।अफ़्तेर् वेर्से ४७।

iti viṣṇudharme gajendramokṣaṇastavo nāma ekonasaptatitamo'dhyāyaḥ |aफ़ter verse 47|