वेङ्कटेश प्रातःस्तुतिः Devi Krita Shri Venkatesha Pratah Stuti

सा द्वारदेशे श्रीनिवासस्य देवी स्वामिपुष्करिणीं ददृशे कैश्च सार्धम् ।स्वामिन्हरे श्रीनिवासेति सा तं ब्रह्मादीनां तारकं सम्प्रदध्यौ ॥ १॥

sā dvāradeśe śrīnivāsasya devī svāmipuṣkariṇīṃ dadṛśe kaiśca sārdham |svāminhare śrīnivāseti sā taṃ brahmādīnāṃ tārakaṃ sampradadhyau || 1||

देवैः सार्धं पालनार्थं च विष्णुरस्त्येव नित्यं पुष्करिण्यां जलेषु ।अतः स्वामिपुष्करिणीति चाहुस्तत्र स्नानं कन्यकान्याश्च चक्रुः ॥ २॥

devaiḥ sārdhaṃ pālanārthaṃ ca viṣṇurastyeva nityaṃ puṣkariṇyāṃ jaleṣu |ataḥ svāmipuṣkariṇīti cāhustatra snānaṃ kanyakānyāśca cakruḥ || 2||

शुचिर्भूत्वा श्रीनिवासं च देवास्तप्तुं विविशुः शुद्धभक्त्या खगेन्द्र ।यथोपदिष्टं गुरुणा तथैव चक्रे कन्याश्च सर्वं खगेन्द्र ॥ ३॥

śucirbhūtvā śrīnivāsaṃ ca devāstaptuṃ viviśuḥ śuddhabhaktyā khagendra |yathopadiṣṭaṃ guruṇā tathaiva cakre kanyāśca sarvaṃ khagendra || 3||

तदा हरिर्दर्शयामास तस्यै स्वकं रूपं सुप्रतीके सुपूर्णम् ।सा कन्यका श्रीनिवासस्य रूपं ददर्श भक्त्या स्वमनोऽभिरामम् ॥ ४॥

tadā harirdarśayāmāsa tasyai svakaṃ rūpaṃ supratīke supūrṇam |sā kanyakā śrīnivāsasya rūpaṃ dadarśa bhaktyā svamano'bhirāmam || 4||

सुवर्णचित्रं वसनं वसानं सोष्णीषकं कञ्चुकं संदधानम् ॥ ५॥

suvarṇacitraṃ vasanaṃ vasānaṃ soṣṇīṣakaṃ kañcukaṃ saṃdadhānam || 5||

मृगोत्थमदगन्धेन सुरभीकृतदिङ्मुखम् ।पुण्डरीकविशालाक्षं कंबुग्रीवं महाभुजम् ॥ ६॥

mṛgotthamadagandhena surabhīkṛtadiṅmukham |puṇḍarīkaviśālākṣaṃ kaṃbugrīvaṃ mahābhujam || 6||

हेमयज्ञोपवीताङ्गं साक्षात्कन्दर्पसन्निभम् ।जगन्मोहनसौन्दर्ये कोमलाङ्गं मनोहरम् ॥ ७॥

hemayajñopavītāṅgaṃ sākṣātkandarpasannibham |jaganmohanasaundarye komalāṅgaṃ manoharam || 7||

दृष्ट्वा च कन्या मुमुदे रोमाञ्चितसुगात्रका ॥ ८॥

dṛṣṭvā ca kanyā mumude romāñcitasugātrakā || 8||

तद्दर्शनाह्लादपरिप्लुताशया प्रेम्णाथ रोमाश्रुकुलाकुलेक्षणा ।ननर्त देवी पुरतस्तस्य विष्णोः सा ध्वस्तदोषा परमादरेण ।आनन्द मां पाहि सुखं च दत्त्वा मुकुन्द मां पाहि विमुक्तिदानात् ॥ ९॥

taddarśanāhlādapariplutāśayā premṇātha romāśrukulākulekṣaṇā |nanarta devī puratastasya viṣṇoḥ sā dhvastadoṣā paramādareṇa |ānanda māṃ pāhi sukhaṃ ca dattvā mukunda māṃ pāhi vimuktidānāt || 9||

मां पाहि नित्यं ह्यरविन्दनेत्र प्रसन्नदृष्ट्या करुणासुधार्द्र ।गोविन्द गोविन्द सुदुःखितां मां ज्ञानादिदानेन हि पाहि नित्यम् ॥ १०॥

māṃ pāhi nityaṃ hyaravindanetra prasannadṛṣṭyā karuṇāsudhārdra |govinda govinda suduḥkhitāṃ māṃ jñānādidānena hi pāhi nityam || 10||

जनार्दन त्वं हि सुदुष्टसंगान्कामादिरूपान्सततं वर्जयित्वा ।हरे हरे मां सततं पाहि दैत्यान्समाहृत्य प्रबलान्विघ्नरूपान् ॥ ११॥

janārdana tvaṃ hi suduṣṭasaṃgānkāmādirūpānsatataṃ varjayitvā |hare hare māṃ satataṃ pāhi daityānsamāhṛtya prabalānvighnarūpān || 11||

रमेश मां पाहि चतुर्मुखेश विश्वेश मां पाहि सरस्वतीश ।रमेश मां पाहि निदानमूर्ते वृन्दारवृन्दैर्वन्दितपादपद्म ॥ १२॥

rameśa māṃ pāhi caturmukheśa viśveśa māṃ pāhi sarasvatīśa |rameśa māṃ pāhi nidānamūrte vṛndāravṛndairvanditapādapadma || 12||

एवं तु नत्वा परमादरेण तुष्टाव विष्णुं परमं पुराणम् ।लक्ष्म्या सदा येऽविदिता गुणाश्च असंख्याताः संति विष्णौ च वीश ॥ १३॥

evaṃ tu natvā paramādareṇa tuṣṭāva viṣṇuṃ paramaṃ purāṇam |lakṣmyā sadā ye'viditā guṇāśca asaṃkhyātāḥ saṃti viṣṇau ca vīśa || 13||

तेषां सकाशादतिबाहुल्यसंख्या गुणा हरौ तेऽविदिता वै रमायाः ।अतो हरे स्तवने क्वास्ति शक्तिस्तथापि यत्नं स्तवने ते करिष्ये ॥ १४॥

teṣāṃ sakāśādatibāhulyasaṃkhyā guṇā harau te'viditā vai ramāyāḥ |ato hare stavane kvāsti śaktistathāpi yatnaṃ stavane te kariṣye || 14||

तव प्रसादाच्च रमाप्रसादाद्विधिप्रसादात्भारतीशप्रसादात् ।रुद्रप्रसादात्स्तवनं ते करिष्ये तथापि विष्णो मयि शान्तिं कुरुष्व ॥ १५॥

tava prasādācca ramāprasādādvidhiprasādātbhāratīśaprasādāt |rudraprasādātstavanaṃ te kariṣye tathāpi viṣṇo mayi śāntiṃ kuruṣva || 15||

यदि प्रसन्नोऽसि मयि त्वमीश त्वत्पादमूले देहि भक्तिं सदैव ।त्वद्दर्शनाद्देव शुभाशुभं च नष्टं मदीयं ह्यशुभं च नित्यम् ॥ १६॥

yadi prasanno'si mayi tvamīśa tvatpādamūle dehi bhaktiṃ sadaiva |tvaddarśanāddeva śubhāśubhaṃ ca naṣṭaṃ madīyaṃ hyaśubhaṃ ca nityam || 16||

त्वन्मायया नष्टमिमं च लोकं मदेन मत्तं बधिरं चान्धभूतम् ।ऐश्वर्ययोगेन च यो हि मूको जातः सदा दीनगुर्वादिकेषु ॥ १७॥

tvanmāyayā naṣṭamimaṃ ca lokaṃ madena mattaṃ badhiraṃ cāndhabhūtam |aiśvaryayogena ca yo hi mūko jātaḥ sadā dīnagurvādikeṣu || 17||

मां देहि ऐश्वर्यमनुत्तमं त्वत्पादारविन्दस्य विरुद्धभूतम् ।त्वं देव मे देहि सतां च संगं तव स्वरूपप्रतिपादकानाम् ॥ १८॥

māṃ dehi aiśvaryamanuttamaṃ tvatpādāravindasya viruddhabhūtam |tvaṃ deva me dehi satāṃ ca saṃgaṃ tava svarūpapratipādakānām || 18||

पुत्रादीनामैहिकं वासुदेव दग्ध्वा च मे देहि पादारविन्दे ।सद्वैष्णवे क्रियमाणं च कोपं दग्ध्वा च मे देहि पादारविन्दे ॥ १९॥

putrādīnāmaihikaṃ vāsudeva dagdhvā ca me dehi pādāravinde |sadvaiṣṇave kriyamāṇaṃ ca kopaṃ dagdhvā ca me dehi pādāravinde || 19||

द्रव्यादिके क्रियमाणं च लोभं दग्ध्वा वै मे देहि पादाब्जमूले ।पुत्रादिके क्रियमाणं च मोहं दग्ध्वा च मे देहि पादाब्जमूले ॥ २०॥

dravyādike kriyamāṇaṃ ca lobhaṃ dagdhvā vai me dehi pādābjamūle |putrādike kriyamāṇaṃ ca mohaṃ dagdhvā ca me dehi pādābjamūle || 20||

विद्यापुत्रद्रव्यजातं मदं च दग्ध्वा च मे देहि पादाब्जमूले ।सद्वैष्णवासहमानस्वरूपं दग्ध्वा मात्सर्यं पाहि मां वेङ्कटेश ॥ २१॥

vidyāputradravyajātaṃ madaṃ ca dagdhvā ca me dehi pādābjamūle |sadvaiṣṇavāsahamānasvarūpaṃ dagdhvā mātsaryaṃ pāhi māṃ veṅkaṭeśa || 21||

मन्त्रं च मे देहि निदानमूर्ते येनैव मे स्यात्तव संगश्च भूयः ।नान्यं वृणे तव पादाब्जसंगात्तदेव मे देहि मम प्रसन्नः ॥ २२॥

mantraṃ ca me dehi nidānamūrte yenaiva me syāttava saṃgaśca bhūyaḥ |nānyaṃ vṛṇe tava pādābjasaṃgāttadeva me dehi mama prasannaḥ || 22||

इतीरितः श्रीनिवासः प्रसन्न उवाच देवो ह्यमृतस्त्रवं च ।अत्रैव कन्ये प्रजपस्व मन्त्रं सुगोप्यरूपं परमादरेण ॥ २३॥

itīritaḥ śrīnivāsaḥ prasanna uvāca devo hyamṛtastravaṃ ca |atraiva kanye prajapasva mantraṃ sugopyarūpaṃ paramādareṇa || 23||

वक्ष्यामि मन्त्रं परमादरेण शृण्वद्य भक्त्या परमादरेण ।अन्तःस्थमन्त्यं ह्याद्यसंयुक्तमेव सबिन्दु तद्वत्स्पर्शकाद्येन युक्तम् ॥ २४॥

vakṣyāmi mantraṃ paramādareṇa śṛṇvadya bhaktyā paramādareṇa |antaḥsthamantyaṃ hyādyasaṃyuktameva sabindu tadvatsparśakādyena yuktam || 24||

एकारयुक्तं प्रथमान्तःस्थयुक्तं समत्रिकोणे चोष्मणा संयुतं च ।तकारसक्तं स्पर्शमन्तः स्थयुक्तमाद्यन्त ओंकारसमन्वितं च ॥ २५॥

ekārayuktaṃ prathamāntaḥsthayuktaṃ samatrikoṇe coṣmaṇā saṃyutaṃ ca |takārasaktaṃ sparśamantaḥ sthayuktamādyanta oṃkārasamanvitaṃ ca || 25||

अनेन मन्त्रेण तवेप्सितं च भवेद्धि कन्ये नात्र विचार्यमस्ति ।एवं स उक्त्वा श्रीनिवासो हरिस्तु प्रतीकवद्दर्शयामास रूपम् ॥ २६॥

anena mantreṇa tavepsitaṃ ca bhaveddhi kanye nātra vicāryamasti |evaṃ sa uktvā śrīnivāso haristu pratīkavaddarśayāmāsa rūpam || 26||

नत्वा तु सा श्रीनिवासं च देवी उवास ह स्वामिसरःसमीपे ।तस्मिन्दिने ब्राह्मणादींश्च सर्वान्संतर्पयामास च षड्रसान्नैः ॥ २७॥

natvā tu sā śrīnivāsaṃ ca devī uvāsa ha svāmisaraḥsamīpe |tasmindine brāhmaṇādīṃśca sarvānsaṃtarpayāmāsa ca ṣaḍrasānnaiḥ || 27||

सायङ्काले श्रीनिवासस्य दृष्ट्वा उत्साहरूपैः श्रीनिवासप्रतीकैः ।साकं भक्त्या सम्प्रणम्याथ देवी प्रदक्षिणं श्रीनिवासस्य सुष्ठु ॥ २८॥

sāyaṅkāle śrīnivāsasya dṛṣṭvā utsāharūpaiḥ śrīnivāsapratīkaiḥ |sākaṃ bhaktyā sampraṇamyātha devī pradakṣiṇaṃ śrīnivāsasya suṣṭhu || 28||

ननर्त देवी सुप्रतीकस्य चाग्रे लज्जां त्यक्त्वा जय देवेति चोक्त्वा ।आनृत्तकाले च हरेश्च वक्त्रं दृष्ट्वा च दृष्ट्या तु परं ननर्त ॥ २९॥

nanarta devī supratīkasya cāgre lajjāṃ tyaktvā jaya deveti coktvā |ānṛttakāle ca hareśca vaktraṃ dṛṣṭvā ca dṛṣṭyā tu paraṃ nanarta || 29||

ममाद्य गात्रं पावितं श्रीनिवास ममाद्य नेत्रं सफलं संबभूव ।ममाद्य पादौ सार्थकौ चैव जातौ प्रदक्षिणं श्रीनिवासेश कृत्वा ॥ ३०॥

mamādya gātraṃ pāvitaṃ śrīnivāsa mamādya netraṃ saphalaṃ saṃbabhūva |mamādya pādau sārthakau caiva jātau pradakṣiṇaṃ śrīnivāseśa kṛtvā || 30||

हस्तौ च मे सार्थकावद्य जातौ अग्रे कृत्वा हस्तशब्दं मुरारेः ।एवं वदन्ती प्रीणयन्ती च देवं जगाम सा स्तोत्रवचः कदम्बैः ॥ ३१॥

hastau ca me sārthakāvadya jātau agre kṛtvā hastaśabdaṃ murāreḥ |evaṃ vadantī prīṇayantī ca devaṃ jagāma sā stotravacaḥ kadambaiḥ || 31||

देवास्तदा दुन्दुंभयो विनेदिरे तन्मस्तके पुष्पवृष्टिं च चक्रुः ।तस्मिन्काले उभयोः पार्श्वयोश्च नृत्यं चक्रुर्देवतावारनार्यः ॥ ३२॥

devāstadā dunduṃbhayo vinedire tanmastake puṣpavṛṣṭiṃ ca cakruḥ |tasminkāle ubhayoḥ pārśvayośca nṛtyaṃ cakrurdevatāvāranāryaḥ || 32||

तथैव तास्तलशब्दं च कृत्वा तदा सर्वा नमनं चापि चक्रुः ।आनन्दशैले सर्वदा त्वित्थमेव सा सर्वदा नर्तयन्ती च वीन्द्र ॥ ३३॥

tathaiva tāstalaśabdaṃ ca kṛtvā tadā sarvā namanaṃ cāpi cakruḥ |ānandaśaile sarvadā tvitthameva sā sarvadā nartayantī ca vīndra || 33||

आनन्दमग्ना सापि देवी जगाम स्वमाश्रमं जैगिषव्येण सार्धम् ।यात्रामेवं ये न कुर्वन्ति वीन्द्र तेषां च सर्वं निष्फलं चाहुरार्याः ॥ ३४॥

ānandamagnā sāpi devī jagāma svamāśramaṃ jaigiṣavyeṇa sārdham |yātrāmevaṃ ye na kurvanti vīndra teṣāṃ ca sarvaṃ niṣphalaṃ cāhurāryāḥ || 34||

गत्वाश्रमं जैगिषव्येण सार्धं गुरुं त्वपृच्छद्वेङ्कटेशस्य मन्त्रम् ।मन्त्रस्यार्थं ब्रूहि मे जैगिषव्य मन्त्रावृत्तिं कुर्वतां वै फलाय ॥ ३५॥

gatvāśramaṃ jaigiṣavyeṇa sārdhaṃ guruṃ tvapṛcchadveṅkaṭeśasya mantram |mantrasyārthaṃ brūhi me jaigiṣavya mantrāvṛttiṃ kurvatāṃ vai phalāya || 35||

जैगीषव्य उवाच ।शृणुष्व भद्रे वेङ्कटेशस्य नाम्नस्त्वर्थं श्रुत्वा हृदये संनिधत्स्व ॥ ३६॥

jaigīṣavya uvāca |śṛṇuṣva bhadre veṅkaṭeśasya nāmnastvarthaṃ śrutvā hṛdaye saṃnidhatsva || 36||

विति ह्युत्तमवाची स्याद्येति ज्ञानमुदाहृतम् ।ककारः सुखवाची स्याट्टेति चित्तमुदाहृतम् ॥ ३७॥

viti hyuttamavācī syādyeti jñānamudāhṛtam |kakāraḥ sukhavācī syāṭṭeti cittamudāhṛtam || 37||

ईशत्वमात्मवाचि स्यादेवं ज्ञेयं तु कन्यके ।पूर्णज्ञानं सुखं वित्तं व्याप्तत्वाद्व्यङ्कटाभिधः ॥ ३८॥

īśatvamātmavāci syādevaṃ jñeyaṃ tu kanyake |pūrṇajñānaṃ sukhaṃ vittaṃ vyāptatvādvyaṅkaṭābhidhaḥ || 38||

व्य (वे) मिन्द्रियादिकं प्रोक्तं व्यङ्गभूतं हरौ यतः ।कटश्च समुदायार्थो व्यं (वें) कटश्चेन्द्रियौघकः ॥ ३९॥

vya (ve) mindriyādikaṃ proktaṃ vyaṅgabhūtaṃ harau yataḥ |kaṭaśca samudāyārtho vyaṃ (veṃ) kaṭaścendriyaughakaḥ || 39||

स्वस्मिन्प्रेरयते यस्मात्तस्माद्व्यङ्कटनामकः ।विषये प्रेषयेन्नित्यमतो व्यङ्कटनामकः ॥ ४०॥

svasminprerayate yasmāttasmādvyaṅkaṭanāmakaḥ |viṣaye preṣayennityamato vyaṅkaṭanāmakaḥ || 40||

विशिष्टज्ञानरूपत्वाद्व्येति मुक्ताः सदा स्मृताः ।मुक्तानां च समूहस्तु व्यङ्कटेति प्रकीर्तितः ॥ ४१॥

viśiṣṭajñānarūpatvādvyeti muktāḥ sadā smṛtāḥ |muktānāṃ ca samūhastu vyaṅkaṭeti prakīrtitaḥ || 41||

सदा मुक्तसमूहानामीशत्वाद्व्यङ्कटाभिधः ।लिङ्गदेहमतो जीवो व्यङ्कटेति समाहृतः ॥ ४२॥

sadā muktasamūhānāmīśatvādvyaṅkaṭābhidhaḥ |liṅgadehamato jīvo vyaṅkaṭeti samāhṛtaḥ || 42||

लिङ्गानां चैव स्वामित्वाद्व्यङ्कटेशेति संज्ञितः ।दैत्यानां च समूहास्तु ज्ञानादिविधुरा यतः ।अतो दैत्यसमूहस्तु व्यङ्कटेति प्रकीर्तितः ॥ ४३॥

liṅgānāṃ caiva svāmitvādvyaṅkaṭeśeti saṃjñitaḥ |daityānāṃ ca samūhāstu jñānādividhurā yataḥ |ato daityasamūhastu vyaṅkaṭeti prakīrtitaḥ || 43||

तेषां संहरणे ईशस्त्वतो व्यङ्कटनामकः ।आनन्दस्य विरुद्धत्वात्कामक्रोधादयो गुणाः ॥ ४४॥

teṣāṃ saṃharaṇe īśastvato vyaṅkaṭanāmakaḥ |ānandasya viruddhatvātkāmakrodhādayo guṇāḥ || 44||

व्यङ्कटा इति सम्प्रोक्तास्तेषां नाशयिता प्रभुः ।अतस्तु व्यङ्कटेशाख्य एवं ज्ञात्वा जपं कुरु ॥ ४५॥

vyaṅkaṭā iti samproktāsteṣāṃ nāśayitā prabhuḥ |atastu vyaṅkaṭeśākhya evaṃ jñātvā japaṃ kuru || 45||

एवं व्यङ्कटमाहात्म्यं श्रुत्वा देवी खगेश्वर ।निद्रां चकार तत्रैव रात्रौ पित्रा सहैव च ।ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय हृदि सस्मार कन्यका ॥ ४६॥

evaṃ vyaṅkaṭamāhātmyaṃ śrutvā devī khageśvara |nidrāṃ cakāra tatraiva rātrau pitrā sahaiva ca |brāhme muhūrte cotthāya hṛdi sasmāra kanyakā || 46||

(व्यङ्कटेशस्य प्रातः स्तुतिः) ।श्रीव्यङ्कटेशश्च नृसिंहमूर्तिः श्रीवरदराजश्च वराहमूर्तिः ।श्रीरङ्गशायी च अनन्तशायी कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम् ॥ ४७॥

(vyaṅkaṭeśasya prātaḥ stutiḥ) |śrīvyaṅkaṭeśaśca nṛsiṃhamūrtiḥ śrīvaradarājaśca varāhamūrtiḥ |śrīraṅgaśāyī ca anantaśāyī kurvantu sarve mama suprabhātam || 47||

श्रीकृष्णमूर्तिश्च गदाधरश्च श्रीविष्णुपादस्तु प्रयागवासः ।नारायणः श्रीबदरीनिवासः कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम् ॥ ४८॥

śrīkṛṣṇamūrtiśca gadādharaśca śrīviṣṇupādastu prayāgavāsaḥ |nārāyaṇaḥ śrībadarīnivāsaḥ kurvantu sarve mama suprabhātam || 48||

दामोदरो वै त्रिजगन्निवासः श्रीपाण्डुरङ्गश्च नृसिंहदेवः ।श्रीरामदेवश्च अमोघवासः कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम् ॥ ४९॥

dāmodaro vai trijagannivāsaḥ śrīpāṇḍuraṅgaśca nṛsiṃhadevaḥ |śrīrāmadevaśca amoghavāsaḥ kurvantu sarve mama suprabhātam || 49||

श्रीधर्मपुत्रश्च नृसिंहमूर्तिः श्रीपिप्पलस्थश्च मुहल्लवासः ।कोलानृसिंहः शूर्पकारस्थ सिंहः कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम् ॥ ५०॥

śrīdharmaputraśca nṛsiṃhamūrtiḥ śrīpippalasthaśca muhallavāsaḥ |kolānṛsiṃhaḥ śūrpakārastha siṃhaḥ kurvantu sarve mama suprabhātam || 50||

चतुर्मुखश्चारुसरस्वती च स्वभारती शर्वसुपर्णशेषाः ।उमामहेन्द्रश्च शचीमुखास्ताः कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम् ॥ ५१॥

caturmukhaścārusarasvatī ca svabhāratī śarvasuparṇaśeṣāḥ |umāmahendraśca śacīmukhāstāḥ kurvantu sarve mama suprabhātam || 51||

द्वारावती काशिकावन्तिका च प्रयागकाञ्च्यौ मथुरापुरी च ।मायावती हस्तिमती पुरी च कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम् ॥ ५२॥

dvārāvatī kāśikāvantikā ca prayāgakāñcyau mathurāpurī ca |māyāvatī hastimatī purī ca kurvantu sarve mama suprabhātam || 52||

भागीरथी चैव सरस्वती च गोदावरी सिन्धुकृष्णे च वेणी ।कलिन्दकन्या यमुना च नर्मदा कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम् ॥ ५३॥

bhāgīrathī caiva sarasvatī ca godāvarī sindhukṛṣṇe ca veṇī |kalindakanyā yamunā ca narmadā kurvantu sarve mama suprabhātam || 53||

वितस्तिकावेरिसतुङ्गभद्राः सुवञ्जरा भीमरथी विपाशा ।सुताम्रपर्णी च पिनाकिनी च कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम् ॥ ५४॥

vitastikāverisatuṅgabhadrāḥ suvañjarā bhīmarathī vipāśā |sutāmraparṇī ca pinākinī ca kurvantu sarve mama suprabhātam || 54||

स्वामिपुष्करिणी चैव सुवर्णमुखरी तथा ।श्रीपाण्डवी तौंबरुश्च कपिला पापनाशनी ॥ ५५॥

svāmipuṣkariṇī caiva suvarṇamukharī tathā |śrīpāṇḍavī tauṃbaruśca kapilā pāpanāśanī || 55||

गुरुर्वसिष्ठः क्रतुरङ्गिराश्च मनुः पुलस्त्यः पुलहश्च गौतमः ।रैभ्यो मरीचिश्च्यवनश्च दक्षः कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम् ॥ ५६॥

gururvasiṣṭhaḥ kraturaṅgirāśca manuḥ pulastyaḥ pulahaśca gautamaḥ |raibhyo marīciścyavanaśca dakṣaḥ kurvantu sarve mama suprabhātam || 56||

सप्तार्णवाः सप्त कुलाचलाश्च द्वीपाश्च सप्तोपवनानि सप्त ।भूरादिकानि भुवनानि सप्त कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम् ॥ ५७॥

saptārṇavāḥ sapta kulācalāśca dvīpāśca saptopavanāni sapta |bhūrādikāni bhuvanāni sapta kurvantu sarve mama suprabhātam || 57||

मान्धाता नहुषोऽम्बरीषसगरौ राजा नलो धर्मराट्प्रह्लादः क्रतुराड्विभीषणगयौ व्यासो हनूमानपि ।अश्वत्थाम कृपावुमा द्रुपदजा श्रीजानकी तारकामन्दोदर्यखिलाः प्रभातसुमहं कुर्वन्तु नित्यं हरे ॥ ५८॥

māndhātā nahuṣo'mbarīṣasagarau rājā nalo dharmarāṭprahlādaḥ kraturāḍvibhīṣaṇagayau vyāso hanūmānapi |aśvatthāma kṛpāvumā drupadajā śrījānakī tārakāmandodaryakhilāḥ prabhātasumahaṃ kurvantu nityaṃ hare || 58||

अश्वत्थस्य वनानि किं च तुलसीधात्रीवनानि प्रभोपुन्नागस्य वनानि चंपकवनान्यन्यानि पुष्पाणि च ।मन्दारस्य वनानि यानि च हरेः सौगन्धिकान्यप्यहोनित्यं तानि दिशन्तु मत्प्रमुदितं श्रीवेङ्कटेश प्रभो ॥ ५९॥

aśvatthasya vanāni kiṃ ca tulasīdhātrīvanāni prabhopunnāgasya vanāni caṃpakavanānyanyāni puṣpāṇi ca |mandārasya vanāni yāni ca hareḥ saugandhikānyapyahonityaṃ tāni diśantu matpramuditaṃ śrīveṅkaṭeśa prabho || 59||

एवं स्मृत्वा श्रीनिवासस्य देवी कृत्वा शौचं जैगिषव्येण साकम् ।स्नातुं ययौ पुष्करिणीं हरेश्च स्नानं सम्यक्तत्र चकार देशे ।सम्यग्जप्त्वा व्यङ्कटेशस्य मन्त्रमुवाच सा जैगिषव्यं गुरुं च ॥ ६०॥

evaṃ smṛtvā śrīnivāsasya devī kṛtvā śaucaṃ jaigiṣavyeṇa sākam |snātuṃ yayau puṣkariṇīṃ hareśca snānaṃ samyaktatra cakāra deśe |samyagjaptvā vyaṅkaṭeśasya mantramuvāca sā jaigiṣavyaṃ guruṃ ca || 60||

इति श्रीगारुडे महापुराणे उत्तरखण्डे तृतीयांशे ब्रह्मकाण्डेदेवी कृतवेङ्कटेशदर्शनतत्स्तुत्यादिवर्णनं नाम पञ्चविंशोध्यायः ॥

iti śrīgāruḍe mahāpurāṇe uttarakhaṇḍe tṛtīyāṃśe brahmakāṇḍedevī kṛtaveṅkaṭeśadarśanatatstutyādivarṇanaṃ nāma pañcaviṃśodhyāyaḥ ||