वृषाद्रिनाथस्तोत्रम् Vrishadrinathastotram

श्रीशेषशिखरिस्वामिन् रमाभृद्वक्षसस्तवविलसत्पद्मसङ्काशौ चरणौ शरणं भजे ॥त्वत्कल्याणगुणाङ्कितामलवचःपाळी सुधास्यन्दिनीनृत्यन्ती वदने स्वयं विलसते मूढस्य मे श्रीविभो ।क्षोणीमण्डलसंस्थसर्वरसिका नन्दौघसन्दायिनीदुर्मांसा शनतत्परे वनमृगे व्याप्ता न किं चन्द्रिका ॥ १॥

śrīśeṣaśikharisvāmin ramābhṛdvakṣasastavavilasatpadmasaṅkāśau caraṇau śaraṇaṃ bhaje ||tvatkalyāṇaguṇāṅkitāmalavacaḥpāḷī sudhāsyandinīnṛtyantī vadane svayaṃ vilasate mūḍhasya me śrīvibho |kṣoṇīmaṇḍalasaṃsthasarvarasikā nandaughasandāyinīdurmāṃsā śanatatpare vanamṛge vyāptā na kiṃ candrikā || 1||

वेदास्सर्वसुरेश्वराः कमलभूश्शम्भुश्च मन्वादयःस्तोतुं यस्य महत्त्वमक्षमतमा व्यासादयश्चाभवन् ।त्वद्दासस्त्वदुपाश्रितस्तव सुतस्तस्मादहं निर्भयःस्वामिंस्तादृशवैभस्य भवतः कर्तुं यतिष्ये स्तुतिम् ॥ २॥

vedāssarvasureśvarāḥ kamalabhūśśambhuśca manvādayaḥstotuṃ yasya mahattvamakṣamatamā vyāsādayaścābhavan |tvaddāsastvadupāśritastava sutastasmādahaṃ nirbhayaḥsvāmiṃstādṛśavaibhasya bhavataḥ kartuṃ yatiṣye stutim || 2||

श्रीवत्साङ्कयतीन्द्रसंनुतहरे श्रीवेङ्कटाख्ये गिरौवैकुण्ठात्स्वयमागतः प्रकृतिसंश्लिष्टानिमान् प्राणिनः ।ब्रह्माण्डान्तरसंस्थितान् हि कृपया पातुं सदा वर्तसेतस्माद्विश्वविधायिनस्तव कृपा निर्हेतुकैव ध्रुवम् ॥ ३॥

śrīvatsāṅkayatīndrasaṃnutahare śrīveṅkaṭākhye girauvaikuṇṭhātsvayamāgataḥ prakṛtisaṃśliṣṭānimān prāṇinaḥ |brahmāṇḍāntarasaṃsthitān hi kṛpayā pātuṃ sadā vartasetasmādviśvavidhāyinastava kṛpā nirhetukaiva dhruvam || 3||

प्रह्लादः करिराङ् विभीषण इति ख्याताश्च भक्ता ह्यमीभक्त्या लब्धभवत्कृपापरिणतां तां लेभिरे संपदम् ।तस्मात्केचिदहो सहेतुकपरां व्याचक्षिरे त्वत्कृपांतेषां भक्तिमनिन्दितां तव कृपालब्धां कथं नोचिरे ॥ ४॥

prahlādaḥ karirāṅ vibhīṣaṇa iti khyātāśca bhaktā hyamībhaktyā labdhabhavatkṛpāpariṇatāṃ tāṃ lebhire saṃpadam |tasmātkecidaho sahetukaparāṃ vyācakṣire tvatkṛpāṃteṣāṃ bhaktimaninditāṃ tava kṛpālabdhāṃ kathaṃ nocire || 4||

सर्वेषां जगतां हि रक्षणविधौ सक्ता कृपा तावकीकाकं भू निलयं संरक्षयन्नाद्भुतम् ? ।मोहाद्दुर्विषयेषु सक्तमनसां पापात्मनामादिमंमिथ्यादास्ययुतं त्वरक्षदिति मां चित्रं हरे श्रीविभो ॥ ५॥

sarveṣāṃ jagatāṃ hi rakṣaṇavidhau saktā kṛpā tāvakīkākaṃ bhū nilayaṃ saṃrakṣayannādbhutam ? |mohāddurviṣayeṣu saktamanasāṃ pāpātmanāmādimaṃmithyādāsyayutaṃ tvarakṣaditi māṃ citraṃ hare śrīvibho || 5||

हे स्वामिन् भवराजयक्ष्मणि बहुप्रारब्धनानामयव्यालीढ ढे क्षणदुर्भरेतर गुरुतरै रन्यै रसाध्ये परम् ।मग्नानां जडताजुषां प्रतिपदं तापत्रयीमूर्च्छयाक्लिन्नानां सकलात्मनां विजयते सञ्जीवनी त्वत्कृपा ॥ ६॥

he svāmin bhavarājayakṣmaṇi bahuprārabdhanānāmayavyālīḍha ḍhe kṣaṇadurbharetara gurutarai ranyai rasādhye param |magnānāṃ jaḍatājuṣāṃ pratipadaṃ tāpatrayīmūrcchayāklinnānāṃ sakalātmanāṃ vijayate sañjīvanī tvatkṛpā || 6||

दातॄणां प्रवरेण तेन भवता देयं धनं शाश्वतंसङ्ख्यातीतमनन्तमङ्गलपदं प्राप्यं सुखान्वेषिणाम् ।त्यक्त्वा लोष्टविकादिकाम्यमघदं काङ्क्षन्ति ये त्वैहिकंतान्मूढानपि हे विभो तव कृपा मातेव संरक्षते ॥ ७॥

dātṝṇāṃ pravareṇa tena bhavatā deyaṃ dhanaṃ śāśvataṃsaṅkhyātītamanantamaṅgalapadaṃ prāpyaṃ sukhānveṣiṇām |tyaktvā loṣṭavikādikāmyamaghadaṃ kāṅkṣanti ye tvaihikaṃtānmūḍhānapi he vibho tava kṛpā māteva saṃrakṣate || 7||

सर्वेषां जगतामधीश्वर इति त्वां ख्यापयन् श्रीविभोस्फूर्जत्प्रत्नचिरत्नरत्नखचितः कोटीनतुल्यप्रभः ।ब्रह्मेशानसुरेन्द्रसर्वदिविजैः संस्तूयमानस्य तेसाक्षान्मन्मथमन्मथस्य मकुटी संराजते मस्तके ॥ ८॥

sarveṣāṃ jagatāmadhīśvara iti tvāṃ khyāpayan śrīvibhosphūrjatpratnaciratnaratnakhacitaḥ koṭīnatulyaprabhaḥ |brahmeśānasurendrasarvadivijaiḥ saṃstūyamānasya tesākṣānmanmathamanmathasya makuṭī saṃrājate mastake || 8||

देव त्वन्मुखपङ्कजोपरि महासौरभ्यलोभागताःस्निग्धारालविनीलकुन्तलगणा वल्गन्ति भृङ्गा यथा ।कर्णाटोर्णौ चोत्पलकर्णपूर विसरत्कान्ति छटाराजितौपश्ये सुन्दरशष्कुलीपरिचितौ श्रीशेषभूभृद्विभो ॥ ९॥

deva tvanmukhapaṅkajopari mahāsaurabhyalobhāgatāḥsnigdhārālavinīlakuntalagaṇā valganti bhṛṅgā yathā |karṇāṭorṇau cotpalakarṇapūra visaratkānti chaṭārājitaupaśye sundaraśaṣkulīparicitau śrīśeṣabhūbhṛdvibho || 9||

कर्पूरार्पितमूर्ध्वपुण्ड्रमलिके विभ्राजते सन्ततंहारिद्रं तिलकं च शेषधरणीभृद्वल्लभ श्रीविभो ।लावण्यामृतपूरपूरितमुखे किं पुण्डरीकद्वयंभाभातीति महाद्भुतं जनयते द्वन्द्वं हि ते नेत्रयोः ॥ १०॥

karpūrārpitamūrdhvapuṇḍramalike vibhrājate santataṃhāridraṃ tilakaṃ ca śeṣadharaṇībhṛdvallabha śrīvibho |lāvaṇyāmṛtapūrapūritamukhe kiṃ puṇḍarīkadvayaṃbhābhātīti mahādbhutaṃ janayate dvandvaṃ hi te netrayoḥ || 10||

भ्रूभङ्गाङ्कयुतं शुचिस्मितरुचिज्योत्स्नापरिष्कारितंसेवे त्वन्मुखचन्द्रमण्डलमहं जृम्भत्तमोहारिणम् ।स्वामिन् शुक्रबृहस्पती चिरतरात्तस्योभयोः पार्श्वयोःभ्राजन्ताविव रत्नपुञ्जखचिते द्वे कुण्डले गण्डयोः ॥ ११॥

bhrūbhaṅgāṅkayutaṃ śucismitarucijyotsnāpariṣkāritaṃseve tvanmukhacandramaṇḍalamahaṃ jṛmbhattamohāriṇam |svāmin śukrabṛhaspatī ciratarāttasyobhayoḥ pārśvayoḥbhrājantāviva ratnapuñjakhacite dve kuṇḍale gaṇḍayoḥ || 11||

दन्तालिस्तव कुन्दकुड्मलततेस्तुल्या परं राजतेसौगन्ध्यादहिचाम्पकेयकलिकाप्रोद्भासिका नासिका ।स्वामिन् विद्रुमबिम्बयुग्ममधरं व्यातन्वते माधुरीसौरभ्यारुणताश्रयस्त्वदधरः श्रीशेषभूभृद्विभो ॥ १२॥

dantālistava kundakuḍmalatatestulyā paraṃ rājatesaugandhyādahicāmpakeyakalikāprodbhāsikā nāsikā |svāmin vidrumabimbayugmamadharaṃ vyātanvate mādhurīsaurabhyāruṇatāśrayastvadadharaḥ śrīśeṣabhūbhṛdvibho || 12||

ग्रैवेयादिविभूषणानुकलितः कण्ठस्त्वदीयो हरेशेषाद्रीश सुवर्णपट्टकलितं शङ्खं विडम्बीयते ।चत्वारः किल जातपल्लवसुरक्षोणीजशाखा इवद्योतन्ते तव बाहवः प्रविलसद्रत्नाङ्गदालङ्कृताः ॥ १३॥

graiveyādivibhūṣaṇānukalitaḥ kaṇṭhastvadīyo hareśeṣādrīśa suvarṇapaṭṭakalitaṃ śaṅkhaṃ viḍambīyate |catvāraḥ kila jātapallavasurakṣoṇījaśākhā ivadyotante tava bāhavaḥ pravilasadratnāṅgadālaṅkṛtāḥ || 13||

श्रीवैकुण्ठमिदं पदाब्जयुगमित्यादर्शयन्नात्मनांश्रीहस्तस्तव दक्षिणश्शमयते तापं भवोपार्जितम् ।हस्तोऽन्यः कटिसङ्गतः कथयते कुक्षिस्थसङ्ख्यातिगब्रह्माण्डातिभरोद्धृतेर्दृढबलं मध्यस्य कर्तुं दशाम् ॥ १४॥

śrīvaikuṇṭhamidaṃ padābjayugamityādarśayannātmanāṃśrīhastastava dakṣiṇaśśamayate tāpaṃ bhavopārjitam |hasto'nyaḥ kaṭisaṅgataḥ kathayate kukṣisthasaṅkhyātigabrahmāṇḍātibharoddhṛterdṛḍhabalaṃ madhyasya kartuṃ daśām || 14||

अन्यो दक्षिणपाणिरप्यमरराजात्यन्तबाधाकृतांदैत्यानां वधकारि चक्रमनिशं धत्तेऽञ्जनाद्रिप्रभो ।अन्यो वामकरस्तदब्जनयनागर्भैकनिर्भेदनारावं शङ्खमुदारचन्द्रसुषमं धत्ते त्रिलोकीविभो ॥ १५॥

anyo dakṣiṇapāṇirapyamararājātyantabādhākṛtāṃdaityānāṃ vadhakāri cakramaniśaṃ dhatte'ñjanādriprabho |anyo vāmakarastadabjanayanāgarbhaikanirbhedanārāvaṃ śaṅkhamudāracandrasuṣamaṃ dhatte trilokīvibho || 15||

यस्मिन् कौस्तुभबिम्बितां निजतनुं दृष्ट्वा रमाऽन्येर्ष्ययात्वां पश्यत्यध ईक्ष्यदृक्प्रसरणैर्वक्षस्तदुद्भावये ।संवर्ते विशते यदन्तरगृहं ब्रह्मादिजीवावलिःतस्यां ते विनिवर्तते च जठरं तत्कीर्तये ते हरे ॥ १६॥

yasmin kaustubhabimbitāṃ nijatanuṃ dṛṣṭvā ramā'nyerṣyayātvāṃ paśyatyadha īkṣyadṛkprasaraṇairvakṣastadudbhāvaye |saṃvarte viśate yadantaragṛhaṃ brahmādijīvāvaliḥtasyāṃ te vinivartate ca jaṭharaṃ tatkīrtaye te hare || 16||

ब्रह्मावासपयोजनालनिलयं मे चित्तहं सोऽधुनालावण्यामृतपूरितं प्रविशते नाभिह्रतं तावकम् ।कीर्यत्काञ्चनवारिजायतरजस्तुल्याम्बरालङ्कृतंवल्गन्मेखलया परिष्कृतमहं मध्यं भजे सुन्दरम् ॥ १७॥

brahmāvāsapayojanālanilayaṃ me cittahaṃ so'dhunālāvaṇyāmṛtapūritaṃ praviśate nābhihrataṃ tāvakam |kīryatkāñcanavārijāyatarajastulyāmbarālaṅkṛtaṃvalganmekhalayā pariṣkṛtamahaṃ madhyaṃ bhaje sundaram || 17||

रम्भास्तम्भमदेभहस्तकरभप्रागल्भ्यचौर्यक्षमौऊरू मे हृदयाब्जदर्पणतलस्तंभानुभावं गतौ ।स्वामिन्नञ्जनशैलनाथ सततं सेवे भवज्जङ्घिकेस्फूर्जन्मन्मथकाहलीकमलगर्भाकारलीला जुषौ ॥ १८॥

rambhāstambhamadebhahastakarabhaprāgalbhyacauryakṣamauūrū me hṛdayābjadarpaṇatalastaṃbhānubhāvaṃ gatau |svāminnañjanaśailanātha satataṃ seve bhavajjaṅghikesphūrjanmanmathakāhalīkamalagarbhākāralīlā juṣau || 18||

स्वामिन् वेदसुवर्णहंसककृतप्रोद्वेलशोभाझरीचञ्चद्दिव्यमुनीशमानससरोजाताब्जलीलावहौ ।नित्यं श्रीकरपल्लवानुकलनासंवाहितौ सुन्दरौपादौ तेऽञ्जनशैलनायक निधिप्रायौ सदा संश्रये ॥ १९॥

svāmin vedasuvarṇahaṃsakakṛtaprodvelaśobhājharīcañcaddivyamunīśamānasasarojātābjalīlāvahau |nityaṃ śrīkarapallavānukalanāsaṃvāhitau sundaraupādau te'ñjanaśailanāyaka nidhiprāyau sadā saṃśraye || 19||

प्रागुत्तुङ्गपयोधिवारिधिजले त्वं योगनिद्रां भजन्नाभिप्रोत्थितपङ्कजस्थितविधिं दृष्ट्वा बहुव्याकुलम् ।पुच्छोद्घट्टनकम्पिताखिलजगन्मीनाकृतिं भेजिवान्घोराकारयुतं सुरारिमवधीश्चोरं श्रुतीनां हरे ॥ २०॥

prāguttuṅgapayodhivāridhijale tvaṃ yoganidrāṃ bhajannābhiprotthitapaṅkajasthitavidhiṃ dṛṣṭvā bahuvyākulam |pucchodghaṭṭanakampitākhilajaganmīnākṛtiṃ bhejivānghorākārayutaṃ surārimavadhīścoraṃ śrutīnāṃ hare || 20||

जृम्भद्दैत्यसुपर्वबाहुपटलीसंसक्तसर्पाधिराड्भोगालीढविघूर्णितावनिधरे मग्ने जले वारिधेः ।वास्तल्यादुदधार्षि ? भूधरममुं त्वं कच्छपाकारवान्ब्रह्मेशानबलारिपु स्तुतिपरेष्वम्भोरुहाक्ष प्रभो ॥ २१॥

jṛmbhaddaityasuparvabāhupaṭalīsaṃsaktasarpādhirāḍbhogālīḍhavighūrṇitāvanidhare magne jale vāridheḥ |vāstalyādudadhārṣi ? bhūdharamamuṃ tvaṃ kacchapākāravānbrahmeśānabalāripu stutipareṣvambhoruhākṣa prabho || 21||

स त्वं जृम्भितघुर्घुरारवविभिन्नाशावशावल्लभश्रोत्रो यज्ञवराहमूर्तिरसुरं हत्वा हिरण्याक्षकम् ।अम्भोधौ सरसीव नागदशनाग्रासक्तपद्माकृतिंदंष्ट्राग्रेण रसामधार्षि भगवञ् श्रीशेषभूभृद्विभो ॥ २२॥

sa tvaṃ jṛmbhitaghurghurāravavibhinnāśāvaśāvallabhaśrotro yajñavarāhamūrtirasuraṃ hatvā hiraṇyākṣakam |ambhodhau sarasīva nāgadaśanāgrāsaktapadmākṛtiṃdaṃṣṭrāgreṇa rasāmadhārṣi bhagavañ śrīśeṣabhūbhṛdvibho || 22||

प्रह्लादाभयदामरेश्च भयदां ते नारसिंहीं तनुंवन्दे भूरिसटाच्छटाविदलित प्रोत्तुङ्ग धाराधराम् ।घूर्णत्पाटलनेत्रकोणनिपतज्ज्वालास्फुलिङ्गावृतक्षोणीचक्रतलां हिरण्यकशिपुप्रध्वंसिकां श्रीविभो ॥ २३॥

prahlādābhayadāmareśca bhayadāṃ te nārasiṃhīṃ tanuṃvande bhūrisaṭācchaṭāvidalita prottuṅga dhārādharām |ghūrṇatpāṭalanetrakoṇanipatajjvālāsphuliṅgāvṛtakṣoṇīcakratalāṃ hiraṇyakaśipupradhvaṃsikāṃ śrīvibho || 23||

भिक्षुत्वाट्बहुदैन्यतो बलिसखे खिन्नस्तदा सायनैः वामनःतिष्ठन्वेङ्कटभूधरे बहुजनाद्वित्तं बलादाप्स्यसे । ?क्षत्रान् पापवतो महाबलयुतांस्त्रिस्सप्तकृत्वोऽवधीःतीक्ष्णाग्रेण परश्वथेन भगवंस्त्वं भार्गवस्सन् हरे ॥ २४॥

bhikṣutvāṭbahudainyato balisakhe khinnastadā sāyanaiḥ vāmanaḥtiṣṭhanveṅkaṭabhūdhare bahujanādvittaṃ balādāpsyase | ?kṣatrān pāpavato mahābalayutāṃstrissaptakṛtvo'vadhīḥtīkṣṇāgreṇa paraśvathena bhagavaṃstvaṃ bhārgavassan hare || 24||

रामो दाशरथिर्भवंस्त्रिभुवनप्रख्याततेजोरविप्रोद्वेलांशुगणैरिवातिनिशितौस्सान्द्रैश्शरैस्सानुजः ।शेषाद्रीश विभो सुरारिमवधीस्सीतारमाचोरकंपौलस्त्यं दशकन्धरं युधि जगद्विद्रावणं रावणम् ॥ २५॥

rāmo dāśarathirbhavaṃstribhuvanaprakhyātatejoraviprodvelāṃśugaṇairivātiniśitaussāndraiśśaraissānujaḥ |śeṣādrīśa vibho surārimavadhīssītāramācorakaṃpaulastyaṃ daśakandharaṃ yudhi jagadvidrāvaṇaṃ rāvaṇam || 25||

स्वामिन् हन्तुमशक्यमम्बुजभवास्त्राद्यैश्शरैस्तीक्षणैःकक्षे रावणमानिबध्य चतुरो वार्धिन् य आसेदिवान् ।तादृग्विक्रमशालिनं बलवतामग्रेसरं वालिनंधैर्यादेकशरेण घोरमवधीश्चित्रं महत्वं तव् ॥ २६॥

svāmin hantumaśakyamambujabhavāstrādyaiśśaraistīkṣaṇaiḥkakṣe rāvaṇamānibadhya caturo vārdhin ya āsedivān |tādṛgvikramaśālinaṃ balavatāmagresaraṃ vālinaṃdhairyādekaśareṇa ghoramavadhīścitraṃ mahatvaṃ tav || 26||

त्यक्त्वा त्वामिह धर्मरूपमनघं यत्तुच्छधर्मार्थिनेत्वत्पित्रे न कृतैव मोक्षसरणिर्जाताय सूर्यान्वये ।तत्कार्यं मम धर्म इत्यभिमतं प्राप्ताय गृघ्राय वैतच्चित्रं परमं पदं भगवता दत्तं त्वया श्रीविभो ॥ २७॥

tyaktvā tvāmiha dharmarūpamanaghaṃ yattucchadharmārthinetvatpitre na kṛtaiva mokṣasaraṇirjātāya sūryānvaye |tatkāryaṃ mama dharma ityabhimataṃ prāptāya gṛghrāya vaitaccitraṃ paramaṃ padaṃ bhagavatā dattaṃ tvayā śrīvibho || 27||

यस्ते भूर्यपराधकृच्चलमतिर्दृप्तश्च काकासुरःपापात्मा भवदस्त्रघर्षणभिया धावन्विधीन्द्रेश्वरान् ।मां रक्षध्वमितीच्छया शरणमागम्याक्षमैरक्षितुंत्यक्तस्तैः पुनरागतस्तव कृपापात्रं बभूव प्रभो ॥ २८॥

yaste bhūryaparādhakṛccalamatirdṛptaśca kākāsuraḥpāpātmā bhavadastragharṣaṇabhiyā dhāvanvidhīndreśvarān |māṃ rakṣadhvamitīcchayā śaraṇamāgamyākṣamairakṣituṃtyaktastaiḥ punarāgatastava kṛpāpātraṃ babhūva prabho || 28||

अत्रत्याखिलभक्तरक्षणमिषाद्ब्रह्मादिभिः संस्तुतःकान्तारे पितृवाक्यपालनपरः स्वाम्यागमिष्यत्यसौ ।इत्येवं दृढनिश्चयात्तमनसा दत्तं शबर्या फलंभुक्त्ता तृप्तिमवाप्यसे रघुवर श्रीशेषभूभृद्विभो ॥ २९॥

atratyākhilabhaktarakṣaṇamiṣādbrahmādibhiḥ saṃstutaḥkāntāre pitṛvākyapālanaparaḥ svāmyāgamiṣyatyasau |ityevaṃ dṛḍhaniścayāttamanasā dattaṃ śabaryā phalaṃbhukttā tṛptimavāpyase raghuvara śrīśeṣabhūbhṛdvibho || 29||

क्रूराणां भुवि दानवाम्शजनुषां कंसादिदुष्टात्मनांसंहाराय वसुन्धरास्थितजनात्यन्तव्यथाकारिणाम् ।श्रीकृष्णोऽसि निजाङ्घ्रिपद्मयुगसेवासक्तशिष्टात्मनांसंरक्षाभरकारणाय च हरे श्रीशेषभूभृद्विभो ॥ ३०॥

krūrāṇāṃ bhuvi dānavāmśajanuṣāṃ kaṃsādiduṣṭātmanāṃsaṃhārāya vasundharāsthitajanātyantavyathākāriṇām |śrīkṛṣṇo'si nijāṅghripadmayugasevāsaktaśiṣṭātmanāṃsaṃrakṣābharakāraṇāya ca hare śrīśeṣabhūbhṛdvibho || 30||

पौरावेदितनैजचेष्टितगणानाकर्ण्य मात्रा भृशंकुप्यन्त्या यदुलूखले दृढतरं रज्ज्वा निबद्धो भवान् ।लीलाभिस्तदुलूखलं करतलेनोद्धाट्य गत्वाऽर्जुनद्वन्द्वस्यामररूपतामविदधच्छेषक्षमाभृद्विभो ॥ ३१॥

paurāveditanaijaceṣṭitagaṇānākarṇya mātrā bhṛśaṃkupyantyā yadulūkhale dṛḍhataraṃ rajjvā nibaddho bhavān |līlābhistadulūkhalaṃ karatalenoddhāṭya gatvā'rjunadvandvasyāmararūpatāmavidadhaccheṣakṣamābhṛdvibho || 31||

बाले मातुलसंज्ञकेन रिपुणा कंसेन या प्रेषितावक्षोज (द्वय) गुप्तभूरिगरला तत्पूतना या पुरा ।स्तन्यं क्ष्वेलमयं सहासुभिरहो पीत्वा च निश्चेतनांकृत्वा तां गिरिसन्निभामविहरच्छ्रीमान् भवान् श्रीविभो ॥ ३२॥

bāle mātulasaṃjñakena ripuṇā kaṃsena yā preṣitāvakṣoja (dvaya) guptabhūrigaralā tatpūtanā yā purā |stanyaṃ kṣvelamayaṃ sahāsubhiraho pītvā ca niścetanāṃkṛtvā tāṃ girisannibhāmaviharacchrīmān bhavān śrīvibho || 32||

एकं बालमधो विधाय विजने स्थित्वा च तस्योपरिक्षिप्रं गोपगृहे पिबन् दधि महायन्त्रे घटान्तःस्थितम् ।शेषं तस्य मुखे विमृज्य सहसा निर्गत्य तत्रान्तरेह्यायातैर्गृहिभिर्निरीक्ष्य स भवान् तं ताहितं प्राहसत् ॥ ३३॥

ekaṃ bālamadho vidhāya vijane sthitvā ca tasyoparikṣipraṃ gopagṛhe piban dadhi mahāyantre ghaṭāntaḥsthitam |śeṣaṃ tasya mukhe vimṛjya sahasā nirgatya tatrāntarehyāyātairgṛhibhirnirīkṣya sa bhavān taṃ tāhitaṃ prāhasat || 33||

बाल्येन त्वयि मृत्तिकां कबलयत्याक्रोशतः सादरंमात्रा मृत्परिहारणाय वदनं चोद्धाठ्य ते पाणिना ।यत्रालोक्य किलाब्जजाण्डपटलीमाश्चर्यसंमोहितातस्थावञ्जनशैलनायक हरे माया तवात्यद्भुता ॥ ३४॥

bālyena tvayi mṛttikāṃ kabalayatyākrośataḥ sādaraṃmātrā mṛtparihāraṇāya vadanaṃ coddhāṭhya te pāṇinā |yatrālokya kilābjajāṇḍapaṭalīmāścaryasaṃmohitātasthāvañjanaśailanāyaka hare māyā tavātyadbhutā || 34||

कालिन्दीसविधे विनोदमुरलीनादेन संमोहिताःसुन्दर्यस्त्वरयाऽऽगताः स्मरनिभं त्वां वीक्ष्य गोपाङ्गनाः ।त्वद्ब्रह्मात्मकताविलोकनदशापन्ना मुनीशा यथादिव्यानन्दपयोधिमग्नमनसोऽभूवन् वृषाद्रि प्रभो ॥ ३५॥

kālindīsavidhe vinodamuralīnādena saṃmohitāḥsundaryastvarayā''gatāḥ smaranibhaṃ tvāṃ vīkṣya gopāṅganāḥ |tvadbrahmātmakatāvilokanadaśāpannā munīśā yathādivyānandapayodhimagnamanaso'bhūvan vṛṣādri prabho || 35||

हे स्वामिन् यमुनातटे तव परं वेत्तुं महत्त्वं पुरावत्सान् धेनुगणांश्च गोपपृथुकान् धात्रा स्वमायाहृतान् ।ज्ञात्वा तादृशरूपकांस्त्वमपि तान् कृत्वा मनोहङ्कृतिंछित्त्वा तस्य बहूकृतिं च कमलास्वामिन्नकार्षीः प्रभो ॥ ३६॥

he svāmin yamunātaṭe tava paraṃ vettuṃ mahattvaṃ purāvatsān dhenugaṇāṃśca gopapṛthukān dhātrā svamāyāhṛtān |jñātvā tādṛśarūpakāṃstvamapi tān kṛtvā manohaṅkṛtiṃchittvā tasya bahūkṛtiṃ ca kamalāsvāminnakārṣīḥ prabho || 36||

अक्रूराय भवत्पदैकप्रनसे पूर्वं त्वया दर्शितान्दीप्यत्कौस्तुभशङ्खचक्रमकुटीश्रीविद्युता शोभितान्दिव्यानन्दमयामितामृतरसासारप्रदान् श्रीविभोसेवेऽहं बहुविग्रहान् घननिभांस्त्वद्विश्वरूपात्मकान् ॥ ३७॥

akrūrāya bhavatpadaikapranase pūrvaṃ tvayā darśitāndīpyatkaustubhaśaṅkhacakramakuṭīśrīvidyutā śobhitāndivyānandamayāmitāmṛtarasāsārapradān śrīvibhoseve'haṃ bahuvigrahān ghananibhāṃstvadviśvarūpātmakān || 37||

बिभ्रल्लाङ्गलमायुधं सुररिपून् भिन्दन् सपक्षान्नृपान्संरक्षन् करुणार्द्रदृष्टिभिरमून् लोकान् समालोकयन्इन्द्राद्यैर्दिविजौस्स्तुते कटितटीनीलाम्बरालङ्कृतोरेवत्या हृदयप्रियोऽसि भगवन् श्रीशेषभूभृद्विभो ॥ ३८॥

bibhrallāṅgalamāyudhaṃ suraripūn bhindan sapakṣānnṛpānsaṃrakṣan karuṇārdradṛṣṭibhiramūn lokān samālokayanindrādyairdivijausstute kaṭitaṭīnīlāmbarālaṅkṛtorevatyā hṛdayapriyo'si bhagavan śrīśeṣabhūbhṛdvibho || 38||

बुद्धोऽसि त्रिपुराङ्गनाव्रतकृते भङ्गं विधायासुरान्तद्भर्तॄन् शितिकण्ठसायकहतान् कृत्वा पुरा श्रीविभो ।म्लेच्छान्वाजिखुरोद्धतक्षितिपरागाच्छादिताशाम्बरान्क्षुद्रान् भूरिबलान् नृशंसचरितान् कल्की हरिष्यस्यहो ॥ ३९॥

buddho'si tripurāṅganāvratakṛte bhaṅgaṃ vidhāyāsurāntadbhartṝn śitikaṇṭhasāyakahatān kṛtvā purā śrīvibho |mlecchānvājikhuroddhatakṣitiparāgācchāditāśāmbarānkṣudrān bhūribalān nṛśaṃsacaritān kalkī hariṣyasyaho || 39||

पङ्केजातभवो जगज्जननकृट्ब्रह्मा चतुर्भिर्मुखैःक्षोणीमण्डलभारवाहचतुरश्शेषस्सहस्राननैः ।यत्खेलाविहितावतारगणनां कर्तुं न शक्तो हरेतेऽनन्ताः खलु दिव्यमङ्गलगुणैः संशोभितास्तावकाः ॥ ४०॥

paṅkejātabhavo jagajjananakṛṭbrahmā caturbhirmukhaiḥkṣoṇīmaṇḍalabhāravāhacaturaśśeṣassahasrānanaiḥ |yatkhelāvihitāvatāragaṇanāṃ kartuṃ na śakto harete'nantāḥ khalu divyamaṅgalaguṇaiḥ saṃśobhitāstāvakāḥ || 40||

त्वत्पादाम्बुजयुग्मचिन्तनसुधापानैकलोलात्मनःपुंसो मानसमन्यदेव विषयं कृत्यं कथं वाञ्छति ।त्यक्त्वा दिव्यरसालसालजनितं माधुर्यसारं फलंकीरः काङ्क्षति किं शलाटुपटलं नैम्बं हरे श्रीविभो ॥ ४१॥

tvatpādāmbujayugmacintanasudhāpānaikalolātmanaḥpuṃso mānasamanyadeva viṣayaṃ kṛtyaṃ kathaṃ vāñchati |tyaktvā divyarasālasālajanitaṃ mādhuryasāraṃ phalaṃkīraḥ kāṅkṣati kiṃ śalāṭupaṭalaṃ naimbaṃ hare śrīvibho || 41||

अज्ञानावृतमात्मधर्मरहितं दूष्यं च नीचैर्गुणैःनानादुर्विषयानुषक्तहृदयं क्षुद्रं कृतघ्नं जडम् ।त्वद्भक्तेषु कृतापचारमपि मां संरक्षसे ? बन्धुवत्तस्मात्त्वां न च विस्मरामि सततं श्रीशेषभूभृद्विभो ॥ ४२॥

ajñānāvṛtamātmadharmarahitaṃ dūṣyaṃ ca nīcairguṇaiḥnānādurviṣayānuṣaktahṛdayaṃ kṣudraṃ kṛtaghnaṃ jaḍam |tvadbhakteṣu kṛtāpacāramapi māṃ saṃrakṣase ? bandhuvattasmāttvāṃ na ca vismarāmi satataṃ śrīśeṣabhūbhṛdvibho || 42||

संशोध्यन्मणिदीपकस्थिरदृशा सन्यांशितास्सन्त्यजन् ?लब्ध्वा वज्रमनर्धमात्तकुतुकस्सन्न त्यजत्यादरात् ।त्रय्या शोधयता मुमुक्षुरखिलान् सामान्यदेवांस्त्यजन्लब्ध्वा त्वां शरणं परात्परतरं हृष्यन्न मुञ्चत्यहो ॥ ४३॥

saṃśodhyanmaṇidīpakasthiradṛśā sanyāṃśitāssantyajan ?labdhvā vajramanardhamāttakutukassanna tyajatyādarāt |trayyā śodhayatā mumukṣurakhilān sāmānyadevāṃstyajanlabdhvā tvāṃ śaraṇaṃ parātparataraṃ hṛṣyanna muñcatyaho || 43||

भूसंस्थाश्च पराशरप्रभृतयः खे नारादाद्यर्षयःपङ्केजोद्भवलोकसंस्थमुनयस्सर्वे सनन्दादयः ।तत्सायुज्यसमुद्युजोऽपि परमे व्योम्नि स्थितास्सूरयःत्वमेवाञ्जनशैलराजनिलयं पस्यन्ति वै सन्ततम् ॥ ४४॥

bhūsaṃsthāśca parāśaraprabhṛtayaḥ khe nārādādyarṣayaḥpaṅkejodbhavalokasaṃsthamunayassarve sanandādayaḥ |tatsāyujyasamudyujo'pi parame vyomni sthitāssūrayaḥtvamevāñjanaśailarājanilayaṃ pasyanti vai santatam || 44||

शेषाद्रेश्शिखरे सुवर्णरचिते साले कटाहाकृतौगुप्तं मूलधनं यथा तव परब्रह्मस्वरूपं हरे ।विज्ञानाञ्जनमुद्रितान्तरदृशा दृष्ट्या भृशं योगिनःप्रयच्छन्नुपलभ्य मोक्षसरणीदारिद्र्यनिर्मोचनम् ॥ ४५॥

śeṣādreśśikhare suvarṇaracite sāle kaṭāhākṛtauguptaṃ mūladhanaṃ yathā tava parabrahmasvarūpaṃ hare |vijñānāñjanamudritāntaradṛśā dṛṣṭyā bhṛśaṃ yoginaḥprayacchannupalabhya mokṣasaraṇīdāridryanirmocanam || 45||

ईशानं जगतामनन्तगुणिनं दिव्योल्लसद्विग्रहंलक्ष्मीशं धृतशङ्खचक्रमनघं शेषक्षमाभृद्विभो ।सत्यं ज्ञानमनन्तमित्यभिमतश्रुत्यर्थवैषम्यतःव्याचक्षन् कुदृशो निराकृतिकलं त्वां निर्गुणं मायिनः ॥ ४६॥

īśānaṃ jagatāmanantaguṇinaṃ divyollasadvigrahaṃlakṣmīśaṃ dhṛtaśaṅkhacakramanaghaṃ śeṣakṣamābhṛdvibho |satyaṃ jñānamanantamityabhimataśrutyarthavaiṣamyataḥvyācakṣan kudṛśo nirākṛtikalaṃ tvāṃ nirguṇaṃ māyinaḥ || 46||

ब्रह्माद्यईः सकलैस्सुपर्वपतिभिर्यद्वै दुरापं पदंध्यानोन्मीलितयोगिनामपि भृशं यच्चेतसां दूरगम् ।यद्वाचामपि दूरवर्ति परमं दद्धाम लक्ष्मीविभोत्वत्पादाब्जयुगप्रपत्तिनिरता गच्छन्ति सौलभ्यतः ॥ ४७॥

brahmādyaīḥ sakalaissuparvapatibhiryadvai durāpaṃ padaṃdhyānonmīlitayogināmapi bhṛśaṃ yaccetasāṃ dūragam |yadvācāmapi dūravarti paramaṃ daddhāma lakṣmīvibhotvatpādābjayugaprapattiniratā gacchanti saulabhyataḥ || 47||

त्वद्भक्तो निवसन्निहैव द्रुहिणस्याण्डाद्बहिस्संस्थितेवैकुण्ठेऽनुभवत्यपारकरुणं त्वां दिव्यदृष्ट्या हरे ।वात्सल्यादनुवर्तसे त्वमपि तं नित्यानपायात्मनावत्सं धेनुरिवानुलालनरता श्रीशेषभूभृद्विभो ॥ ४८॥

tvadbhakto nivasannihaiva druhiṇasyāṇḍādbahissaṃsthitevaikuṇṭhe'nubhavatyapārakaruṇaṃ tvāṃ divyadṛṣṭyā hare |vātsalyādanuvartase tvamapi taṃ nityānapāyātmanāvatsaṃ dhenurivānulālanaratā śrīśeṣabhūbhṛdvibho || 48||

शेषाद्रीश कियन्निशाकरसुधासारासुलुण्टाकिनी ?दृक् ते सञ्चरिणी जिजीवयिषते जागत्कजीवव्रजान् ।कल्पस्स व्यवह्नी ह्यभिधी यते सहि लयः कालः परीफण्यतेहालाहल्यशिखावलीसहचरी यस्मिन्विसर्पिष्यति ॥ ४९॥

śeṣādrīśa kiyanniśākarasudhāsārāsuluṇṭākinī ?dṛk te sañcariṇī jijīvayiṣate jāgatkajīvavrajān |kalpassa vyavahnī hyabhidhī yate sahi layaḥ kālaḥ parīphaṇyatehālāhalyaśikhāvalīsahacarī yasminvisarpiṣyati || 49||

सृष्ट्यां भौतिकरूपकाण्यपघनान्यास्वाद्य वै प्राणिनःपुण्यापुण्यपरीणतानि परितश्चाराचरव्यापिनः ।स्वर्गं नार्कमम्बुजासनपदं धात्रीमधोविष्टपंयातायातशतैः प्रयान्ति भवते मायाविमोहीकृताः ॥ ५०॥

sṛṣṭyāṃ bhautikarūpakāṇyapaghanānyāsvādya vai prāṇinaḥpuṇyāpuṇyaparīṇatāni paritaścārācaravyāpinaḥ |svargaṃ nārkamambujāsanapadaṃ dhātrīmadhoviṣṭapaṃyātāyātaśataiḥ prayānti bhavate māyāvimohīkṛtāḥ || 50||

मायावृत्तकलेवरान्तरगतास्सर्वे तनूभृद्गणाःब्रह्माण्डान्तरकोणकूपकुहरे विभ्रामिताः कर्मभिः ।तन्निष्क्रामिकमार्गबोधरहितास्तिष्ठन्ति मूढात्मकाःबद्धद्वारविटङ्कमध्यविचराः कीटा इव श्रीविभो ॥ ५१॥

māyāvṛttakalevarāntaragatāssarve tanūbhṛdgaṇāḥbrahmāṇḍāntarakoṇakūpakuhare vibhrāmitāḥ karmabhiḥ |tanniṣkrāmikamārgabodharahitāstiṣṭhanti mūḍhātmakāḥbaddhadvāraviṭaṅkamadhyavicarāḥ kīṭā iva śrīvibho || 51||

एतायस्तावद्भवमग्नजन्तुगणितः पापात्मनामादिमःक्षुद्रः क्रूरमना नृशंसचरितस्चापल्यदोषाकरः ।दृप्तस्सन्ततनीचकृत्यनिरतो गत्यन्तराभाववान्सोऽहं ते चरणौ व्रजामि शरणं श्रीशेषभूभृद्विभो ॥ ५२॥

etāyastāvadbhavamagnajantugaṇitaḥ pāpātmanāmādimaḥkṣudraḥ krūramanā nṛśaṃsacaritascāpalyadoṣākaraḥ |dṛptassantatanīcakṛtyanirato gatyantarābhāvavānso'haṃ te caraṇau vrajāmi śaraṇaṃ śrīśeṣabhūbhṛdvibho || 52||

सर्वेष्वब्जभवाण्डकोटिषु जनास्सङ्ख्यापराश्चेत्सदातेषामायुरनन्तकालिकमिति स्याच्चेत्परार्धादिकम् ।सङ्ख्याऽन्या समुपार्जिता यदि भवेदाजन्मजन्मान्तरंस्वामिन् मत्कृतपातकानि गणितुं शक्यानि लक्ष्मीविभो ॥ ५३॥

sarveṣvabjabhavāṇḍakoṭiṣu janāssaṅkhyāparāścetsadāteṣāmāyuranantakālikamiti syāccetparārdhādikam |saṅkhyā'nyā samupārjitā yadi bhavedājanmajanmāntaraṃsvāmin matkṛtapātakāni gaṇituṃ śakyāni lakṣmīvibho || 53||

आस्तां कल्पशतानुभाव्यदुरितव्रातः परं दुर्वचःत्वत्कैङ्कर्यरुचिः कदाचिदपि वा नास्त्येव मे पापिनःशेषक्ष्माधरनाथ मामथ यतो रक्षेति वाङ्नास्ति तत्स्वामिन् केवलतावकीयकृपया संरक्षणीयो हरे ॥ ५४॥

āstāṃ kalpaśatānubhāvyaduritavrātaḥ paraṃ durvacaḥtvatkaiṅkaryaruciḥ kadācidapi vā nāstyeva me pāpinaḥśeṣakṣmādharanātha māmatha yato rakṣeti vāṅnāsti tatsvāmin kevalatāvakīyakṛpayā saṃrakṣaṇīyo hare || 54||

पुत्रत्वान्न च हातुमिच्छसि हरे पापात्मकत्वाच्च मांस्वामिन्नानुग्रहीतुमिच्छसि परं नाचा ? शङ्क्य दौष्कामिकम् ।तस्मान्नारकदुःखहेतुदुरितं दृष्ट्वा परं दुःख्यसिहाहा हन्त तवापि दुःखवशतां दास्यामि लक्ष्मीविभो ॥ ५५॥

putratvānna ca hātumicchasi hare pāpātmakatvācca māṃsvāminnānugrahītumicchasi paraṃ nācā ? śaṅkya dauṣkāmikam |tasmānnārakaduḥkhahetuduritaṃ dṛṣṭvā paraṃ duḥkhyasihāhā hanta tavāpi duḥkhavaśatāṃ dāsyāmi lakṣmīvibho || 55||

पापानीह मया कृतानि गणितुं शक्यानि लक्ष्मीविभोसद्यस्तानि समुह्य वारय कृपादृष्ट्या निरातङ्कया ।यद्वा तावकभक्तिमेव परमां तन्निष्कृतिं देहि मेनोपेक्ष्यश्शरणागतः खलु धरानाथस्य सत्यात्मनः ॥ ५६॥

pāpānīha mayā kṛtāni gaṇituṃ śakyāni lakṣmīvibhosadyastāni samuhya vāraya kṛpādṛṣṭyā nirātaṅkayā |yadvā tāvakabhaktimeva paramāṃ tanniṣkṛtiṃ dehi menopekṣyaśśaraṇāgataḥ khalu dharānāthasya satyātmanaḥ || 56||

यद्वा दुर्वचपापकृत्यनिरतं मं रक्ष लक्ष्मीविभोवात्सल्यादिगुणोदधिं मम गुरुं संवीक्ष्य सत्त्वात्मकम् ।कृत्वा मायिनिराकृतिं तव मतप्रख्यातनिर्वाहकंब्रह्मेन्द्रादिकिरीटरत्नसुषमानीराजिताङ्घ्रे हरे ॥ ५७॥

yadvā durvacapāpakṛtyanirataṃ maṃ rakṣa lakṣmīvibhovātsalyādiguṇodadhiṃ mama guruṃ saṃvīkṣya sattvātmakam |kṛtvā māyinirākṛtiṃ tava mataprakhyātanirvāhakaṃbrahmendrādikirīṭaratnasuṣamānīrājitāṅghre hare || 57||

त्वद्याथात्म्यनिबोधके मनुवरे निष्टामवाप्यादरात्ओङ्कारार्थमवेत्य तत्त्वसशरणाणस्तन्नारशब्दोदितम्अर्थं चायनशब्दवेद्यममलं व्युत्पत्तियुग्मेप्सितंमुक्तस्स्याद्विबुधोचितार्थमपि वै ज्ञानी चतुर्थीरितम् ॥ ५८॥

tvadyāthātmyanibodhake manuvare niṣṭāmavāpyādarātoṅkārārthamavetya tattvasaśaraṇāṇastannāraśabdoditamarthaṃ cāyanaśabdavedyamamalaṃ vyutpattiyugmepsitaṃmuktassyādvibudhocitārthamapi vai jñānī caturthīritam || 58||

लक्ष्मीनाथ परात्मनश्चिदचितोस्तत्त्वस्य रूपं विदन्शेषित्वं भवतश्चराचरविभोश्शेषत्वमप्यात्मनः ।वैषम्यं प्रकृतेर्विचाय सदुपायोपेयभावात् सुधीःत्वत्पादौ शरणं गतस्तदितरो सन्मुक्तो भवेत्सन्त्यजन् ॥ ५९॥

lakṣmīnātha parātmanaścidacitostattvasya rūpaṃ vidanśeṣitvaṃ bhavataścarācaravibhośśeṣatvamapyātmanaḥ |vaiṣamyaṃ prakṛtervicāya sadupāyopeyabhāvāt sudhīḥtvatpādau śaraṇaṃ gatastaditaro sanmukto bhavetsantyajan || 59||

सुक्तस्संप्रतिपूजितस्सुरवरैर्ब्रह्मादिभिस्संव्रजन्अण्डं चावरणान्यतीत्य च महाव्यक्तेस्तक्ते त रन्वै ततःस्नातस्सन् विरजासरित्यथ भजन् दिव्योल्लसद्विग्रहंवैकुण्ठं भवतैव नन्दति समं श्रीशेषभूभृद्विभो ॥ ६०॥

suktassaṃpratipūjitassuravarairbrahmādibhissaṃvrajanaṇḍaṃ cāvaraṇānyatītya ca mahāvyaktestakte ta ranvai tataḥsnātassan virajāsarityatha bhajan divyollasadvigrahaṃvaikuṇṭhaṃ bhavataiva nandati samaṃ śrīśeṣabhūbhṛdvibho || 60||

सौवर्णाञ्चितदिव्यवज्रफलकप्रत्युप्तसालावृतेभव्योत्तुङ्गसहस्ररत्नखचितस्तम्भोद्धृते मण्डपे ।देवीभिस्सह संस्थितं फणिपतेर्भोगे फणालङ्कृतेध्याये त्वां धृतशङ्खचक्रमनघं संवेष्टितं सूरिभिः ॥ ६१॥

sauvarṇāñcitadivyavajraphalakapratyuptasālāvṛtebhavyottuṅgasahasraratnakhacitastambhoddhṛte maṇḍape |devībhissaha saṃsthitaṃ phaṇipaterbhoge phaṇālaṅkṛtedhyāye tvāṃ dhṛtaśaṅkhacakramanaghaṃ saṃveṣṭitaṃ sūribhiḥ || 61||

दिव्यं तत्पुरधामनामकपुरद्वारोल्लसद्गोपुरंभास्वत्कोटिसमप्रभं हृदि सदा ध्यायेऽञ्जनाद्रिप्रभो ।तस्मिन् या विरजा नदी प्रवहते तस्योभयोः पार्श्वयोःसौवर्णद्रुमपुष्पगुच्छसुरभीण्युद्यानवृन्दानि च ॥ ६२॥

divyaṃ tatpuradhāmanāmakapuradvārollasadgopuraṃbhāsvatkoṭisamaprabhaṃ hṛdi sadā dhyāye'ñjanādriprabho |tasmin yā virajā nadī pravahate tasyobhayoḥ pārśvayoḥsauvarṇadrumapuṣpagucchasurabhīṇyudyānavṛndāni ca || 62||

हरे सूरयस्ते परे धाम्नि संस्थाःनमन्तो वदन्तेतो भवत्कीर्तनानि ।प्रगीययाथ साम प्रधीयन्ति कीर्तिंवितन्वन्ति नित्यं विचित्रं च कृत्यम् ॥ ६३॥

hare sūrayaste pare dhāmni saṃsthāḥnamanto vadanteto bhavatkīrtanāni |pragīyayātha sāma pradhīyanti kīrtiṃvitanvanti nityaṃ vicitraṃ ca kṛtyam || 63||

क्वचित्कीररूपा हरे सूरयस्तेप्रवक्ष्यन्ति नामानि शाखिव्रजेषु ।क्वचिद्भृङ्गरूपा भवन्माल्यगन्धान्समाघ्राय दिव्यं प्रमोदं लभन्ते ॥ ६४॥

kvacitkīrarūpā hare sūrayastepravakṣyanti nāmāni śākhivrajeṣu |kvacidbhṛṅgarūpā bhavanmālyagandhānsamāghrāya divyaṃ pramodaṃ labhante || 64||

तव परमपदे वै सूरयः पार्ष्वयोस्तेपरिषदि रचयन्ते द्राविडाम्नायगानम् ।इति यतिकुलनाथश्रीशठारिप्रमुख्याःअपि च गुरुवरास्ते मङ्गलान्याचरन्ति ॥ ६५॥

tava paramapade vai sūrayaḥ pārṣvayostepariṣadi racayante drāviḍāmnāyagānam |iti yatikulanāthaśrīśaṭhāripramukhyāḥapi ca guruvarāste maṅgalānyācaranti || 65||

श्रीशेषशैलशिखरे चिदचिद्विशिष्टंश्रीसंश्रितोरसमपारकृपैकपात्रम् ।आपादशीर्षमवलोक्य हरे जनास्त्वांभक्ताभयप्रद सदैव मुदं लभन्ते ॥ ६६॥

śrīśeṣaśailaśikhare cidacidviśiṣṭaṃśrīsaṃśritorasamapārakṛpaikapātram |āpādaśīrṣamavalokya hare janāstvāṃbhaktābhayaprada sadaiva mudaṃ labhante || 66||

अम्मङ्गिवेङ्कटाचार्यचरणाम्बुजसंश्रितः ।चकार रघुनाथार्यः शेषभूभृद्विभोस्स्तुतिम् ॥॥ इति तिरुनन्दाळ्वंशरघुनाथाचार्येण कृतंवृषाद्रिनाथस्तोत्रं संपूर्णम्॥

ammaṅgiveṅkaṭācāryacaraṇāmbujasaṃśritaḥ |cakāra raghunāthāryaḥ śeṣabhūbhṛdvibhosstutim |||| iti tirunandāḷvaṃśaraghunāthācāryeṇa kṛtaṃvṛṣādrināthastotraṃ saṃpūrṇam||