शिवार्चनमहिमानुवर्णनम् विश्वावसुप्रोक्तम् Vishvavasuproktam Shivarchanamahimanuvarnanam

विश्वावसुपुत्रसंवदेविश्वावसुःशिवं सर्वोत्तमं मत्वा भजध्वमतियत्नतः ।अन्यथा मदनावस्था भविष्यति न संशयः ॥ ८५॥

viśvāvasuputrasaṃvadeviśvāvasuḥśivaṃ sarvottamaṃ matvā bhajadhvamatiyatnataḥ |anyathā madanāvasthā bhaviṣyati na saṃśayaḥ || 85||

शङ्करे सर्वदा प्रीतिर्विधेया स दयार्णवः ।अपर्णारमणः प्रीतिः प्रणतो मुक्तिदायकः ॥ ८६॥

śaṅkare sarvadā prītirvidheyā sa dayārṇavaḥ |aparṇāramaṇaḥ prītiḥ praṇato muktidāyakaḥ || 86||

प्रीतश्चेत् स ददाति शैलतनयाकान्तः प्रभुत्वं परंलोकानामविनश्वरं सततमप्यन्ते तु मुक्तिं पराम् ।तं तावन्निगमान्तवाक्यविनुतं सन्तः कृतार्थाःपरं संसाराद्विरताः प्रयान्ति शरणं देवाग्रगण्यं मुहुः ॥ ८७॥

prītaścet sa dadāti śailatanayākāntaḥ prabhutvaṃ paraṃlokānāmavinaśvaraṃ satatamapyante tu muktiṃ parām |taṃ tāvannigamāntavākyavinutaṃ santaḥ kṛtārthāḥparaṃ saṃsārādviratāḥ prayānti śaraṇaṃ devāgragaṇyaṃ muhuḥ || 87||

यावत्पूजा सावधानं क्रियते गिरिजापतेः ।तावन्न हानिवार्तापि हानिर्दुरतरा यतः ॥ ८८॥

yāvatpūjā sāvadhānaṃ kriyate girijāpateḥ |tāvanna hānivārtāpi hānirduratarā yataḥ || 88||

शङ्कराराधनोद्युक्ते सिद्धयस्तु पदे पदे ।ततो न दुःखवार्तापि भो पुत्राः शम्भुपूजकाः ॥ ८९॥

śaṅkarārādhanodyukte siddhayastu pade pade |tato na duḥkhavārtāpi bho putrāḥ śambhupūjakāḥ || 89||

शिवपूजासाधनानि कुसुमानि वने वने ।अतिरम्याणि तिष्ठन्ति पूजयध्वं सदाशिवम् ॥ ९०॥

śivapūjāsādhanāni kusumāni vane vane |atiramyāṇi tiṣṭhanti pūjayadhvaṃ sadāśivam || 90||

अरुणोदयवेलायां कुरुध्वं शिवचिन्तनम् ।ध्येयः साम्बो महादेवः सर्वमङ्गलविग्रहः ॥ ९१॥

aruṇodayavelāyāṃ kurudhvaṃ śivacintanam |dhyeyaḥ sāmbo mahādevaḥ sarvamaṅgalavigrahaḥ || 91||

ततः स्नात्वा भस्मनापि सम्यगुद्धूल्य सादरम् ।त्रिपुण्ड्रधारणं कार्यं कार्यं रुद्राक्षधारणम् ॥ ९२॥

tataḥ snātvā bhasmanāpi samyaguddhūlya sādaram |tripuṇḍradhāraṇaṃ kāryaṃ kāryaṃ rudrākṣadhāraṇam || 92||

ततः परं शङ्करमन्दिरेषु सम्यक् शिवाराधनसाधनानि ।सम्पाद्य पूजापि विधे विधेया कार्या प्रयत्नेन च शाङ्गलिङ्गे ॥ ९३॥

tataḥ paraṃ śaṅkaramandireṣu samyak śivārādhanasādhanāni |sampādya pūjāpi vidhe vidheyā kāryā prayatnena ca śāṅgaliṅge || 93||

(सम्पाद्य पूजा विविधैर्विधानैः कार्या प्रयत्नेन च शाङ्गलिङ्गे)॥ ९३॥

(sampādya pūjā vividhairvidhānaiḥ kāryā prayatnena ca śāṅgaliṅge)|| 93||

शिवलिङ्गार्चनं काले काले कार्यं निरन्तरम् ।तेनैव पापनाशः स्यात् सुखं मुक्तिश्च जायते ॥ ९४॥

śivaliṅgārcanaṃ kāle kāle kāryaṃ nirantaram |tenaiva pāpanāśaḥ syāt sukhaṃ muktiśca jāyate || 94||

यद्यप्यत्यन्तसुलभं शाम्भवानां शिवार्चनम् ।तथापि दुर्लभं मन्ये प्रमादे सति सर्वथा ॥ ९५॥

yadyapyatyantasulabhaṃ śāmbhavānāṃ śivārcanam |tathāpi durlabhaṃ manye pramāde sati sarvathā || 95||

अप्रमादेन कर्तव्यं श्रीमहादेवपूजनम् ।स्वप्नेऽप्यन्यसुरार्चायां आदरस्त्याज्य एव हि ॥ ९६॥

apramādena kartavyaṃ śrīmahādevapūjanam |svapne'pyanyasurārcāyāṃ ādarastyājya eva hi || 96||

त्याज्यं सर्वात्मना त्याज्यं शिवान्यसुरपूजनम् ।स्वप्नेऽपि शिवपूजैव कर्तव्यातिप्रयत्नतः ॥ ७७॥

tyājyaṃ sarvātmanā tyājyaṃ śivānyasurapūjanam |svapne'pi śivapūjaiva kartavyātiprayatnataḥ || 77||

अशिवानि भविष्यन्ति शिवान्यसुरपूजनात् ।अतस्तन्नैव कर्तव्यं न कर्तव्यं कदाचन ॥ ९८॥

aśivāni bhaviṣyanti śivānyasurapūjanāt |atastannaiva kartavyaṃ na kartavyaṃ kadācana || 98||

वाञ्छितं शिवमस्माकं अतः कार्यं शिवार्चनम् ।यतः स्वयं शिवः क्षीरं कामधेनुः शिवार्चनम् ॥ ९९॥

vāñchitaṃ śivamasmākaṃ ataḥ kāryaṃ śivārcanam |yataḥ svayaṃ śivaḥ kṣīraṃ kāmadhenuḥ śivārcanam || 99||

शिवार्चनस्य महिमा न ज्ञातो ब्रह्मणाप्यतः ।तज्ज्ञानविरहेऽप्याशु कर्तव्यं शिवपूजनम् ॥ १००॥

śivārcanasya mahimā na jñāto brahmaṇāpyataḥ |tajjñānavirahe'pyāśu kartavyaṃ śivapūjanam || 100||

कालान्तरे मया कार्यं शिवपूजनमित्यपि ।आलस्यं नैव कर्तव्यं कालो हि कठिनो यतः ॥ १०१॥

kālāntare mayā kāryaṃ śivapūjanamityapi |ālasyaṃ naiva kartavyaṃ kālo hi kaṭhino yataḥ || 101||

क्व तावदायुरस्माकमित्येवाद्भुतचिन्तया ।कर्तव्यमिति यत्नेन सत्वरं शिवपूजनम् ॥ १०२॥

kva tāvadāyurasmākamityevādbhutacintayā |kartavyamiti yatnena satvaraṃ śivapūjanam || 102||

विषमप्यमृतं भूयादालस्येन ततः सुताः ।कर्तव्यमतियत्नेन लिङ्गे शङ्गार्चनं मुदा ॥ १०३॥

viṣamapyamṛtaṃ bhūyādālasyena tataḥ sutāḥ |kartavyamatiyatnena liṅge śaṅgārcanaṃ mudā || 103||

शाङ्गलिङ्गार्चनं लोके सर्वदा दुर्लभं सुताः ।विघ्नानपि निराकृत्य कुर्वन्तु शिवपूजनम् ॥ १०४॥

śāṅgaliṅgārcanaṃ loke sarvadā durlabhaṃ sutāḥ |vighnānapi nirākṛtya kurvantu śivapūjanam || 104||

शिवार्चनस्य समये यदि विघ्नो भविष्यति ।तदा तन्नाश्ययत्नेन कर्तव्यं शिवपूजनम् ॥ १०५॥

śivārcanasya samaye yadi vighno bhaviṣyati |tadā tannāśyayatnena kartavyaṃ śivapūjanam || 105||

शिवार्चनं खलु श्रेयः श्रेयसां विघ्नसम्भवः ।सम्भावितस्ततस्तस्य नाशोऽपि शिवपूजया ॥ १०६॥

śivārcanaṃ khalu śreyaḥ śreyasāṃ vighnasambhavaḥ |sambhāvitastatastasya nāśo'pi śivapūjayā || 106||

शिवार्चनं परं तावत् सर्वारिष्टविनाशनम् ।सर्वेष्टदायकं चेति कर्तव्यं शिवपूजनम् ॥ १०७॥

śivārcanaṃ paraṃ tāvat sarvāriṣṭavināśanam |sarveṣṭadāyakaṃ ceti kartavyaṃ śivapūjanam || 107||

शिवार्चनात् परं लोके किंवा पुण्यं भविष्यति ।तत् पुण्योत्तममित्येव ज्ञातव्यं सर्वथा बुधैः ॥ १०८॥

śivārcanāt paraṃ loke kiṃvā puṇyaṃ bhaviṣyati |tat puṇyottamamityeva jñātavyaṃ sarvathā budhaiḥ || 108||

येन केनापि वा भक्त्या कृतं यदि शिवार्चनम् ।तदा ददाति गौरीशस्तस्मै मुक्तिमसंशयम् ॥ १०९॥

yena kenāpi vā bhaktyā kṛtaṃ yadi śivārcanam |tadā dadāti gaurīśastasmai muktimasaṃśayam || 109||

अपारसुकृताम्बुधिर्यदि भवेत् प्रवृद्धस्तदाशिवार्चनरतिभवेदिति मतिः प्रवृद्धा ततः ।अवश्यमसकृत्स्मृतः प्रणत एव वा पूजितोददाति परमं पदं गिरिश इत्यवैमि ध्रुवम् ॥ ११०॥

apārasukṛtāmbudhiryadi bhavet pravṛddhastadāśivārcanaratibhavediti matiḥ pravṛddhā tataḥ |avaśyamasakṛtsmṛtaḥ praṇata eva vā pūjitodadāti paramaṃ padaṃ giriśa ityavaimi dhruvam || 110||

विनाशयति पातकामितमहागिरीनेकदास्मृतोऽपि गिरिशः सुताः सकृदपारपुण्यप्रदः ।स एव सुरपुङ्गवैर्मनसि सर्वदा पूज्यतेस एव मुनिपुङ्गवैरपि समाधिनिष्ठैरपि ॥ १११॥

vināśayati pātakāmitamahāgirīnekadāsmṛto'pi giriśaḥ sutāḥ sakṛdapārapuṇyapradaḥ |sa eva surapuṅgavairmanasi sarvadā pūjyatesa eva munipuṅgavairapi samādhiniṣṭhairapi || 111||

अपूर्वमीशार्चनमेकमेव लोके प्रसिद्धं सकलार्थहेतुः ।तत्तुल्यमन्यन्न मयापि दृष्टं वेदैर्न दृष्टं सुरपुङ्गवैर्वा ॥ ११२॥

apūrvamīśārcanamekameva loke prasiddhaṃ sakalārthahetuḥ |tattulyamanyanna mayāpi dṛṣṭaṃ vedairna dṛṣṭaṃ surapuṅgavairvā || 112||

न यागदानाध्ययनादिभिर्वा लिङ्गार्चनात्यादरपुण्यतुल्यम् ।पुण्यं भविष्यत्यत एव तावत् तत्पुण्यपुण्यं विदुरास्तिकास्ते ॥ ११३॥

na yāgadānādhyayanādibhirvā liṅgārcanātyādarapuṇyatulyam |puṇyaṃ bhaviṣyatyata eva tāvat tatpuṇyapuṇyaṃ vidurāstikāste || 113||

आचारमन्यद्वक्ष्यामि (रहस्यमन्यद्वक्ष्यामि)शृणुध्वमतिसादरम् ।श्रुते तस्मिन् शिवाचारे भक्तिवृद्धिर्भविष्यति ॥ ११४॥

ācāramanyadvakṣyāmi (rahasyamanyadvakṣyāmi)śṛṇudhvamatisādaram |śrute tasmin śivācāre bhaktivṛddhirbhaviṣyati || 114||

या शिवार्चनसामग्री सर्वा सा भूतिपावना ।कर्तव्या मूलमन्त्रेण तया तुष्टो भवेत् शिवः ॥ ११५॥

yā śivārcanasāmagrī sarvā sā bhūtipāvanā |kartavyā mūlamantreṇa tayā tuṣṭo bhavet śivaḥ || 115||

अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।विजयानगरे कश्चित् स्थितः शाम्भवपुङ्गवः ॥ ११६॥

atraivodāharantīmamitihāsaṃ purātanam |vijayānagare kaścit sthitaḥ śāmbhavapuṅgavaḥ || 116||

स समाराधयन्नेव भावलिङ्गं शिवात्मकम् ।भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गो ददर्श स्वप्नमेकदा ॥ ११७॥

sa samārādhayanneva bhāvaliṅgaṃ śivātmakam |bhasmoddhūlitasarvāṅgo dadarśa svapnamekadā || 117||

तैन तीर्थेश्वरो दृष्टः स्वप्ने सर्वसुरेश्वरः ।दृष्टाश्च शाम्भवास्तत्र शिवध्यानपरायणाः ॥ ११८॥

taina tīrtheśvaro dṛṣṭaḥ svapne sarvasureśvaraḥ |dṛṣṭāśca śāmbhavāstatra śivadhyānaparāyaṇāḥ || 118||

भस्मोद्धूलितरुद्राक्षत्रिपुण्ड्राङ्कितमस्तकाः ।शिवलिङ्गार्चनेनैव सन्तुष्टाः सततं मुदा ॥ ११९॥

bhasmoddhūlitarudrākṣatripuṇḍrāṅkitamastakāḥ |śivaliṅgārcanenaiva santuṣṭāḥ satataṃ mudā || 119||

तल्लिङ्गपूजनं दृष्टा विमलैर्बिल्वपल्लवैः ।नीलोत्पलैः पुण्डरीकैः कुन्दैश्च कुमुदैरपि ॥ १२०॥

talliṅgapūjanaṃ dṛṣṭā vimalairbilvapallavaiḥ |nīlotpalaiḥ puṇḍarīkaiḥ kundaiśca kumudairapi || 120||

रत्नाभरणसंयुक्तं दुकूलपरिवेष्टितम् ।दिव्योपहारसंहारफलराजिविराजितम् ॥ १२१॥

ratnābharaṇasaṃyuktaṃ dukūlapariveṣṭitam |divyopahārasaṃhāraphalarājivirājitam || 121||

धूपधूमसमाक्रान्तं पुष्पगन्धविराजितम् ।कर्पूरदीपमालाभिः परितः परिवेष्टितम् ॥ १२२॥

dhūpadhūmasamākrāntaṃ puṣpagandhavirājitam |karpūradīpamālābhiḥ paritaḥ pariveṣṭitam || 122||

वेदैर्मूर्तिधरैरेव स्तुतं सर्वार्थसिद्धिदम् ।सर्वमङ्गलदं नित्यं स्मरणेनापि तत्परम् ॥ १२३॥

vedairmūrtidharaireva stutaṃ sarvārthasiddhidam |sarvamaṅgaladaṃ nityaṃ smaraṇenāpi tatparam || 123||

गीतनाट्यसमारम्भतत्तद्ध्वनिविराजितम् ।देवदुन्दुभिनिर्घोषप्रतिध्वनिविजृम्भितम् ॥ १२४॥

gītanāṭyasamārambhatattaddhvanivirājitam |devadundubhinirghoṣapratidhvanivijṛmbhitam || 124||

देवगन्धर्वनारीणां समूहैश्च विराजितम् ।गौरीपूजनसंसक्तसुरनारी समन्वितम् ॥ १२५॥

devagandharvanārīṇāṃ samūhaiśca virājitam |gaurīpūjanasaṃsaktasuranārī samanvitam || 125||

तादृशं मन्दिरं दृष्ट्वा तीर्थेशस्य स शाम्भवः ।पूजां तीर्थेशलिङ्गस्य चकारातीव भक्तितः ॥ १२६॥

tādṛśaṃ mandiraṃ dṛṣṭvā tīrtheśasya sa śāmbhavaḥ |pūjāṃ tīrtheśaliṅgasya cakārātīva bhaktitaḥ || 126||

पञ्चामृताभिषेकाद्यैः चन्दनैश्च मनोहरैः ।दुकूलैः कुसुमैर्दिव्यैः मन्दाराद्यैर्विशेषतः ॥ १२७॥

pañcāmṛtābhiṣekādyaiḥ candanaiśca manoharaiḥ |dukūlaiḥ kusumairdivyaiḥ mandārādyairviśeṣataḥ || 127||

धूपदीपादिभिर्दिव्यैः नैवेद्यैरपि सादरम् ।नीराजनैश्च विविधैः दिव्यकर्पूरसम्भवैः ॥ १२८॥

dhūpadīpādibhirdivyaiḥ naivedyairapi sādaram |nīrājanaiśca vividhaiḥ divyakarpūrasambhavaiḥ || 128||

प्रदक्षिणनमस्कारान् कृत्वा भक्तिपुरःसरम् ।उपविष्टः शिवं पश्यन् जपन् पञ्चाक्षरं मनुम् ॥ १२९॥

pradakṣiṇanamaskārān kṛtvā bhaktipuraḥsaram |upaviṣṭaḥ śivaṃ paśyan japan pañcākṣaraṃ manum || 129||

तावन्नियममासाद्य तृषितेन जलान्यपि ।न पीतान्येव तेनातः पिपासा वृद्धिमाप सा ॥ १३०॥

tāvanniyamamāsādya tṛṣitena jalānyapi |na pītānyeva tenātaḥ pipāsā vṛddhimāpa sā || 130||

ततः परं समानीतं पानीयमतिशोभनम् ।कृत्वा शिवार्पणं पातुं स चकार मतिं ततः ॥ १३१॥

tataḥ paraṃ samānītaṃ pānīyamatiśobhanam |kṛtvā śivārpaṇaṃ pātuṃ sa cakāra matiṃ tataḥ || 131||

तदानीमागतः कोऽपि तस्मिन् गिरिशमन्दिरे ।भूतिरुद्राक्षवीताङ्गः शिवनामजपोत्सुकः ॥ १३२॥

tadānīmāgataḥ ko'pi tasmin giriśamandire |bhūtirudrākṣavītāṅgaḥ śivanāmajapotsukaḥ || 132||

समागत्य स तं प्राह शाम्भवाग्रे परं प्रियम् ।मामा पिब जलं विप्र तदीशानर्पितं यतः ॥ १३३॥

samāgatya sa taṃ prāha śāmbhavāgre paraṃ priyam |māmā piba jalaṃ vipra tadīśānarpitaṃ yataḥ || 133||

शिवभक्तोऽसि धन्योऽसि तदीशानार्पितं जलम् ।पातुमिच्छसि किं तत्तु गिरिशाय समर्पय ॥ १३४॥

śivabhakto'si dhanyo'si tadīśānārpitaṃ jalam |pātumicchasi kiṃ tattu giriśāya samarpaya || 134||

तज्जलं भूतिसंयुक्तं कुरु भस्मविवर्जितम् ।न गृह्णाति जलं शम्भुर्गाङ्गं वा किमुतेतरत् ॥ १३५॥

tajjalaṃ bhūtisaṃyuktaṃ kuru bhasmavivarjitam |na gṛhṇāti jalaṃ śambhurgāṅgaṃ vā kimutetarat || 135||

यञ्जलं भूतिसंयुक्तं न भविष्यति तज्जलम् ।अदेयं शङ्करायेति न ज्ञातं किं त्वया परम् ॥ १३६॥

yañjalaṃ bhūtisaṃyuktaṃ na bhaviṣyati tajjalam |adeyaṃ śaṅkarāyeti na jñātaṃ kiṃ tvayā param || 136||

यद्यद्देयं महेशाय तद्भस्मरहितं यदि ।न गृह्णाति महादेवस्ततो मा पिब तञ्जलम् ॥ १३७॥

yadyaddeyaṃ maheśāya tadbhasmarahitaṃ yadi |na gṛhṇāti mahādevastato mā piba tañjalam || 137||

ततः परं विभूतिर्वा क्वास्तीत्युक्तः स शाङ्करः ।प्राह भूतिं गृहाणेति शाम्भवाय महात्मने ॥ १३८॥

tataḥ paraṃ vibhūtirvā kvāstītyuktaḥ sa śāṅkaraḥ |prāha bhūtiṃ gṛhāṇeti śāmbhavāya mahātmane || 138||

ततो गृहीत्वा तां भूतिं भूतिदामतिभक्तितः ।प्रक्षिप्य जलमध्ये तु मूलमन्त्रेण सादरम् ॥ १३९॥

tato gṛhītvā tāṃ bhūtiṃ bhūtidāmatibhaktitaḥ |prakṣipya jalamadhye tu mūlamantreṇa sādaram || 139||

ततस्तेनैव मन्त्रेण तत्कृत्वा शङ्करार्पणम् ।पपौ शिवं स्मरन्नेव कृतार्थोऽस्मीति सादरम् ॥ १४०॥

tatastenaiva mantreṇa tatkṛtvā śaṅkarārpaṇam |papau śivaṃ smaranneva kṛtārtho'smīti sādaram || 140||

तत्र स्थित्वा कियत्कालं शिवधर्मान् विशेषतः ।स तस्मादेव शुश्राव सर्वपापविनाशकान् ॥ १४१॥

tatra sthitvā kiyatkālaṃ śivadharmān viśeṣataḥ |sa tasmādeva śuśrāva sarvapāpavināśakān || 141||

धर्मोपदेशके तस्मिन् तस्याभूद्गिरिशत्वधीः ।तेन धर्मेषु विश्वासः तदुक्तेष्वभवत तदा ॥ १४२॥

dharmopadeśake tasmin tasyābhūdgiriśatvadhīḥ |tena dharmeṣu viśvāsaḥ tadukteṣvabhavata tadā || 142||

ततः परं समुत्थाय तं प्रणम्यातिभक्तितः ।तमेव गुरुरित्युक्त्वा त्यक्तनिद्रोऽभवत् ततः ॥ १४३॥

tataḥ paraṃ samutthāya taṃ praṇamyātibhaktitaḥ |tameva gururityuktvā tyaktanidro'bhavat tataḥ || 143||

तस्मात् कुमाराः सर्वाणि पुष्पादीनि विशेषतः ।भूतियुक्तानि देयानि मूलमन्त्रेण शम्भवे ॥ १४४॥

tasmāt kumārāḥ sarvāṇi puṣpādīni viśeṣataḥ |bhūtiyuktāni deyāni mūlamantreṇa śambhave || 144||

अपूतमपि पूतं स्यात् भस्मना संयुतं यदि ।तस्माद्भस्मयुतं देयं लिङ्गे बिल्वादिकं सुताः ॥ १४५॥

apūtamapi pūtaṃ syāt bhasmanā saṃyutaṃ yadi |tasmādbhasmayutaṃ deyaṃ liṅge bilvādikaṃ sutāḥ || 145||

यदि स्याद्भस्मरहितं पीयूषमपि तत्परम् ।विषमित्येव मन्तव्यं यतो नेशार्पणं हि तत् ॥ १४६॥

yadi syādbhasmarahitaṃ pīyūṣamapi tatparam |viṣamityeva mantavyaṃ yato neśārpaṇaṃ hi tat || 146||

हारेष्वपि दुकूलेषु सुवर्णाभरणेष्वपि ।भूतिर्दया प्रयत्नेन महेशविनिवेदने ॥ १४७॥

hāreṣvapi dukūleṣu suvarṇābharaṇeṣvapi |bhūtirdayā prayatnena maheśavinivedane || 147||

शिवनैवेद्यपाकार्थं प्रवृत्तैर्भूतिसंयुतैः ।पाकागार प्रवेशोऽपि कर्तव्यो यत्नपूर्वकम् ॥ १४८॥

śivanaivedyapākārthaṃ pravṛttairbhūtisaṃyutaiḥ |pākāgāra praveśo'pi kartavyo yatnapūrvakam || 148||

तेन कीटादिसम्बन्धदोषोऽपि स विनश्यति ।भूतिर्नैवेद्यपात्रेऽपि प्रदेया जलसंयुता ॥ १४९॥

tena kīṭādisambandhadoṣo'pi sa vinaśyati |bhūtirnaivedyapātre'pi pradeyā jalasaṃyutā || 149||

भूतिरुद्राक्षपूताङ्गैर्नैवेद्यमपि यत् कृतम् ।तद्गृह्णाति महादेवः तदेव हि सुधामयम् ॥ १५०॥

bhūtirudrākṣapūtāṅgairnaivedyamapi yat kṛtam |tadgṛhṇāti mahādevaḥ tadeva hi sudhāmayam || 150||

किं तया सुधया पुत्राः किञ्चिद्भस्मान्वितं यदि ।जलमप्यपितं भक्त्या तदीशाय सुधां विदुः ॥पूजनं च महेशस्य भूतिरुद्राक्षभूषितः ।कर्तव्यमतियत्नेन मूलमन्त्रेण भक्तितः ॥ १५२॥

kiṃ tayā sudhayā putrāḥ kiñcidbhasmānvitaṃ yadi |jalamapyapitaṃ bhaktyā tadīśāya sudhāṃ viduḥ ||pūjanaṃ ca maheśasya bhūtirudrākṣabhūṣitaḥ |kartavyamatiyatnena mūlamantreṇa bhaktitaḥ || 152||

यः पञ्चाक्षरमुच्चरन् अतिसितां भूतिं वहन् मस्तकेभाले वक्षसि बाहुदण्डयुगले रुद्राक्षमालामपि ।शर्वाराधनतत्परो जललवैर्बिल्वैश्च दूर्वाङ्कुरैःपुष्पैर्वा स शिवं प्रयाति स परं धन्योत्तमो वस्तुतः ॥ १५३॥

yaḥ pañcākṣaramuccaran atisitāṃ bhūtiṃ vahan mastakebhāle vakṣasi bāhudaṇḍayugale rudrākṣamālāmapi |śarvārādhanatatparo jalalavairbilvaiśca dūrvāṅkuraiḥpuṣpairvā sa śivaṃ prayāti sa paraṃ dhanyottamo vastutaḥ || 153||

त्यज त्यज तटिन्नटीविधिवधूटिकाचेटिकाविकारकरमिन्दिरारुचिरभूविहारं परम् ।भजाशु भज धूर्जटिं पटुकृपीटयोनिस्फुरल्ललाटपटलोल्लसत्समभिभूतभानुप्रभम् ॥ १५४॥

tyaja tyaja taṭinnaṭīvidhivadhūṭikāceṭikāvikārakaramindirārucirabhūvihāraṃ param |bhajāśu bhaja dhūrjaṭiṃ paṭukṛpīṭayonisphurallalāṭapaṭalollasatsamabhibhūtabhānuprabham || 154||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते विश्वावसुप्रोक्तं शिवार्चनमहिमानुवर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । उत्तरार्धम् । अध्यायः ३६। ८५१५४ ॥

|| iti śivarahasyāntargate viśvāvasuproktaṃ śivārcanamahimānuvarṇanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | uttarārdham | adhyāyaḥ 36| 85154 ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।उत्तरार्धम् ।अध्यायः ३६। ८५-१५४ ॥

– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |uttarārdham |adhyāyaḥ 36| 85-154 ||