शिवाभिधानश्रवणमहिमानुवर्णनम् विश्वावसुप्रोक्तम् Vishvavasuproktam Shivabhidhanashravanamahimanuvarnanam

विश्वावसुःधन्योऽसि मान्योऽसि गणाग्रगण्य विश्वेश्वराराधनतत्परोऽसि ।त्वत्पादपद्मार्चनतोऽपि मुक्तिः सम्भाविता स्याद्गिरिशप्रसादात् ॥ १८९॥

viśvāvasuḥdhanyo'si mānyo'si gaṇāgragaṇya viśveśvarārādhanatatparo'si |tvatpādapadmārcanato'pi muktiḥ sambhāvitā syādgiriśaprasādāt || 189||

शाङ्कराङ्घिकमलार्चनादपि प्रीत एव भगवानुमापतिः ।शाङ्करेषु खलु तस्य सर्वथा प्रीतिरेव गिरिशः स शाम्भवः ॥ १९०॥

śāṅkarāṅghikamalārcanādapi prīta eva bhagavānumāpatiḥ |śāṅkareṣu khalu tasya sarvathā prītireva giriśaḥ sa śāmbhavaḥ || 190||

समर्चितः स्यात् यदि शाम्भवस्तदा साक्षान्महेशोऽपि समर्चितः स्यात् ।ईशाभिमानः खलु शाम्भवेषु ते दुर्लभाः किं शिवयोगिनोऽपि ॥ १९१॥

samarcitaḥ syāt yadi śāmbhavastadā sākṣānmaheśo'pi samarcitaḥ syāt |īśābhimānaḥ khalu śāmbhaveṣu te durlabhāḥ kiṃ śivayogino'pi || 191||

धन्यास्ते शिवयोगिनः शिवपदाम्भोजार्चनाराधनध्यानानन्दरसप्रसाधनरसाः संसारवार्तांलसाः ।तेषां पूजनमेव ताबदधुना संसारदुःखापहंतत्सङ्गात् खलु शङ्गमङ्गलकथापीयूषधारार्णवः ॥अहो विचित्रं खलु शाम्भवानां चरित्रमत्यद्भुतमप्यचित्रम् ।चित्रं किमत्रास्ति पवित्रवार्ता करोति तावत्परमं पवित्रम् ॥ १९३॥

dhanyāste śivayoginaḥ śivapadāmbhojārcanārādhanadhyānānandarasaprasādhanarasāḥ saṃsāravārtāṃlasāḥ |teṣāṃ pūjanameva tābadadhunā saṃsāraduḥkhāpahaṃtatsaṅgāt khalu śaṅgamaṅgalakathāpīyūṣadhārārṇavaḥ ||aho vicitraṃ khalu śāmbhavānāṃ caritramatyadbhutamapyacitram |citraṃ kimatrāsti pavitravārtā karoti tāvatparamaṃ pavitram || 193||

कः शङ्करार्चनपरो न सुरो नरो वा सर्वे सुरा अपि तदङ्घ्रिसमर्चनेन ।धन्या भवन्ति बहवो भुवि शाम्भवाः किं वीरेश्वरार्चनपरः खलु कोऽपि शैवः ॥ १९४॥

kaḥ śaṅkarārcanaparo na suro naro vā sarve surā api tadaṅghrisamarcanena |dhanyā bhavanti bahavo bhuvi śāmbhavāḥ kiṃ vīreśvarārcanaparaḥ khalu ko'pi śaivaḥ || 194||

वीरेश्वरानुग्रहपात्रमेकः स बाल्यमारभ्य शिवार्चकः सन् ।वयः शिवाराधनसाधनेषु परं चकारामरहारवीरः ॥ १९५॥

vīreśvarānugrahapātramekaḥ sa bālyamārabhya śivārcakaḥ san |vayaḥ śivārādhanasādhaneṣu paraṃ cakārāmarahāravīraḥ || 195||

भवानिहैको भगवत्प्रसादात् अभ्यागतो मत्सुकृतैरपारैः ।त्वया तु तावद्भिरिशार्चनाय समागतं पावयितुं गृहं मे ॥ १९६॥

bhavānihaiko bhagavatprasādāt abhyāgato matsukṛtairapāraiḥ |tvayā tu tāvadbhiriśārcanāya samāgataṃ pāvayituṃ gṛhaṃ me || 196||

अस्माकं गृहमेधिनामपि बहु त्वत्पादसङ्क्षालनात्तत्प्रक्षालनजातपुण्यसलिलासेकानुपानादिना ।त्वत्पादाम्बुजरेणुभिः परमिदं समापि मे पावनंमद्वंशोऽप्यतिपावनः स तु महान् त्वं शाम्भवो दुर्लभः ॥ १९७॥

asmākaṃ gṛhamedhināmapi bahu tvatpādasaṅkṣālanāttatprakṣālanajātapuṇyasalilāsekānupānādinā |tvatpādāmbujareṇubhiḥ paramidaṃ samāpi me pāvanaṃmadvaṃśo'pyatipāvanaḥ sa tu mahān tvaṃ śāmbhavo durlabhaḥ || 197||

मनागपि तथा पुरा शिवकथासुधासागरः श्रुतः श्रवणपावनः श्रवणपान्नपीतो मुहुः ।अतः परमहं मुदा गिरिशपादपद्मार्चनं करोमि करुणाम्बुधे शिवपदाम्बुजाराधकः ॥ १९८॥

manāgapi tathā purā śivakathāsudhāsāgaraḥ śrutaḥ śravaṇapāvanaḥ śravaṇapānnapīto muhuḥ |ataḥ paramahaṃ mudā giriśapādapadmārcanaṃ karomi karuṇāmbudhe śivapadāmbujārādhakaḥ || 198||

श्रोत्रं पवित्रं मम जातमद्य गात्रं ममैतत् सुतरां पवित्रम् ।त्वदुक्तविश्वेशकथासुधाब्धितरङ्गमालाकलितोऽहमेव ॥ १९९॥

śrotraṃ pavitraṃ mama jātamadya gātraṃ mamaitat sutarāṃ pavitram |tvaduktaviśveśakathāsudhābdhitaraṅgamālākalito'hameva || 199||

जन्मान्यतीतानि बहूनि तेषु महेश्वरापारकथासुधाब्धिः ।नाकर्णितो नाप्यनुसन्धितो वा न चार्चितो वाप्यमृतत्वसिद्।ह्ध्यै ॥ २००॥

janmānyatītāni bahūni teṣu maheśvarāpārakathāsudhābdhiḥ |nākarṇito nāpyanusandhito vā na cārcito vāpyamṛtatvasid|hdhyai || 200||

किं तैर्जन्मभिरप्यपारतरुणीसंसारवार्तारसव्यापारैरपराधकोटिसहितैर्यैः शङ्करो नार्चितः ।न ध्यातोऽपि न च श्रुतोऽपि नयनैर्दृष्टोऽपि कष्टार्णवादुद्धर्तुं स समर्थ इत्यनुदिनं नाराधितो वैभवैः ॥ २०१॥

kiṃ tairjanmabhirapyapārataruṇīsaṃsāravārtārasavyāpārairaparādhakoṭisahitairyaiḥ śaṅkaro nārcitaḥ |na dhyāto'pi na ca śruto'pi nayanairdṛṣṭo'pi kaṣṭārṇavāduddhartuṃ sa samartha ityanudinaṃ nārādhito vaibhavaiḥ || 201||

ब्रह्माद्यैरपि यत्पदाम्बुजरजःपूजार्थमत्यद्भुतंतप्तं घोरतरं तपोऽपि बहुधा धर्माः कृताः कोटिशः ।तत्पादस्मरणं कदापि न कृतं दारैः परं वञ्चितोभोगैरप्यमितैरतः परमहं पूतस्त्वदालोकनात् ॥ २०२॥

brahmādyairapi yatpadāmbujarajaḥpūjārthamatyadbhutaṃtaptaṃ ghorataraṃ tapo'pi bahudhā dharmāḥ kṛtāḥ koṭiśaḥ |tatpādasmaraṇaṃ kadāpi na kṛtaṃ dāraiḥ paraṃ vañcitobhogairapyamitairataḥ paramahaṃ pūtastvadālokanāt || 202||

अद्यागत्य महेश्वरामृतकथापीयूषधारा परादत्ता सा त्वदनुग्रहेण सततं संरक्षणीया मया ।सेयं कण्ठमणिर्ममास्तु सुकृतैः यैर्यैः श्रुता सा कथाते सर्वेऽपि शिवाभिधानसुधया क्ताः समन्तादपि ॥ २०३॥

adyāgatya maheśvarāmṛtakathāpīyūṣadhārā parādattā sā tvadanugraheṇa satataṃ saṃrakṣaṇīyā mayā |seyaṃ kaṇṭhamaṇirmamāstu sukṛtaiḥ yairyaiḥ śrutā sā kathāte sarve'pi śivābhidhānasudhayā ktāḥ samantādapi || 203||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते विश्वावसुप्रोक्तं शिवाभिधानश्रवणमहिमानुवर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । उत्तरार्धम् । अध्यायः २०। १८९२०३ ॥

|| iti śivarahasyāntargate viśvāvasuproktaṃ śivābhidhānaśravaṇamahimānuvarṇanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | uttarārdham | adhyāyaḥ 20| 189203 ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।उत्तरार्धम् ।अध्यायः २०। १८९-२०३ ॥

– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |uttarārdham |adhyāyaḥ 20| 189-203 ||