शिवस्तोत्रम् (उपमन्युकृतं शिवरहस्यान्तर्गतम्) Upamanyukritam Shiva Stotram

जय शङ्कर पार्वतीपते मृड शम्भो शशिखण्डमण्डन ।मदनान्तक भक्तवत्सल प्रियकैलास दयासुधाम्बुधे ॥ १९॥

jaya śaṅkara pārvatīpate mṛḍa śambho śaśikhaṇḍamaṇḍana |madanāntaka bhaktavatsala priyakailāsa dayāsudhāmbudhe || 19||

सदुपायकथास्वपण्डितो हृदये दुःखशरेण खण्डितः ।शशिखण्डशिखण्डमण्डनं शरणं यामि शरण्यमीश्वरम् ॥ २०॥

sadupāyakathāsvapaṇḍito hṛdaye duḥkhaśareṇa khaṇḍitaḥ |śaśikhaṇḍaśikhaṇḍamaṇḍanaṃ śaraṇaṃ yāmi śaraṇyamīśvaram || 20||

महतः परितः प्रसर्पतः तमसो दर्शनभेदिनो भिदे ।दिननाथ इव स्वतेजसा हृदयव्योम्नि मनागुदेहि नः ॥ २१॥

mahataḥ paritaḥ prasarpataḥ tamaso darśanabhedino bhide |dinanātha iva svatejasā hṛdayavyomni manāgudehi naḥ || 21||

न वयं तव चर्मचक्षुषा पदवीमप्यमित्रीक्षितुं क्षमाः ।कृपयाऽभयदेन चक्षुपा सकलेनेश विलोकपाशु माम् ॥ २२॥

na vayaṃ tava carmacakṣuṣā padavīmapyamitrīkṣituṃ kṣamāḥ |kṛpayā'bhayadena cakṣupā sakaleneśa vilokapāśu mām || 22||

त्वदनुस्मृतिरेव पावनी स्तुतियुक्ता नहि वक्तुमीश सा ।मधुरं हि पयः स्वभावतो ननु कीदृक्सितशर्करान्वितम् ॥ २३॥

tvadanusmṛtireva pāvanī stutiyuktā nahi vaktumīśa sā |madhuraṃ hi payaḥ svabhāvato nanu kīdṛksitaśarkarānvitam || 23||

सविषोऽप्यमृतायते भवान् शवमुण्डामरणोऽपि पावनः ।भव एव भवान्तकः सतां समदृष्टिर्विषमेक्षणोऽपि सन् ॥ २४॥

saviṣo'pyamṛtāyate bhavān śavamuṇḍāmaraṇo'pi pāvanaḥ |bhava eva bhavāntakaḥ satāṃ samadṛṣṭirviṣamekṣaṇo'pi san || 24||

अपि शूलधरो निरामयो दृढवैराग्यरतोऽपि रागवान् ।अपि भैक्षचरो महेश्वर चरितं चित्रमिदं हि ते प्रभो ॥ २५॥

api śūladharo nirāmayo dṛḍhavairāgyarato'pi rāgavān |api bhaikṣacaro maheśvara caritaṃ citramidaṃ hi te prabho || 25||

वितरत्यभिवाञ्छितं नृणां परिपृष्टः किल कल्पपादपः ।हृदये स्वत एव धीमते नमतेऽभीष्टफलप्रदो भवान् ॥ २६॥

vitaratyabhivāñchitaṃ nṛṇāṃ paripṛṣṭaḥ kila kalpapādapaḥ |hṛdaye svata eva dhīmate namate'bhīṣṭaphalaprado bhavān || 26||

सहसैव भुजङ्गपाशवान्विनिगृह्णाति न यावदन्तकः ।अभयं कुरु तावदाशु मे गतजीवस्य पुनः किमौपघैः ॥ २७॥

sahasaiva bhujaṅgapāśavānvinigṛhṇāti na yāvadantakaḥ |abhayaṃ kuru tāvadāśu me gatajīvasya punaḥ kimaupaghaiḥ || 27||

सविषैरिव भीमपन्नगैः विषयैरेभिरलं परीक्षितुम् ।अमृतैरिव सम्भ्रमेण मामभिपिञ्चाशु दयावलोकनैः ॥ २८॥

saviṣairiva bhīmapannagaiḥ viṣayairebhiralaṃ parīkṣitum |amṛtairiva sambhrameṇa māmabhipiñcāśu dayāvalokanaiḥ || 28||

मुनयो बहवोऽथ धन्यतां गमिताः स्वाभिमतार्थलाभतः ।करुणाकर येन तेन मामवसन्नं ननु पश्य चक्षुपा ॥ २९॥

munayo bahavo'tha dhanyatāṃ gamitāḥ svābhimatārthalābhataḥ |karuṇākara yena tena māmavasannaṃ nanu paśya cakṣupā || 29||

प्रणमाम्यथ यामि चापरं शरणं कं कृपणाभयप्रदम् ।विरहीव विभो प्रियामयं परिपश्यामि भवन्मयं जगत् ॥ ३०॥

praṇamāmyatha yāmi cāparaṃ śaraṇaṃ kaṃ kṛpaṇābhayapradam |virahīva vibho priyāmayaṃ paripaśyāmi bhavanmayaṃ jagat || 30||

बहवो भवताऽनुकम्पिताः किमितीशान न माऽनुकम्पसे ।दधता किमु मन्दराचलं परमाणुः कमठेन दुर्धरः ॥ ३१॥

bahavo bhavatā'nukampitāḥ kimitīśāna na mā'nukampase |dadhatā kimu mandarācalaṃ paramāṇuḥ kamaṭhena durdharaḥ || 31||

अशुचि यदि मां नु मन्यसे किमिदं मूर्ध्नि कपालदाम ते ।अथ शाठ्यमसाधुसङ्गमं विषलक्ष्मासि न कि द्विजिह्वभृत् ॥ ३२॥

aśuci yadi māṃ nu manyase kimidaṃ mūrdhni kapāladāma te |atha śāṭhyamasādhusaṅgamaṃ viṣalakṣmāsi na ki dvijihvabhṛt || 32||

विलुठाम्यवनौ किमाकुलः किमुगे हन्मि शिरो भिनद्मि वा ।किमु रोदिमि रारटीमि वा कृपणं मां न यदीक्षसे प्रभो ॥ ३३॥

viluṭhāmyavanau kimākulaḥ kimuge hanmi śiro bhinadmi vā |kimu rodimi rāraṭīmi vā kṛpaṇaṃ māṃ na yadīkṣase prabho || 33||

शिव सर्वग शर्व सर्वतः प्रणतो देव दयां कुरुष्व मे ।नम ईश्वर नाथ दिक्पते पुनरेवेश नमो नमोस्तु ते ॥ ३४॥

śiva sarvaga śarva sarvataḥ praṇato deva dayāṃ kuruṣva me |nama īśvara nātha dikpate punareveśa namo namostu te || 34||

क्व दृशं विदधामि किं करोम्यधितिष्ठामि कथं भयाकुलः ।कनु तिष्ठसि रक्ष रक्ष मां मयि शम्भो शरणागतोऽस्मि ते ॥ ३५॥

kva dṛśaṃ vidadhāmi kiṃ karomyadhitiṣṭhāmi kathaṃ bhayākulaḥ |kanu tiṣṭhasi rakṣa rakṣa māṃ mayi śambho śaraṇāgato'smi te || 35||

शरणं तरुणेन्दुशेखरः शरणं मे गिरिराजकन्यका ।शरणं पुनरेव तावुभौ शरणं नान्यदुपैमि दैवतः ॥ ३६॥

śaraṇaṃ taruṇenduśekharaḥ śaraṇaṃ me girirājakanyakā |śaraṇaṃ punareva tāvubhau śaraṇaṃ nānyadupaimi daivataḥ || 36||

परलोकभयात्प्रतिक्षणं मे हृदयं मुह्यति मुग्धचन्द्रमौले ।सदयं परिगृह्य साधु बन्धो कुरु मां निर्भयमर्भकं त्वदीयम् ॥ ३७॥

paralokabhayātpratikṣaṇaṃ me hṛdayaṃ muhyati mugdhacandramaule |sadayaṃ parigṛhya sādhu bandho kuru māṃ nirbhayamarbhakaṃ tvadīyam || 37||

हर हर भव भीम भर्ग शम्भो त्रिनयन रुद्र महेश विश्व शम्भो ।हर हर दुरितं त्रिशूलपाणे शिव शिव शङ्कर किङ्करस्तवाहम् ॥ ३८॥

hara hara bhava bhīma bharga śambho trinayana rudra maheśa viśva śambho |hara hara duritaṃ triśūlapāṇe śiva śiva śaṅkara kiṅkarastavāham || 38||

यथा मृकण्डोस्तनयं यमारे यथैव पाण्डोस्तनयं मखारे ।यथा शिलादस्य सुतं कृपाब्धे तथैत्र मां पाहि पिनाकपाणे ॥ ३९॥

yathā mṛkaṇḍostanayaṃ yamāre yathaiva pāṇḍostanayaṃ makhāre |yathā śilādasya sutaṃ kṛpābdhe tathaitra māṃ pāhi pinākapāṇe || 39||

सूतः (फलम्)उपमन्युकृतं स्तोत्रं यः पठेच्शिवसन्निधौ ।शिवलोकमवाप्नोति शिवेन सह मोदते ॥ ४०॥

sūtaḥ (phalam)upamanyukṛtaṃ stotraṃ yaḥ paṭhecśivasannidhau |śivalokamavāpnoti śivena saha modate || 40||

तत्स्तुत्या मोदितः शम्भुः तं प्राह विनयानतम् ।देव्याः पश्यन्मुखाम्भोजं गणानां पश्यतां तदा ॥ ४१॥

tatstutyā moditaḥ śambhuḥ taṃ prāha vinayānatam |devyāḥ paśyanmukhāmbhojaṃ gaṇānāṃ paśyatāṃ tadā || 41||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शिवाख्ये उपमन्युकृतं शिवस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । शिवाख्यः चतुर्थांशः । अध्यायः १२ । १९४१॥

|| iti śivarahasyāntargate śivākhye upamanyukṛtaṃ śivastotraṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | śivākhyaḥ caturthāṃśaḥ | adhyāyaḥ 12 | 1941||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।शिवाख्यः चतुर्थांशः ।अध्यायः १२ ।१९-४१॥

– || śrīśivarahasyam |śivākhyaḥ caturthāṃśaḥ |adhyāyaḥ 12 | 19-41||