शिवशतकम् ३ Shivashatakam by Ramapanivada

॥ श्रीः ॥नमस्ते गौरीश! त्रिपुरहर! शम्भो! त्रिनयन !प्रसीद श्रीकण्ठ! स्मरहर! ममाघं हर हर! ।भवाम्भोधेरस्मादयि भव! भवानुद्धरतु मांकृपामुग्धैः स्निग्धैरविकलमपाङ्गैनुगुणैः ॥ १॥

|| śrīḥ ||namaste gaurīśa! tripurahara! śambho! trinayana !prasīda śrīkaṇṭha! smarahara! mamāghaṃ hara hara! |bhavāmbhodherasmādayi bhava! bhavānuddharatu māṃkṛpāmugdhaiḥ snigdhairavikalamapāṅgainuguṇaiḥ || 1||

अतुच्छश्रीरच्छस्फटिकमणिशुभ्रैरवयवैर्दधन्नानारूपं भुजगमयमाकल्पपटलम् ।जटाजूटभ्राजत्त्रिदशतटिनीचन्द्रशकलःकृपाम्भोराशिस्त्वं शमय शमलं मे पशुपते! ॥ २॥

atucchaśrīracchasphaṭikamaṇiśubhrairavayavairdadhannānārūpaṃ bhujagamayamākalpapaṭalam |jaṭājūṭabhrājattridaśataṭinīcandraśakalaḥkṛpāmbhorāśistvaṃ śamaya śamalaṃ me paśupate! || 2||

चलच्चारी चक्रभ्रमणरमणीयाभिनयनझ्झलत्कारि प्रेङ्खत्फणिवलयमञ्जीरकटकम् ।कपर्दव्यामर्दस्फुटमुखरगङ्गोर्मिपटलंतवावन्ध्यं सन्ध्यानटनमहमीडे पुररिपो! ॥ ३॥

calaccārī cakrabhramaṇaramaṇīyābhinayanajhjhalatkāri preṅkhatphaṇivalayamañjīrakaṭakam |kapardavyāmardasphuṭamukharagaṅgormipaṭalaṃtavāvandhyaṃ sandhyānaṭanamahamīḍe puraripo! || 3||

समानन्दन्नन्दिप्रहतमुखारावमधुरंसमुद्गायत्कालीकरकलिततालानुमिलितम् ।स्तुतं भूतप्रेतैस्सुरदनुजसामाजिकमनोविनोदं ते नृत्तं नुदतु दुरितं मे स्मररिपो! ॥ ४॥

samānandannandiprahatamukhārāvamadhuraṃsamudgāyatkālīkarakalitatālānumilitam |stutaṃ bhūtapretaissuradanujasāmājikamanovinodaṃ te nṛttaṃ nudatu duritaṃ me smararipo! || 4||

कपालैर्मूर्धन्ये निटिलतटनेत्रानलशिखाविलीनेन्दुस्यन्दामृतघटितजीवैरभिनुतम् ।वलद्भूपाभोगिप्रकरखरशूत्कारमुखरंधुतालस्यं लास्यं तव शिव! शिवं मे वितरतु ॥ ५॥

kapālairmūrdhanye niṭilataṭanetrānalaśikhāvilīnendusyandāmṛtaghaṭitajīvairabhinutam |valadbhūpābhogiprakarakharaśūtkāramukharaṃdhutālasyaṃ lāsyaṃ tava śiva! śivaṃ me vitaratu || 5||

पदक्षेपोत्क्षेपक्षणपरिणतोन्नम्रधरणीभरक्लान्ताशान्तद्विरदकृतफीट्कारपरुषम् ।नटन्नानावेषप्रमथगलहुङ्कारबहलंभजेऽहं भो शम्भो! तव तमनघं ताण्डवमहम् ॥ ६॥

padakṣepotkṣepakṣaṇapariṇatonnamradharaṇībharaklāntāśāntadviradakṛtaphīṭkāraparuṣam |naṭannānāveṣapramathagalahuṅkārabahalaṃbhaje'haṃ bho śambho! tava tamanaghaṃ tāṇḍavamaham || 6||

मुहुर्मूर्धोद्धूतिश्लथभुजगरज्जुप्रविसरज्जटाझाटालीढस्फुटिततटिदुद्गारिमुदिरम् ।हरिच्चक्रातीतप्रकटभुजसाहस्रमयि तेविना जाड्यं नाट्यं विघटयतु शूलिन्! मम रुजम् ॥ ७॥

muhurmūrdhoddhūtiślathabhujagarajjupravisarajjaṭājhāṭālīḍhasphuṭitataṭidudgārimudiram |hariccakrātītaprakaṭabhujasāhasramayi tevinā jāḍyaṃ nāṭyaṃ vighaṭayatu śūlin! mama rujam || 7||

कराग्रव्यावल्गड्डमरुकचमत्कारकलिलंकरालं चामुण्डागलविगलितैरट्टहसितैः ।अरीणाहिश्रेणीमणिमहितकाञ्चीकलकलंपुरारे! पापं मे हरतु भवतो नर्तनमिदम् ॥ ८॥

karāgravyāvalgaḍḍamarukacamatkārakalilaṃkarālaṃ cāmuṇḍāgalavigalitairaṭṭahasitaiḥ |arīṇāhiśreṇīmaṇimahitakāñcīkalakalaṃpurāre! pāpaṃ me haratu bhavato nartanamidam || 8||

ममापायं सायन्नट! झटिति निर्धूय भगवन्नुमाजाने! तुष्टो भवतु भुवनाधीश्वर! भवान् ।क्षमेथा नाथ त्वं सकलमपराधं मम विभो!नमस्तुभ्यं मृत्युञ्जय! जय जयानङ्गविजयिन्! ॥ ९॥

mamāpāyaṃ sāyannaṭa! jhaṭiti nirdhūya bhagavannumājāne! tuṣṭo bhavatu bhuvanādhīśvara! bhavān |kṣamethā nātha tvaṃ sakalamaparādhaṃ mama vibho!namastubhyaṃ mṛtyuñjaya! jaya jayānaṅgavijayin! || 9||

गिरीश! श्रीकण्ठ! त्रिपुरहर! शम्भो! त्रिणयन!स्मरारे! कालारे! भव! मृड! पिनाकिन्! पशुपते! ।विरूपाक्ष! स्थाणो! शशिमकुट! हे शङ्कर! शिव!प्रसीद त्वं गङ्गाधर! हर! महादेव! भगवन्! ॥ १०॥

girīśa! śrīkaṇṭha! tripurahara! śambho! triṇayana!smarāre! kālāre! bhava! mṛḍa! pinākin! paśupate! |virūpākṣa! sthāṇo! śaśimakuṭa! he śaṅkara! śiva!prasīda tvaṃ gaṅgādhara! hara! mahādeva! bhagavan! || 10||

उत्तंसीकृत मुग्धचन्द्रमुकुटं त्वङ्गत्तरङ्गोल्ललद्गङ्गाविष्टकपालकन्दरझरीझात्कारवाचालितम् ।नद्धं देव! सुवर्णवर्णभुजगश्रेण्या तवात्युन्नतेरभ्रान्तभ्रमदभ्रजालकलितामर्दं कपर्दं भजे ॥ ११॥

uttaṃsīkṛta mugdhacandramukuṭaṃ tvaṅgattaraṅgollaladgaṅgāviṣṭakapālakandarajharījhātkāravācālitam |naddhaṃ deva! suvarṇavarṇabhujagaśreṇyā tavātyunnaterabhrāntabhramadabhrajālakalitāmardaṃ kapardaṃ bhaje || 11||

फालाक्षिज्वलदाशुशुक्षणिशिखालेलिह्यमानाम्बरंचन्द्रार्कात्मकचारुलोचनयुगं चिल्लीलतोल्लासितम् ।चञ्चत्कुण्डलिकुण्डलद्वयलसद्गण्डं सुनासापुटंबिम्बोष्ठं मृदुहासभासुरतरं वन्दे तवास्याम्बुजम् ॥ १२॥

phālākṣijvaladāśuśukṣaṇiśikhālelihyamānāmbaraṃcandrārkātmakacārulocanayugaṃ cillīlatollāsitam |cañcatkuṇḍalikuṇḍaladvayalasadgaṇḍaṃ sunāsāpuṭaṃbimboṣṭhaṃ mṛduhāsabhāsurataraṃ vande tavāsyāmbujam || 12||

कण्ठस्ते शितिकण्ठ! कम्बुसदृशः काकोलरेखाङ्कितश्श्लिष्टानेकभुजङ्गहारपटलीसंव्यानभव्योत्तरः ।भस्मालिप्तमुरश्च निश्चलरसं गौरीकुचाश्लेषणादासक्तामलकुङ्कुमं सुमधुरच्छायं ममास्तु श्रिये ॥ १३॥

kaṇṭhaste śitikaṇṭha! kambusadṛśaḥ kākolarekhāṅkitaśśliṣṭānekabhujaṅgahārapaṭalīsaṃvyānabhavyottaraḥ |bhasmāliptamuraśca niścalarasaṃ gaurīkucāśleṣaṇādāsaktāmalakuṅkumaṃ sumadhuracchāyaṃ mamāstu śriye || 13||

सर्पज्यापरिघृष्टिनिष्ठुरकिणोत्कृष्टकोष्ठाश्च तेमालाशूलकपालरङ्कुपरशुप्रायैरतिप्रोज्ज्वलाः ।अष्टाविष्टवराभयप्रदधुराश्श्लिष्टाहिरत्नाङ्गदाःदुष्टध्वंसनशिष्टरक्षणपरा रक्षन्तु मां बाहवः ॥ १४॥

sarpajyāparighṛṣṭiniṣṭhurakiṇotkṛṣṭakoṣṭhāśca temālāśūlakapālaraṅkuparaśuprāyairatiprojjvalāḥ |aṣṭāviṣṭavarābhayapradadhurāśśliṣṭāhiratnāṅgadāḥduṣṭadhvaṃsanaśiṣṭarakṣaṇaparā rakṣantu māṃ bāhavaḥ || 14||

निर्मज्जत्तरनाभिरन्धनिपतत्काञ्ची भुजङ्गावलीनीलाश्मद्युतिजालमीलितनिजश्यामत्वरोमावली ।अव्यान्मामवलग्नमीश्वर! तव व्याघ्राजिनावेष्टनादत्यन्ताद्भुतहेतुरुद्भटरुचिश्रोणीविभागश्च सः ॥ १५॥

nirmajjattaranābhirandhanipatatkāñcī bhujaṅgāvalīnīlāśmadyutijālamīlitanijaśyāmatvaromāvalī |avyānmāmavalagnamīśvara! tava vyāghrājināveṣṭanādatyantādbhutaheturudbhaṭaruciśroṇīvibhāgaśca saḥ || 15||

ऊरू माररिपो! तवोरुकदलीस्तम्भातिशुम्भत्तरौमुक्ताशुक्तिसमुद्गवल्गुविशदश्रीशालिनी जानुनी ।नम्राणामचिरान्निराकृतविपत्सङ्घे च जङ्घे शुभेमञ्जीरोरगमञ्जुशिञ्जितभृतौ पादौ च वन्दामहे ॥ १६॥

ūrū māraripo! tavorukadalīstambhātiśumbhattaraumuktāśuktisamudgavalguviśadaśrīśālinī jānunī |namrāṇāmacirānnirākṛtavipatsaṅghe ca jaṅghe śubhemañjīroragamañjuśiñjitabhṛtau pādau ca vandāmahe || 16||

नित्यानम्रनिलिम्पराजमकुटीनिर्मृष्टरेणूत्करंनिश्शेषाघनिघा(त) साधकतमं निर्वाणनिष्पादकम् ।निष्प्रत्यूहसमाधिशोधितधियामन्तःस्फुरत्सन्ततंनिस्तन्द्रं तव नीलकण्ठ! चरणद्वन्द्वं निषेवामहे ॥ १७॥

nityānamranilimparājamakuṭīnirmṛṣṭareṇūtkaraṃniśśeṣāghanighā(ta) sādhakatamaṃ nirvāṇaniṣpādakam |niṣpratyūhasamādhiśodhitadhiyāmantaḥsphuratsantataṃnistandraṃ tava nīlakaṇṭha! caraṇadvandvaṃ niṣevāmahe || 17||

अङ्कारोपितपार्वतीकमभितस्संसेव्यमानं गणैरध्यासीनमधित्यकामविरतं कैलासभूमीभृतः ।नन्दिस्कन्दगणेशभृङ्गिरिटिभिर्नम्रैरमुक्तान्तिकंनाथ! त्वामनिशं नमामि परचिन्मूर्ते! पशूनाम्पते! ॥ १८॥

aṅkāropitapārvatīkamabhitassaṃsevyamānaṃ gaṇairadhyāsīnamadhityakāmavirataṃ kailāsabhūmībhṛtaḥ |nandiskandagaṇeśabhṛṅgiriṭibhirnamrairamuktāntikaṃnātha! tvāmaniśaṃ namāmi paracinmūrte! paśūnāmpate! || 18||

मुक्ताभङ्गपि(न)द्धसत्त्वविशदाकारं मुदामाश्रयंमुक्तासङ्गमुनीन्द्रवृन्दमनसामासाद्यमाद्यं महः ।मुग्धस्मेरमुखारविन्दमतुलं मुग्धेन्दुलेखाधरंमुक्तेरास्पदमाविरस्तु पुरतो मुढात्मनो मे विभो! ॥ १९॥

muktābhaṅgapi(na)ddhasattvaviśadākāraṃ mudāmāśrayaṃmuktāsaṅgamunīndravṛndamanasāmāsādyamādyaṃ mahaḥ |mugdhasmeramukhāravindamatulaṃ mugdhendulekhādharaṃmukterāspadamāvirastu purato muḍhātmano me vibho! || 19||

श्रीकण्ठाय नमः श्रिताखिलजनश्रेयस्कृते ते नमश्चण्डीशाय नमश्चराचरजगज्जीवात्मने ते नमः ।सर्वज्ञाय नमस्समस्तशमलप्रध्वंसिने ते नमोभूतेशाय नमो भुजङ्गपटलीभूषाभृते ते नमः ॥ २०॥

śrīkaṇṭhāya namaḥ śritākhilajanaśreyaskṛte te namaścaṇḍīśāya namaścarācarajagajjīvātmane te namaḥ |sarvajñāya namassamastaśamalapradhvaṃsine te namobhūteśāya namo bhujaṅgapaṭalībhūṣābhṛte te namaḥ || 20||

पुरहर! भवद्भक्ता दृप्ताः पुरा त्रिपुराभिधाविजितजगतश्शक्त्या दैत्यास्त्रयः किल जज्ञिरे ।प्रथितमवनौ गोकर्णाख्यं प्रपद्य भवत्पदंसपदि तपसा धोरेणामी विरिञ्चमतोषयन् ॥ २१॥

purahara! bhavadbhaktā dṛptāḥ purā tripurābhidhāvijitajagataśśaktyā daityāstrayaḥ kila jajñire |prathitamavanau gokarṇākhyaṃ prapadya bhavatpadaṃsapadi tapasā dhoreṇāmī viriñcamatoṣayan || 21||

तदनु दनुजैस्तस्मात्तिस्रः पुरो बत! लेभिरेकनकरजतायोभिः क्लृप्ताः जगद्विचरिष्णवः ।सरभसममूरध्यारूढैर्गृहीतजटादिकस्फुटतरभवल्लिङ्गैरङ्गैर्जगन्ति बभञ्जिरे ॥ २२॥

tadanu danujaistasmāttisraḥ puro bata! lebhirekanakarajatāyobhiḥ klṛptāḥ jagadvicariṣṇavaḥ |sarabhasamamūradhyārūḍhairgṛhītajaṭādikasphuṭatarabhavalliṅgairaṅgairjaganti babhañjire || 22||

कनकभवनं ज्यायानस्यानुजो रजवालयंस किल परमो लोहागारं क्रमादभजन्त ते ।त्रिदिवधरणीपातालानि व्यजेषत ते त्रयोननु भव! भवद्भक्तिर्व्यर्था निसर्गदुरात्मनाम् ॥ २३॥

kanakabhavanaṃ jyāyānasyānujo rajavālayaṃsa kila paramo lohāgāraṃ kramādabhajanta te |tridivadharaṇīpātālāni vyajeṣata te trayonanu bhava! bhavadbhaktirvyarthā nisargadurātmanām || 23||

निजपदपरिभ्रष्टाः कष्टं त्रिविष्टपवासिनोधरणिशरणा भोगीन्द्राश्च प्रचेलुरितस्ततः ।अधिकविधुरास्सर्वे दिव्या विरिञ्चमुपासतत्वरितमयमप्येतैस्सार्धं मुकुन्दमुपेयिवान् ॥ २४॥

nijapadaparibhraṣṭāḥ kaṣṭaṃ triviṣṭapavāsinodharaṇiśaraṇā bhogīndrāśca praceluritastataḥ |adhikavidhurāssarve divyā viriñcamupāsatatvaritamayamapyetaissārdhaṃ mukundamupeyivān || 24||

अथ मधुरिपुस्त्वद्भक्तानां पुरां पुनरात्मनावधमसुकरं जानानोऽपि प्रकाममुपायवान् ।द्रुतमिव भवन् बुद्धाचार्यस्स बोधितरोरधोजिनवरमतं वीणापाणिं मुनीन्द्रमशिक्षयत् ॥ २५॥

atha madhuripustvadbhaktānāṃ purāṃ punarātmanāvadhamasukaraṃ jānāno'pi prakāmamupāyavān |drutamiva bhavan buddhācāryassa bodhitaroradhojinavaramataṃ vīṇāpāṇiṃ munīndramaśikṣayat || 25||

विरमत तपोदुःखान्मूर्खाः कलेवरकर्शनात्न खलु परलोको वा क्लेशो यदर्थमपार्थक ।क्व पुनरपरो देहादात्मा क्व वा शिव इत्यसौकलहरसिको विष्णोशिशष्यो जजल्प जगत्पते! ॥ २६॥

viramata tapoduḥkhānmūrkhāḥ kalevarakarśanātna khalu paraloko vā kleśo yadarthamapārthaka |kva punaraparo dehādātmā kva vā śiva ityasaukalaharasiko viṣṇośiśaṣyo jajalpa jagatpate! || 26||

तदनु मिलितास्तत्रैवामी त्रयोऽपि महासुराजिनमुनिमहावृदाद्धादध्यैयताखिलमागमम् ।जहुरथ जटाभस्माक्षस्रग्भवत्प्रतिमादिकंनिखिलमखिलेश! त्वामुच्चैरशङ्कमपाहसन् ॥ २७॥

tadanu militāstatraivāmī trayo'pi mahāsurājinamunimahāvṛdāddhādadhyaiyatākhilamāgamam |jahuratha jaṭābhasmākṣasragbhavatpratimādikaṃnikhilamakhileśa! tvāmuccairaśaṅkamapāhasan || 27||

मुनिवरमुखादाकर्ण्य त्वं पुरत्रयचेष्टितंझटिति घीटतात्क्रोधादुच्चेस्तरामुदजृम्भथाः! ।घणघणरणत्घण्टोत्कण्ठं महोक्षमधिष्ठितःसरभसमवारुक्षो रूक्षाकृतिः स्फटिकाचलात् ॥ २८॥

munivaramukhādākarṇya tvaṃ puratrayaceṣṭitaṃjhaṭiti ghīṭatātkrodhāduccestarāmudajṛmbhathāḥ! |ghaṇaghaṇaraṇatghaṇṭotkaṇṭhaṃ mahokṣamadhiṣṭhitaḥsarabhasamavārukṣo rūkṣākṛtiḥ sphaṭikācalāt || 28||

समजनि रथस्तावत्क्षोणी रथाङ्गतया स्थितौमिहिरशशिनौ धाता सूतः कशा प्रणवोऽभवत् ।। अपि च तुरगा जाता वेदा धनुः कनकाचलःशिखिमुखमरुत्पक्षो बाणः स्वयं मधुसूदनः ॥ २९॥

samajani rathastāvatkṣoṇī rathāṅgatayā sthitaumihiraśaśinau dhātā sūtaḥ kaśā praṇavo'bhavat || api ca turagā jātā vedā dhanuḥ kanakācalaḥśikhimukhamarutpakṣo bāṇaḥ svayaṃ madhusūdanaḥ || 29||

फणिवरगुणे सन्धायास्त्रं हरिं गिरिकार्मुकेनिटिलनयनज्वालोन्मिश्रैस्तदग्निशिखाशतैः ।क्वचन युगपत्प्राप्तं भस्मीचकर्थ पुरत्रयंत्रिभुवनपते! यस्त्वं स त्वं प्रसीद नमोऽस्तु ते ॥ ३०॥

phaṇivaraguṇe sandhāyāstraṃ hariṃ girikārmukeniṭilanayanajvālonmiśraistadagniśikhāśataiḥ |kvacana yugapatprāptaṃ bhasmīcakartha puratrayaṃtribhuvanapate! yastvaṃ sa tvaṃ prasīda namo'stu te || 30||

अप्रत्युत्थायिनं त्वां प्रति कुषितमतिर्दक्षनामा प्रजासृट्क्षिप्रं प्रारब्धदर्पात्रिपुरहर! भवद्भागवर्जं स यज्ञम् ।विश्वस्तैर्विश्वसृड्भिस्सह महति भृगुप्रायक्लप्तक्रियाकेतस्मिन्नुज्जृम्भमाणे सति समुपसरत्सर्वसौवर्गवर्गे ॥ ३१॥

apratyutthāyinaṃ tvāṃ prati kuṣitamatirdakṣanāmā prajāsṛṭkṣipraṃ prārabdhadarpātripurahara! bhavadbhāgavarjaṃ sa yajñam |viśvastairviśvasṛḍbhissaha mahati bhṛguprāyaklaptakriyāketasminnujjṛmbhamāṇe sati samupasaratsarvasauvargavarge || 31||

सोमाद्यैर्दक्षजामातृभिरभिमिलितस्वस्वदारैरुदारैर्याने प्रस्तूयमाने भव! तव रमणी तत्क्षणं दक्षपुत्री ।मा गा मद्भागवन्ध्यं मखमसुखकरं द्रष्टुमित्यष्टमूर्ते!संरुद्धापि त्वया सा सपदि गतवती दैवयोगो बलीयान् ॥ ३२॥

somādyairdakṣajāmātṛbhirabhimilitasvasvadārairudārairyāne prastūyamāne bhava! tava ramaṇī tatkṣaṇaṃ dakṣaputrī |mā gā madbhāgavandhyaṃ makhamasukhakaraṃ draṣṭumityaṣṭamūrte!saṃruddhāpi tvayā sā sapadi gatavatī daivayogo balīyān || 32||

उक्षारूढाथ गत्व सह गणनिवहैर्यज्ञशालां विविक्षुदक्षेणाक्षेपरूक्षाक्षरमभिलपता वारिता द्वारि तावत् ।निन्दन्ती चन्द्रमौले! निजमपि वितरनिर्भरक्रोधशोकापात्रं कान्तेः स्वगात्रं सपदि भगवती योगवह्नावहौषीत् ॥ ३३॥

ukṣārūḍhātha gatva saha gaṇanivahairyajñaśālāṃ vivikṣudakṣeṇākṣeparūkṣākṣaramabhilapatā vāritā dvāri tāvat |nindantī candramaule! nijamapi vitaranirbharakrodhaśokāpātraṃ kānteḥ svagātraṃ sapadi bhagavatī yogavahnāvahauṣīt || 33||

भूतास्तावत्प्रभूता झटिति कटुतरक्रोधभारातिघोराभञ्जन्तो यज्ञवाटं भयभरतरळानृत्विजस्ताडयन्तः ।सर्वान् संहर्तुकामास्सपदि भृगुरुतादुत्थितैराश्रयाशादुद्दामोद्रिक्त सारैरृभुभिरभिहता रुद्र! विद्वावितास्ते ॥ ३४॥

bhūtāstāvatprabhūtā jhaṭiti kaṭutarakrodhabhārātighorābhañjanto yajñavāṭaṃ bhayabharataraḷānṛtvijastāḍayantaḥ |sarvān saṃhartukāmāssapadi bhṛgurutādutthitairāśrayāśāduddāmodrikta sārairṛbhubhirabhihatā rudra! vidvāvitāste || 34||

शृण्वन् कर्णद्रुहं तद्द्रुतमुपसरतो नारदाद्दारनाशंक्रुद्धो मूर्ध्नः समुत्पाट्य च सपदि जटामक्षिपस्त्वं धरित्र्याम् ।स्थूलद्राधिष्ठगात्रस्फुटविवृतमुखः स्पष्टदंष्ट्रः प्रनर्दन्नुद्भूतः कोऽपि कोपारुणपृथुनयनो भूतलाद्भूतराजः ॥ ३५॥

śṛṇvan karṇadruhaṃ taddrutamupasarato nāradāddāranāśaṃkruddho mūrdhnaḥ samutpāṭya ca sapadi jaṭāmakṣipastvaṃ dharitryām |sthūladrādhiṣṭhagātrasphuṭavivṛtamukhaḥ spaṣṭadaṃṣṭraḥ pranardannudbhūtaḥ ko'pi kopāruṇapṛthunayano bhūtalādbhūtarājaḥ || 35||

दक्षं दुर्नीतिदक्षं जहि विहतमखो वीर! हे वीरभद्र!क्षुद्रोऽसावप्रियं नः सुबहु विहितवानित्थमेनं न्ययुङ्क्थाः ।सोऽपि प्रीतिप्रकर्षद्रुततरचरणन्यासनम्रीकृताद्रिर्भूतैः सार्धं प्रतस्थे मुखरितभुवनो निष्ठुरैरट्टहासैः ॥ ३६॥

dakṣaṃ durnītidakṣaṃ jahi vihatamakho vīra! he vīrabhadra!kṣudro'sāvapriyaṃ naḥ subahu vihitavānitthamenaṃ nyayuṅkthāḥ |so'pi prītiprakarṣadrutataracaraṇanyāsanamrīkṛtādrirbhūtaiḥ sārdhaṃ pratasthe mukharitabhuvano niṣṭhurairaṭṭahāsaiḥ || 36||

शम्भो! सद्भ्रान्तजम्भान्तकवरुणमरुद्धर्मवित्ताधिनाथंबिभ्यत्सभ्यं विविग्नद्रवदतिथिजनं यज्ञवाटं विभिन्दन् ।उत्कृन्तन्नुत्तमाङ्गं भुवि विनिपतितस्याशु दक्षस्य तस्यप्रक्षोभी वीरभद्रो गतघृणमजुहोत्तत्क्षणं दक्षिणाग्नौ ॥ ३७॥

śambho! sadbhrāntajambhāntakavaruṇamaruddharmavittādhināthaṃbibhyatsabhyaṃ vivignadravadatithijanaṃ yajñavāṭaṃ vibhindan |utkṛntannuttamāṅgaṃ bhuvi vinipatitasyāśu dakṣasya tasyaprakṣobhī vīrabhadro gataghṛṇamajuhottatkṣaṇaṃ dakṣiṇāgnau || 37||

कुर्वन् दुर्बारवीर्यस्तव भुवनपते! शासनं भासमानोमानोद्रिक्तावलेपप्रमथपरिवृतो धीरधीर्वीरभद्रः ।सद्यः सम्प्राप्य सम्प्रीणितसकलजनस्नेहवन्तं भवन्तंव्यानम्राताम्रभूरिस्फुटविकटजटास्पृष्टपादो ववन्दे ॥ ३८॥

kurvan durbāravīryastava bhuvanapate! śāsanaṃ bhāsamānomānodriktāvalepapramathaparivṛto dhīradhīrvīrabhadraḥ |sadyaḥ samprāpya samprīṇitasakalajanasnehavantaṃ bhavantaṃvyānamrātāmrabhūrisphuṭavikaṭajaṭāspṛṣṭapādo vavande || 38||

सन्त्रस्तास्तत्र सङ्क्रन्दनधनदशिखिप्रेतराजप्रधानास्सर्वे गीर्वाणसङ्घास्सह शतधृतिना तुष्टये तुष्टुवुस्त्वाम् ।प्रीतस्त्वं जीवयामासिथ विगलदसुं दग्धमस्तं तु दक्षंप्रायस्त्वं प्राणयामासिथ पशुशिरसा निर्वहन् पूर्वकायम् ॥ ३९॥

santrastāstatra saṅkrandanadhanadaśikhipretarājapradhānāssarve gīrvāṇasaṅghāssaha śatadhṛtinā tuṣṭaye tuṣṭuvustvām |prītastvaṃ jīvayāmāsitha vigaladasuṃ dagdhamastaṃ tu dakṣaṃprāyastvaṃ prāṇayāmāsitha paśuśirasā nirvahan pūrvakāyam || 39||

दाक्षायण्या विनाशादुपरतहृदयो रुद्धसर्वेन्द्रियस्सन्नासीनस्त्वं हिमाद्रौ महसि परतरे लीयमानान्तरात्मा ।प्रारब्धाश्शर्व! निर्वाणकृदपि तपसि व्यापृतानां तपांसिश्रेयस्कामाय मह्यं स हि सकलपते! चन्द्रचूड! प्रसीद ॥ ४०॥

dākṣāyaṇyā vināśāduparatahṛdayo ruddhasarvendriyassannāsīnastvaṃ himādrau mahasi paratare līyamānāntarātmā |prārabdhāśśarva! nirvāṇakṛdapi tapasi vyāpṛtānāṃ tapāṃsiśreyaskāmāya mahyaṃ sa hi sakalapate! candracūḍa! prasīda || 40||

योगोत्सृष्टस्वतनुरतनुप्रेमभारा सती सामेना नाम्नि क्षितिधरपतेर्वल्लभायां जनित्वा ।रत्या सार्धं भवति भगवन्नङ्गरेखामपुष्णात्पूर्वाभ्यस्तं त्यजति न शरीरान्तरस्थो हि जीवः ॥ ४१॥

yogotsṛṣṭasvatanuratanupremabhārā satī sāmenā nāmni kṣitidharapatervallabhāyāṃ janitvā |ratyā sārdhaṃ bhavati bhagavannaṅgarekhāmapuṣṇātpūrvābhyastaṃ tyajati na śarīrāntarastho hi jīvaḥ || 41||

तातादेशं सरसमुररीकुर्वती पार्वती सासाकं वृन्दैरनुपदि मुदा सम्मुखीनां सखीनाम् ।ब्रह्मानन्दप्रवणमनसं ब्रह्ममूर्ते! भवन्तंपुष्पैर्माल्यैर्नियमसलिलैश्चादरात्पर्यचारीत् ॥ ४२॥

tātādeśaṃ sarasamurarīkurvatī pārvatī sāsākaṃ vṛndairanupadi mudā sammukhīnāṃ sakhīnām |brahmānandapravaṇamanasaṃ brahmamūrte! bhavantaṃpuṣpairmālyairniyamasalilaiścādarātparyacārīt || 42||

देवास्तावद्दनुजपतिना तारकेणाभिभूताश्शक्राद्यास्ते शतधृतिमुपासाद्य सर्वं शशंसुः ।सोऽप्यद्राक्षीत्क्षपिततपसः स्वीकृतायामुमायांवीर्याधानं वरद! भवतः स्वार्थसिद्धेरुपायम् ॥ ४३॥

devāstāvaddanujapatinā tārakeṇābhibhūtāśśakrādyāste śatadhṛtimupāsādya sarvaṃ śaśaṃsuḥ |so'pyadrākṣītkṣapitatapasaḥ svīkṛtāyāmumāyāṃvīryādhānaṃ varada! bhavataḥ svārthasiddherupāyam || 43||

तस्यादेशात्त्रिदशपतिना संस्मृतः पुष्पधन्वारत्या साकं सह च मधुना सत्वरं सम्प्रपेदे ।किञ्चानुज्ञामचलविमतस्यादरादाददानोमानोन्मत्तः शमनदमन! प्राविशत्त्वन्निवासम् ॥ ४४॥

tasyādeśāttridaśapatinā saṃsmṛtaḥ puṣpadhanvāratyā sākaṃ saha ca madhunā satvaraṃ samprapede |kiñcānujñāmacalavimatasyādarādādadānomānonmattaḥ śamanadamana! prāviśattvannivāsam || 44||

मालेयोद्यत्परिमलभृता मारुतेनारुतेनआलेयाद्रौ परभृतततेश्चाधुनानो वनानि ।स्वामुद्दिश्य त्रिपुरविजयिन्निक्षुचापः स्वचापेलोलम्बज्यामृदुनि समधादाशु सम्मोहनास्त्रम् ॥ ४५॥

māleyodyatparimalabhṛtā mārutenārutenaāleyādrau parabhṛtatateścādhunāno vanāni |svāmuddiśya tripuravijayinnikṣucāpaḥ svacāpelolambajyāmṛduni samadhādāśu sammohanāstram || 45||

किश्चिद्धैर्यस्खलनचलितो दिक्षु विक्षिप्तचक्षुर्दक्षाराते! दरपरिगलन्माल्यधम्मिल्लभाराम् ।गाढोत्कम्पस्तनभरपरिभ्रष्टपट्टोत्तरीयामाराध्यन्तीमचलतनयामैक्षथास्त्वं पुरस्तात् ॥ ४६॥

kiściddhairyaskhalanacalito dikṣu vikṣiptacakṣurdakṣārāte! daraparigalanmālyadhammillabhārām |gāḍhotkampastanabharaparibhraṣṭapaṭṭottarīyāmārādhyantīmacalatanayāmaikṣathāstvaṃ purastāt || 46||

मुग्धस्मेरं मुहुरुपचितं त्रासलज्जानुरागव्यक्तीभावप्रवणनयनोपान्तमस्या मुखाब्जम् ।पश्यन् किञ्चिद्धृत इव भवानङ्ग शृङ्गारलक्ष्म्यासद्यो बुद्।ह्ध्यन्नथ पशुपते! हेतुमत्रान्वियेष ॥ ४७॥

mugdhasmeraṃ muhurupacitaṃ trāsalajjānurāgavyaktībhāvapravaṇanayanopāntamasyā mukhābjam |paśyan kiñciddhṛta iva bhavānaṅga śṛṅgāralakṣmyāsadyo bud|hdhyannatha paśupate! hetumatrānviyeṣa || 47||

तत्रापश्यों वलयितधनुर्न्यस्त सम्मोहनास्त्रस्तिष्ठन्तं तं त्रिणयन! महाडम्बरं शम्बरारिम् ।क्रोधोद्रेकप्रकटकुटिलभ्रुकुटीभीमवक्त्रस्तार्तीयीकं नयनमकृथाः किञ्चिदुत्पक्ष्मलं त्वम् ॥ ४८॥

tatrāpaśyoṃ valayitadhanurnyasta sammohanāstrastiṣṭhantaṃ taṃ triṇayana! mahāḍambaraṃ śambarārim |krodhodrekaprakaṭakuṭilabhrukuṭībhīmavaktrastārtīyīkaṃ nayanamakṛthāḥ kiñcidutpakṣmalaṃ tvam || 48||

कल्पापायेष्वखिलभुवनग्रासगृध्नोरमुष्मादूष्मोत्कर्षग्लपितविबुधोत्तंसमन्दारमौलेः ।प्रत्युद्वान्तैः स्फुटकटुरवैर्मारमह्नाय वह्नेर्ज्वालामालैरकुरुत भवान् भस्समात्रावशेषम् ॥ ४९॥

kalpāpāyeṣvakhilabhuvanagrāsagṛdhnoramuṣmādūṣmotkarṣaglapitavibudhottaṃsamandāramauleḥ |pratyudvāntaiḥ sphuṭakaṭuravairmāramahnāya vahnerjvālāmālairakuruta bhavān bhassamātrāvaśeṣam || 49||

त्रासोद्भ्रान्तत्रिदशपटलीदूरमुक्तान्तरिक्षादस्माद्देशादतिमुखरितान्मारवध्वा बिलापैः ।अन्तर्धाय प्रमथनिकरैस्सार्धमर्धेन्दुमौले!कैलासाद्रिं समुपगतवान् पातु रोगाद्भवान् माम् ॥ ५०॥

trāsodbhrāntatridaśapaṭalīdūramuktāntarikṣādasmāddeśādatimukharitānmāravadhvā bilāpaiḥ |antardhāya pramathanikaraissārdhamardhendumaule!kailāsādriṃ samupagatavān pātu rogādbhavān mām || 50||

भयोपहितवेपथुत्रुटितबन्धसन्धारितप्रभूतकबरीभरा सपदि शैलराजात्मजा ।ससम्भ्रममुपेयुषा किल तुषारभूमीभृतानिजं पदमनीयत प्रचितकेलिरालीजनैः ॥ ५१॥

bhayopahitavepathutruṭitabandhasandhāritaprabhūtakabarībharā sapadi śailarājātmajā |sasambhramamupeyuṣā kila tuṣārabhūmībhṛtānijaṃ padamanīyata pracitakelirālījanaiḥ || 51||

भवन्तमखिलेश्वर! प्रकृतिदुर्लभं वल्लभंविधातुमनसा तया विषमवाणविध्वंसिनम् ।स्वमातृपितृबन्धुभिश्चिरनिरुद्धयापि क्षणादुपाक्रमि तपो महच्चरितुमेव तत्रोमया ॥ ५२॥

bhavantamakhileśvara! prakṛtidurlabhaṃ vallabhaṃvidhātumanasā tayā viṣamavāṇavidhvaṃsinam |svamātṛpitṛbandhubhiściraniruddhayāpi kṣaṇādupākrami tapo mahaccaritumeva tatromayā || 52||

विहाय विहृतौ रतिं विमलभूषणान्युज्झतीविधार्य तरुवल्कलं विदधती जटामण्डनम् ।विविक्तमभिलाषुका विपिनचाटमासेदुपीविशेषविजितेन्द्रिया वितनुते स्म तीव्रं तपः ॥ ५३॥

vihāya vihṛtau ratiṃ vimalabhūṣaṇānyujjhatīvidhārya taruvalkalaṃ vidadhatī jaṭāmaṇḍanam |viviktamabhilāṣukā vipinacāṭamāsedupīviśeṣavijitendriyā vitanute sma tīvraṃ tapaḥ || 53||

शनैरनशनाय यावधुतपर्णयापर्णयाविसोढतुहिनावपाश्रजलधारया धीरया ।अनारत भक्त्परस्मरणधन्यया कन्ययामुदा स्थितमुदारया सुचिरमेतया पूतया ॥ ५४॥

śanairanaśanāya yāvadhutaparṇayāparṇayāvisoḍhatuhināvapāśrajaladhārayā dhīrayā |anārata bhaktparasmaraṇadhanyayā kanyayāmudā sthitamudārayā sucirametayā pūtayā || 54||

परीक्षितुमुपागतो वरद! वर्णिलिङ्गी भवानुदाहृततदादृतव्रतविशेषदोषोऽपि सन् ।तदीयदृढनिश्चयोदितनितान्तसन्तोषितोनिजं वपुरपप्रथत् पृथुमहो महामोहनम् ॥ ५५॥

parīkṣitumupāgato varada! varṇiliṅgī bhavānudāhṛtatadādṛtavrataviśeṣadoṣo'pi san |tadīyadṛḍhaniścayoditanitāntasantoṣitonijaṃ vapurapaprathat pṛthumaho mahāmohanam || 55||

विलोक्य तपसः फलं विमलहासमुग्धाननंविलोलफणिकुण्डलं बिलसदिन्दुचूडामणिम् ।भवन्तमचलात्मजा बहलरागलज्जाकुलाविकम्पितघनस्तनी विनिममज्ज मोदार्णवे ॥ ५६॥

vilokya tapasaḥ phalaṃ vimalahāsamugdhānanaṃvilolaphaṇikuṇḍalaṃ bilasadinducūḍāmaṇim |bhavantamacalātmajā bahalarāgalajjākulāvikampitaghanastanī vinimamajja modārṇave || 56||

विसृज्य भवनाय तां विरहदूयमानो भवानयाचत हिमाचलं मुनिमुखेन मुग्धेक्षणाम् ।स चापि सचराचरत्रिभुवनेश्वरं शाश्वतंभवन्तमनुजज्ञिवानतिमुदैव जामातरम् ॥ ५७॥

visṛjya bhavanāya tāṃ virahadūyamāno bhavānayācata himācalaṃ munimukhena mugdhekṣaṇām |sa cāpi sacarācaratribhuvaneśvaraṃ śāśvataṃbhavantamanujajñivānatimudaiva jāmātaram || 57||

विवोढुमचलात्मजामचलतोऽचलस्त्वं विभो!विशेषमणिभूषणायितकपालसर्पावलिः ।गृहीतसितचामरैश्शतमखादिभिश्चामरैस्समं च मधुवैरिणा मुदितचेतसा वेधसा ॥ ५८॥

vivoḍhumacalātmajāmacalato'calastvaṃ vibho!viśeṣamaṇibhūṣaṇāyitakapālasarpāvaliḥ |gṛhītasitacāmaraiśśatamakhādibhiścāmaraissamaṃ ca madhuvairiṇā muditacetasā vedhasā || 58||

समेत्य हिमवत्पुरं समुपक्लृप्तवैवाहिकप्रशस्तशुभवस्तुकं प्रमथनाथ! तुष्टो भवान् ।उपायत कृपानिधे! गिरिवरेण दत्तामुमामशोभत स तावकालिकदृगग्निसाक्षी विधिः ॥ ५९॥

sametya himavatpuraṃ samupaklṛptavaivāhikapraśastaśubhavastukaṃ pramathanātha! tuṣṭo bhavān |upāyata kṛpānidhe! girivareṇa dattāmumāmaśobhata sa tāvakālikadṛgagnisākṣī vidhiḥ || 59||

प्रपद्य रजताचलं प्रकृतिरम्यया धर्म्ययासहैव शिवशीलया सरसलीलया बालया ।तया सततमारमन्नमितमोदशाली भवान्भवार्णवविघूर्णितं वरद! पातु मामातुरम् ॥ ६०॥

prapadya rajatācalaṃ prakṛtiramyayā dharmyayāsahaiva śivaśīlayā sarasalīlayā bālayā |tayā satatamāramannamitamodaśālī bhavānbhavārṇavavighūrṇitaṃ varada! pātu māmāturam || 60||

परिणतघनरागरम्यभावांगिरितनयामधिरोप्य वाममङ्कम् ।गिरिवरमणिमन्दिरे विराजन्गिरिश! विभो! परिपालयानिशं माम् ॥ ६१॥

pariṇataghanarāgaramyabhāvāṃgiritanayāmadhiropya vāmamaṅkam |girivaramaṇimandire virājangiriśa! vibho! paripālayāniśaṃ mām || 61||

अविरतमवतंसितार्धचन्द्रंप्रविलसदण्डजकुण्डलाभिरामम् ।परशुमृगसनाथपाणिपद्मंपरमशिव! प्रणमाम्यहं भवन्तम् ॥ ६२॥

aviratamavataṃsitārdhacandraṃpravilasadaṇḍajakuṇḍalābhirāmam |paraśumṛgasanāthapāṇipadmaṃparamaśiva! praṇamāmyahaṃ bhavantam || 62||

निरवधिनिगमान्तशीलनेनस्फुटजनिताद्वयवोधशोधितानाम् ।अविरलतममात्मनि स्फुरन्तंभजतु मनो मम निष्कलं भवन्तम् ॥ ६३॥

niravadhinigamāntaśīlanenasphuṭajanitādvayavodhaśodhitānām |aviralatamamātmani sphurantaṃbhajatu mano mama niṣkalaṃ bhavantam || 63||

अपरिमितमनादिमन्तहीनंविमलमविक्रियमक्रियं विशालम् ।जनवचनधियामगोचरं तंभजतु मनो मम निष्कलं भवन्तम् ॥ ६४॥

aparimitamanādimantahīnaṃvimalamavikriyamakriyaṃ viśālam |janavacanadhiyāmagocaraṃ taṃbhajatu mano mama niṣkalaṃ bhavantam || 64||

प्रतिफलदिव भाति यत्र शुद्धेस्फटिकमणाविव कार्यजातमेतत् ।कमपि तमतमस्कमद्वितीयंभजतु मनो मम निष्कलं भवन्तम् ॥ ६४॥

pratiphaladiva bhāti yatra śuddhesphaṭikamaṇāviva kāryajātametat |kamapi tamatamaskamadvitīyaṃbhajatu mano mama niṣkalaṃ bhavantam || 64||

सृजति किल जगन्ति साक्षिमात्रेस्थितवति निश्चलधाम्नि यत्र माया ।यमियमिह जनाय निह्नुते तंभजतु मनो मम निष्फलं भवन्तम् ॥ ६६॥

sṛjati kila jaganti sākṣimātresthitavati niścaladhāmni yatra māyā |yamiyamiha janāya nihnute taṃbhajatu mano mama niṣphalaṃ bhavantam || 66||

बहिरबहिरपि प्रकाशमानंननु जगतो विगतोच्चनीचभावम् ।उपनिषदुपगूढमुज्ज्वलं तंभजतु मनो मम निष्कलं भवन्तम् ॥ ६७॥

bahirabahirapi prakāśamānaṃnanu jagato vigatoccanīcabhāvam |upaniṣadupagūḍhamujjvalaṃ taṃbhajatu mano mama niṣkalaṃ bhavantam || 67||

अनुभवरमणीयमर्थनीयनिरुपधिभक्तिगुणेन गम्यमाहुः ।परचिदनघरूपमव्ययं तंभजतु मनो मम निष्कलं भवन्तम् ॥ ६८॥

anubhavaramaṇīyamarthanīyanirupadhibhaktiguṇena gamyamāhuḥ |paracidanagharūpamavyayaṃ taṃbhajatu mano mama niṣkalaṃ bhavantam || 68||

जननमरणसिन्धुमुत्तरीतुंशरणमियं खलु यस्य भावनैव ।तमिमममितसम्मदातिसान्द्रंभजतु मनो मम निष्कलं भवन्तम् ॥ ६९॥

jananamaraṇasindhumuttarītuṃśaraṇamiyaṃ khalu yasya bhāvanaiva |tamimamamitasammadātisāndraṃbhajatu mano mama niṣkalaṃ bhavantam || 69||

परमशिव! पुरान्तकान्तकारे!गिरितनयारमणार्धचन्द्रमौले! ।त्रिणयन! हर! शङ्कर! स्मरारे!वृषवरवाहन! धूर्जटे! नमस्ते ॥ ७०॥

paramaśiva! purāntakāntakāre!giritanayāramaṇārdhacandramaule! |triṇayana! hara! śaṅkara! smarāre!vṛṣavaravāhana! dhūrjaṭe! namaste || 70||

कल्पस्यादावुदीतं किल किमपि महस्तावक देव शम्भो!गम्भीरिम्णा गरिम्णापि च विपुलतया चापरिच्छेद्यमाद्यम् ।अत्यादित्यं तदत्युन्नतमतिविमलं वीक्ष्य सार्धं सुरौघैस्सम्भूता विष्णुजम्भान्तकशतघृतयो विस्मितास्ते बभूवुः ॥ ७१॥

kalpasyādāvudītaṃ kila kimapi mahastāvaka deva śambho!gambhīrimṇā garimṇāpi ca vipulatayā cāparicchedyamādyam |atyādityaṃ tadatyunnatamativimalaṃ vīkṣya sārdhaṃ suraughaissambhūtā viṣṇujambhāntakaśataghṛtayo vismitāste babhūvuḥ || 71||

कस्येदं किं प्रमाणं किमधिकरणमित्यत्र जिज्ञासमानौमानोत्सिक्तावधस्तादुपरि च युगपज्जग्मतुस्तिग्मवेगौ ।कृत्वा वृत्रारिमत्र प्रतिभुवमगजाकान्त ! विष्णुर्विधिश्चप्रज्ञावन्तावपीमाविह तु विदधतुर्मोहतस्साहसिक्यम् ॥ ७२॥

kasyedaṃ kiṃ pramāṇaṃ kimadhikaraṇamityatra jijñāsamānaumānotsiktāvadhastādupari ca yugapajjagmatustigmavegau |kṛtvā vṛtrārimatra pratibhuvamagajākānta ! viṣṇurvidhiścaprajñāvantāvapīmāviha tu vidadhaturmohatassāhasikyam || 72||

तत्राधोमार्गगामी मधुरिपुरतलादीनथो सप्तलोकाँल्लङ्घित्वा कारणाम्भोनिधिमधिकजवेनावगाढो विचिन्वन् ।दिव्यानां वत्सराणामयुतमयमतीयाय नैवोपलेभेभूमन्! धाम्नोऽवधिं ते तदनु निववृते वन्ध्ययत्नः स देवः ॥ ७३॥

tatrādhomārgagāmī madhuripuratalādīnatho saptalokām̐llaṅghitvā kāraṇāmbhonidhimadhikajavenāvagāḍho vicinvan |divyānāṃ vatsarāṇāmayutamayamatīyāya naivopalebhebhūman! dhāmno'vadhiṃ te tadanu nivavṛte vandhyayatnaḥ sa devaḥ || 73||

ऊर्ध्वं सप्तापि लोकान्द्रुतमधरयता वेवसा तावतोऽब्दान्मार्गित्वा मार्गखेदादाधिकविधुरितैरिन्द्रियैर्मन्दितेन ।किङ्कर्तव्यत्वमूढेन च समधिगता केवलं दैवयोगान्मूर्धस्ते निष्पतन्ती मिलदलिपटला दिव्यहेमाब्जमाला ॥ ७४॥

ūrdhvaṃ saptāpi lokāndrutamadharayatā vevasā tāvato'bdānmārgitvā mārgakhedādādhikavidhuritairindriyairmanditena |kiṅkartavyatvamūḍhena ca samadhigatā kevalaṃ daivayogānmūrdhaste niṣpatantī miladalipaṭalā divyahemābjamālā || 74||

दिव्यत्वादालपन्तीं तव भुवनविभो! मौलिमालां विदित्वामत्पाणावल्पकालं वस निभृतमिति प्रार्थयामास धाता ।सापि ग्राहं स्म कस्मैचन पुनरनृतं नाभिधातासि चेत् त्वंधातस्त्वत्पाणिमेयामिति विधिरपि तामेवमित्यभ्युपागात् ॥ ७५॥

divyatvādālapantīṃ tava bhuvanavibho! maulimālāṃ viditvāmatpāṇāvalpakālaṃ vasa nibhṛtamiti prārthayāmāsa dhātā |sāpi grāhaṃ sma kasmaicana punaranṛtaṃ nābhidhātāsi cet tvaṃdhātastvatpāṇimeyāmiti vidhirapi tāmevamityabhyupāgāt || 75||

पाणावादाय मालामथ मुदितमनास्सन्निवृत्तो विरिञ्चोयत्रास्ते वृत्रवैरी सह मधुरिपुणा तत्र सङ्गच्छते स्म ।पृष्टस्ताभ्यां च दृष्टा किमु कमलभव! व्युष्टिरस्येति तावन्मूर्ध्नामेकं धुनानः परमनुमतवानञ्जसा पञ्चमूर्धा ॥ ७६॥

pāṇāvādāya mālāmatha muditamanāssannivṛtto viriñcoyatrāste vṛtravairī saha madhuripuṇā tatra saṅgacchate sma |pṛṣṭastābhyāṃ ca dṛṣṭā kimu kamalabhava! vyuṣṭirasyeti tāvanmūrdhnāmekaṃ dhunānaḥ paramanumatavānañjasā pañcamūrdhā || 76||

तावत्कोटीरभारस्फुरदमरधुनी वीचिलोलेन्दुले खंराजद्भूषाभुजङ्गं करकलितकुरङ्गोरुखट्वाङ्गशूलम् ।वैयाघ्रं चर्म रम्पं परिदधदधिरूढं च तुङ्गं महोक्षंसाक्षादास्थाय रूपं निजमजवलजिन्माधवेभ्यः स्थितस्त्वम् ॥ ७७॥

tāvatkoṭīrabhārasphuradamaradhunī vīcilolendule khaṃrājadbhūṣābhujaṅgaṃ karakalitakuraṅgorukhaṭvāṅgaśūlam |vaiyāghraṃ carma rampaṃ paridadhadadhirūḍhaṃ ca tuṅgaṃ mahokṣaṃsākṣādāsthāya rūpaṃ nijamajavalajinmādhavebhyaḥ sthitastvam || 77||

क्रोधेनोज्जृम्भमाणस्त्वमथ कमलजस्याशु मिथ्यावधूतंमुख्यं मूर्धानमूर्ध्वस्थितमलमलुनाः पाणिजैः पद्मलावम् ।कृत्तोऽसावुत्तमाङ्गो मम भवतु तव व्यक्ष! भिक्षाकपालःत्वं भूया भिक्षुक(स्या ? श्चा)नियतमिह बहूनित्ययं चाशपत्त्वाम् ॥ ७८॥

krodhenojjṛmbhamāṇastvamatha kamalajasyāśu mithyāvadhūtaṃmukhyaṃ mūrdhānamūrdhvasthitamalamalunāḥ pāṇijaiḥ padmalāvam |kṛtto'sāvuttamāṅgo mama bhavatu tava vyakṣa! bhikṣākapālaḥtvaṃ bhūyā bhikṣuka(syā ? ścā)niyatamiha bahūnityayaṃ cāśapattvām || 78||

शापश्चापन्नबन्धोस्तव भुवनतले सञ्चरिष्णोस्सहिष्णोलोकानुग्राहकोऽभूदतिथिमसुलभं यद्भवन्तं लभन्ते ।यावत्पूर्णः कपालो भवति पशुपते! तावदेनं त्यजेतिब्रह्मा ते शापमोक्षं व्यतरदतिमुदा प्रस्थितस्त्वं कपालिन् ॥ ७९॥

śāpaścāpannabandhostava bhuvanatale sañcariṣṇossahiṣṇolokānugrāhako'bhūdatithimasulabhaṃ yadbhavantaṃ labhante |yāvatpūrṇaḥ kapālo bhavati paśupate! tāvadenaṃ tyajetibrahmā te śāpamokṣaṃ vyataradatimudā prasthitastvaṃ kapālin || 79||

भिक्षां देहीति याज्ञापि हि महतितरा त्वन्मुखेन्दोः प्रवृत्तावाञ्छन्ति श्रोतुमेनाममरयुवतयस्सन्निधानोत्सुकास्ते ।योऽसावासाद्य सद्यो दिवमटति भवान् भिक्षुको दक्षवैरिन्!सोऽयं दारिद्र्यदुःखं मम हरतु महादेव! शम्भो! नमस्ते ॥ ८०॥

bhikṣāṃ dehīti yājñāpi hi mahatitarā tvanmukhendoḥ pravṛttāvāñchanti śrotumenāmamarayuvatayassannidhānotsukāste |yo'sāvāsādya sadyo divamaṭati bhavān bhikṣuko dakṣavairin!so'yaṃ dāridryaduḥkhaṃ mama haratu mahādeva! śambho! namaste || 80||

शरन्मेघश्वेतं शशधरकलाशेखरं लोकरम्यंशमस्यैकावास शमितशमलं शैलकन्योपगूढम् ।शयाम्भोजभ्राजत्परशुहरिणं शङ्करं शान्तिभाजांशरीरं ते शम्भो! शतधृतिनतं शाश्वतं मे चकास्तु ॥ ८१॥

śaranmeghaśvetaṃ śaśadharakalāśekharaṃ lokaramyaṃśamasyaikāvāsa śamitaśamalaṃ śailakanyopagūḍham |śayāmbhojabhrājatparaśuhariṇaṃ śaṅkaraṃ śāntibhājāṃśarīraṃ te śambho! śatadhṛtinataṃ śāśvataṃ me cakāstu || 81||

विशुद्धं विस्तीर्ण विजितविमतं विश्वलोकैकवन्द्यंविमुक्तेराधारं विमलचरितं विष्टपानामधीशम् ।विराजन्तं स्वान्ते विरतविषये विश्रुतानां मुनीनांविभो! विज्ञेयं त्वां विनयविशदो वीततन्द्रं नमामि ॥ ८२॥

viśuddhaṃ vistīrṇa vijitavimataṃ viśvalokaikavandyaṃvimukterādhāraṃ vimalacaritaṃ viṣṭapānāmadhīśam |virājantaṃ svānte virataviṣaye viśrutānāṃ munīnāṃvibho! vijñeyaṃ tvāṃ vinayaviśado vītatandraṃ namāmi || 82||

प्रसीद श्रीकण्ठ! प्रमदशमनप्राण संहारशूर!प्रपन्नार्तिध्वंसिन्! प्रवरवरद! प्राणिनामेकनाथ! ।प्रकृष्टप्रज्ञानप्रथितनिलय! प्राप्तयेऽहं प्रशान्तेःप्रणौमि त्वामीश! प्रणववपुषं प्राञ्जलिश्चन्द्रमौले! ॥ ८३॥

prasīda śrīkaṇṭha! pramadaśamanaprāṇa saṃhāraśūra!prapannārtidhvaṃsin! pravaravarada! prāṇināmekanātha! |prakṛṣṭaprajñānaprathitanilaya! prāptaye'haṃ praśānteḥpraṇaumi tvāmīśa! praṇavavapuṣaṃ prāñjaliścandramaule! || 83||

चरित्रं ते स्तोतुं चरणयुगलं चारु चित्तेन धर्तुचलत्वं हित्वाहं चरमसमये चन्द्रचूडेति जप्तुम् ।चतुर्वेदीमूर्ते! चतुरकरणश्चत्वरे वा बने वाचरन्नक्लेशः स्यां चपलचपलाचञ्चलासोर्वरं तत् ॥ ८४॥

caritraṃ te stotuṃ caraṇayugalaṃ cāru cittena dhartucalatvaṃ hitvāhaṃ caramasamaye candracūḍeti japtum |caturvedīmūrte! caturakaraṇaścatvare vā bane vācarannakleśaḥ syāṃ capalacapalācañcalāsorvaraṃ tat || 84||

परब्रह्मात्मानं परचिदमलं पार्वतीप्राणनाथंपरिच्छेदातीतं परिणतलसत्पार्वर्णेन्दुप्रकाशम् ।परित्रातारं नः परमकरुणापात्रमेकं पवित्रंपशूनां नाथं त्वां परमनुभजे पापजातोपशान्त्यै ॥ ८५॥

parabrahmātmānaṃ paracidamalaṃ pārvatīprāṇanāthaṃparicchedātītaṃ pariṇatalasatpārvarṇenduprakāśam |paritrātāraṃ naḥ paramakaruṇāpātramekaṃ pavitraṃpaśūnāṃ nāthaṃ tvāṃ paramanubhaje pāpajātopaśāntyai || 85||

कदाहं ते कान्तं करपरिलसत्कङ्कणाहिप्रकाण्डंकपालालङ्कारं कपिशकलमानम्रकोटीरभारम् ।कपोलव्यालोलत्कनकफणभृत्कर्णभूषाभिरामंकपर्द्दिन्नीक्षिष्ये कथमपि वपुः कामदं कामवैरिन्! ॥ ८६॥

kadāhaṃ te kāntaṃ karaparilasatkaṅkaṇāhiprakāṇḍaṃkapālālaṅkāraṃ kapiśakalamānamrakoṭīrabhāram |kapolavyālolatkanakaphaṇabhṛtkarṇabhūṣābhirāmaṃkaparddinnīkṣiṣye kathamapi vapuḥ kāmadaṃ kāmavairin! || 86||

भजेऽहं भोः शम्भो! भवभयहरं भानुकोटिप्रकाशंभवन्तं भर्तारं भजनविदुषां भक्तिभाजां जनानाम् ।भवानीनाथ! त्वं भव भव! भवद्भावनाभागिनो मेभविष्यज्जन्मच्छिद्भवतु च भवान् भद्रदो भद्रकेतो! ॥ ८७॥

bhaje'haṃ bhoḥ śambho! bhavabhayaharaṃ bhānukoṭiprakāśaṃbhavantaṃ bhartāraṃ bhajanaviduṣāṃ bhaktibhājāṃ janānām |bhavānīnātha! tvaṃ bhava bhava! bhavadbhāvanābhāgino mebhaviṣyajjanmacchidbhavatu ca bhavān bhadrado bhadraketo! || 87||

नमामि श्रीकण्ठं नतिनुतिविदां, नाकिनां नाथमेकंनटन्तं सन्ध्यायां नयनसुभगं नन्दिनान्दीविलासम् ।नमस्यद्भिः सद्भिर्नरकहतये नन्दितं नारदाद्यैर्नयन्तं कल्याणं ननु नतिमतो नाथ शम्भो! भवन्तम् ॥ ८८॥

namāmi śrīkaṇṭhaṃ natinutividāṃ, nākināṃ nāthamekaṃnaṭantaṃ sandhyāyāṃ nayanasubhagaṃ nandināndīvilāsam |namasyadbhiḥ sadbhirnarakahataye nanditaṃ nāradādyairnayantaṃ kalyāṇaṃ nanu natimato nātha śambho! bhavantam || 88||

निरीहं निस्सङ्गं निगमगमकं निर्मलं नीलकण्ठंनिरुत्सेकं नित्यं निरुपमतमं निश्चलानन्दसान्द्रम् ।निरन्तं निर्मूलं निरवधिगुणं निर्गुणं निर्विषण्णंनिषेवे देव! त्वां निखिलजगतां निर्भरोल्लासहेतुम् ॥ ८९॥

nirīhaṃ nissaṅgaṃ nigamagamakaṃ nirmalaṃ nīlakaṇṭhaṃnirutsekaṃ nityaṃ nirupamatamaṃ niścalānandasāndram |nirantaṃ nirmūlaṃ niravadhiguṇaṃ nirguṇaṃ nirviṣaṇṇaṃniṣeve deva! tvāṃ nikhilajagatāṃ nirbharollāsahetum || 89||

जगन्नाथं वन्दे जनितजगतं जन्ममृत्यू हरन्तंजटाजूटोद्वेल्लज्जलभरलसज्जह्नुकन्यावतंसम् ।जनानामाराध्यं जयकरमलं जागरूकं सदा त्वांजयेश! त्वं शम्भो! जनय ननु मे जन्मसाफल्यमुच्चैः ॥ ९०॥

jagannāthaṃ vande janitajagataṃ janmamṛtyū harantaṃjaṭājūṭodvellajjalabharalasajjahnukanyāvataṃsam |janānāmārādhyaṃ jayakaramalaṃ jāgarūkaṃ sadā tvāṃjayeśa! tvaṃ śambho! janaya nanu me janmasāphalyamuccaiḥ || 90||

नमदमरकिरीटश्रेणिशोणाश्मरश्मिच्छुरणतरुणरागश्रीमदङ्घ्रिप्रकाण्डम् ।निरुपमतमजङ्घाजानुपीनोरुकाण्डंप्रतिदिवसमुपासे चन्द्रमौले! भवन्तम् ॥ ९१॥

namadamarakirīṭaśreṇiśoṇāśmaraśmicchuraṇataruṇarāgaśrīmadaṅghriprakāṇḍam |nirupamatamajaṅghājānupīnorukāṇḍaṃpratidivasamupāse candramaule! bhavantam || 91||

पृथुकटितटं शोभिव्याघ्रचर्मावनद्धस्फुरदुरगफणालीरत्नकाञ्चीकलापम् ।अवनतशुभनाभीशोभमानावलग्नंप्रतिदिवसमुपासे चन्द्रमौले! भवन्तम् ॥ ९२॥

pṛthukaṭitaṭaṃ śobhivyāghracarmāvanaddhasphuraduragaphaṇālīratnakāñcīkalāpam |avanataśubhanābhīśobhamānāvalagnaṃpratidivasamupāse candramaule! bhavantam || 92||

तरल भुजगहारस्फारशुभ्रस्थिमालाशबल विमलभस्मालेपदोरन्तरालम् ।गरलरुचिकरालश्यामलाकुण्ठकण्ठंप्रतिदिवसेमुपासे चन्द्रमौले! भवन्तम् ॥ ९३॥

tarala bhujagahārasphāraśubhrasthimālāśabala vimalabhasmālepadorantarālam |garalarucikarālaśyāmalākuṇṭhakaṇṭhaṃpratidivasemupāse candramaule! bhavantam || 93||

फणिकटकविराजत्पाणिलग्नाक्षमालापरशुहरिणशूलज्ञानमुद्राकपालम् ।गिरिदुहितृकुचोद्यत्कुङ्कुमालङ्कृताङ्गंप्रतिदिवसमुपासे चन्द्रमौले! भवन्तम् ॥ ९४॥

phaṇikaṭakavirājatpāṇilagnākṣamālāparaśuhariṇaśūlajñānamudrākapālam |giriduhitṛkucodyatkuṅkumālaṅkṛtāṅgaṃpratidivasamupāse candramaule! bhavantam || 94||

विशददशनरोचिरश्श्लिष्टबिम्बाधरोष्ठद्युतिजितशशिकान्ति स्यूतचूतप्रवालम् ।रुचिमसृणफणाभृत्कुण्डलालीढगण्डंप्रतिदिनसमुपासे चन्द्रमौले! भवन्तम् ॥ ९५॥

viśadadaśanarociraśśliṣṭabimbādharoṣṭhadyutijitaśaśikānti syūtacūtapravālam |rucimasṛṇaphaṇābhṛtkuṇḍalālīḍhagaṇḍaṃpratidinasamupāse candramaule! bhavantam || 95||

निटिलनयनकोणप्रस्फुरद्विस्फुलिङ्गप्रसरदरुणरोचिर्मण्डलीशोणघोणम् ।विकचकमलपत्रश्रीमदक्षिद्वयीकंप्रतिदिवसमुपासे चन्द्रमौले! भवन्तम् ॥ ९६॥

niṭilanayanakoṇaprasphuradvisphuliṅgaprasaradaruṇarocirmaṇḍalīśoṇaghoṇam |vikacakamalapatraśrīmadakṣidvayīkaṃpratidivasamupāse candramaule! bhavantam || 96||

निहुतमदनहव्यद्रव्यभव्याग्निदीव्यन्नयनतिलकरेखाशालिफालान्तरालम् ।चटुलकुटिलचारुश्रीकचिल्लीविटङ्कंप्रतिदिवसमुपासे चन्द्रमीले। भवन्तम् ॥ ९७॥

nihutamadanahavyadravyabhavyāgnidīvyannayanatilakarekhāśāliphālāntarālam |caṭulakuṭilacāruśrīkacillīviṭaṅkaṃpratidivasamupāse candramīle| bhavantam || 97||

कलितकनकशोभारम्यशम्याकमालंसुरसरिदुरुवीचिस्पन्दमानेन्दुलेखम् ।दधतमुरगनद्धं चारुकोटीरभारंप्रतिदिवसमुपासे चन्द्रमौले! भवन्तम् ॥ ९८॥

kalitakanakaśobhāramyaśamyākamālaṃsurasariduruvīcispandamānendulekham |dadhatamuraganaddhaṃ cārukoṭīrabhāraṃpratidivasamupāse candramaule! bhavantam || 98||

स्फटिकधवलदेहं स्फारकान्तिप्रवाहंनवभसितविलेपं नाशिताशेषपापम् ।कलिशमनविभावं कामदं वामदेवंप्रतिदिवसमुपासे चन्द्रमौले! भवन्तम् ॥ ९९॥

sphaṭikadhavaladehaṃ sphārakāntipravāhaṃnavabhasitavilepaṃ nāśitāśeṣapāpam |kaliśamanavibhāvaṃ kāmadaṃ vāmadevaṃpratidivasamupāse candramaule! bhavantam || 99||

चरितगुणपवित्रं चारुकारुण्यपात्रंचटुलनिटिलनेत्रं चन्द्रिकाशुभ्रगात्रम् ।रुचिभरजितमित्रं रुद्रमापन्नमित्रंप्रतिदिवसमुपासे, चन्द्रमौले! भवन्तम् ॥ १००॥

caritaguṇapavitraṃ cārukāruṇyapātraṃcaṭulaniṭilanetraṃ candrikāśubhragātram |rucibharajitamitraṃ rudramāpannamitraṃpratidivasamupāse, candramaule! bhavantam || 100||

शिवमनुदिनं ध्यायं ध्यायं शिवस्तवमादरात्पठति घटितं पद्यैरेभिश्शतेन सुखेन यः ।स खलु निखिलानासाद्यार्थान् कृतार्थमना जनस्स्वतनुविलये शम्भोः स्थानं सनातनमाप्नुयात् ॥ १०१॥

śivamanudinaṃ dhyāyaṃ dhyāyaṃ śivastavamādarātpaṭhati ghaṭitaṃ padyairebhiśśatena sukhena yaḥ |sa khalu nikhilānāsādyārthān kṛtārthamanā janassvatanuvilaye śambhoḥ sthānaṃ sanātanamāpnuyāt || 101||

शिवस्तवः समाप्तः ।श्रीगुरुपादेभ्यो नमः ।ॐ नमश्शिवाय ।रामो यत्पाणिवादो गुरुचरणसरोजन्मरेणुप्रसादादेतावद्विष्णुपादस्तवमपि च शिवस्तोत्रमत्र व्यतानीत् ।प्रीत्यै भूयाद्बुधानां तदिदमघहरं चास्तु निस्तन्द्रमेतन्नित्यं भक्तिप्रकर्षोत्तरमनुपठतामीहया देहभाजाम् ॥श्रीगुरुपादेभ्यो नमः ।शुभमस्तु ।

śivastavaḥ samāptaḥ |śrīgurupādebhyo namaḥ |oṃ namaśśivāya |rāmo yatpāṇivādo gurucaraṇasarojanmareṇuprasādādetāvadviṣṇupādastavamapi ca śivastotramatra vyatānīt |prītyai bhūyādbudhānāṃ tadidamaghaharaṃ cāstu nistandrametannityaṃ bhaktiprakarṣottaramanupaṭhatāmīhayā dehabhājām ||śrīgurupādebhyo namaḥ |śubhamastu |