शिवस्तुतिः ऋग्वेदप्रोक्ता Rigvedaprokta Shiva Stuti

(शिवरहस्यान्तर्गते उग्राख्ये)ऋग्वेद उवाचसोमस्त्रिणेत्रो जनिता च दिवःपृथिव्याश्च तथानिलाग्नयोः ॥ ४७\।२॥सूर्येन्द्रयो रश्चिमरुद्गणानांसोमस्त्रिणेत्रो जनिता च विष्णोः ।तस्मात्स विष्णोर्जनिता महेशःसर्वप्रयत्नैः सततं भवद्भिः ॥ ४८॥

(śivarahasyāntargate ugrākhye)ṛgveda uvācasomastriṇetro janitā ca divaḥpṛthivyāśca tathānilāgnayoḥ || 47\|2||sūryendrayo raścimarudgaṇānāṃsomastriṇetro janitā ca viṣṇoḥ |tasmātsa viṣṇorjanitā maheśaḥsarvaprayatnaiḥ satataṃ bhavadbhiḥ || 48||

सेव्यः स सोमः स च मुक्तिदातास एव मोक्षाधिपतिश्च सत्यम् ।तस्मान्महेशादपरं न जानेमुक्यर्थिसेव्यं सुरवृन्दवन्द्यम् ॥ ४९॥

sevyaḥ sa somaḥ sa ca muktidātāsa eva mokṣādhipatiśca satyam |tasmānmaheśādaparaṃ na jānemukyarthisevyaṃ suravṛndavandyam || 49||

तस्मान्महेशं शरणं व्रजध्वंसत्यं पुनः सत्यमिदं त्रिसत्यम् ।स्वर्गापवर्गादिफलप्रदातामहेश्वरान्यत्र न सर्वथैव ॥ ५०॥

tasmānmaheśaṃ śaraṇaṃ vrajadhvaṃsatyaṃ punaḥ satyamidaṃ trisatyam |svargāpavargādiphalapradātāmaheśvarānyatra na sarvathaiva || 50||

असारसंसारसमुद्रमग्नान सर्वथा ते शिवभक्तिभाजः ।तस्मान्महेशादपरं न जानेमुक्यर्थिसेव्यं सुरवृन्दवन्द्यम् ॥ ५१॥

asārasaṃsārasamudramagnāna sarvathā te śivabhaktibhājaḥ |tasmānmaheśādaparaṃ na jānemukyarthisevyaṃ suravṛndavandyam || 51||

न शङ्करान्यः करुणानिधानंन शङ्करान्योऽखिलवेदवेद्यः ।तस्मान्महेशादपरं न जानेमुक्यर्थिसेव्यं सुरवृन्दवन्द्यम् ॥ ५२॥

na śaṅkarānyaḥ karuṇānidhānaṃna śaṅkarānyo'khilavedavedyaḥ |tasmānmaheśādaparaṃ na jānemukyarthisevyaṃ suravṛndavandyam || 52||

ये पूजयन्त्यन्वहमम्बिकेशंते गर्भभाजो न भवन्ति भूयः ।तस्मान्महेशादपरं न जानेमुक्यर्थिसेव्यं सुरवृन्दवन्द्यम् ॥ ५३॥

ye pūjayantyanvahamambikeśaṃte garbhabhājo na bhavanti bhūyaḥ |tasmānmaheśādaparaṃ na jānemukyarthisevyaṃ suravṛndavandyam || 53||

येषामनन्यं चरमं शरीरंतेषां शिवे भक्तिरुदेति नित्यम् ।तस्मान्महेशादपरं न जानेमुक्यर्थिसेव्यं सुरवृन्दवन्द्यम् ॥ ५४॥

yeṣāmananyaṃ caramaṃ śarīraṃteṣāṃ śive bhaktirudeti nityam |tasmānmaheśādaparaṃ na jānemukyarthisevyaṃ suravṛndavandyam || 54||

यन्माययायं विधिरद्य मोहितोयन्मायया विष्णुरयं च मोहितः ।तमेव भस्माङ्कितसर्ववगात्राभजध्वमद्यप्रभृति त्रिणेत्रम् ॥ ५५॥

yanmāyayāyaṃ vidhiradya mohitoyanmāyayā viṣṇurayaṃ ca mohitaḥ |tameva bhasmāṅkitasarvavagātrābhajadhvamadyaprabhṛti triṇetram || 55||

संसारपाशौघविनाशहेतुंगुणौघसेतुं मुनिमुक्तिहेतुम् ।श्रीपार्वतीनाथमनन्यभाजोभजध्वमद्यप्रभृति त्रिणेत्रम् ॥ ५६॥

saṃsārapāśaughavināśahetuṃguṇaughasetuṃ munimuktihetum |śrīpārvatīnāthamananyabhājobhajadhvamadyaprabhṛti triṇetram || 56||

यत्पादपद्मार्चनमात्रलभ्योमोक्षः समस्तैरपि दुर्लभोऽपिश्रीपार्वतीनाथमनन्यभाजोभजध्वमद्यप्रभृति त्रिणेत्रम् ॥ ५७॥

yatpādapadmārcanamātralabhyomokṣaḥ samastairapi durlabho'piśrīpārvatīnāthamananyabhājobhajadhvamadyaprabhṛti triṇetram || 57||

भजन्ति मोहेन शिवान्यमन्येसदा महापातकसङ्गदुष्टाः ।भजन्ति धन्याः शिवमेकमीशंविश्वाधिकः शङ्कर एव सत्यम् ॥ ५८॥

bhajanti mohena śivānyamanyesadā mahāpātakasaṅgaduṣṭāḥ |bhajanti dhanyāḥ śivamekamīśaṃviśvādhikaḥ śaṅkara eva satyam || 58||

सत्यं ब्रवीमि ध्रुवमद्य सत्यंसत्यं ब्रवीमि ध्रुवमद्य सत्यम् ।रुद्राधिकत्वं प्रतिपादयामिदेवो न रुद्रादधिकोऽस्ति कश्चित् ॥ ५९॥

satyaṃ bravīmi dhruvamadya satyaṃsatyaṃ bravīmi dhruvamadya satyam |rudrādhikatvaṃ pratipādayāmidevo na rudrādadhiko'sti kaścit || 59||

रुद्रस्य पुत्रः स हरिः स रुद्रादाप्तः कथं स्यादधिकस्य पुत्रः ।पुत्रः पितुः सेवक एव (नित्यं)सोमस्त्रिणेत्रोऽस्य यतः पितास्य ॥ ६०॥

rudrasya putraḥ sa hariḥ sa rudrādāptaḥ kathaṃ syādadhikasya putraḥ |putraḥ pituḥ sevaka eva (nityaṃ)somastriṇetro'sya yataḥ pitāsya || 60||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते ऋग्वेदप्रोक्ता शिवस्तुतिः सम्पूर्णा ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः २२। ४७\।२६०॥– ॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः २२ । ४७।२-६०॥

|| iti śivarahasyāntargate ṛgvedaproktā śivastutiḥ sampūrṇā |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 22| 47\|260||– || śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 22 | 47|2-60||