कुरुक्षेत्रनिर्माणं एवं कुरुक्षेत्रेश्वरमहिमवर्णनं Kurukshetranirmanaivam Kurukshetreshvara Mahima Varnanam
kurukṣetranirmāṇaṃ evaṃ kurukṣetreśvaramahimavarṇanaṃ
Kurukshetranirmanaivam Kurukshetreshvara Mahima Varnanam (कुरुक्षेत्रनिर्माणं एवं कुरुक्षेत्रेश्वरमहिमवर्णनं): a stotra to Śiva. 51 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stotra
- Śiva
- Stotra
कुरुक्षेत्रनिर्माणं एवं कुरुक्षेत्रेश्वरमहिमवर्णनं
1 / 51
(शिवगौरीसंवादे)राजा (कुरुसंवरण)जय प्रमथमन्दार विश्वाधिक महेश्वर ।जय वेदान्तसंवेद्य कामान्तक जगत्प्रभो ॥ १॥
(śivagaurīsaṃvāde)rājā (kurusaṃvaraṇa)jaya pramathamandāra viśvādhika maheśvara |jaya vedāntasaṃvedya kāmāntaka jagatprabho || 1||
जय देवाधिदेवेश प्रपन्नं पाहि मां शिव ।जय भक्तजनाधार जय सर्वाङ्गसुन्दर ॥ २॥
jaya devādhideveśa prapannaṃ pāhi māṃ śiva |jaya bhaktajanādhāra jaya sarvāṅgasundara || 2||
जय वैद्योत्तम व्योमकेशाशावसनाव्यय ।जय भूतपते शम्भो करुणावरुणालय ॥ ३॥
jaya vaidyottama vyomakeśāśāvasanāvyaya |jaya bhūtapate śambho karuṇāvaruṇālaya || 3||
जयापर्णापतेशान स्वर्णवर्णाम्बरायत ।जय वाताशिपर्णाशिहृदयान्तरग प्रभो ॥ ४॥
jayāparṇāpateśāna svarṇavarṇāmbarāyata |jaya vātāśiparṇāśihṛdayāntaraga prabho || 4||
पाहि पाहि महादेव रक्ष मां शशिशेखर ॥ ५॥
pāhi pāhi mahādeva rakṣa māṃ śaśiśekhara || 5||
ईश्वरःइति राज्ञा तदा देवि कुरुणा संस्तुतोऽस्म्यहम् ।तस्मै दत्तो वरो देवि पुरं भवतु जाङ्गलम् ॥ ६॥
īśvaraḥiti rājñā tadā devi kuruṇā saṃstuto'smyaham |tasmai datto varo devi puraṃ bhavatu jāṅgalam || 6||
विश्वकर्मा तदेवागान्मया संस्मारितोऽम्बिके ।प्राञ्जलिः किङ्करोमीति स्थितो मत्सन्निधौ ततः ॥ ७॥
viśvakarmā tadevāgānmayā saṃsmārito'mbike |prāñjaliḥ kiṅkaromīti sthito matsannidhau tataḥ || 7||
अस्य राज्ञो यथाकामं प्राकारपरिघावृतम्प्रासादमालाविततं गोपुराट्टालतोरणम् ॥ ८॥
asya rājño yathākāmaṃ prākāraparighāvṛtamprāsādamālāvitataṃ gopurāṭṭālatoraṇam || 8||
कुरुक्षेत्रेश्वरस्यास्य गर्भागारं मनोरमम् ।प्राकारैर्मण्टपैश्चैव विस्तृतं गोपुरैरपि ॥ ९॥
kurukṣetreśvarasyāsya garbhāgāraṃ manoramam |prākārairmaṇṭapaiścaiva vistṛtaṃ gopurairapi || 9||
धनधान्यसुसम्पूर्णं गोगजाश्वादिसंवृतम् ।नरनारीगणाकीर्णं विपणापणशोभितम् ॥ १०॥
dhanadhānyasusampūrṇaṃ gogajāśvādisaṃvṛtam |naranārīgaṇākīrṇaṃ vipaṇāpaṇaśobhitam || 10||
यन्त्रशस्त्रार्गलैर्युक्तं कुरोरस्य पुरं कुरु ।इत्युक्त्वा विश्वकर्माणं कुरोर्वीक्षयतः शिवः ॥ ११॥
yantraśastrārgalairyuktaṃ kurorasya puraṃ kuru |ityuktvā viśvakarmāṇaṃ kurorvīkṣayataḥ śivaḥ || 11||
लिङ्गेऽन्तर्धिं ययौ देवो मुनेस्तस्यापि पश्यतः ।तदाज्ञयैव देवस्य विश्वकर्मा च तत्र हि ॥ १२॥
liṅge'ntardhiṃ yayau devo munestasyāpi paśyataḥ |tadājñayaiva devasya viśvakarmā ca tatra hi || 12||
प्राकारपरिखोपेतं पुरमिन्द्रपुरं यथा ।पताकातोरणोपेतं नानाप्रासादसङ्कुलम् ॥ १३॥
prākāraparikhopetaṃ puramindrapuraṃ yathā |patākātoraṇopetaṃ nānāprāsādasaṅkulam || 13||
क्षणाद्बभौ पुरं रम्यं कुरोस्तत् कुरुजाङ्गलम् ।आलयं देवदेवस्य कुरुक्षेत्रेश्वरस्य च ॥ १४॥
kṣaṇādbabhau puraṃ ramyaṃ kurostat kurujāṅgalam |ālayaṃ devadevasya kurukṣetreśvarasya ca || 14||
स मण्टपं च प्राकारं गोपुरैर्दिक्षु शोभितम् ।कुरुः स राजा तत्रासीद्विप्रेन्द्रेण शशास तत् ॥ १५॥
sa maṇṭapaṃ ca prākāraṃ gopurairdikṣu śobhitam |kuruḥ sa rājā tatrāsīdviprendreṇa śaśāsa tat || 15||
तं गङ्गा प्लावयामास यमुना परिखाकृती ।तत्पुरस्तात्समभवत्कुरुक्षेत्रस्य सत्तमाः ॥ १६॥
taṃ gaṅgā plāvayāmāsa yamunā parikhākṛtī |tatpurastātsamabhavatkurukṣetrasya sattamāḥ || 16||
हस्तिनामाथ तत्पौत्रस्तेनापि प्रथिता पुरी ।हस्तिनापुरमित्याख्यां प्राप तत्पुरमुत्तमम् ॥ १७॥
hastināmātha tatpautrastenāpi prathitā purī |hastināpuramityākhyāṃ prāpa tatpuramuttamam || 17||
कुरुक्षेत्रं प्रयागं च गयां चैवाविमुक्तकम् ।एतत्प्रधानं क्षेत्राणामुत्कृष्टं प्राह शङ्करः ॥ १८॥
kurukṣetraṃ prayāgaṃ ca gayāṃ caivāvimuktakam |etatpradhānaṃ kṣetrāṇāmutkṛṣṭaṃ prāha śaṅkaraḥ || 18||
समन्तपञ्चकं तीर्थं कुरुक्षेत्रे महेश्वरि ।रामेण पितृतृप्त्यर्थं ह्रदाः पञ्चैव कल्पिताः ॥ १९॥
samantapañcakaṃ tīrthaṃ kurukṣetre maheśvari |rāmeṇa pitṛtṛptyarthaṃ hradāḥ pañcaiva kalpitāḥ || 19||
तत्र स्नात्वा नरो यस्तु पितॄन सन्तर्पयेद्यदि ।कुरुक्षेत्रगतं वारि पितरः प्रार्थयत्नि हि ॥ २०॥
tatra snātvā naro yastu pitṝna santarpayedyadi |kurukṣetragataṃ vāri pitaraḥ prārthayatni hi || 20||
तत्र श्राद्धानि देयानि सर्वैः पर्वणि पर्वणि ।अमाविषुवसङ्क्रान्तौ राहुग्रस्ते दिवाकरे ॥ २१॥
tatra śrāddhāni deyāni sarvaiḥ parvaṇi parvaṇi |amāviṣuvasaṅkrāntau rāhugraste divākare || 21||
सोमे चाथ व्यतीपाते कुरुक्षेत्रगतो नरः ।सन्तर्प्य तारयेदेव स्वपितॄन् नात्र संशयः ॥ २२॥
some cātha vyatīpāte kurukṣetragato naraḥ |santarpya tārayedeva svapitṝn nātra saṃśayaḥ || 22||
कुरुक्षेत्रेश्वरं भक्त्या प्राप्य तत्तीर्थवारिभिः ।बिल्वपत्रैः समभ्यर्च्य निवेद्याथ सुपायसम् ॥ २३॥
kurukṣetreśvaraṃ bhaktyā prāpya tattīrthavāribhiḥ |bilvapatraiḥ samabhyarcya nivedyātha supāyasam || 23||
उपोषितो नरस्तत्र शतवर्षतपःफलम् ।प्राप्नोति मनुजो गौरि गयापिण्डाच्छताधिकम् ॥ २४॥
upoṣito narastatra śatavarṣatapaḥphalam |prāpnoti manujo gauri gayāpiṇḍācchatādhikam || 24||
कुरुक्षेत्रगता गङ्गा स्नाता पीता महाघहृत् ।दर्शनाच्चैव तस्यास्तु मुक्तो भवति पापतः ॥ २५॥
kurukṣetragatā gaṅgā snātā pītā mahāghahṛt |darśanāccaiva tasyāstu mukto bhavati pāpataḥ || 25||
किं पुनः स्नानदानार्चाशिवदर्शनतः शिवे ।देवाः स्तुवन्ति मां तत्र ब्रह्माद्या मुनिसत्तमाः ॥ २६॥
kiṃ punaḥ snānadānārcāśivadarśanataḥ śive |devāḥ stuvanti māṃ tatra brahmādyā munisattamāḥ || 26||
तत्स्तुतिं शृणु देवेशि मत्तः पापापहारिणीम् ।ब्रह्मादयःवासीकृतानन्दवन प्रसीदशम्भो त्वमानन्दघनोऽत्युदारः । (काशीकृतानन्दवन)सुरावनः संस्तुतपाकशासनःसुपावनो विप्रनतो हुताशनः ॥ २७॥
tatstutiṃ śṛṇu deveśi mattaḥ pāpāpahāriṇīm |brahmādayaḥvāsīkṛtānandavana prasīdaśambho tvamānandaghano'tyudāraḥ | (kāśīkṛtānandavana)surāvanaḥ saṃstutapākaśāsanaḥsupāvano vipranato hutāśanaḥ || 27||
सनातन नतावन त्रिपुरदक्षसन्त्रासनसुधाशनगणावन स्तुतसुवेद पञ्चानन ।गराशन हुताशनप्रवलनेत्र कालादनमहाघभयनाशन स्मरशरादिधाराशन ॥ २८॥ (हुताशनभालानन)
sanātana natāvana tripuradakṣasantrāsanasudhāśanagaṇāvana stutasuveda pañcānana |garāśana hutāśanapravalanetra kālādanamahāghabhayanāśana smaraśarādidhārāśana || 28|| (hutāśanabhālānana)
नीललोहित भवान्त पुरान्त तातभूत जगतां मम मातः ।पूषदन्तहननादिकरान्त दुःखितावन सदा सवधूक ॥ २९॥
nīlalohita bhavānta purānta tātabhūta jagatāṃ mama mātaḥ |pūṣadantahananādikarānta duḥkhitāvana sadā savadhūka || 29||
ईश्वरःइत्थं ब्रह्मदयो देवि मां स्तुवन्ति तदाम्बिके ।कुरुक्षेत्रेश्वरं दृष्ट्वा यः स्नात्वा तत्पुराम्भसि ॥ ३०॥
īśvaraḥitthaṃ brahmadayo devi māṃ stuvanti tadāmbike |kurukṣetreśvaraṃ dṛṣṭvā yaḥ snātvā tatpurāmbhasi || 30||
गङ्गायां त्रिदिनं देवि सर्वपापैः प्रमुच्यते ।पुरा देवासुरैः साकं (?) युयुधुः शक्रपूर्वकाः ॥ ३१॥
gaṅgāyāṃ tridinaṃ devi sarvapāpaiḥ pramucyate |purā devāsuraiḥ sākaṃ (?) yuyudhuḥ śakrapūrvakāḥ || 31||
वाहनैश्च गजैरश्वै रथार्भटगणारवैः ।मृदङ्गशङ्खजारावैर्दुन्दुभीनां च निस्वनैः ॥ ३२॥
vāhanaiśca gajairaśvai rathārbhaṭagaṇāravaiḥ |mṛdaṅgaśaṅkhajārāvairdundubhīnāṃ ca nisvanaiḥ || 32||
नमुचिप्रमुखा दैत्या वलाद्याः सुमहाबलाः ।भुसुण्ठीशस्त्रधाराभिर्मुसलैर्लगुडैस्तथा ॥ ३३॥
namucipramukhā daityā valādyāḥ sumahābalāḥ |bhusuṇṭhīśastradhārābhirmusalairlaguḍaistathā || 33||
धनुर्भिः शरवर्षैश्च समवर्षन्परस्परम् ।एकद्वित्रिशतैर्घोरैः शरैस्ते चिच्छिदुस्तदा ॥ ३४॥
dhanurbhiḥ śaravarṣaiśca samavarṣanparasparam |ekadvitriśatairghoraiḥ śaraiste cicchidustadā || 34||
परस्परं देवदैत्या अन्योन्यं समरोद्धताः ।पराजितास्तदा दैत्या देवैः सन्ताडिता भृशम् ॥ ३५॥
parasparaṃ devadaityā anyonyaṃ samaroddhatāḥ |parājitāstadā daityā devaiḥ santāḍitā bhṛśam || 35||
ममन्थुश्च पुनर्देवान्समाराध्य तदा शिवे ।एवं पुनः पुनर्युद्धं स्वर्गार्थमभवच्छिवे ॥ ३६॥
mamanthuśca punardevānsamārādhya tadā śive |evaṃ punaḥ punaryuddhaṃ svargārthamabhavacchive || 36||
कुरुक्षेत्रगता भूमिर्युद्धभूमिर्महेश्वरि ।द्वापरान्ते च भविता नृपाणां विग्रहो महान् ॥ ३७॥
kurukṣetragatā bhūmiryuddhabhūmirmaheśvari |dvāparānte ca bhavitā nṛpāṇāṃ vigraho mahān || 37||
कानीनान्तान्पुरस्कृत्य विष्णुर्भारं भुवः शिवे ।हरिष्यति मयाज्ञप्तः कृष्णो नाम्ना भविष्यति ॥ ३८॥
kānīnāntānpuraskṛtya viṣṇurbhāraṃ bhuvaḥ śive |hariṣyati mayājñaptaḥ kṛṣṇo nāmnā bhaviṣyati || 38||
कुरुनाम्नाऽथ सञ्ज्ञातमिदं क्षेत्रवरं प्रिये ।मत्प्रसादात्पुरा प्राप्य कुरुक्षेत्रेशमर्चयत् ॥ ३९॥
kurunāmnā'tha sañjñātamidaṃ kṣetravaraṃ priye |matprasādātpurā prāpya kurukṣetreśamarcayat || 39||
तत्र सन्ति महासिद्धा गङ्गा च सरिदुत्तमा ।निवसन्ति कुरुक्षेत्रे शिवतुष्टिप्रदे शिवे ॥ ४०॥
tatra santi mahāsiddhā gaṅgā ca sariduttamā |nivasanti kurukṣetre śivatuṣṭiprade śive || 40||
समन्तपञ्चकं तीर्थं पितृतृप्तिप्रदायकम् ।पुरा भार्गवरामेण क्षेत्रमुत्पादितं शिवे ॥ ४१॥
samantapañcakaṃ tīrthaṃ pitṛtṛptipradāyakam |purā bhārgavarāmeṇa kṣetramutpāditaṃ śive || 41||
क्षेत्रोत्थरुधिरैः पूर्णान् हृदान् पञ्च प्रकल्पयेत् ।तत्तीरतीर्थे यः पिण्डं पितृभ्यो दास्यति प्रिये ॥ ४२॥
kṣetrottharudhiraiḥ pūrṇān hṛdān pañca prakalpayet |tattīratīrthe yaḥ piṇḍaṃ pitṛbhyo dāsyati priye || 42||
तर्पयेत्तद्ध्रदोत्थाभिरद्भिः प्रीणाति वै पितॄन् ।तस्य स्युः पितरस्तृप्ता यावदाभूतसम्प्लवम् ॥ ४३॥
tarpayettaddhradotthābhiradbhiḥ prīṇāti vai pitṝn |tasya syuḥ pitarastṛptā yāvadābhūtasamplavam || 43||
तत्रैकां गां दरिद्राय दत्वा गोशतपुण्यभाक् ।अल्पं तत्रैव यद्दत्तं तन्महाज्जायते प्रिये ॥ ४४॥
tatraikāṃ gāṃ daridrāya datvā gośatapuṇyabhāk |alpaṃ tatraiva yaddattaṃ tanmahājjāyate priye || 44||
पितृतृप्तिप्रदं तीर्थं पुरा रामेण वै कृतम् ।अत्रैव तद्ध्रदाः पञ्च स्नात्वा पितृगणांस्तथा ॥ ४५॥
pitṛtṛptipradaṃ tīrthaṃ purā rāmeṇa vai kṛtam |atraiva taddhradāḥ pañca snātvā pitṛgaṇāṃstathā || 45||
श्राद्धैः सम्प्रीणयन्पुत्रः पुत्रत्वं तस्य सिद्।ह्ध्यति ।अत्रैव गाधां गायन्ति पितरः षुत्रिणस्तथा ॥ ४६॥
śrāddhaiḥ samprīṇayanputraḥ putratvaṃ tasya sid|hdhyati |atraiva gādhāṃ gāyanti pitaraḥ ṣutriṇastathā || 46||
अपि नः स्वकुले भूयाद्यो गयायां च पिण्डदः ।कुरुक्षेत्रे स वै पुत्रः ह्रदे रामकृते हि नः ॥ ४७॥
api naḥ svakule bhūyādyo gayāyāṃ ca piṇḍadaḥ |kurukṣetre sa vai putraḥ hrade rāmakṛte hi naḥ || 47||
दृष्ट्वा मां चैव पुण्यात्मा कुरुक्षेत्रेश्वरं शिवे ।धन्यो भवति पूतात्मा सत्यं सत्यं न संशयः ॥ ४८॥
dṛṣṭvā māṃ caiva puṇyātmā kurukṣetreśvaraṃ śive |dhanyo bhavati pūtātmā satyaṃ satyaṃ na saṃśayaḥ || 48||
इत्थं कुरुक्षेत्रगतं महिमानं तवोदितम् ।श्रुत्वैव सर्वपापेभ्यो मुक्तो भवति नान्यथा ॥ ४९॥
itthaṃ kurukṣetragataṃ mahimānaṃ tavoditam |śrutvaiva sarvapāpebhyo mukto bhavati nānyathā || 49||
तस्मात् कुरुक्षेत्रपरायणानां तत्रैव वासो मम भक्तिदायकः ।लभेत वै पुण्ययुतो महेश्वरि तपःस्थलं तन्मुनिभिः प्रशस्तम् ॥ ५०॥
tasmāt kurukṣetraparāyaṇānāṃ tatraiva vāso mama bhaktidāyakaḥ |labheta vai puṇyayuto maheśvari tapaḥsthalaṃ tanmunibhiḥ praśastam || 50||
॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शिवगौरीसंवादे कुरुक्षेत्रनिर्माणैवं कुरुक्षेत्रेश्वरमहिमवर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । भर्गाख्यः पञ्चमांशः । अध्यायः ३३॥– ॥ श्रीशिवरहस्यम् । भर्गाख्यः पन्चमांशः । अध्यायः ३३॥ –
|| iti śivarahasyāntargate śivagaurīsaṃvāde kurukṣetranirmāṇaivaṃ kurukṣetreśvaramahimavarṇanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | bhargākhyaḥ pañcamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 33||– || śrīśivarahasyam | bhargākhyaḥ pancamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 33|| –
॥ इति कुरुक्षेत्रनिर्माणं एवं कुरुक्षेत्रेश्वरमहिमवर्णनं सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Kurukshetranirmanaivam Kurukshetreshvara Mahima Varnanam?
Kurukshetranirmanaivam Kurukshetreshvara Mahima Varnanam has 51 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Kurukshetranirmanaivam Kurukshetreshvara Mahima Varnanam in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Kurukshetranirmanaivam Kurukshetreshvara Mahima Varnanam?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
