शिवस्तवः (देवैः कृतः शिवरहस्यान्तर्गतः) Devaih Kritam Shiva Stava

(शिवरहस्यान्तर्गते ईशाख्ये)देवा ऊचुः ।विद्युत्पुञ्जपिशङ्गचञ्चलजटाजूटस्फुरत्स्वर्धुनीखेलद्वालमरालविभ्रमकरश्रीचन्द्रलेखाङ्कितम् ।अम्भोजासनमग्रनासनिहितप्रेक्षं महेशाभिधंतेजः किञ्चन पूजितं सुरवरैर्निर्वातदीपप्रभम् ॥ ११॥

(śivarahasyāntargate īśākhye)devā ūcuḥ |vidyutpuñjapiśaṅgacañcalajaṭājūṭasphuratsvardhunīkheladvālamarālavibhramakaraśrīcandralekhāṅkitam |ambhojāsanamagranāsanihitaprekṣaṃ maheśābhidhaṃtejaḥ kiñcana pūjitaṃ suravarairnirvātadīpaprabham || 11||

भ्राजत्कोटीरशीर्षभ्रमदमरधुनी लोलकल्लोलखेलच्चन्द्रोद्वान्तामृतास्वादनमुदितहृदः पाहि भो नस्त्वजस्रम् ॥ १२॥

bhrājatkoṭīraśīrṣabhramadamaradhunī lolakallolakhelaccandrodvāntāmṛtāsvādanamuditahṛdaḥ pāhi bho nastvajasram || 12||

कटकितचक्षुःश्रवसेकलितावनतिः करीन्द्रचर्मवसे ।मस्तकधृतचन्द्रमसेकैलासक्षेत्रवासिने महसे ॥ १३॥

kaṭakitacakṣuḥśravasekalitāvanatiḥ karīndracarmavase |mastakadhṛtacandramasekailāsakṣetravāsine mahase || 13||

भजन्तु कातिचिच्छ्रुतिं निगमशीर्षभीमाटवींचरन्तु कतिचित्परे परिचरन्तु कर्माटवीम् ।वयं त्रिदशनिम्नगा तरुणचन्द्रलेखालसज्जटामकुटमण्डितं प्रणतिभिः प्रमोदामहे ॥ १४॥

bhajantu kāticicchrutiṃ nigamaśīrṣabhīmāṭavīṃcarantu katicitpare paricarantu karmāṭavīm |vayaṃ tridaśanimnagā taruṇacandralekhālasajjaṭāmakuṭamaṇḍitaṃ praṇatibhiḥ pramodāmahe || 14||

मरुन्मौलिज्ज्योतिर्यममकुट नीराजितलसत्पादाम्भोजद्वन्द्वं रजतगिरिसौधे मणिमये ।समासीनं कल्पद्रुमरुचिरमूले गिरिजया (?)सहोपास्यं देवं भवजलधिसन्तारणपटुम् ॥ १५॥

marunmaulijjyotiryamamakuṭa nīrājitalasatpādāmbhojadvandvaṃ rajatagirisaudhe maṇimaye |samāsīnaṃ kalpadrumaruciramūle girijayā (?)sahopāsyaṃ devaṃ bhavajaladhisantāraṇapaṭum || 15||

पुष्यप्रख्यातदिव्योत्सवभवपरमानन्दसम्पूर्णमूर्तिःसर्वैर्देवैः समेतो दिवि भुवि मनुजैः श्रीमहादेवमूर्तिः ।चित्रं सङ्गीयमानो मणिगणविलसत् हेमपुष्पे विमानेभाति श्रीशैलकन्यातटभुवि सगुणः पातु नश्चन्द्रचूडः ॥ १६॥

puṣyaprakhyātadivyotsavabhavaparamānandasampūrṇamūrtiḥsarvairdevaiḥ sameto divi bhuvi manujaiḥ śrīmahādevamūrtiḥ |citraṃ saṅgīyamāno maṇigaṇavilasat hemapuṣpe vimānebhāti śrīśailakanyātaṭabhuvi saguṇaḥ pātu naścandracūḍaḥ || 16||

कान्तं दान्तं प्रशान्तं सकलदिविषदैस्तोषयन्तं ज्वलन्तंकान्तं सन्तं महान्तं मुनिहृदि सततं संवसन्तं विभान्तम् ।शान्ताहन्ता महान्तः श्रुतिशिरसि सदा स्वान्तसङ्क्रान्तचित्ताये ध्यायन्ति क्षणार्धं गिरिशमनुपमास्तेभ्य एवानतिर्नः ॥ १७॥

kāntaṃ dāntaṃ praśāntaṃ sakaladiviṣadaistoṣayantaṃ jvalantaṃkāntaṃ santaṃ mahāntaṃ munihṛdi satataṃ saṃvasantaṃ vibhāntam |śāntāhantā mahāntaḥ śrutiśirasi sadā svāntasaṅkrāntacittāye dhyāyanti kṣaṇārdhaṃ giriśamanupamāstebhya evānatirnaḥ || 17||

वेदान्तप्रतिपाद्यवस्तु विजयप्रौढात्मलाभ । । । । ।(वोर्द्स् मिस्सिन्ग् इन् सोउर्चे तेक्ष्त्)परावारनिमग्नचित्तसनकप्रेष्ठाश्च योगीश्वराः ।जानन्ति प्रभवं न यस्य निगमा वक्तुं न दक्षाश्चयच्छैवं तत्सवितुर्वरेण्यमतुलं ज्योतिः परं धीमहि ॥ १८॥

vedāntapratipādyavastu vijayaprauḍhātmalābha | | | | |(vords missing in source tekṣt)parāvāranimagnacittasanakapreṣṭhāśca yogīśvarāḥ |jānanti prabhavaṃ na yasya nigamā vaktuṃ na dakṣāścayacchaivaṃ tatsaviturvareṇyamatulaṃ jyotiḥ paraṃ dhīmahi || 18||

धूतं यद्विभवेन खं सुमनसां वृन्दैर्यदाज्ञोह्यतेमालेवातुलशेवधिं श्रुतिशिरोभीमाटवीमध्यगम् ।धन्या मूलिकयाधियान्ति सततं यन्मार्गयन्ते सदाशैवं तत्सवितिर्वरेण्यमतुलं ज्योतिः परं धीमहि ॥ १९॥

dhūtaṃ yadvibhavena khaṃ sumanasāṃ vṛndairyadājñohyatemālevātulaśevadhiṃ śrutiśirobhīmāṭavīmadhyagam |dhanyā mūlikayādhiyānti satataṃ yanmārgayante sadāśaivaṃ tatsavitirvareṇyamatulaṃ jyotiḥ paraṃ dhīmahi || 19||

शुक्लं शुक्लसमस्त धर्मकरणं चित्रं यदीयेक्षणाद्भेदध्यानकलां सहस्रशनिका नार्हन्ति अहो सर्वदा ।ज्योतींषि प्रवराण्तीन्द्रियदशां यत्रोदयेयन्ति खेशैवं तत्सवितिर्वरेण्यमतुलं ज्योतिः परं धीमहि ॥ २०॥

śuklaṃ śuklasamasta dharmakaraṇaṃ citraṃ yadīyekṣaṇādbhedadhyānakalāṃ sahasraśanikā nārhanti aho sarvadā |jyotīṃṣi pravarāṇtīndriyadaśāṃ yatrodayeyanti kheśaivaṃ tatsavitirvareṇyamatulaṃ jyotiḥ paraṃ dhīmahi || 20||

प्रमोदूतो लोकस्त्रिपुरहर शम्भो कथमहेत्वदीयोऽहं दूतो वसति तदिशोहं यदि वदेः ।भवेयुस्त्वद्दूता नहसितविधीन्द्राद्विपतकाअतस्त्रायस्वेमं नलिनरुगपाङ्गैककृपया ॥ २१॥

pramodūto lokastripurahara śambho kathamahetvadīyo'haṃ dūto vasati tadiśohaṃ yadi vadeḥ |bhaveyustvaddūtā nahasitavidhīndrādvipatakāatastrāyasvemaṃ nalinarugapāṅgaikakṛpayā || 21||

प्रजोत्पत्तिं यस्य द्रुहिणसुरनाथप्रभृतयोघनारब्धामीक्ष्य क्षुभितहृदया निर्जरगणाः ।प्रसाद्य स्तोत्रैर्यत्सकल सुरसेनापतिमगुःवरेण्यं तद्भर्गः सवितुरिति भीमैरनुपमम् ॥ २२॥

prajotpattiṃ yasya druhiṇasuranāthaprabhṛtayoghanārabdhāmīkṣya kṣubhitahṛdayā nirjaragaṇāḥ |prasādya stotrairyatsakala surasenāpatimaguḥvareṇyaṃ tadbhargaḥ savituriti bhīmairanupamam || 22||

सर्वैराङ्गिरसैरपि प्रविहितं कृत्यादिकं यत्स्मृतिध्वस्तं स्यात्प्रतिपाद्यवस्तु गिरिश सच्चित्सुखात्मा शिवः ।यस्यास्तां रविमण्डलान्तरगतां ज्योतिर्मयीं चिन्मयींगायत्रीं हृदि भावयाम सतं तत्त्वैकधीसिद्धये ॥ २३॥

sarvairāṅgirasairapi pravihitaṃ kṛtyādikaṃ yatsmṛtidhvastaṃ syātpratipādyavastu giriśa saccitsukhātmā śivaḥ |yasyāstāṃ ravimaṇḍalāntaragatāṃ jyotirmayīṃ cinmayīṃgāyatrīṃ hṛdi bhāvayāma sataṃ tattvaikadhīsiddhaye || 23||

यस्य श्रीमुख सर्वदेववनिता नृत्यन्ति गायन्ति तद्भर्तारस्तु महाप्रदोषसमये मार्दङ्गिकाः केचन ।प्रौढाः केचन वेणुतालकृतिनः प्रीतिं सुराः कुर्वतेशैवं तत्सवितुर्वरेण्यमतुलं ज्योतिः परं धीमहि ॥ २४॥

yasya śrīmukha sarvadevavanitā nṛtyanti gāyanti tadbhartārastu mahāpradoṣasamaye mārdaṅgikāḥ kecana |prauḍhāḥ kecana veṇutālakṛtinaḥ prītiṃ surāḥ kurvateśaivaṃ tatsaviturvareṇyamatulaṃ jyotiḥ paraṃ dhīmahi || 24||

योऽपाराद्भवसागरात्सकृदपि ध्यान स्वनामस्मृतिप्रीतस्तारयति प्रभुः करुणया पर्णाशनानामपिध्यानाङ्गस्य तनुश्रुति प्रवचसा दूरीकृतात्मा परःतं शम्भुं रविमण्डलान्तरगतं ज्योतिर्मयं धीमहि ॥ २५॥

yo'pārādbhavasāgarātsakṛdapi dhyāna svanāmasmṛtiprītastārayati prabhuḥ karuṇayā parṇāśanānāmapidhyānāṅgasya tanuśruti pravacasā dūrīkṛtātmā paraḥtaṃ śambhuṃ ravimaṇḍalāntaragataṃ jyotirmayaṃ dhīmahi || 25||

प्राप्तं नित्ययुवत्वमायुरमृतं देवैर्मृकण्डोः परंपुत्रेणामिततेजसा धनदता सर्वातिशायिन्यहो ।यक्षेशेन मदीयभक्तिफलदध्यानात्मविद्यर्षिभिःतं शम्भुं रविमण्डलान्तरगतं ज्योतिर्मयं धीमहि ॥ २६॥

prāptaṃ nityayuvatvamāyuramṛtaṃ devairmṛkaṇḍoḥ paraṃputreṇāmitatejasā dhanadatā sarvātiśāyinyaho |yakṣeśena madīyabhaktiphaladadhyānātmavidyarṣibhiḥtaṃ śambhuṃ ravimaṇḍalāntaragataṃ jyotirmayaṃ dhīmahi || 26||

धातुः सृष्टिपरम्पराचतुरता सर्वज्ञतेरेशताप्रोक्तं व्याकरणं समस्तमुनिषु व्यातेषु विख्यापितम् ।कृत्स्नं पाणिनिना पुरातिगहनं सद्भक्तितः सूत्रतःतद्व्याख्यातमहीश्वरेण स परां वाचं प्रदिश्याच्छिवः ॥ २७॥

dhātuḥ sṛṣṭiparamparācaturatā sarvajñatereśatāproktaṃ vyākaraṇaṃ samastamuniṣu vyāteṣu vikhyāpitam |kṛtsnaṃ pāṇininā purātigahanaṃ sadbhaktitaḥ sūtrataḥtadvyākhyātamahīśvareṇa sa parāṃ vācaṃ pradiśyācchivaḥ || 27||

वेदाशेषपुराणभारतचिरप्रख्यातसर्वामरब्रह्मर्षित्रिदशर्षिसर्वमनुजप्रोद्गीयमानं सदा ।यस्यान्वर्थमपीश्वरत्वमतुलं नित्यं विजेजीयतेशैवं तत्सवितुर्वरेण्यमतुलं ज्योतिः परं धीमहि ॥ २८॥

vedāśeṣapurāṇabhārataciraprakhyātasarvāmarabrahmarṣitridaśarṣisarvamanujaprodgīyamānaṃ sadā |yasyānvarthamapīśvaratvamatulaṃ nityaṃ vijejīyateśaivaṃ tatsaviturvareṇyamatulaṃ jyotiḥ paraṃ dhīmahi || 28||

प्राप्यन्ते बहुधान्यरत्नकनक स्त्रीरत्नसद्मोत्तमक्रीडाचामरशारदेन्दुरुचिरछत्रेभघोटादयः ।वैरिञ्चम्पदमैन्दिरेशममरेशत्वं च यस्येज्ययाशैवं तत्सवितुर्वरेण्यमतुलं ज्योतिः परं धीमहि ॥ २९॥

prāpyante bahudhānyaratnakanaka strīratnasadmottamakrīḍācāmaraśāradendurucirachatrebhaghoṭādayaḥ |vairiñcampadamaindireśamamareśatvaṃ ca yasyejyayāśaivaṃ tatsaviturvareṇyamatulaṃ jyotiḥ paraṃ dhīmahi || 29||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते देवैः कृतं शिवस्तवः सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । ईशाख्यः द्वादशमांशः । अध्यायः १५ देवस्तवः । ११२९ ॥

|| iti śivarahasyāntargate devaiḥ kṛtaṃ śivastavaḥ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | īśākhyaḥ dvādaśamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 15 devastavaḥ | 1129 ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।ईशाख्यः द्वादशमांशः ।अध्यायः १५ देवस्तवः ।११-२९ ॥

– || śrīśivarahasyam |īśākhyaḥ dvādaśamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 15 devastavaḥ | 11-29 ||