शारदाषट्कस्तोत्रम् Sharadashatkastotram

श्रीगणेशाय नमः ॥वेदाभ्यासजडोऽपि यत्करसरोजातग्रहात्पद्मभूश्चित्रंविश्वमिदं तनोति विविधं वीतक्रियं सक्रियम् ।तां तुङ्गातटवाससक्तहृदयां श्रीचक्रराजालयांश्रीमच्छङ्करदेशिकेन्द्रविनुतां श्रीशारदाम्बां भजे ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ ||vedābhyāsajaḍo'pi yatkarasarojātagrahātpadmabhūścitraṃviśvamidaṃ tanoti vividhaṃ vītakriyaṃ sakriyam |tāṃ tuṅgātaṭavāsasaktahṛdayāṃ śrīcakrarājālayāṃśrīmacchaṅkaradeśikendravinutāṃ śrīśāradāmbāṃ bhaje || 1||

यः कश्चिद्बुद्धिहीनोऽन्यविदितनमनध्यानपूजाविधानःकुर्याद्यद्यम्ब सेवां तव पदसरसीजातसेवारतस्य ।चित्रं तस्यास्यमध्यात्प्रसरति कविता वाहिनीवामराणांसालङ्कारा सुवर्णा सरसपदयुता यत्नलेशं विनैव ॥ २॥

yaḥ kaścidbuddhihīno'nyaviditanamanadhyānapūjāvidhānaḥkuryādyadyamba sevāṃ tava padasarasījātasevāratasya |citraṃ tasyāsyamadhyātprasarati kavitā vāhinīvāmarāṇāṃsālaṅkārā suvarṇā sarasapadayutā yatnaleśaṃ vinaiva || 2||

सेवापूजानमनविधयः सन्तु दूरे नितान्तंकादाचित्का स्मृतिरपि पदाम्भोजयुग्मस्य तेऽम्ब ।मूकं रङ्कं कलयति सुराचार्यमिन्द्रं च वाचालक्ष्म्या लोको न च कलयते तां कलेः किं हि दौःस्थ्यम् ॥ ३॥

sevāpūjānamanavidhayaḥ santu dūre nitāntaṃkādācitkā smṛtirapi padāmbhojayugmasya te'mba |mūkaṃ raṅkaṃ kalayati surācāryamindraṃ ca vācālakṣmyā loko na ca kalayate tāṃ kaleḥ kiṃ hi dauḥsthyam || 3||

दृष्ट्वा त्वत्पादपङ्केरुहनमनविधावुद्यतान्भक्तलोकान्दूरं गच्छन्ति रोगा हरिमिव हरिणा वीक्ष्य तद्वत्सुदूरम् ।कालः कुत्रापि लीनो भवति दिनकरे प्रोद्यमाने तमोवत्सौख्यं चायुर्यथाब्जं विकसति वचसां देवि शृङ्गाद्रिवासे ॥ ४॥

dṛṣṭvā tvatpādapaṅkeruhanamanavidhāvudyatānbhaktalokāndūraṃ gacchanti rogā harimiva hariṇā vīkṣya tadvatsudūram |kālaḥ kutrāpi līno bhavati dinakare prodyamāne tamovatsaukhyaṃ cāyuryathābjaṃ vikasati vacasāṃ devi śṛṅgādrivāse || 4||

त्वत्पादाबुजपूजनाप्तहृदयाम्भोजातशुद्धिर्जनःस्वर्गं रौरवमेव वेत्ति कमलानाथास्पदं दुःखदम् ।कारागारमवैति चन्द्रनगरं वाग्देवि किं वर्णनैर्दृश्यंसर्वमुदीक्षते स हि पुना रज्जूरगाद्यैः समम् ॥ ५॥

tvatpādābujapūjanāptahṛdayāmbhojātaśuddhirjanaḥsvargaṃ rauravameva vetti kamalānāthāspadaṃ duḥkhadam |kārāgāramavaiti candranagaraṃ vāgdevi kiṃ varṇanairdṛśyaṃsarvamudīkṣate sa hi punā rajjūragādyaiḥ samam || 5||

त्वत्पादाम्बुरुहं हृदाख्यसरसि स्याद्रूढमूलं यदावक्त्राब्जे त्वमिवाम्ब पद्मनिलया तिष्ठेद्गृहे निश्चला ।कीर्तिर्यास्यति दिक्तटानपि नृपैः सम्पूजिता स्यात्तदावादे सर्वनयेष्वपि प्रतिभटान्दूरे करोत्येव हि ॥ ६॥

tvatpādāmburuhaṃ hṛdākhyasarasi syādrūḍhamūlaṃ yadāvaktrābje tvamivāmba padmanilayā tiṣṭhedgṛhe niścalā |kīrtiryāsyati diktaṭānapi nṛpaiḥ sampūjitā syāttadāvāde sarvanayeṣvapi pratibhaṭāndūre karotyeva hi || 6||

इति श्रीजगद्गुरुनृसिंहभारतीस्वामिविरचितं शारदाषट्कस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrījagadgurunṛsiṃhabhāratīsvāmiviracitaṃ śāradāṣaṭkastotraṃ sampūrṇam |