विन्ध्यवासिनीस्तोत्रम् Vindhyavasini Stotram

श्रीगणेशाय नमः ।श्रीनन्दगोपगृहिणीप्रभवा तनोतुभद्रं सदा मम सुरार्थपरा प्रसन्ना ।विन्ध्याद्रिगह्वरगताष्टभुजा प्रसिद्धासिद्धैः सुसेवितपदाब्जयुगा त्रिरूपा ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |śrīnandagopagṛhiṇīprabhavā tanotubhadraṃ sadā mama surārthaparā prasannā |vindhyādrigahvaragatāṣṭabhujā prasiddhāsiddhaiḥ susevitapadābjayugā trirūpā || 1||

वेदैरगम्यमहिमा निजबोधतुष्टानित्या गुणत्रयपराऽखिलभेदशून्या ।एका प्रपञ्चकरणे त्रिगुणोरुशक्तिरुच्चावचाकृतिरथोऽचलजङ्गमात्मा ॥ २॥

vedairagamyamahimā nijabodhatuṣṭānityā guṇatrayaparā'khilabhedaśūnyā |ekā prapañcakaraṇe triguṇoruśaktiruccāvacākṛtiratho'calajaṅgamātmā || 2||

पीयूषसिन्धुसुरपादपवाटिरत्नद्वीपे सुनीपवनशालिनि दुष्प्रवेशे ।चिन्तामणिप्रखचिते भवने निषण्णाविन्ध्येश्वरी श्रियमनल्पतरां करोतु ॥ ३॥

pīyūṣasindhusurapādapavāṭiratnadvīpe sunīpavanaśālini duṣpraveśe |cintāmaṇiprakhacite bhavane niṣaṇṇāvindhyeśvarī śriyamanalpatarāṃ karotu || 3||

श्रुत्वा स्तुतिं विधिकृतां करुणार्द्रचित्तानारायणेन सबलौ मधुकैटभाख्यौ ।या सञ्जहार जगतां प्रलये तथा साविन्ध्येश्वरी वितनुतां सुमनोरथान्मे ॥ ४॥

śrutvā stutiṃ vidhikṛtāṃ karuṇārdracittānārāyaṇena sabalau madhukaiṭabhākhyau |yā sañjahāra jagatāṃ pralaye tathā sāvindhyeśvarī vitanutāṃ sumanorathānme || 4||

ब्रह्मेशविष्णुपुरुहूतहुताशनादितेजोभवा महिषपीडितनिर्जराणाम् ।स्थानाप्तयेऽतिकृपया महिषं ममर्दविन्ध्येश्वरी हरतु रोगविपत्तिमाशु ॥ ५॥

brahmeśaviṣṇupuruhūtahutāśanāditejobhavā mahiṣapīḍitanirjarāṇām |sthānāptaye'tikṛpayā mahiṣaṃ mamardavindhyeśvarī haratu rogavipattimāśu || 5||

या धूम्रचण्डबलिमुण्डनिशुम्भशुम्भरक्तान्पिपेष सुरकार्यरताप्यनेका ।दुःखाम्बुधौ निपतितस्य विमूढबुद्धेर्विन्ध्येश्वरी मम ददातु सुबुद्धिमम्बा ॥ ६॥

yā dhūmracaṇḍabalimuṇḍaniśumbhaśumbharaktānpipeṣa surakāryaratāpyanekā |duḥkhāmbudhau nipatitasya vimūḍhabuddhervindhyeśvarī mama dadātu subuddhimambā || 6||

या दुर्गमं दनुभवं परिमर्द्य नाम्नादुर्गा बभूव च ततान शुभं सुराणाम् ।स्वाचारकर्मविमुखस्य जुगुप्सितस्यविन्ध्येश्वरी दहतु वैरिगणान्समस्तान् ॥ ७॥

yā durgamaṃ danubhavaṃ parimardya nāmnādurgā babhūva ca tatāna śubhaṃ surāṇām |svācārakarmavimukhasya jugupsitasyavindhyeśvarī dahatu vairigaṇānsamastān || 7||

सम्प्राप्य जन्म वपुषः परिपोषणायसंख्यातिगवृजिनपुञ्जविधायिनो मे ।चण्डासुरप्रमथिनी ललिता च नाम्नाविन्ध्येश्वरी हरतु जाड्यमहान्धकारम् ॥ ८॥

samprāpya janma vapuṣaḥ paripoṣaṇāyasaṃkhyātigavṛjinapuñjavidhāyino me |caṇḍāsurapramathinī lalitā ca nāmnāvindhyeśvarī haratu jāḍyamahāndhakāram || 8||

या तारयत्यखिलदुष्कृतिलोकपुञ्जात्तारे'ति नाम गदिता भुवनेषु देवी ।अज्ञानसिन्धुतरणे दृढनौस्वरूपाविन्ध्येश्वरी मम गुणाग्र्यसुतं ददातु ॥ ९॥

yā tārayatyakhiladuṣkṛtilokapuñjāttāre'ti nāma gaditā bhuvaneṣu devī |ajñānasindhutaraṇe dṛḍhanausvarūpāvindhyeśvarī mama guṇāgryasutaṃ dadātu || 9||

रक्ताम्बरा तरुणभानुरुचिः प्रसन्नारक्ताम्बुजासनकृतांघ्रियुगा धृतास्त्रा ।रक्तैः स्वलङ्कृततनुर्मणिभूषणैश्चविन्ध्येश्वरी मम गिरं विशदां करोतु ॥ १०॥

raktāmbarā taruṇabhānuruciḥ prasannāraktāmbujāsanakṛtāṃghriyugā dhṛtāstrā |raktaiḥ svalaṅkṛtatanurmaṇibhūṣaṇaiścavindhyeśvarī mama giraṃ viśadāṃ karotu || 10||

रात्रीशकान्तमणिकान्ततनुर्विशालमुक्तालताललितवृत्तकुचा कृशाङ्गी ।श्वेताम्बरा सितसरोजकृताधिवासाविन्ध्येश्वरी मम वचांसि पुनातु नित्यम् ॥ ११॥

rātrīśakāntamaṇikāntatanurviśālamuktālatālalitavṛttakucā kṛśāṅgī |śvetāmbarā sitasarojakṛtādhivāsāvindhyeśvarī mama vacāṃsi punātu nityam || 11||

आकर्ण्य दीनवचनं जननीव देवीपुत्रस्य मे सपदि सर्वगदान् जहार ।लेखाङ्गनामुकुटगुम्फितचित्रपुष्परेणूत्करार्चितपदाग्र नखांशुचन्द्रा ॥ १२॥

ākarṇya dīnavacanaṃ jananīva devīputrasya me sapadi sarvagadān jahāra |lekhāṅganāmukuṭagumphitacitrapuṣpareṇūtkarārcitapadāgra nakhāṃśucandrā || 12||

देवान्विहाय सकलानथ कर्म सर्वंलब्ध्वा जनुर्न कृतवांस्तव देवि! पूजाम् ।मातर्नमामि सततं मनसा च वाचादेहेन पादकमलं शरणागतोऽहम् ॥ १३॥

devānvihāya sakalānatha karma sarvaṃlabdhvā janurna kṛtavāṃstava devi! pūjām |mātarnamāmi satataṃ manasā ca vācādehena pādakamalaṃ śaraṇāgato'ham || 13||

देहीष्टमाशु विपुलं निजसेवकेभ्योदारिद्र्यमम्ब हर चारिवधं कुरुष्व ।शान्तिं च सर्वजगतां विशदां च बुद्धिंत्वं पालयातिकृपया चरणाब्जगं माम् ॥ १४॥

dehīṣṭamāśu vipulaṃ nijasevakebhyodāridryamamba hara cārivadhaṃ kuruṣva |śāntiṃ ca sarvajagatāṃ viśadāṃ ca buddhiṃtvaṃ pālayātikṛpayā caraṇābjagaṃ mām || 14||

देव्याः स्तवं पठति यः शिवदं मनुष्यःपूतः शृणोति च मनो विविधैरभीष्टैः ।पूर्णं हि तस्य भवति प्रसभं गदाश्चयान्ति क्षयं झटिति वायुकफानिलोत्थाः ॥ १५॥

devyāḥ stavaṃ paṭhati yaḥ śivadaṃ manuṣyaḥpūtaḥ śṛṇoti ca mano vividhairabhīṣṭaiḥ |pūrṇaṃ hi tasya bhavati prasabhaṃ gadāścayānti kṣayaṃ jhaṭiti vāyukaphānilotthāḥ || 15||

त्र्यर्ष्यष्टभूमिमितसर्वजिदाख्यवर्षेईषे च मासि सितपक्षयुते कवीशः ।स्तोत्रं लिलेख मथुरेश्वरमालवीयःसन्नाहमोचनभवो विधुरुद्रशम्याम् ॥ १६॥

tryarṣyaṣṭabhūmimitasarvajidākhyavarṣeīṣe ca māsi sitapakṣayute kavīśaḥ |stotraṃ lilekha mathureśvaramālavīyaḥsannāhamocanabhavo vidhurudraśamyām || 16||

॥ इति श्रीमन्मालवीयशुक्लमथुरानाथविरचितंविन्ध्यवासिनीस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīmanmālavīyaśuklamathurānāthaviracitaṃvindhyavāsinīstotraṃ sampūrṇam ||