पार्वतीस्तुतिः Virakakrita Parvatistutih

वीरक उवाच ।नतसुरासुरमौलिमिलन्मणिप्रचयकान्ति कराल नखाङ्किते ।नगसुते! शरणागतवत्सले! तव नतोऽस्मि नतार्तिविनाशिनि ॥ १॥

vīraka uvāca |natasurāsuramaulimilanmaṇipracayakānti karāla nakhāṅkite |nagasute! śaraṇāgatavatsale! tava nato'smi natārtivināśini || 1||

तपनमण्डलमण्डितकन्धरे ! पृथुसुवर्णसुवर्णनगद्युते ।विषभुजङ्गनिषङ्गविभूषिते ! गिरिसुते ! भवतीमहमाश्रये ॥ २॥

tapanamaṇḍalamaṇḍitakandhare ! pṛthusuvarṇasuvarṇanagadyute |viṣabhujaṅganiṣaṅgavibhūṣite ! girisute ! bhavatīmahamāśraye || 2||

जगति कः प्रणताभिमतं ददौ झटिति सिद्धनुते भवती यथा ।जगति कां च न वाञ्छति शङ्करो भुवनधृत्तनये ! भवतीं यथा ॥ ३॥

jagati kaḥ praṇatābhimataṃ dadau jhaṭiti siddhanute bhavatī yathā |jagati kāṃ ca na vāñchati śaṅkaro bhuvanadhṛttanaye ! bhavatīṃ yathā || 3||

विमलयोग विनिर्मित दुर्जय स्वतनु तुल्यमहेश्वर मण्डले ।विदलितान्धक बान्धवसंहतिः सुरवरैः प्रथमं त्वमभिष्टुता ॥ ४॥

vimalayoga vinirmita durjaya svatanu tulyamaheśvara maṇḍale |vidalitāndhaka bāndhavasaṃhatiḥ suravaraiḥ prathamaṃ tvamabhiṣṭutā || 4||

सितसटापटलोद्धत कन्धरा भरमहा मृगराज रथस्थिता ।विमलशक्तिमुखानलपिङ्गला यतभुजौघ विपिष्टमहासुरा ॥ ५॥

sitasaṭāpaṭaloddhata kandharā bharamahā mṛgarāja rathasthitā |vimalaśaktimukhānalapiṅgalā yatabhujaugha vipiṣṭamahāsurā || 5||

निगदिता भुवनैरिति चण्डिका जननि ! शुम्भ निशुम्भ निषूदनी ।प्रणत चिन्तित दानव दानव प्रमथनैकरतिस्तरसा भुवि ॥ ६॥

nigaditā bhuvanairiti caṇḍikā janani ! śumbha niśumbha niṣūdanī |praṇata cintita dānava dānava pramathanaikaratistarasā bhuvi || 6||

वियति वायुपथे ज्वलनोज्ज्वलेऽवनितले तव देवि! च यद्वपुः ।तदजितेऽप्रतिमे प्रणमाम्यहं भुवन भाविनि! ते भववल्लभे ॥ ७॥

viyati vāyupathe jvalanojjvale'vanitale tava devi! ca yadvapuḥ |tadajite'pratime praṇamāmyahaṃ bhuvana bhāvini! te bhavavallabhe || 7||

जलधयो ललितोद्धत वीचयो हुतवहद्युतयश्च चराचरम् ।फणसहस्रभृतश्च भुजङ्गमा स्त्वदभिधास्यति मय्यभयङ्कराः ॥ ८॥

jaladhayo lalitoddhata vīcayo hutavahadyutayaśca carācaram |phaṇasahasrabhṛtaśca bhujaṅgamā stvadabhidhāsyati mayyabhayaṅkarāḥ || 8||

भगवति! स्थिरभक्तजनाश्रये! प्रतिगतो भवती चरणाश्रयम् ।करणजातमिहास्तु ममाचलं नुतिलवाप्तिफलाशयहेतुतः ॥ ९॥

bhagavati! sthirabhaktajanāśraye! pratigato bhavatī caraṇāśrayam |karaṇajātamihāstu mamācalaṃ nutilavāptiphalāśayahetutaḥ || 9||

प्रशममेहि ममात्मज वत्सले ! तव नमोऽस्तु ! जगत्त्रयसंश्रये ! ।त्वयि ममास्तु मतिः सततं शिवे शरणगोऽस्मि नतोऽस्मि नमोऽस्तु ते ॥ १०॥

praśamamehi mamātmaja vatsale ! tava namo'stu ! jagattrayasaṃśraye ! |tvayi mamāstu matiḥ satataṃ śive śaraṇago'smi nato'smi namo'stu te || 10||

इति मत्स्यपुराणान्तर्गता वीरककृता पार्वतीस्तुतिः समाप्ता ।मत्स्यपुराण अध्याय १५८ श्लोकाः ११-२०

iti matsyapurāṇāntargatā vīrakakṛtā pārvatīstutiḥ samāptā |matsyapurāṇa adhyāya 158 ślokāḥ 11-20