गौरीस्तवः कुमारविरचितम् Kumaravirachitam Gauri Stava

सा गौरी सुखराशिरेव सुकृतश्रेणीसुधासागरःसौन्दर्यद्रववाहिनी च सततं सा वाहिनी सम्पदाम् ।आपद्राशिविनाशिनी खलु महापापाशनैः सा शनैःएतन्मे शयनं समेत्य शमुमा मह्यं प्रदास्यत्यपि ॥ १॥

sā gaurī sukharāśireva sukṛtaśreṇīsudhāsāgaraḥsaundaryadravavāhinī ca satataṃ sā vāhinī sampadām |āpadrāśivināśinī khalu mahāpāpāśanaiḥ sā śanaiḥetanme śayanaṃ sametya śamumā mahyaṃ pradāsyatyapi || 1||

गौरी शारदपूर्णचन्द्रवदना दृष्टाऽप्यटैर्मुहुःकष्टं दुष्टमपाकरिष्यति मुहुः स्पृष्टा मुखाम्भोनिधिम् । (दुःखं)सृष्ट्वा सृष्टिविचक्षणा खलु मुहुर्दृष्टिप्रवृष्टिं परांस्रष्टुर्दृष्टिविशेष योषित तनुं कुर्याददृष्टान्वितम् ॥ २॥ (पोषित)

gaurī śāradapūrṇacandravadanā dṛṣṭā'pyaṭairmuhuḥkaṣṭaṃ duṣṭamapākariṣyati muhuḥ spṛṣṭā mukhāmbhonidhim | (duḥkhaṃ)sṛṣṭvā sṛṣṭivicakṣaṇā khalu muhurdṛṣṭipravṛṣṭiṃ parāṃsraṣṭurdṛṣṭiviśeṣa yoṣita tanuṃ kuryādadṛṣṭānvitam || 2|| (poṣita)

भाग्यैर्भूरितपःप्रभावभवनैः सम्भावनीयान् मुहुःभक्ताभीष्टफलप्रदाननिपुणा साऽतिप्रवीणा क्षणम् ।ध्याताऽपि क्षणदा प्रतिक्षणमतिश्लक्ष्णं भवानी कदाद्रष्टव्या नयनश्रमापहरणं कर्तव्यमत्यादरैः ॥ ३॥

bhāgyairbhūritapaḥprabhāvabhavanaiḥ sambhāvanīyān muhuḥbhaktābhīṣṭaphalapradānanipuṇā sā'tipravīṇā kṣaṇam |dhyātā'pi kṣaṇadā pratikṣaṇamatiślakṣṇaṃ bhavānī kadādraṣṭavyā nayanaśramāpaharaṇaṃ kartavyamatyādaraiḥ || 3||

धन्यानां भवनेषु सा गिरिसुता विन्यस्य पादाम्बुजंस्थित्वा सा क्षणमात्रमादरयुता तद्द्वारपालाङ्गणे ।इच्छन्ती कमलाविलासमसकृत् तद्द्वारपालाङ्गणेप्यालस्थेन विना रमाविहरणं सा कर्तुमन्विच्छति ॥ ४॥

dhanyānāṃ bhavaneṣu sā girisutā vinyasya pādāmbujaṃsthitvā sā kṣaṇamātramādarayutā taddvārapālāṅgaṇe |icchantī kamalāvilāsamasakṛt taddvārapālāṅgaṇepyālasthena vinā ramāviharaṇaṃ sā kartumanvicchati || 4||

देवानामपि वन्द्य एव सततं यत्पादुकाराधकःतत्पादाम्बुरुहं स्मरन्ति सुकृतैः कान्तैरनन्तैरपि ।तन्मात्रस्मरणेन सुन्दरतरे सापीन्दिरामन्दिरेतत्सेवानिरता कदापि विरता श्रान्ता न सञ्जायते ॥ ५॥

devānāmapi vandya eva satataṃ yatpādukārādhakaḥtatpādāmburuhaṃ smaranti sukṛtaiḥ kāntairanantairapi |tanmātrasmaraṇena sundaratare sāpīndirāmandiretatsevāniratā kadāpi viratā śrāntā na sañjāyate || 5||

जातश्चेज्जननीमनोज्ञजठरे गौरीपदाम्भोरुहंस्मृत्वा भूपतितामुपेत्य बहुधा भुक्त्वाऽपि भोगान् बहून् ।कुर्वन् शाम्भवपालनं बहुधनैः कुर्वन् शिवाराधनंकाशीं प्राप्य विमुच्यते मुनिवराराध्यामसाध्यामपि ॥ ६॥

jātaścejjananīmanojñajaṭhare gaurīpadāmbhoruhaṃsmṛtvā bhūpatitāmupetya bahudhā bhuktvā'pi bhogān bahūn |kurvan śāmbhavapālanaṃ bahudhanaiḥ kurvan śivārādhanaṃkāśīṃ prāpya vimucyate munivarārādhyāmasādhyāmapi || 6||

दृष्टा चेद्गिरिराजराजतनया नेत्रोत्सवो जायतेसर्वाङ्गं पुलकाञ्चितं च न मनः किं तत् प्रसन्नं मम ।नित्यानन्दसुधाप्रसारलहरीकल्लोलमालाकुलःकालं किं न नयामि कालकलना सा कालकालस्य मे ॥ ७॥

dṛṣṭā cedgirirājarājatanayā netrotsavo jāyatesarvāṅgaṃ pulakāñcitaṃ ca na manaḥ kiṃ tat prasannaṃ mama |nityānandasudhāprasāralaharīkallolamālākulaḥkālaṃ kiṃ na nayāmi kālakalanā sā kālakālasya me || 7||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते कुमारविरचितं गौरीस्तवः सम्पूर्णः ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । पूर्वार्धम् । अध्यायः १३। ६०६६॥

|| iti śivarahasyāntargate kumāraviracitaṃ gaurīstavaḥ sampūrṇaḥ |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | pūrvārdham | adhyāyaḥ 13| 6066||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।पूर्वार्धम् ।अध्यायः १३। ६०-६६॥

– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |pūrvārdham |adhyāyaḥ 13| 60-66||