सूर्यस्तोत्रम् ०३ Surya Stotram 3

देवा ऊचुःनमस्ते ऋक्स्वरूपाय सामरूपाय ते नमः ।यजुःस्वरूपरूपाय साम्नान्धामवते नमः ॥ १॥

devā ūcuḥnamaste ṛksvarūpāya sāmarūpāya te namaḥ |yajuḥsvarūparūpāya sāmnāndhāmavate namaḥ || 1||

ज्ञानैकधामभूताय निर्धूततमसे नमः ।शुद्धज्योतिःस्वरूपाय विशुद्धायामलात्मने ॥ २॥

jñānaikadhāmabhūtāya nirdhūtatamase namaḥ |śuddhajyotiḥsvarūpāya viśuddhāyāmalātmane || 2||

वरिष्ठाय वरेण्याय परस्मै परमात्मने ।नमोऽखिलजगद्व्यापिस्वरूपायात्ममूर्तये ॥ ३॥

variṣṭhāya vareṇyāya parasmai paramātmane |namo'khilajagadvyāpisvarūpāyātmamūrtaye || 3||

इदं स्तोत्रवरं रम्यं श्रोतव्यं श्रद्धया नरैः ।शिष्यो भूत्वा समाधिस्थो दत्त्वा देयं गुरोरपि ॥ ४॥

idaṃ stotravaraṃ ramyaṃ śrotavyaṃ śraddhayā naraiḥ |śiṣyo bhūtvā samādhistho dattvā deyaṃ gurorapi || 4||

न शून्यभूतैः श्रोतव्यमेतत्तु सफलं भवेत् ।सर्वकारणभूताय निष्ठायै ज्ञानचेतसाम् ॥ ५॥

na śūnyabhūtaiḥ śrotavyametattu saphalaṃ bhavet |sarvakāraṇabhūtāya niṣṭhāyai jñānacetasām || 5||

नमः सूर्यस्वरूपाय प्रकाशात्मस्वरूपिणे ।भास्कराय नमस्तुभ्यं तथा दिनकृते नमः ॥ ६॥

namaḥ sūryasvarūpāya prakāśātmasvarūpiṇe |bhāskarāya namastubhyaṃ tathā dinakṛte namaḥ || 6||

शर्वरीहेतवे चैव सन्ध्याज्योत्स्नाकृते नमः ।त्वं सर्वमेतद्भगवन् जगदुद्भ्रमता त्वया ॥ ७॥

śarvarīhetave caiva sandhyājyotsnākṛte namaḥ |tvaṃ sarvametadbhagavan jagadudbhramatā tvayā || 7||

भ्रमत्याविद्धमखिलं ब्रह्माण्डं सचराचरम् ।त्वदंशुभिरिदं स्पृष्टं सर्वं सञ्जायते शुचि ॥ ८॥

bhramatyāviddhamakhilaṃ brahmāṇḍaṃ sacarācaram |tvadaṃśubhiridaṃ spṛṣṭaṃ sarvaṃ sañjāyate śuci || 8||

क्रियते त्वत्करैः स्पर्शाज्जलादीनां पवित्रता ।होमदानादिको धर्मो नोपकाराय जायते ॥ ९॥

kriyate tvatkaraiḥ sparśājjalādīnāṃ pavitratā |homadānādiko dharmo nopakārāya jāyate || 9||

तावद्यावन्न संयोगि जगदेतत् त्वदंशुभिः ।ऋचस्ते सकला ह्येता यजूंष्येतानि चान्यतः ॥ १०॥

tāvadyāvanna saṃyogi jagadetat tvadaṃśubhiḥ |ṛcaste sakalā hyetā yajūṃṣyetāni cānyataḥ || 10||

सकलानि च सामानि निपतन्ति त्वदड्गतः ।ऋङ्मयस्त्वं जगन्नाथ ! त्वमेव च यजुर्मयः ॥ ११॥

sakalāni ca sāmāni nipatanti tvadaḍgataḥ |ṛṅmayastvaṃ jagannātha ! tvameva ca yajurmayaḥ || 11||

यतः साममयश्चैव ततो नाथ ! त्रयीमयः ।त्वमेव ब्रह्मणो रूपं परञ्चापरमेव च ॥ १२॥

yataḥ sāmamayaścaiva tato nātha ! trayīmayaḥ |tvameva brahmaṇo rūpaṃ parañcāparameva ca || 12||

मूर्तामूर्तस्तथा सूक्ष्मः स्थूलरूपस्तथा स्थितः ।निमेषकाष्ठादिमयः कालरूपः क्षयात्मकः ।प्रसीद स्वेच्छया रूपं स्वतेजः शमनं कुरु ॥ १३॥

mūrtāmūrtastathā sūkṣmaḥ sthūlarūpastathā sthitaḥ |nimeṣakāṣṭhādimayaḥ kālarūpaḥ kṣayātmakaḥ |prasīda svecchayā rūpaṃ svatejaḥ śamanaṃ kuru || 13||

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरेवैवस्वतोत्पत्तिर्नामाष्टसप्ततितमोऽध्यायान्तर्गतासूर्यस्तुतिः समाप्ता ॥ंअर्कन्देयपुरन अध्याय ७८ (७५ इन् सोमे), श्लोक २-१४

iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe sāvarṇike manvantarevaivasvatotpattirnāmāṣṭasaptatitamo'dhyāyāntargatāsūryastutiḥ samāptā ||ṃarkandeyapurana adhyāya 78 (75 in some), śloka 2-14