वासुदेवमाहात्म्यम् (सूतप्रोक्तं २ भागवतपुराणान्तर्गतम् इति चोक्तं द्विजश्रेष्ठा यत्पृष्टोऽहमिहास्मि वः) Sutaproktam 2 Vasudevamahatmyam

इति चोक्तं द्विजश्रेष्ठा यत्पृष्टोऽहमिहास्मि वः ।लीलावतारकर्माणि कीर्तितानीह सर्वशः ॥ ४६॥

iti coktaṃ dvijaśreṣṭhā yatpṛṣṭo'hamihāsmi vaḥ |līlāvatārakarmāṇi kīrtitānīha sarvaśaḥ || 46||

पतितः स्खलितश्चार्तः क्षुत्त्वा वा विवशो ब्रुवन् ।हरये नम इत्युच्चैर्मुच्यते सर्वपातकात् ॥ ४७॥

patitaḥ skhalitaścārtaḥ kṣuttvā vā vivaśo bruvan |haraye nama ityuccairmucyate sarvapātakāt || 47||

सङ्कीर्त्यमानो भगवाननन्तःश्रुतानुभावो व्यसनं हि पुंसाम् ।प्रविश्य चित्तं विधुनोत्यशेषंयथा तमोऽर्कोऽभ्रमिवातिवातः ॥ ४८॥

saṅkīrtyamāno bhagavānanantaḥśrutānubhāvo vyasanaṃ hi puṃsām |praviśya cittaṃ vidhunotyaśeṣaṃyathā tamo'rko'bhramivātivātaḥ || 48||

मृषा गिरस्ता ह्यसतीरसत्कथान कथ्यते यद्भगवानधोक्षजः ।तदेव सत्यं तदु हैव मङ्गलंतदेव पुण्यं भगवद्गुणोदयम् ॥ ४९॥

mṛṣā girastā hyasatīrasatkathāna kathyate yadbhagavānadhokṣajaḥ |tadeva satyaṃ tadu haiva maṅgalaṃtadeva puṇyaṃ bhagavadguṇodayam || 49||

तदेव रम्यं रुचिरं नवं नवंतदेव शश्वन्मनसो महोत्सवम् ।तदेव शोकार्णवशोषणं नृणांयदुत्तमश्लोकयशोऽनुगीयते ॥ ५०॥

tadeva ramyaṃ ruciraṃ navaṃ navaṃtadeva śaśvanmanaso mahotsavam |tadeva śokārṇavaśoṣaṇaṃ nṛṇāṃyaduttamaślokayaśo'nugīyate || 50||

न तद्वचश्चित्रपदं हरेर्यशोजगत्पवित्रं प्रगृणीत कर्हिचित् ।तद्ध्वाङ्क्षतीर्थं न तु हंससेवितंयत्राच्युतस्तत्र हि साधवोऽमलाः ॥ ५१॥

na tadvacaścitrapadaṃ hareryaśojagatpavitraṃ pragṛṇīta karhicit |taddhvāṅkṣatīrthaṃ na tu haṃsasevitaṃyatrācyutastatra hi sādhavo'malāḥ || 51||

स वाग्विसर्गो जनताघसम्प्लवोयस्मिन् प्रतिश्लोकमबद्धवत्यपि ।नामान्यनन्तस्य यशोऽङ्कितानि यच्छृण्वन्ति गायन्ति गृणन्ति साधवः ॥ ५२॥

sa vāgvisargo janatāghasamplavoyasmin pratiślokamabaddhavatyapi |nāmānyanantasya yaśo'ṅkitāni yacchṛṇvanti gāyanti gṛṇanti sādhavaḥ || 52||

नैष्कर्म्यमप्यच्युतभाववर्जितंन शोभते ज्ञानमलं निरञ्जनम् ।कुतः पुनः शश्वदभद्रमीश्वरेन ह्यर्पितं कर्म यदप्यनुत्तमम् ॥ ५३॥

naiṣkarmyamapyacyutabhāvavarjitaṃna śobhate jñānamalaṃ nirañjanam |kutaḥ punaḥ śaśvadabhadramīśvarena hyarpitaṃ karma yadapyanuttamam || 53||

यशः श्रियामेव परिश्रमः परोवर्णाश्रमाचारतपःश्रुतादिषु ।अविस्मृतिः श्रीधरपादपद्मयोर्गुणानुवादश्रवणादिभिर्हरेः ॥ ५४॥

yaśaḥ śriyāmeva pariśramaḥ parovarṇāśramācāratapaḥśrutādiṣu |avismṛtiḥ śrīdharapādapadmayorguṇānuvādaśravaṇādibhirhareḥ || 54||

अविस्मृतिः कृष्णपदारविन्दयोःक्षिणोत्यभद्राणि शमं तनोति च ।सत्त्वस्य शुद्धिं परमात्मभक्तिंज्ञानं च विज्ञानविरागयुक्तम् ॥ ५५॥

avismṛtiḥ kṛṣṇapadāravindayoḥkṣiṇotyabhadrāṇi śamaṃ tanoti ca |sattvasya śuddhiṃ paramātmabhaktiṃjñānaṃ ca vijñānavirāgayuktam || 55||

यूयं द्विजाग्र्या बत भूरिभागायच्छश्वदात्मन्यखिलात्मभूतम् ।नारायणं देवमदेवमीशमजस्रभावा भजताऽऽविवेश्य ॥ ५६॥

yūyaṃ dvijāgryā bata bhūribhāgāyacchaśvadātmanyakhilātmabhūtam |nārāyaṇaṃ devamadevamīśamajasrabhāvā bhajatā''viveśya || 56||

अहं च संस्मारित आत्मतत्त्वंश्रुतं पुरा मे परमर्षिवक्त्रात् ।प्रायोपवेशे नृपतेः परीक्षितःसदस्यृषीणां महतां च शृण्वताम् ॥ ५७॥

ahaṃ ca saṃsmārita ātmatattvaṃśrutaṃ purā me paramarṣivaktrāt |prāyopaveśe nṛpateḥ parīkṣitaḥsadasyṛṣīṇāṃ mahatāṃ ca śṛṇvatām || 57||

एतद्वः कथितं विप्राः कथनीयोरुकर्मणः ।माहात्म्यं वासुदेवस्य सर्वाशुभविनाशनम् ॥ ५८॥

etadvaḥ kathitaṃ viprāḥ kathanīyorukarmaṇaḥ |māhātmyaṃ vāsudevasya sarvāśubhavināśanam || 58||

य एवं श्रावयेन्नित्यं यामक्षणमनन्यधीः ।(श्लोकमेकं तदर्धं वा पादं पादार्धमेव वा ।)श्रद्धावान् योऽनुशृणुयात्पुनात्यात्मानमेव सः ॥ ५९॥

ya evaṃ śrāvayennityaṃ yāmakṣaṇamananyadhīḥ |(ślokamekaṃ tadardhaṃ vā pādaṃ pādārdhameva vā |)śraddhāvān yo'nuśṛṇuyātpunātyātmānameva saḥ || 59||

द्वादश्यामेकादश्यां वा शृण्वन्नायुष्यवान् भवेत् ।पठत्यनश्नन् प्रयतः ततो भवत्यपातकी ॥ ६०॥

dvādaśyāmekādaśyāṃ vā śṛṇvannāyuṣyavān bhavet |paṭhatyanaśnan prayataḥ tato bhavatyapātakī || 60||

पुष्करे मथुरयां च द्वारवत्यां यतात्मवान् ।उपोष्य संहितामेतां पठित्वा मुच्यते भयात् ॥ ६१॥

puṣkare mathurayāṃ ca dvāravatyāṃ yatātmavān |upoṣya saṃhitāmetāṃ paṭhitvā mucyate bhayāt || 61||

देवता मुनयः सिद्धाः पितरो मनवो नृपाः ।यच्छन्ति कामान् गृणतः शृण्वतो यस्य कीर्तनात् ॥ ६२॥

devatā munayaḥ siddhāḥ pitaro manavo nṛpāḥ |yacchanti kāmān gṛṇataḥ śṛṇvato yasya kīrtanāt || 62||

ऋचो यजूंषि सामानि द्विजोऽधीत्यानुविन्दते ।मधुकुल्या घृतकुल्याः पयःकुल्याश्च तत्फलम् ॥ ६३॥

ṛco yajūṃṣi sāmāni dvijo'dhītyānuvindate |madhukulyā ghṛtakulyāḥ payaḥkulyāśca tatphalam || 63||

पुराणसंहितामेतामधीत्य प्रयतो द्विजः ।प्रोक्तं भगवता यत्तु तत्पदं परमं व्रजेत् ॥ ६४॥

purāṇasaṃhitāmetāmadhītya prayato dvijaḥ |proktaṃ bhagavatā yattu tatpadaṃ paramaṃ vrajet || 64||

विप्रोऽधीत्याप्नुयात्प्रज्ञां राजन्योदधिमेखलाम् ।वैश्यो निधिपतित्वं च शूद्रः शुध्येत पातकात् ॥ ६५॥

vipro'dhītyāpnuyātprajñāṃ rājanyodadhimekhalām |vaiśyo nidhipatitvaṃ ca śūdraḥ śudhyeta pātakāt || 65||

कलिमलसंहतिकालनोऽखिलेशोहरिरितरत्र न गीयते ह्यभीक्ष्णम् ।इह तु पुनर्भगवानशेषमूर्तिःपरिपठितोऽनुपदं कथाप्रसङ्गैः ॥ ६६॥

kalimalasaṃhatikālano'khileśohariritaratra na gīyate hyabhīkṣṇam |iha tu punarbhagavānaśeṣamūrtiḥparipaṭhito'nupadaṃ kathāprasaṅgaiḥ || 66||

तमहमजमनन्तमात्मतत्त्वंजगदुदयस्थितिसंयमात्मशक्तिम् ।द्युपतिभिरजशक्रशङ्कराद्यैःदुरवसितस्तवमच्युतं नतोऽस्मि ॥ ६७॥

tamahamajamanantamātmatattvaṃjagadudayasthitisaṃyamātmaśaktim |dyupatibhirajaśakraśaṅkarādyaiḥduravasitastavamacyutaṃ nato'smi || 67||

उपचितनवशक्तिभिः स्व आत्मनिउपरचितस्थिरजङ्गमालयाय ।भगवत उपलब्धिमात्रधाम्नेसुरऋषभाय नमः सनातनाय ॥ ६८॥

upacitanavaśaktibhiḥ sva ātmaniuparacitasthirajaṅgamālayāya |bhagavata upalabdhimātradhāmnesuraṛṣabhāya namaḥ sanātanāya || 68||

स्वसुखनिभृतचेतास्तद्व्युदस्तान्यभावोअप्यजितरुचिरलीलाकृष्टसारस्तदीयम् ।व्यतनुत कृपया यस्तत्त्वदीपं पुराणंतमखिलवृजिनघ्नं व्याससूनुं नतोऽस्मि ॥ ६९॥

svasukhanibhṛtacetāstadvyudastānyabhāvoapyajitaruciralīlākṛṣṭasārastadīyam |vyatanuta kṛpayā yastattvadīpaṃ purāṇaṃtamakhilavṛjinaghnaṃ vyāsasūnuṃ nato'smi || 69||

इति श्रीमद्भागवतमहापुराणे द्वादशस्कन्धेद्वादशाध्यायान्तर्गतं सूतप्रोक्तं वासुदेवमाहात्म्यंसमाप्तम् ।भागवतपुराण । अध्याय १२/१२/४६५४॥भागवतपुराण । अध्याय १२/१२/४६-५४॥

iti śrīmadbhāgavatamahāpurāṇe dvādaśaskandhedvādaśādhyāyāntargataṃ sūtaproktaṃ vāsudevamāhātmyaṃsamāptam |bhāgavatapurāṇa | adhyāya 12/12/4654||bhāgavatapurāṇa | adhyāya 12/12/46-54||