नारायणस्तवनाष्टकम् Shri Narayanastavana Ashtakam

महातेजःपुञ्जस्फुरदमलसिंहासनवरेस्थितं सर्वाधीशं नखकिरणविद्योतितसभम् ।सितच्छत्रं पार्श्वस्फुरदमलसच्चामरयुगंभृशं धन्यो लब्ध्वा नयनपथि नारायणमहम् ॥ १॥

mahātejaḥpuñjasphuradamalasiṃhāsanavaresthitaṃ sarvādhīśaṃ nakhakiraṇavidyotitasabham |sitacchatraṃ pārśvasphuradamalasaccāmarayugaṃbhṛśaṃ dhanyo labdhvā nayanapathi nārāyaṇamaham || 1||

हसद्वक्त्राम्भोजं चपलनयनालोकितजनंलसन्मुक्ताहारं विविधकुसुमापीडमुकुटम् ।प्रपञ्चत्प्रावारं चरणविलसन्नूपुरमिदंहरे ! रूपं नित्यं मम मनसि सम्यक् स्फुरतु ते ॥ २॥

hasadvaktrāmbhojaṃ capalanayanālokitajanaṃlasanmuktāhāraṃ vividhakusumāpīḍamukuṭam |prapañcatprāvāraṃ caraṇavilasannūpuramidaṃhare ! rūpaṃ nityaṃ mama manasi samyak sphuratu te || 2||

ढं विश्वासो मे तव चरणपद्माश्रितजनोभवाम्भोधेः पारं व्रजति सहसा त्वत्करुणया ।त्वमेवैकः स्वामी सकलजगतामित्यपि हरेविदित्वा पादौ ते दृढतरमहं ह्याश्रयमिमौ ॥ ३॥

ḍhaṃ viśvāso me tava caraṇapadmāśritajanobhavāmbhodheḥ pāraṃ vrajati sahasā tvatkaruṇayā |tvamevaikaḥ svāmī sakalajagatāmityapi hareviditvā pādau te dṛḍhataramahaṃ hyāśrayamimau || 3||

न जाने शास्त्राणां विविधमतसन्निर्णयमहंपुराणव्रातानामपि च बहुकल्पाश्रितकथाः ।नवा देवर्षीणां पृथगिह मनोरञ्जनविधिपरं जाने स्वामिन् ! भ्रमणहरणं तेऽत्र शरणम् ॥ ४॥

na jāne śāstrāṇāṃ vividhamatasannirṇayamahaṃpurāṇavrātānāmapi ca bahukalpāśritakathāḥ |navā devarṣīṇāṃ pṛthagiha manorañjanavidhiparaṃ jāne svāmin ! bhramaṇaharaṇaṃ te'tra śaraṇam || 4||

तपो नोग्रं तप्तं व्रतनियमदानानि च मयान चेष्टापूर्तं वा श्रवणमननाभ्यासदृढता ।न चीर्णान्याप्तुं त्वामिह तदपि यस्त्वं दृशि गतोन जाने तद्धेतुं त्वदतितरकारुण्यत ऋते ॥ ५॥

tapo nograṃ taptaṃ vrataniyamadānāni ca mayāna ceṣṭāpūrtaṃ vā śravaṇamananābhyāsadṛḍhatā |na cīrṇānyāptuṃ tvāmiha tadapi yastvaṃ dṛśi gatona jāne taddhetuṃ tvadatitarakāruṇyata ṛte || 5||

भृशं पापव्रातैर्मदनमदमानादिभिरपिप्रभो ! ग्रस्तस्यालं तव चरणपद्मेक्षणमिदम् ।कथङ्कारं मे स्याद्यदि न पुरुकारुण्यपदवींश्रथा नाथ ! त्वं त्वयि हि तदिदं केवलमहो ॥ ६॥

bhṛśaṃ pāpavrātairmadanamadamānādibhirapiprabho ! grastasyālaṃ tava caraṇapadmekṣaṇamidam |kathaṅkāraṃ me syādyadi na purukāruṇyapadavīṃśrathā nātha ! tvaṃ tvayi hi tadidaṃ kevalamaho || 6||

बलं नो मे बुद्धेर्न च सुदृढवैराग्यविलसन्निजात्मज्ञानस्य प्रचुरनियमानामपि हरे ! ।विमोक्तुं संसारान्निरतिशयमेकं हि बिरुदंविलोक्य स्वीयं मां भवजलनिधेरुद्धर निजम् ॥ ७॥

balaṃ no me buddherna ca sudṛḍhavairāgyavilasannijātmajñānasya pracuraniyamānāmapi hare ! |vimoktuṃ saṃsārānniratiśayamekaṃ hi birudaṃvilokya svīyaṃ māṃ bhavajalanidheruddhara nijam || 7||

न जाने धर्माणामतिगहनकर्तव्यसरणिन शास्त्रं मन्त्राणां न च विविधतन्त्रागमविधिम् ।न वा भक्तैः कृत्यं तव चरणपद्मार्चनविधिंततो वन्दे दीनस्तव पदयुगं दण्डवदहम् ॥ ८॥

na jāne dharmāṇāmatigahanakartavyasaraṇina śāstraṃ mantrāṇāṃ na ca vividhatantrāgamavidhim |na vā bhaktaiḥ kṛtyaṃ tava caraṇapadmārcanavidhiṃtato vande dīnastava padayugaṃ daṇḍavadaham || 8||

इति श्रीसत्सङ्गिजीवने तृतीयप्रकरणे चतुर्दशेअध्यायेदीनानाथ भट्टकृतं श्रीनारायणस्तवनाष्टकं सम्पूर्णम् ।

iti śrīsatsaṅgijīvane tṛtīyaprakaraṇe caturdaśeadhyāyedīnānātha bhaṭṭakṛtaṃ śrīnārāyaṇastavanāṣṭakaṃ sampūrṇam |