गोसखपञ्चविंशतिः Shri Gosakhapanchavimshatih

मार्कण्डेयकवेरजाखगपतिप्रह्लादसंसेवितंसेवे गोसखमम्बुजाक्षममलं कारुण्यवारां निधिम् ।भूमौ चेतनरक्षणार्थमजरो योऽवातरच्छ्रीपतिःस्वच्छाम्भोभरदर्शपुष्करणिकातीरे सुरम्यो हरिः ॥ १॥

mārkaṇḍeyakaverajākhagapatiprahlādasaṃsevitaṃseve gosakhamambujākṣamamalaṃ kāruṇyavārāṃ nidhim |bhūmau cetanarakṣaṇārthamajaro yo'vātaracchrīpatiḥsvacchāmbhobharadarśapuṣkaraṇikātīre suramyo hariḥ || 1||

वन्दिषीय जलधेस्सुतापतिंनन्दगोपसुतमाश्रितेष्टदम् ।नीलमेघनिभविग्रहं हरिंदर्शतीर्थतटमास्थितं विभुम् ॥ २॥

vandiṣīya jaladhessutāpatiṃnandagopasutamāśriteṣṭadam |nīlameghanibhavigrahaṃ hariṃdarśatīrthataṭamāsthitaṃ vibhum || 2||

श्रीमन्तं वरदममुं भजेऽहमा द्यंगोपालं व्रजयुवतीविहारलोलम् ।देदीप्यन्मणिमयहारवक्षसं तंगोविन्दं निगमशिखासु वेद्यरूपम् ॥ ३॥

śrīmantaṃ varadamamuṃ bhaje'hamā dyaṃgopālaṃ vrajayuvatīvihāralolam |dedīpyanmaṇimayahāravakṣasaṃ taṃgovindaṃ nigamaśikhāsu vedyarūpam || 3||

श्रीगोसख त्वमधिकोऽपि महेश्वराणांवेदान्त वेद्यनिजरूपगुणप्रतापः ।बद्धोऽसि यत्धनदपुत्र विमोक्षहेतुरज्ज्वा स्त्रिया कथय किं भवतो हि लीला ॥ ४॥

śrīgosakha tvamadhiko'pi maheśvarāṇāṃvedānta vedyanijarūpaguṇapratāpaḥ |baddho'si yatdhanadaputra vimokṣaheturajjvā striyā kathaya kiṃ bhavato hi līlā || 4||

श्रीदर्शतीर्थतटखेलनतत्परादौबाणाहवे जितमपि श्रितकामधेनुः ।पुत्रार्थमिन्दुशिरसं भगवान् हिमाद्रौगत्वा त्वयाचत भवान् किमहो करोति ॥ ५॥

śrīdarśatīrthataṭakhelanatatparādaubāṇāhave jitamapi śritakāmadhenuḥ |putrārthaminduśirasaṃ bhagavān himādraugatvā tvayācata bhavān kimaho karoti || 5||

पुरा जरासन्धमहोऽवधी रिपुंन मानवोऽशक्त भुजाहवे सकृत् ।अनीनयः पुत्रमुदारशक्तिकोगुरोः समीपं यदुवंशनायकः ॥ ६॥

purā jarāsandhamaho'vadhī ripuṃna mānavo'śakta bhujāhave sakṛt |anīnayaḥ putramudāraśaktikoguroḥ samīpaṃ yaduvaṃśanāyakaḥ || 6||

विचित्रतेजोगुणयुक्तरूपःसालद्रुमाद्रीनिषुणा बिभेद ।भवान् ययाचे कपिमल्पवीर्यंममानुकूल्यं कुरु सूर्यजेति ॥ ७॥

vicitratejoguṇayuktarūpaḥsāladrumādrīniṣuṇā bibheda |bhavān yayāce kapimalpavīryaṃmamānukūlyaṃ kuru sūryajeti || 7||

श्रीगोसख श्रितजनावनबद्धदीक्षदेवादिनाथमकुटोज्ज्वलरत्नकान्त्या ।नीराजिताङ्घ्रिजलजद्वय पाहि मां त्वंकारुण्यदर्शितशिशुक्रम देवदेव ॥ ८॥

śrīgosakha śritajanāvanabaddhadīkṣadevādināthamakuṭojjvalaratnakāntyā |nīrājitāṅghrijalajadvaya pāhi māṃ tvaṃkāruṇyadarśitaśiśukrama devadeva || 8||

भजे मुरारे भवदीयपादमनन्यबुद्।ह्ध्या भववार्धिपोतम् ।उदार मां पालय मन्तुगेहंन चेद्भवेद्वत्सलता प्रयाता ॥ ९॥

bhaje murāre bhavadīyapādamananyabud|hdhyā bhavavārdhipotam |udāra māṃ pālaya mantugehaṃna cedbhavedvatsalatā prayātā || 9||

स्वामिन्नभीष्टवरदाखिललोकबन्धोसूर्येन्दुलोचन रतीश सुरम्यमूर्ते ।रत्नोज्ज्वलन्मकुटरम्यशिरस्क पाहिश्रीदर्शपुष्करिणिकातटवासलोल ॥ १०॥

svāminnabhīṣṭavaradākhilalokabandhosūryendulocana ratīśa suramyamūrte |ratnojjvalanmakuṭaramyaśiraska pāhiśrīdarśapuṣkariṇikātaṭavāsalola || 10||

वन्दे तं गुणवारिधिं व्रजसुता लीलापरं गोसखंवत्साघाश्वदवाग्निधेनुकतृणावर्तेभमल्लान्तकम् ।लीलामानुषविग्रहं गिरिवरं मुक्त्वा शचीशाज्ञया (गिरिवरं धृत्वा)वर्षत्यम्बुवहे भृशं निज जनस्त्रीगोपरक्षाकरम् ॥ ११॥

vande taṃ guṇavāridhiṃ vrajasutā līlāparaṃ gosakhaṃvatsāghāśvadavāgnidhenukatṛṇāvartebhamallāntakam |līlāmānuṣavigrahaṃ girivaraṃ muktvā śacīśājñayā (girivaraṃ dhṛtvā)varṣatyambuvahe bhṛśaṃ nija janastrīgoparakṣākaram || 11||

यो ननर्त स्वनन्नूपुराणोजपद्विस्तरे कालियस्योत्तमाङ्गे चिरम् ।चञ्चलद्वर्हनीलालकास्याम्बुजंदर्शतीर्थत्य कूले हरी राजते ॥ १२॥

yo nanarta svanannūpurāṇojapadvistare kāliyasyottamāṅge ciram |cañcaladvarhanīlālakāsyāmbujaṃdarśatīrthatya kūle harī rājate || 12||

पाश्चस्थया श्रियासौनन्दतनूजो विराजते शार्ङ्गी ।ऐन्द्रधनुर्वैद्युतरक्तोनीलाम्बुधरो द्युरत्रेव इवाकाशे ॥ १३॥

pāścasthayā śriyāsaunandatanūjo virājate śārṅgī |aindradhanurvaidyutaraktonīlāmbudharo dyuratreva ivākāśe || 13||

क्षीराब्धेर्मथनं चकारिथ पुरा धृत्वाचलं मन्थरंकूर्माकारधरो द्विशीर्षमहिराडज्ज्वा कराब्जेन यः ।आलम्ब्याश्रितवत्सलः सुरगणैः सम्प्रार्थ्यमानः सुधांप्रादादत्र भवान् जनावनकृते त्वं सनिधत्स्व स्वयम् ॥ १४॥

kṣīrābdhermathanaṃ cakāritha purā dhṛtvācalaṃ mantharaṃkūrmākāradharo dviśīrṣamahirāḍajjvā karābjena yaḥ |ālambyāśritavatsalaḥ suragaṇaiḥ samprārthyamānaḥ sudhāṃprādādatra bhavān janāvanakṛte tvaṃ sanidhatsva svayam || 14||

श्रीपादपद्मौ भज मानसालेसन्तापहारप्रथितौ मनोज्ञौ ।उज्जीवनेच्छा यदि ते मुरारेश्रीगोसखस्याब्धिसुतासखस्य ॥ १५॥

śrīpādapadmau bhaja mānasālesantāpahāraprathitau manojñau |ujjīvanecchā yadi te murāreśrīgosakhasyābdhisutāsakhasya || 15||

पूर्वं व्रजे सुनवनीतमचूचुरस्त्वंगोपीगृहेषु दययादृतशैशवोऽत्र ।अद्यापि देव गुणमर्मविचित्रवेषैर्गृह्णासि सेवकजनस्य मनो रमेश ॥ १६॥

pūrvaṃ vraje sunavanītamacūcurastvaṃgopīgṛheṣu dayayādṛtaśaiśavo'tra |adyāpi deva guṇamarmavicitraveṣairgṛhṇāsi sevakajanasya mano rameśa || 16||

गोविन्द गोपसुत नक्तञ्चरेशसुतनागास्त्रमोषितबलोनिस्सगकोऽपि रणव्रज्या हरघ्न रघुवीर \।\।\। लघुबलः ।आदातुकाम रुधिरा \।\।\। शयिनेतुरतिदुर्धर्ष एव भगवन्सोऽयं दयाम्बुनिधिरस्मान् हि पातुमिह मान्द्योल्बणान् सुवससी(?) ॥ १७॥

govinda gopasuta naktañcareśasutanāgāstramoṣitabalonissagako'pi raṇavrajyā haraghna raghuvīra \|\|\| laghubalaḥ |ādātukāma rudhirā \|\|\| śayineturatidurdharṣa eva bhagavanso'yaṃ dayāmbunidhirasmān hi pātumiha māndyolbaṇān suvasasī(?) || 17||

ववन्दे बिम्बोष्ठं मणिमयकिरीटोज्ज्वलममुंसुनासं नीलान्तोद्धानितधनुं सुभ्रुलतिकम् ।दरस्मेरास्येन्दुं परिससूबाहुं सवसनंपयोजाक्षं रम्भार्तिकरवरोरुं भुजपदं ? ॥ १८॥

vavande bimboṣṭhaṃ maṇimayakirīṭojjvalamamuṃsunāsaṃ nīlāntoddhānitadhanuṃ subhrulatikam |darasmerāsyenduṃ parisasūbāhuṃ savasanaṃpayojākṣaṃ rambhārtikaravaroruṃ bhujapadaṃ ? || 18||

रक्ताब्जलोचनाढ्यदेवं चक्रगदाखड्गधरं शार्ङ्गैड्यम् ।तं नौमि गोपसूनुं गोसखमम्भोजसम्भवद्।ह्ध्येयम् ॥ १९॥

raktābjalocanāḍhyadevaṃ cakragadākhaḍgadharaṃ śārṅgaiḍyam |taṃ naumi gopasūnuṃ gosakhamambhojasambhavad|hdhyeyam || 19||

गोसखमम्भोजलोचनं नौमि पीतवाससम् ।हृदयानिकेतनं प्रभुं पिंञ्छाचूडं सुन्दराङ्गकम् ॥ २०॥

gosakhamambhojalocanaṃ naumi pītavāsasam |hṛdayāniketanaṃ prabhuṃ piṃñchācūḍaṃ sundarāṅgakam || 20||

कुचेलेनानीतं पृथुकमतिरिक्तेन भगवन्सुभुक्त्वातिप्रीत्या फलसुमजलाद्यैरुपचरन् ।भवान् प्रादात्तस्मै निरवधिकमैश्वर्यमतुलंरमेशोदारत्वं त्वयि तु किमहोऽगण्यविभवम् ॥ २१॥

kucelenānītaṃ pṛthukamatiriktena bhagavansubhuktvātiprītyā phalasumajalādyairupacaran |bhavān prādāttasmai niravadhikamaiśvaryamatulaṃrameśodāratvaṃ tvayi tu kimaho'gaṇyavibhavam || 21||

शरणमेति महः परमं परंगुणनिकेतनमब्धिभवासखम् ।त्रिदशसेव्यमचिन्त्यमजं स्थिरंलसितदर्शतटे स्थितमादिमम् ॥ २२॥

śaraṇameti mahaḥ paramaṃ paraṃguṇaniketanamabdhibhavāsakham |tridaśasevyamacintyamajaṃ sthiraṃlasitadarśataṭe sthitamādimam || 22||

छेत्ता कंसादिसकलशत्रोःभर्ता रत्नाम्बुजातदयितायाः ।कर्ता ब्रह्मादिसकलसृष्टेःभोक्ता स स्यादधिकमुदे मे ॥ २३॥

chettā kaṃsādisakalaśatroḥbhartā ratnāmbujātadayitāyāḥ |kartā brahmādisakalasṛṣṭeḥbhoktā sa syādadhikamude me || 23||

दुष्टक्षोणीपतिनिकुरुम्बंहत्वा तुत्वा तद्रक्तसरसि पूर्वकृष्ण ।हे राम त्वं पितृकुलत्रस्तरुग्रोनैवापाम्भोऽप्यपाय उर्वीभारम् ॥ २४॥

duṣṭakṣoṇīpatinikurumbaṃhatvā tutvā tadraktasarasi pūrvakṛṣṇa |he rāma tvaṃ pitṛkulatrastarugronaivāpāmbho'pyapāya urvībhāram || 24||

शठमथनवरवरमुनिमुखकलितनुतिवचनविषयमिह वरये ।पशुसखमहिपतिशयमुपरिचरवसुनरपतिविनुतपदकमलम् ॥ २५॥

śaṭhamathanavaravaramunimukhakalitanutivacanaviṣayamiha varaye |paśusakhamahipatiśayamuparicaravasunarapativinutapadakamalam || 25||

रक्ताब्जनायिकां तां करुणारूपामहम्भजेय मुग्धाङ्गीम् ।अर्थिसखकल्पवल्लीं गोसखदयितां सभूषणां देवीम् ॥ २६॥

raktābjanāyikāṃ tāṃ karuṇārūpāmahambhajeya mugdhāṅgīm |arthisakhakalpavallīṃ gosakhadayitāṃ sabhūṣaṇāṃ devīm || 26||

निःसमाभ्यधिको लोके जीयादाचन्द्रतारकम् ।कृष्णो रक्ताब्जनायिकानाथो भक्तेष्टदोऽधिकम् ॥ २७॥

niḥsamābhyadhiko loke jīyādācandratārakam |kṛṣṇo raktābjanāyikānātho bhakteṣṭado'dhikam || 27||

इति सुदर्शनवरददासकृतगोसखपञ्चविंशतिः सम्पूर्णा ।

iti sudarśanavaradadāsakṛtagosakhapañcaviṃśatiḥ sampūrṇā |