गोविन्दबिरुदावलिः Govindabirudavalih

श्रीश्रीराधाकृष्णयोः कुञ्जाद् वेश्मागमनंस्रस्तं स्रस्तमुदञ्चयन्त्यधिशिरः श्यामं निचोलाञ्चलंहस्तेन श्लथदुर्बलेन लुलिताकल्प्यं वहन्ती तनुम् ।मुक्तार्धामवरुध्य वेणिमलसस्पन्दे क्षिपन्ती दृशौकुञ्जात् पश्य गृहं प्रविश्य निभृतं शेते सखी राधिका ॥ १॥

śrīśrīrādhākṛṣṇayoḥ kuñjād veśmāgamanaṃsrastaṃ srastamudañcayantyadhiśiraḥ śyāmaṃ nicolāñcalaṃhastena ślathadurbalena lulitākalpyaṃ vahantī tanum |muktārdhāmavarudhya veṇimalasaspande kṣipantī dṛśaukuñjāt paśya gṛhaṃ praviśya nibhṛtaṃ śete sakhī rādhikā || 1||

म्लानामुत्क्षिप्य मालां त्रुटितमणिसरः कज्जलं विभ्रदोष्ठेसङ्कीर्णाङ्गो नखाङ्कैर्दिशि दिशि विकिरन् घूर्णिते नेत्रपद्मे ।पश्य म्लानाङ्गयष्टिः स्फुटमपरिचितो गोपगोष्ठीभिरग्रेगोष्ठं गोष्ठेन्द्रसूनुः प्रविशति रजनौ ध्वंअसमासादयन्त्याम् ॥ २॥

mlānāmutkṣipya mālāṃ truṭitamaṇisaraḥ kajjalaṃ vibhradoṣṭhesaṅkīrṇāṅgo nakhāṅkairdiśi diśi vikiran ghūrṇite netrapadme |paśya mlānāṅgayaṣṭiḥ sphuṭamaparicito gopagoṣṭhībhiragregoṣṭhaṃ goṣṭhendrasūnuḥ praviśati rajanau dhvaṃasamāsādayantyām || 2||

इति श्रीश्रीराधाकृष्णयोः कुञ्जाद्वेश्मागमनं समाप्तम् ।इति श्रीरूपगोस्वामिविरचितस्तवमालायां गोविन्दबिरुदावलिः समाप्ता ।

iti śrīśrīrādhākṛṣṇayoḥ kuñjādveśmāgamanaṃ samāptam |iti śrīrūpagosvāmiviracitastavamālāyāṃ govindabirudāvaliḥ samāptā |