श्रीहरिस्तुतिः धर्मदेवकृता २ Dharmadevakrita Shri Hari Stuti (2)

धाम्न्यक्षरे परतरे स्वतनुप्रकाशेसिंहासने वरतरे च विराजमानः ।जुष्टोऽसि नाथ निजमुक्तवरैः सदैवतुभ्यं नमोऽस्तु भगवन् परमेश्वराय ॥ १॥

dhāmnyakṣare paratare svatanuprakāśesiṃhāsane varatare ca virājamānaḥ |juṣṭo'si nātha nijamuktavaraiḥ sadaivatubhyaṃ namo'stu bhagavan parameśvarāya || 1||

आत्यन्तिकीं भुवि विधातुमिहैव मुक्तिनैकात्मनां प्रकटितोऽस्यधुना कृपाब्धे ।नानावतारनिकरैकनिदानमूर्तेतुभ्यं नमोऽस्तु भगवन् परमेश्वराय ॥ २॥

ātyantikīṃ bhuvi vidhātumihaiva muktinaikātmanāṃ prakaṭito'syadhunā kṛpābdhe |nānāvatāranikaraikanidānamūrtetubhyaṃ namo'stu bhagavan parameśvarāya || 2||

यस्माद् भवन्ति निखिलानि जगन्ति भूम्नस्तिष्ठन्ति चैव परमात्मनि तानि यस्मिन् ।लीनीभवन्ति प्रलयेऽपि च तानि यस्मिंतुभ्यं नमोऽस्तु भगवन् परमेश्वराय ॥ ३॥

yasmād bhavanti nikhilāni jaganti bhūmnastiṣṭhanti caiva paramātmani tāni yasmin |līnībhavanti pralaye'pi ca tāni yasmiṃtubhyaṃ namo'stu bhagavan parameśvarāya || 3||

मायापराय विभवे परतः परायब्रह्माक्षरादिपतयेऽखिलकारणाय ।सर्वेश्वराय सुखदाय सुमङ्गलायतुभ्यं नमोऽस्तु भगवन् परमेश्वराय ॥ ४॥

māyāparāya vibhave parataḥ parāyabrahmākṣarādipataye'khilakāraṇāya |sarveśvarāya sukhadāya sumaṅgalāyatubhyaṃ namo'stu bhagavan parameśvarāya || 4||

हे भगवान, भायाथी पर, परथी पए पर, सर्वमां व्याप,ऐश्वर्यशक्तिसुखवैभवसौष्ठवाद्यैरप्राकृतैर्गुणगणैरभिसेवितोऽसि ।मुक्तीभिश्च नितरां परिसेवनार्हतुभ्यं नमोऽस्तु भगवन् परमेश्वराय ॥ ५॥

he bhagavāna, bhāyāthī para, parathī pae para, sarvamāṃ vyāpa,aiśvaryaśaktisukhavaibhavasauṣṭhavādyairaprākṛtairguṇagaṇairabhisevito'si |muktībhiśca nitarāṃ parisevanārhatubhyaṃ namo'stu bhagavan parameśvarāya || 5||

धर्मस्य पोषणकृतेऽप्यवृषस्य नाशंकर्तुं स्वकीयमहसा धृतमर्त्यनाट्यः ।वर्वर्त्सि साम्प्रतमिहेव निदाघसूर्यस्तुभ्यं नमोऽस्तु भगवन् परमेश्वराय ॥ ६॥

dharmasya poṣaṇakṛte'pyavṛṣasya nāśaṃkartuṃ svakīyamahasā dhṛtamartyanāṭyaḥ |varvartsi sāmpratamiheva nidāghasūryastubhyaṃ namo'stu bhagavan parameśvarāya || 6||

स्वीयाश्रयं कृतवतां भवरोगहर्तात्वं प्राणिनां च निजमूर्तिसुखप्रदाता ।स्वामिन् सदैव करुणैकमहाम्बुराशेतुभ्यं नमोऽस्तु भगवन् परमेश्वराय ॥ ७॥

svīyāśrayaṃ kṛtavatāṃ bhavarogahartātvaṃ prāṇināṃ ca nijamūrtisukhapradātā |svāmin sadaiva karuṇaikamahāmburāśetubhyaṃ namo'stu bhagavan parameśvarāya || 7||

कल्याणवर्त्म भवतैव यथागमोक्तंयादृक् प्रवर्तितमिह क्वचिदेव नान्यैः ।शुद्धस्वसिद्धसदगाधविबोधवार्द्धेतुभ्यं नमोऽस्तु भगवन् परमेश्वराय ॥ ८॥

kalyāṇavartma bhavataiva yathāgamoktaṃyādṛk pravartitamiha kvacideva nānyaiḥ |śuddhasvasiddhasadagādhavibodhavārddhetubhyaṃ namo'stu bhagavan parameśvarāya || 8||

दैत्या हता ननु पुरावतरैः प्रभो तेतेभ्योऽपि भूरिबलवीर्ययुजः स्मराद्याः ।ध्वस्तास्त्वया स्वमहसैव निजाश्रितानांतुभ्यं नमोऽस्तु भगवन् परमेश्वराय ॥ ९॥

daityā hatā nanu purāvataraiḥ prabho tetebhyo'pi bhūribalavīryayujaḥ smarādyāḥ |dhvastāstvayā svamahasaiva nijāśritānāṃtubhyaṃ namo'stu bhagavan parameśvarāya || 9||

इति श्रीस्वामिनारायणबापाचरित्रामृतसागरे प्रथमप्रवाहेएकपञ्चाशत्तमे तरङ्गे धर्मदेवकृता श्रीहरिस्तुतिः सम्पूर्णा ।

iti śrīsvāminārāyaṇabāpācaritrāmṛtasāgare prathamapravāheekapañcāśattame taraṅge dharmadevakṛtā śrīharistutiḥ sampūrṇā |