कृष्णस्तोत्रं Arjunakritam Shri Krishna Stotram

पुलस्त्य उवाचएवमुक्तोऽर्जुनः सम्यक् प्रणिपत्य जनार्दनम् ।तुष्टाव वाग्भिरिष्टाभिरुद्भूतपुलकस्ततः ॥ १९॥

pulastya uvācaevamukto'rjunaḥ samyak praṇipatya janārdanam |tuṣṭāva vāgbhiriṣṭābhirudbhūtapulakastataḥ || 19||

अर्जुन उवाचनमोऽस्तु ते चक्रधरोग्ररूप नमोऽस्तु ते शार्ङ्गधरारुणाक्ष ।नमोऽस्तु तेऽभ्युद्यतखड्ग रौद्र नमोऽस्तु विभ्रान्तगदान्तकारिन् ॥ २०॥

arjuna uvācanamo'stu te cakradharograrūpa namo'stu te śārṅgadharāruṇākṣa |namo'stu te'bhyudyatakhaḍga raudra namo'stu vibhrāntagadāntakārin || 20||

भयेन सन्नोऽस्मि सवेपथेन नाङ्गानि मे देव वशं प्रयान्ति ।वाचः समुच्चारयतः स्खलन्ति केशा हृषीकेश समुच्छ्वसन्ति ॥ २१॥

bhayena sanno'smi savepathena nāṅgāni me deva vaśaṃ prayānti |vācaḥ samuccārayataḥ skhalanti keśā hṛṣīkeśa samucchvasanti || 21||

कालो भवान्कालकरालकर्मा येनैतदेवं क्षयमक्षयात्मन् ।क्षत्रं समुद्भूतरुषा समस्तं नीतं भुवो भारविरेचनाय ॥ २२॥

kālo bhavānkālakarālakarmā yenaitadevaṃ kṣayamakṣayātman |kṣatraṃ samudbhūtaruṣā samastaṃ nītaṃ bhuvo bhāravirecanāya || 22||

प्रसीद कर्तर्जय लोकनाथ प्रसीद सर्वस्य च पालनाय ।स्थितौ समस्तस्य च कालरूप कृतोद्यमेशान जयाव्ययात्मन् ॥ २३॥

prasīda kartarjaya lokanātha prasīda sarvasya ca pālanāya |sthitau samastasya ca kālarūpa kṛtodyameśāna jayāvyayātman || 23||

न मे दृगेषा तव रूपमेतद्द्रष्टुं समर्था क्षुभितोऽस्मि चान्तः ।पूर्वस्वभावस्थितविग्रहोऽपि संलक्ष्यसेऽत्यन्तमसौम्यरूप ॥ २४॥

na me dṛgeṣā tava rūpametaddraṣṭuṃ samarthā kṣubhito'smi cāntaḥ |pūrvasvabhāvasthitavigraho'pi saṃlakṣyase'tyantamasaumyarūpa || 24||

स्मरामि रूपं तव विश्वरूपं यद्दर्शितं पूर्वमभून्ममैव ।यस्मिन्मया विश्वमशेषमासीद्दृष्टं सयक्षोरगदेवदैत्यम् ॥ २५॥

smarāmi rūpaṃ tava viśvarūpaṃ yaddarśitaṃ pūrvamabhūnmamaiva |yasminmayā viśvamaśeṣamāsīddṛṣṭaṃ sayakṣoragadevadaityam || 25||

सा मे स्मृतिर्दर्शनभाषणादि प्रकुर्वतो नाथ गता प्रणाशम् ।कालोऽहमस्मीत्युदिते त्वया तु समागतेयं पुनरप्यनन्त ॥ २६॥

sā me smṛtirdarśanabhāṣaṇādi prakurvato nātha gatā praṇāśam |kālo'hamasmītyudite tvayā tu samāgateyaṃ punarapyananta || 26||

कर्ता भवान्कारणमप्यशेषं कार्यं च निष्कारण कर्तृरूप ।आदौ स्थितौ संहरणे च देव विश्वस्य विश्वं स्वयमेव च त्वम् ॥ २७॥

kartā bhavānkāraṇamapyaśeṣaṃ kāryaṃ ca niṣkāraṇa kartṛrūpa |ādau sthitau saṃharaṇe ca deva viśvasya viśvaṃ svayameva ca tvam || 27||

ब्रह्मा भवान्विश्वसृगादिकाले विश्वस्य रूपोऽसि तथा विसृष्टौ ।विष्णुः स्थितौ पालनबद्धकक्षो रुद्रो भवान्संहरणे प्रजानाम् ॥ २८॥

brahmā bhavānviśvasṛgādikāle viśvasya rūpo'si tathā visṛṣṭau |viṣṇuḥ sthitau pālanabaddhakakṣo rudro bhavānsaṃharaṇe prajānām || 28||

एभिस्त्रिभिर्नाथ विभूतिभेदैर्यश्चिन्त्यते कारणमात्मनोऽपि ।वेदान्तवेदोदितमस्ति विष्णोः पदं ध्रुवं तत्परमं त्वमेव ॥ २९॥

ebhistribhirnātha vibhūtibhedairyaścintyate kāraṇamātmano'pi |vedāntavedoditamasti viṣṇoḥ padaṃ dhruvaṃ tatparamaṃ tvameva || 29||

यन्निर्गुणं सर्वविकल्पहीनमनन्तमस्थूलमरूपगन्धम् ।परं पदं वेदविदो वदन्ति त्वमेव तच्छब्दरसादिहीनम् ॥ ३०॥

yannirguṇaṃ sarvavikalpahīnamanantamasthūlamarūpagandham |paraṃ padaṃ vedavido vadanti tvameva tacchabdarasādihīnam || 30||

यथा हि मूले विटपी महाद्रुमः प्रतिष्टितस्कन्धवरोग्रशाखः ।तथा समस्तामरमर्त्यतिर्यग्व्योमादिशब्दादिमयं त्वयीदम् ॥ ३१॥

yathā hi mūle viṭapī mahādrumaḥ pratiṣṭitaskandhavarograśākhaḥ |tathā samastāmaramartyatiryagvyomādiśabdādimayaṃ tvayīdam || 31||

मुञ्चामि यावत्परमायुधानि वैरिष्वनन्ताहवदुर्मदेषु ।दृष्ट्वा हि तावत्सहसा पतन्तो नूनं तवैवाच्युत स प्रभावः ॥ ३२॥

muñcāmi yāvatparamāyudhāni vairiṣvanantāhavadurmadeṣu |dṛṣṭvā hi tāvatsahasā patanto nūnaṃ tavaivācyuta sa prabhāvaḥ || 32||

हता हतास्ते भवतो दृशैव मया पुनः केशव शस्त्रपूगैः ।काः कर्णभीष्मप्रमुखान्विजेतुं युष्मत्प्रसादेन विना समर्थः ॥ ३३॥

hatā hatāste bhavato dṛśaiva mayā punaḥ keśava śastrapūgaiḥ |kāḥ karṇabhīṣmapramukhānvijetuṃ yuṣmatprasādena vinā samarthaḥ || 33||

त्रिशूलपाणिर्मम यः पुरस्तान्निषूदयन्वैरिबलं जगाम ।ज्ञातं मया साम्प्रतमेतदीश तव प्रसादस्य हि सा विभूतिः ॥ ३४॥

triśūlapāṇirmama yaḥ purastānniṣūdayanvairibalaṃ jagāma |jñātaṃ mayā sāmpratametadīśa tava prasādasya hi sā vibhūtiḥ || 34||

यमेन्द्रवित्तेशजलेशवह्निसूर्यात्मको यश्च ममास्त्रपूगः ।नाशाय नाभूत्पतितोऽपि काये त्वत्सन्निधानस्य हि सोऽनुभावः ॥ ३५॥

yamendravitteśajaleśavahnisūryātmako yaśca mamāstrapūgaḥ |nāśāya nābhūtpatito'pi kāye tvatsannidhānasya hi so'nubhāvaḥ || 35||

बाल्ये भवान्यानि चकार देव कर्माण्यसह्यानि सुरासुराणाम् ।तैरेव जानीम न यत्परं त्वां दोषः स निर्दोषमनुष्यतायाः ॥ ३६॥

bālye bhavānyāni cakāra deva karmāṇyasahyāni surāsurāṇām |taireva jānīma na yatparaṃ tvāṃ doṣaḥ sa nirdoṣamanuṣyatāyāḥ || 36||

तालोच्छ्रिताग्रं गुरुभारसारमायामविस्तारवदद्य जातः ।पादाग्रविक्षेपविभिन्नभाण्डं चिक्षेप कोऽन्यः शकटं यथा त्वम् ॥ ३७॥

tālocchritāgraṃ gurubhārasāramāyāmavistāravadadya jātaḥ |pādāgravikṣepavibhinnabhāṇḍaṃ cikṣepa ko'nyaḥ śakaṭaṃ yathā tvam || 37||

अन्येन केनाच्युत पूतनायाः प्राणैः समं पीतमसृग्विमिश्रम् ।त्वया यथा स्तन्यमतीव बाल्ये गोष्ठे च भग्नौ यमलार्जुनौ तौ ॥ ३८॥

anyena kenācyuta pūtanāyāḥ prāṇaiḥ samaṃ pītamasṛgvimiśram |tvayā yathā stanyamatīva bālye goṣṭhe ca bhagnau yamalārjunau tau || 38||

विषानलोष्णाम्बुनिपातभीममास्फोट्य को वा भुवि मानुषोऽन्यः ।ननर्त पादाब्जनिपीडितस्य फणं समारुह्य च कालियस्य ॥ ३९॥

viṣānaloṣṇāmbunipātabhīmamāsphoṭya ko vā bhuvi mānuṣo'nyaḥ |nanarta pādābjanipīḍitasya phaṇaṃ samāruhya ca kāliyasya || 39||

सुरेशसन्देशविरोधवत्सु वर्षत्सु मेघेषु गवान्निमित्तम् ।दिनानि सप्तास्ति च कस्य शक्तिर्गोवर्धनं धारयितुं करेण ॥ ४०॥

sureśasandeśavirodhavatsu varṣatsu megheṣu gavānnimittam |dināni saptāsti ca kasya śaktirgovardhanaṃ dhārayituṃ kareṇa || 40||

प्रलम्बचाणूरमुखान्निहत्य कंसासुरं यस्य बिभेति शक्रः ।तमष्टवर्षो निजघान कोऽन्यो निरायोधो नाथ मनुष्यजन्मा ॥ ४१॥

pralambacāṇūramukhānnihatya kaṃsāsuraṃ yasya bibheti śakraḥ |tamaṣṭavarṣo nijaghāna ko'nyo nirāyodho nātha manuṣyajanmā || 41||

बाणार्थमभ्युद्यतमुग्रशूलं निर्जित्य सङ्ख्ये त्रिपुरारिमेकः ।सकार्त्तिकेयज्वरमस्त्रबाहुं करोति को बाणमनच्युतोऽन्यः ॥ ४२॥

bāṇārthamabhyudyatamugraśūlaṃ nirjitya saṅkhye tripurārimekaḥ |sakārttikeyajvaramastrabāhuṃ karoti ko bāṇamanacyuto'nyaḥ || 42||

कः पारिजातं सुरसुन्दरीणां सदोपभोग्यं विजितेन्द्रसैन्यः ।स्वर्गान्महीमुच्छ्रितवीर्यधैर्यः समानयामास यथा प्रभो त्वम् ॥ ४३॥

kaḥ pārijātaṃ surasundarīṇāṃ sadopabhogyaṃ vijitendrasainyaḥ |svargānmahīmucchritavīryadhairyaḥ samānayāmāsa yathā prabho tvam || 43||

हत्वा हयग्रीवमुदारवीर्यं निशुम्भशुम्भौ नरकं च कोऽन्यः ।जग्राह कन्यापुरमात्मनोऽर्थं प्राग्ज्योतिषाख्ये नगरे महात्मन् ॥ ४४॥

hatvā hayagrīvamudāravīryaṃ niśumbhaśumbhau narakaṃ ca ko'nyaḥ |jagrāha kanyāpuramātmano'rthaṃ prāgjyotiṣākhye nagare mahātman || 44||

स्थितौ स्थितस्त्वं परिपासि विश्वं तैस्तैरुपायैरविनीतभीतैः ।मैत्री न येषां विनयाय तांस्तान्सर्वान्भवान्संहरतेऽव्ययात्मन् ॥ ४५॥

sthitau sthitastvaṃ paripāsi viśvaṃ taistairupāyairavinītabhītaiḥ |maitrī na yeṣāṃ vinayāya tāṃstānsarvānbhavānsaṃharate'vyayātman || 45||

हिताय तेषां कपिलादिरूपिणा त्वयानुशस्ता बहवोऽनुजीवाः ।येषां न मैत्री हृदि ते न नेया विश्वोपकारी वध एव तेषाम् ॥ ४६॥

hitāya teṣāṃ kapilādirūpiṇā tvayānuśastā bahavo'nujīvāḥ |yeṣāṃ na maitrī hṛdi te na neyā viśvopakārī vadha eva teṣām || 46||

इत्थं भवान्दुष्टवधेन नूनं विश्वोपकाराय विभो प्रवृत्तः ।स्थितौ स्थितं पालनमेव विष्णुः करोति हन्त्यन्तगतोऽन्तरुद्रः ॥ ४७॥

itthaṃ bhavānduṣṭavadhena nūnaṃ viśvopakārāya vibho pravṛttaḥ |sthitau sthitaṃ pālanameva viṣṇuḥ karoti hantyantagato'ntarudraḥ || 47||

एतानि चान्यानि च दुष्कराणि दृष्टानि कर्माणि तथापि सत्यम् ।मन्यामहे त्वां जगतः प्रसूतिं किं कुर्म माया तव मोहनीयम् ॥ ४८॥

etāni cānyāni ca duṣkarāṇi dṛṣṭāni karmāṇi tathāpi satyam |manyāmahe tvāṃ jagataḥ prasūtiṃ kiṃ kurma māyā tava mohanīyam || 48||

त्वं सर्वमेतत्त्वयि सर्वमेतत्त्वत्तस्तथैतत्तव चैतदीश ।एतत्स्वरूपं तव सर्वभूतं विभूतिभेदैर्बहुभिः स्थितस्य ॥ ४९॥

tvaṃ sarvametattvayi sarvametattvattastathaitattava caitadīśa |etatsvarūpaṃ tava sarvabhūtaṃ vibhūtibhedairbahubhiḥ sthitasya || 49||

प्रसीद कृष्णाच्युत वासुदेव जनार्दनानन्त नृसिंह विष्णो ।मनुष्यसामान्यधिया यदीश दृष्टो मया तत्क्षमस्वादिदेव ॥ ५०॥

prasīda kṛṣṇācyuta vāsudeva janārdanānanta nṛsiṃha viṣṇo |manuṣyasāmānyadhiyā yadīśa dṛṣṭo mayā tatkṣamasvādideva || 50||

न वेद्मि सद्भावमहं तवाद्य सद्भावभूतस्य चराचरस्य ।यो वै भवान्कोऽपि नतोऽस्मि तस्मै मनुष्यरूपाय चतुर्भुजाय ॥ ५१॥

na vedmi sadbhāvamahaṃ tavādya sadbhāvabhūtasya carācarasya |yo vai bhavānko'pi nato'smi tasmai manuṣyarūpāya caturbhujāya || 51||

देवदेव जगन्नाथ सर्वपापहरो भव ।हेतुमात्रस्त्वहं तत्र त्वयैतदुपसंहृतम् ॥ ५२॥

devadeva jagannātha sarvapāpaharo bhava |hetumātrastvahaṃ tatra tvayaitadupasaṃhṛtam || 52||

प्रसीदेश हृषीकेश अक्षौहिण्या दशाष्ट च ।त्वया ग्रस्ता भुवो भूत्यै हेतुभूता हि मद्विधाः ॥ ५३॥

prasīdeśa hṛṣīkeśa akṣauhiṇyā daśāṣṭa ca |tvayā grastā bhuvo bhūtyai hetubhūtā hi madvidhāḥ || 53||

वयमन्ये च गोविन्द नराः क्रीडनकास्तव ।मद्विधैः करणैर्देव करोषि स्थितिपालनम् ॥ ५४॥

vayamanye ca govinda narāḥ krīḍanakāstava |madvidhaiḥ karaṇairdeva karoṣi sthitipālanam || 54||

यदत्र सदसद्वापि किञ्चिदुच्चारितं मया ।भक्तिमानिति तत्सर्वं क्षन्तव्यं मम केशव ॥ ५५॥

yadatra sadasadvāpi kiñciduccāritaṃ mayā |bhaktimāniti tatsarvaṃ kṣantavyaṃ mama keśava || 55||

इति विष्णुधर्मेषु पञ्चत्रिंशोऽध्यायान्तर्गतं अर्जुनप्रोक्तंश्रीकृष्णस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti viṣṇudharmeṣu pañcatriṃśo'dhyāyāntargataṃ arjunaproktaṃśrīkṛṣṇastotraṃ sampūrṇam |