श्रीकृष्णस्तोत्रम् (अर्जुनकृतं २ महाभारतान्तर्गतम् दश वर्षसहस्राणि यत्र सायं गृहो मुनिः) Arjunakritam 2 Shri Krishna Stotram

अर्जुन उवाच ।दश वर्षसहस्राणि यत्र सायं गृहो मुनिःव्यचरस्त्वं पुरा कृष्ण पर्वते गन्धमादने ॥ १०॥

arjuna uvāca |daśa varṣasahasrāṇi yatra sāyaṃ gṛho muniḥvyacarastvaṃ purā kṛṣṇa parvate gandhamādane || 10||

दश वर्षसहस्राणि दश वर्षशतानि च ।पुष्करेष्ववसः कृष्ण त्वमपो भक्षयन्पुरा ॥ ११॥

daśa varṣasahasrāṇi daśa varṣaśatāni ca |puṣkareṣvavasaḥ kṛṣṇa tvamapo bhakṣayanpurā || 11||

ऊर्ध्वबाहुर्विशालायां बदर्यां मधुसूदन ।अतिष्ठ एकपादेन वायुभक्षः शतं समाः ॥ १२॥

ūrdhvabāhurviśālāyāṃ badaryāṃ madhusūdana |atiṣṭha ekapādena vāyubhakṣaḥ śataṃ samāḥ || 12||

अपकृष्टोत्तरासङ्गः कृशो धमनिसन्ततः ।आसीः कृष्ण सरस्वत्यां सत्रे द्वादशवार्षिके ॥ १३॥

apakṛṣṭottarāsaṅgaḥ kṛśo dhamanisantataḥ |āsīḥ kṛṣṇa sarasvatyāṃ satre dvādaśavārṣike || 13||

प्रभासं चाप्यथासाद्य तीर्थं पुण्यजनोचितंतथा कृष्ण महातेजा दिव्यं वर्षसहस्रकंआतिष्ठस्तप एकेन पादेन नियमे स्थितः ॥ १४॥

prabhāsaṃ cāpyathāsādya tīrthaṃ puṇyajanocitaṃtathā kṛṣṇa mahātejā divyaṃ varṣasahasrakaṃātiṣṭhastapa ekena pādena niyame sthitaḥ || 14||

क्षेत्रज्ञः सर्वभूतानामादिरन्तश्च केशव ।निधानं तपसां कृष्ण यज्ञस्त्वं च सनातनः ॥ १५॥

kṣetrajñaḥ sarvabhūtānāmādirantaśca keśava |nidhānaṃ tapasāṃ kṛṣṇa yajñastvaṃ ca sanātanaḥ || 15||

निहत्य नरकं भौममाहृत्य मणिकुण्डले ।प्रथमोत्पादितं कृष्ण मेध्यमश्वमवासृजः ॥ १६॥

nihatya narakaṃ bhaumamāhṛtya maṇikuṇḍale |prathamotpāditaṃ kṛṣṇa medhyamaśvamavāsṛjaḥ || 16||

कृत्वा तत्कर्म लोकानामृषभः सर्वलोकजित् ।अवधीस्त्वं रणे सर्वान्समेतान्दैत्यदानवान् ॥ १७॥

kṛtvā tatkarma lokānāmṛṣabhaḥ sarvalokajit |avadhīstvaṃ raṇe sarvānsametāndaityadānavān || 17||

ततः सर्वेश्वरत्वं च सम्प्रदाय शचीपतेः ।मानुषेषु महाबाहो प्रादुर्भूतोऽसि केशव ॥ १८॥

tataḥ sarveśvaratvaṃ ca sampradāya śacīpateḥ |mānuṣeṣu mahābāho prādurbhūto'si keśava || 18||

स त्वं नारायणो भूत्वा हरिरासीः परन्तप ।ब्रह्मा सोमश्च सूर्यश्च धर्मो धाता यमोऽनलः ॥ १९॥

sa tvaṃ nārāyaṇo bhūtvā harirāsīḥ parantapa |brahmā somaśca sūryaśca dharmo dhātā yamo'nalaḥ || 19||

वायुर्वैश्रवणो रुद्रः कालः खं पृथिवी दिशः ।अजश्चराचरगुरुः स्रष्टा त्वं पुरुषोत्तम ॥ २०॥

vāyurvaiśravaṇo rudraḥ kālaḥ khaṃ pṛthivī diśaḥ |ajaścarācaraguruḥ sraṣṭā tvaṃ puruṣottama || 20||

तुरायणादिभिर्देव क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।अयजो भूरितेजा वै कृष्ण चैत्ररथे वने ॥ २१॥

turāyaṇādibhirdeva kratubhirbhūridakṣiṇaiḥ |ayajo bhūritejā vai kṛṣṇa caitrarathe vane || 21||

शतं शतसहस्राणि सुवर्णस्य जनार्दन ।एकैकस्मिंस्तदा यज्ञे परिपूर्णानि भागशः ॥ २२॥

śataṃ śatasahasrāṇi suvarṇasya janārdana |ekaikasmiṃstadā yajñe paripūrṇāni bhāgaśaḥ || 22||

अदितेरपि पुत्रत्वमेत्य यादवनन्दन ।त्वं विष्णुरिति विख्यात इन्द्रादवरजो भुवि ॥ २३॥

aditerapi putratvametya yādavanandana |tvaṃ viṣṇuriti vikhyāta indrādavarajo bhuvi || 23||

शिशुर्भूत्वा दिवं खं च पृथिवीं च परन्तप ।त्रिभिर्विक्रमणैः कृष्ण क्रान्तवानसि तेजसा ॥ २४॥

śiśurbhūtvā divaṃ khaṃ ca pṛthivīṃ ca parantapa |tribhirvikramaṇaiḥ kṛṣṇa krāntavānasi tejasā || 24||

सम्प्राप्य दिवमाकाशमादित्यसदने स्थितः ।अत्यरोचश्च भूतात्मन्भास्करं स्वेन तेजसा ॥ २५॥

samprāpya divamākāśamādityasadane sthitaḥ |atyarocaśca bhūtātmanbhāskaraṃ svena tejasā || 25||

सादिता मौरवाः पाशा निसुन्दनरकौ हतौ ।कृतः क्षेमः पुनः पन्थाः पुरं प्राग्ज्योतिषं प्रति ॥ २६॥

sāditā mauravāḥ pāśā nisundanarakau hatau |kṛtaḥ kṣemaḥ punaḥ panthāḥ puraṃ prāgjyotiṣaṃ prati || 26||

जारूथ्यामाहुतिः क्राथः शिशुपालो जनैः सह ।भीमसेनश्च शैब्यश्च शतधन्वा च निर्जितः ॥ २७॥

jārūthyāmāhutiḥ krāthaḥ śiśupālo janaiḥ saha |bhīmasenaśca śaibyaśca śatadhanvā ca nirjitaḥ || 27||

तथा पर्जन्यघोषेण रथेनादित्यवर्चसा ।अवाक्षीर्महिषीं भोज्यां रणे निर्जित्य रुक्मिणम् ॥ २८॥

tathā parjanyaghoṣeṇa rathenādityavarcasā |avākṣīrmahiṣīṃ bhojyāṃ raṇe nirjitya rukmiṇam || 28||

इन्द्रद्युम्नो हतः कोपाद्यवनश्च कशेरुमान् ।हतः सौभपतिः शाल्वस्त्वया सौभं च पातितम् ॥ २९॥

indradyumno hataḥ kopādyavanaśca kaśerumān |hataḥ saubhapatiḥ śālvastvayā saubhaṃ ca pātitam || 29||

इरावत्यां तथा भोजः कार्तवीर्यसमो युधि ।गोपतिस्तालकेतुश्च त्वया विनिहतावुभौ ॥ ३०॥

irāvatyāṃ tathā bhojaḥ kārtavīryasamo yudhi |gopatistālaketuśca tvayā vinihatāvubhau || 30||

तां च भोगवतीं पुण्यामृषिकान्तां जनार्दन ।द्वारकामात्मसात्कृत्वा समुद्रं गमयिष्यसि ॥ ३१॥

tāṃ ca bhogavatīṃ puṇyāmṛṣikāntāṃ janārdana |dvārakāmātmasātkṛtvā samudraṃ gamayiṣyasi || 31||

न क्रोधो न च मात्सर्यं नानृतं मधुसूदन ।त्वयि तिष्ठति दाशार्ह न नृशंस्यं कुतोऽनृजु ॥ ३२॥

na krodho na ca mātsaryaṃ nānṛtaṃ madhusūdana |tvayi tiṣṭhati dāśārha na nṛśaṃsyaṃ kuto'nṛju || 32||

आसीनं चित्तमध्ये त्वां दीप्यमानं स्वतेजसा ।आगम्य ऋषयः सर्वेऽयाचन्ताभयमच्युत ॥ ३३॥

āsīnaṃ cittamadhye tvāṃ dīpyamānaṃ svatejasā |āgamya ṛṣayaḥ sarve'yācantābhayamacyuta || 33||

युगान्ते सर्वभूतानि सङ्क्षिप्य मधुसूदन ।आत्मन्येवात्मसात्कृत्वा जगदास्से परन्तप ॥ ३४॥

yugānte sarvabhūtāni saṅkṣipya madhusūdana |ātmanyevātmasātkṛtvā jagadāsse parantapa || 34||

नैवं पूर्वे नापरे वा करिष्यन्ति कृतानि ते ।कर्माणि यानि देव त्वं बाल एव महाद्युते ॥ ३५॥

naivaṃ pūrve nāpare vā kariṣyanti kṛtāni te |karmāṇi yāni deva tvaṃ bāla eva mahādyute || 35||

कृतवान्पुण्डरीकाक्ष बलदेवसहायवान् ।वैराजभवने चापि ब्रह्मणा न्यवसः सह ॥ ३६॥

kṛtavānpuṇḍarīkākṣa baladevasahāyavān |vairājabhavane cāpi brahmaṇā nyavasaḥ saha || 36||

इति महाभारते आरण्यपर्वणि १३ अध्यायान्तर्गतंअर्जुनकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।महाभारत । आरण्यकपर्व । अध्याय १३/१०३६॥महाभारत । आरण्यकपर्व । अध्याय १३/१०-३६॥

iti mahābhārate āraṇyaparvaṇi 13 adhyāyāntargataṃarjunakṛtaṃ śrīkṛṣṇastotraṃ sampūrṇam |mahābhārata | āraṇyakaparva | adhyāya 13/1036||mahābhārata | āraṇyakaparva | adhyāya 13/10-36||