हनुमद्वन्दनम् Shrihanumadvandanam

अञ्जनानन्दनं वीरं जानकीशोकनाशनम् ।कपीशमक्षहन्तारं वन्दे लङ्काभयङ्करम् ॥ १॥

añjanānandanaṃ vīraṃ jānakīśokanāśanam |kapīśamakṣahantāraṃ vande laṅkābhayaṅkaram || 1||

अञ्जनीगर्भसम्भूत कपीन्द्रसचिवोत्तम ।रामप्रिय नमस्तुभ्यं हनूमन् रक्ष सर्वदा ॥ २॥

añjanīgarbhasambhūta kapīndrasacivottama |rāmapriya namastubhyaṃ hanūman rakṣa sarvadā || 2||

अतुलितबलधामं स्वर्णशैलाभदेहंदनुजवनकृशानुं ज्ञानिनामग्रगण्यम् ।सकलगुणनिधानं वानराणामधीशंरघुपतिप्रियभक्तं वातजातं नमामि ॥ ३॥

atulitabaladhāmaṃ svarṇaśailābhadehaṃdanujavanakṛśānuṃ jñānināmagragaṇyam |sakalaguṇanidhānaṃ vānarāṇāmadhīśaṃraghupatipriyabhaktaṃ vātajātaṃ namāmi || 3||

अपराजित पिङ्गाक्ष नमस्ते राजपूजित ।दीने मयि दयां कृत्वा मम दुःखं विनाशय ॥ ४॥

aparājita piṅgākṣa namaste rājapūjita |dīne mayi dayāṃ kṛtvā mama duḥkhaṃ vināśaya || 4||

अशेषलङ्कापतिसैन्यहन्ता श्रीरामसेवाचरणैककर्ता ।अनेकदुःखाहतलोकगोप्ता त्वसौ हनूमान्मम सौख्यकर्ता ॥ ५॥

aśeṣalaṅkāpatisainyahantā śrīrāmasevācaraṇaikakartā |anekaduḥkhāhatalokagoptā tvasau hanūmānmama saukhyakartā || 5||

आञ्जनेयं पाटलास्यं स्वर्णाद्रिसमविग्रहम् ।पारिजातद्रुमूलस्थं वन्दे साधकनन्दनम् ॥ ६॥

āñjaneyaṃ pāṭalāsyaṃ svarṇādrisamavigraham |pārijātadrumūlasthaṃ vande sādhakanandanam || 6||

आञ्जनेयमतिपाटलाननं काञ्चनाद्रिकमनीयविग्रहम् ।पारिजाततरुमूलवासिनं भावयामि पवमाननन्दनम् ॥ ७॥

āñjaneyamatipāṭalānanaṃ kāñcanādrikamanīyavigraham |pārijātatarumūlavāsinaṃ bhāvayāmi pavamānanandanam || 7||

आधिव्याधिमहामारिग्रहपीडापहारिणे ।प्राणापहर्त्रे दैत्यानां रामप्राणात्मने नमः ॥ ८॥

ādhivyādhimahāmārigrahapīḍāpahāriṇe |prāṇāpahartre daityānāṃ rāmaprāṇātmane namaḥ || 8||

आपन्नाखिललोकार्तिहारिणे श्रीहनूमते ।अकस्मादागतोत्पातनाशनाय नमोऽस्तु ते ॥ ९॥

āpannākhilalokārtihāriṇe śrīhanūmate |akasmādāgatotpātanāśanāya namo'stu te || 9||

उद्यत्कोट्यर्कसङ्काशं जगत्प्रक्षोभहारकम् ।श्रीरामाङ्घ्रिध्याननिष्ठं सुग्रीवप्रमुखार्चितम् ।वित्रासयन्तं नादेन राक्षसान् मारुतिं भजे ॥ १०॥

udyatkoṭyarkasaṅkāśaṃ jagatprakṣobhahārakam |śrīrāmāṅghridhyānaniṣṭhaṃ sugrīvapramukhārcitam |vitrāsayantaṃ nādena rākṣasān mārutiṃ bhaje || 10||

उद्यदादित्यसङ्काशमुदारभुजविक्रमम् ।कन्दर्पकोटिलावण्यं सर्वविद्याविशारदम् ॥ ११॥

udyadādityasaṅkāśamudārabhujavikramam |kandarpakoṭilāvaṇyaṃ sarvavidyāviśāradam || 11||

श्रीरामहृदयानन्दं भक्तकल्पमहीरुहम् ।अभयं वरदं दोर्भ्यां कलये मारुतात्मजम् ॥ १२॥

śrīrāmahṛdayānandaṃ bhaktakalpamahīruham |abhayaṃ varadaṃ dorbhyāṃ kalaye mārutātmajam || 12||

उद्यन्मार्तण्डकोटिप्रकटरुचियुतं चारुवीरासनस्थंमौञ्जीयज्ञोपवीतारुणरुचिरशिखाशोभनं कुण्डलाङ्कम् ।भक्तानामिष्टदं तं प्रणतमुनिजनं मेघनादप्रमोदंवन्दे देवं विधेयं प्लवगकुलपतिं गोष्पदीभूतवार्धिम् ॥ १३॥

udyanmārtaṇḍakoṭiprakaṭaruciyutaṃ cāruvīrāsanasthaṃmauñjīyajñopavītāruṇaruciraśikhāśobhanaṃ kuṇḍalāṅkam |bhaktānāmiṣṭadaṃ taṃ praṇatamunijanaṃ meghanādapramodaṃvande devaṃ vidheyaṃ plavagakulapatiṃ goṣpadībhūtavārdhim || 13||

उल्लङ्घ्य सिन्धोः सलिलं सलीलं यः शोकवह्निं जनकात्मजायाः ।आदाय तेनैव ददाह लङ्कां नमामि तं प्राञ्जलिराञ्जनेयम् ॥ १४॥

ullaṅghya sindhoḥ salilaṃ salīlaṃ yaḥ śokavahniṃ janakātmajāyāḥ |ādāya tenaiva dadāha laṅkāṃ namāmi taṃ prāñjalirāñjaneyam || 14||

कदापि शुभ्रैर्वरचामरैः प्रभुं गायन् गुणान् वीजयति स्थितोऽग्रतः ।कदाप्युपश्लोकयति स्वनिर्मितैः स्तवैः शुभैः श्रीहनुमान् कृताञ्जलिः॥१५॥

kadāpi śubhrairvaracāmaraiḥ prabhuṃ gāyan guṇān vījayati sthito'grataḥ |kadāpyupaślokayati svanirmitaiḥ stavaiḥ śubhaiḥ śrīhanumān kṛtāñjaliḥ||15||

करात्तशैलशस्त्राय द्रुमशस्त्राय ते नमः ।बालैकब्रह्मचर्याय रुद्रमूर्तिधराय च ॥ १६॥

karāttaśailaśastrāya drumaśastrāya te namaḥ |bālaikabrahmacaryāya rudramūrtidharāya ca || 16||

कारागृहे प्रयाणे च सङ्ग्रामे देशविप्लवे ।स्मरन्ति त्वां हनूमन्तं तेषां नास्ति विपत्तदा ॥ १७॥

kārāgṛhe prayāṇe ca saṅgrāme deśaviplave |smaranti tvāṃ hanūmantaṃ teṣāṃ nāsti vipattadā || 17||

कृतक्रोधे यस्मिन्नमरनगरी मङ्गलरवानवातङ्का लङ्का समजनि वनं वृश्चति सति ।सदा सीताकान्तप्रणतिमतिविख्यातमहिमाहनूमानव्यान्नः कपिकुलशिरोमण्डनमणिः ॥ १८॥

kṛtakrodhe yasminnamaranagarī maṅgalaravānavātaṅkā laṅkā samajani vanaṃ vṛścati sati |sadā sītākāntapraṇatimativikhyātamahimāhanūmānavyānnaḥ kapikulaśiromaṇḍanamaṇiḥ || 18||

गोष्पदीकृतवाराशिं मशकीकृतराक्षसम् ।रामायणमहामालारत्नं वन्देऽनिलात्मजम् । १९जानुस्थवामबाहुं च ज्ञानमुद्रापरं हरिम् ।अध्यात्मचित्तमासीनं कदलीवनमध्यगम् ।बालार्ककोटिप्रतिमं वन्दे ज्ञानप्रदं हरिम् ॥ २०॥

goṣpadīkṛtavārāśiṃ maśakīkṛtarākṣasam |rāmāyaṇamahāmālāratnaṃ vande'nilātmajam | 19jānusthavāmabāhuṃ ca jñānamudrāparaṃ harim |adhyātmacittamāsīnaṃ kadalīvanamadhyagam |bālārkakoṭipratimaṃ vande jñānapradaṃ harim || 20||

ज्वलत्काञ्चनवर्णाय दीर्घलाङ्गूलधारिणे ।सौमित्रिजयदात्रे च रामदूताय ते नमः ॥ २१॥

jvalatkāñcanavarṇāya dīrghalāṅgūladhāriṇe |saumitrijayadātre ca rāmadūtāya te namaḥ || 21||

तप्तचामीकरनिभं भीघ्नं संविहिताञ्जलिम् ।चलत्कुण्डलदीप्तास्यं पद्माक्षं मारुतिं भजे ॥ २२॥

taptacāmīkaranibhaṃ bhīghnaṃ saṃvihitāñjalim |calatkuṇḍaladīptāsyaṃ padmākṣaṃ mārutiṃ bhaje || 22||

द्विभुजं स्वर्णवर्णाभं रामसेवापरायणम् ।मौञ्जीकौपीनसहितं तं वन्दे रामसेवकम् ॥ २३॥

dvibhujaṃ svarṇavarṇābhaṃ rāmasevāparāyaṇam |mauñjīkaupīnasahitaṃ taṃ vande rāmasevakam || 23||

दहनतप्तसुवर्णसमप्रभं भयहरं हृदये विहिताञ्जलिम् ।श्रवणकुण्डलशोभिमुखाम्बुजं नमत वानरराजमिहाद्भुतम् ॥ २४॥

dahanataptasuvarṇasamaprabhaṃ bhayaharaṃ hṛdaye vihitāñjalim |śravaṇakuṇḍalaśobhimukhāmbujaṃ namata vānararājamihādbhutam || 24||

नखायुधाय भीमाय दन्तायुधधराय च ।विहङ्गाय च शर्वाय वज्रदेहाय ते नमः ॥ २५॥

nakhāyudhāya bhīmāya dantāyudhadharāya ca |vihaṅgāya ca śarvāya vajradehāya te namaḥ || 25||

नादबिन्दुकलातीतं उत्पत्तिस्थितिवर्जितम् ।साक्षादीश्वरसद्रूपं हनूमन्तं भजाम्यहम् ॥ २६॥

nādabindukalātītaṃ utpattisthitivarjitam |sākṣādīśvarasadrūpaṃ hanūmantaṃ bhajāmyaham || 26||

पञ्चास्यमच्युतमनेकविचित्रवर्णवक्त्रं शशाङ्कशेखरं कपिराजवर्यम् ।पीताम्बरादिमुकुटैरुपशोभिताङ्गं पिङ्गाक्षमाद्यमनिशं मनसा स्मरामि ॥ २७॥

pañcāsyamacyutamanekavicitravarṇavaktraṃ śaśāṅkaśekharaṃ kapirājavaryam |pītāmbarādimukuṭairupaśobhitāṅgaṃ piṅgākṣamādyamaniśaṃ manasā smarāmi || 27||

पद्मरागमणिकुण्डलत्विषा पाटलीकृतकपोलमण्डलम् ।दिव्यहेमकदलीवनान्तरे भावयामि पवमाननन्दनम् ॥ २८॥

padmarāgamaṇikuṇḍalatviṣā pāṭalīkṛtakapolamaṇḍalam |divyahemakadalīvanāntare bhāvayāmi pavamānanandanam || 28||

प्रतप्तस्वर्णवर्णाभं संरक्तारुणलोचनम् ।सुग्रीवादियुतं वन्दे पीताम्बरसमावृतम् ।गोष्पदीकृतवारीशं (राशिं) पुच्छमस्तकमीश्वरम्ज्ञानमुद्रां च बिभ्राणं सर्वालङ्कारभूषितम् ॥ २९॥

prataptasvarṇavarṇābhaṃ saṃraktāruṇalocanam |sugrīvādiyutaṃ vande pītāmbarasamāvṛtam |goṣpadīkṛtavārīśaṃ (rāśiṃ) pucchamastakamīśvaramjñānamudrāṃ ca bibhrāṇaṃ sarvālaṅkārabhūṣitam || 29||

बुद्धिर्बलं यशो धैर्यं निर्भयत्वमरोगता ।अजाड्यं वाक्पटुत्वं च हनूमत्स्मरणाद्भवेत् ॥ ३०॥

buddhirbalaṃ yaśo dhairyaṃ nirbhayatvamarogatā |ajāḍyaṃ vākpaṭutvaṃ ca hanūmatsmaraṇādbhavet || 30||

भान्विन्दूचरणारविन्दयुगलं कौपीनमौञ्जीधरंकाञ्चिश्रेणिधरं दुकूलवसनं यज्ञोपवीताजिनम् ।हस्ताभ्यां धृतपुस्तकं च विलसद्धारावलिं कुण्डलंखेचालं विशिखं प्रसन्नवदनं श्रीवायुपुत्रं भजे ॥ ३१॥

bhānvindūcaraṇāravindayugalaṃ kaupīnamauñjīdharaṃkāñciśreṇidharaṃ dukūlavasanaṃ yajñopavītājinam |hastābhyāṃ dhṛtapustakaṃ ca vilasaddhārāvaliṃ kuṇḍalaṃkhecālaṃ viśikhaṃ prasannavadanaṃ śrīvāyuputraṃ bhaje || 31||

मनोजवं मारुततुल्यवेगं जितेन्द्रियं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ।वातात्मजं वानरयूथमुख्यं श्रीरामदूतं शिरसा नमामि ॥ ३२॥

manojavaṃ mārutatulyavegaṃ jitendriyaṃ buddhimatāṃ variṣṭham |vātātmajaṃ vānarayūthamukhyaṃ śrīrāmadūtaṃ śirasā namāmi || 32||

मरुत्सुतं रामपदारविन्दवन्दारुवृन्दारकमाशु वन्दे ।धीशक्तिभक्तिद्युतिसिद्धयो यं कान्तं स्वकान्ता इव कामयन्ते ॥ ३३॥

marutsutaṃ rāmapadāravindavandāruvṛndārakamāśu vande |dhīśaktibhaktidyutisiddhayo yaṃ kāntaṃ svakāntā iva kāmayante || 33||

मर्कटेश महोत्साह सर्वशत्रुहरोत्तम ।शत्रुं संहर मां रक्ष श्रीमन्नापद उद्धर ॥ ३४॥

markaṭeśa mahotsāha sarvaśatruharottama |śatruṃ saṃhara māṃ rakṣa śrīmannāpada uddhara || 34||

मर्कटेश महोत्साह सर्वातङ्कनिवारक ।अरीन्संहर मां रक्ष सुखं दापय मे प्रभो ॥ ३५॥

markaṭeśa mahotsāha sarvātaṅkanivāraka |arīnsaṃhara māṃ rakṣa sukhaṃ dāpaya me prabho || 35||

महाशैलं समुत्पाट्य धावन्तं रावणं प्रति ।तिष्ठ तिष्ठ रणे दुष्ट घोररावं समुच्चरन् ॥ ३६॥

mahāśailaṃ samutpāṭya dhāvantaṃ rāvaṇaṃ prati |tiṣṭha tiṣṭha raṇe duṣṭa ghorarāvaṃ samuccaran || 36||

लाक्षारसारुणं वन्दे कालान्तकयमोपमम् ।ज्वलदग्निलसन्नेत्रं सूर्यकोटिसमप्रभम् ।अङ्गदाद्यैर्महावीरैर्वेष्टितं रुद्ररूपिणम् ॥ ३७॥

lākṣārasāruṇaṃ vande kālāntakayamopamam |jvaladagnilasannetraṃ sūryakoṭisamaprabham |aṅgadādyairmahāvīrairveṣṭitaṃ rudrarūpiṇam || 37||

मारुतिं वीरवज्राङ्गं भक्तरक्षणदीक्षितम् ।हनूमन्तं सदा वन्दे राममन्त्रप्रचारकम् ॥ ३८॥

mārutiṃ vīravajrāṅgaṃ bhaktarakṣaṇadīkṣitam |hanūmantaṃ sadā vande rāmamantrapracārakam || 38||

यत्र यत्र रघुनाथकीर्तनं तत्र तत्र कृतमस्तकाञ्जलिम् ।बाष्पवारिपरिपूर्णलोचनं मारुतिं नमत राक्षसान्तकम् ॥ ३९॥

yatra yatra raghunāthakīrtanaṃ tatra tatra kṛtamastakāñjalim |bāṣpavāriparipūrṇalocanaṃ mārutiṃ namata rākṣasāntakam || 39||

यो वारांनिधिमल्पपल्वलमिवोल्लङ्घ्य प्रतापान्वितोवैदेहीघनशोकवह्निहरणो वैकुण्ठभक्तप्रियः ।अक्षाद्यर्जितराक्षसेश्वरमहादर्पापहारी रणेसोऽयं वानरपुङ्गवोऽवतु सदा चास्मान् समीरात्मजः ॥ ४०॥

yo vārāṃnidhimalpapalvalamivollaṅghya pratāpānvitovaidehīghanaśokavahniharaṇo vaikuṇṭhabhaktapriyaḥ |akṣādyarjitarākṣaseśvaramahādarpāpahārī raṇeso'yaṃ vānarapuṅgavo'vatu sadā cāsmān samīrātmajaḥ || 40||

राजद्वारि बिलद्वारि प्रवेशे भूतसङ्कुले ।गजसिम्हमहाव्याघ्रचौरभीषणकानने । ४१शरणाय शरण्याय वातात्मज नमोऽस्तु ते ।नमः प्लवगसैन्यानां प्राणभूतात्मने नमः ॥ ४२॥

rājadvāri biladvāri praveśe bhūtasaṅkule |gajasimhamahāvyāghracaurabhīṣaṇakānane | 41śaraṇāya śaraṇyāya vātātmaja namo'stu te |namaḥ plavagasainyānāṃ prāṇabhūtātmane namaḥ || 42||

रामेष्टं करुणापूर्णं हनूमन्तं भयापहम् ।शत्रुनाशकरं भीमं सर्वाभीष्टफलप्रदम् ॥ ४३॥

rāmeṣṭaṃ karuṇāpūrṇaṃ hanūmantaṃ bhayāpaham |śatrunāśakaraṃ bhīmaṃ sarvābhīṣṭaphalapradam || 43||

प्रदोषे त्वां प्रभाते वा ये स्मरन्त्यञ्जनासुतम् ।अर्थसिद्धिं यशःपूर्तिं प्राप्नुवन्ति न संशयः ॥ ४४॥

pradoṣe tvāṃ prabhāte vā ye smarantyañjanāsutam |arthasiddhiṃ yaśaḥpūrtiṃ prāpnuvanti na saṃśayaḥ || 44||

लाक्षारसारुणं वन्दे कालान्तकयमोपमम् ।ज्वलदग्निलसन्नेत्रं सूर्यकोटिसमप्रभम् ।अङ्गदाद्यैर्महावीरैर्वेष्टितं रुद्ररूपिणम् ॥ ४५॥

lākṣārasāruṇaṃ vande kālāntakayamopamam |jvaladagnilasannetraṃ sūryakoṭisamaprabham |aṅgadādyairmahāvīrairveṣṭitaṃ rudrarūpiṇam || 45||

वज्रदेहाय कालाग्निरुद्रायामिततेजसे ।ब्रह्मास्त्रस्तम्भनायास्मै नमः श्रीरुद्रमूर्तये ॥ ४६॥

vajradehāya kālāgnirudrāyāmitatejase |brahmāstrastambhanāyāsmai namaḥ śrīrudramūrtaye || 46||

वज्राङ्गं पिङ्गकेशाढ्यं स्वर्णकुण्डलमण्डितम् ।नियुद्धमुपसङ्क्रम्य पारावारपराक्रमम् ॥ ४७॥

vajrāṅgaṃ piṅgakeśāḍhyaṃ svarṇakuṇḍalamaṇḍitam |niyuddhamupasaṅkramya pārāvāraparākramam || 47||

वामहस्तगदायुक्तं पाशहस्तकमण्डलुम् ।उद्यद्दक्षिणदोर्दण्डं हनूमन्तं विचिन्तये ॥ ४८॥

vāmahastagadāyuktaṃ pāśahastakamaṇḍalum |udyaddakṣiṇadordaṇḍaṃ hanūmantaṃ vicintaye || 48||

वज्राङ्गं पद्मनेत्रं कनकमयलसत्कुण्डलाक्रान्तगण्डंदम्भोलिस्तम्भसारप्रहरणसुवशीभूतरक्षोऽधिनाथम् ।उद्यल्लाङ्गूलसप्ताचलविचलकरं भीममूर्तिं कपीन्द्रंवन्दे तं रामचन्द्रप्रमुखदृढतरं सत्प्रसारं प्रसन्नम् ॥ ४९॥

vajrāṅgaṃ padmanetraṃ kanakamayalasatkuṇḍalākrāntagaṇḍaṃdambholistambhasārapraharaṇasuvaśībhūtarakṣo'dhinātham |udyallāṅgūlasaptācalavicalakaraṃ bhīmamūrtiṃ kapīndraṃvande taṃ rāmacandrapramukhadṛḍhataraṃ satprasāraṃ prasannam || 49||

वन्दे बालदिवाकरद्युतिनिभं देवारिदर्पापहंदेवेन्द्रप्रमुखैःप्रशस्तयशसं देदीप्यमानं रुचा ।सुग्रीवादिसमस्तवानरयुतं सुव्यक्ततत्त्वप्रियंसंरक्तारुणलोचनं पवनजं पीताम्बरालङ्कृतम् ॥ ५०॥

vande bāladivākaradyutinibhaṃ devāridarpāpahaṃdevendrapramukhaiḥpraśastayaśasaṃ dedīpyamānaṃ rucā |sugrīvādisamastavānarayutaṃ suvyaktatattvapriyaṃsaṃraktāruṇalocanaṃ pavanajaṃ pītāmbarālaṅkṛtam || 50||

वन्दे रणे हनुमन्तं कपिकोटिसमन्वितम् ।धावन्तं रावणं जेतुं दृष्ट्वा सत्वरमुत्थितम् ॥ ५१॥

vande raṇe hanumantaṃ kapikoṭisamanvitam |dhāvantaṃ rāvaṇaṃ jetuṃ dṛṣṭvā satvaramutthitam || 51||

लक्ष्मणं च महावीरं पतितं रणभूतले ।गुरुं च क्रोधमुत्पाद्य गृहीत्वा गुरुपर्वतम् ॥ ५२॥

lakṣmaṇaṃ ca mahāvīraṃ patitaṃ raṇabhūtale |guruṃ ca krodhamutpādya gṛhītvā guruparvatam || 52||

हाहाकारैः सदर्पैश्च कम्पयन्तं जगत्त्रयम् ।ब्रह्माण्डं स समावाप्य कृत्वा भीमकलेवरम् ॥ ५३॥

hāhākāraiḥ sadarpaiśca kampayantaṃ jagattrayam |brahmāṇḍaṃ sa samāvāpya kṛtvā bhīmakalevaram || 53||

वन्दे वानरसिम्हखगराट् क्रोडाश्ववक्त्रान्वितंदिव्यालङ्करणं त्रिपञ्चनयनं देदीप्यमानं रुचा ।हस्ताब्जैरसिखेटपुस्तकसुधाकुम्भाङ्कुशाद्रीन् हलंखट्वाङ्गं फणिभूरुहं दशभुजं सर्वारिवीरापहम् ॥ ५४॥

vande vānarasimhakhagarāṭ kroḍāśvavaktrānvitaṃdivyālaṅkaraṇaṃ tripañcanayanaṃ dedīpyamānaṃ rucā |hastābjairasikheṭapustakasudhākumbhāṅkuśādrīn halaṃkhaṭvāṅgaṃ phaṇibhūruhaṃ daśabhujaṃ sarvārivīrāpaham || 54||

वामहस्ते महावृक्षं दशास्यकरखण्डनम् ।उद्यद्दक्षिणदोर्दण्डं हनूमन्तं विचिन्तये ॥ ५५॥

vāmahaste mahāvṛkṣaṃ daśāsyakarakhaṇḍanam |udyaddakṣiṇadordaṇḍaṃ hanūmantaṃ vicintaye || 55||

वामे करे वैरिभिदं वहन्तं शैलं परे शृङ्खलहारटङ्कम् ।दधानमच्छच्छवियज्ञसूत्रं भजे ज्वलत्कुण्डलमाञ्जनेयम् ॥ ५६॥

vāme kare vairibhidaṃ vahantaṃ śailaṃ pare śṛṅkhalahāraṭaṅkam |dadhānamacchacchaviyajñasūtraṃ bhaje jvalatkuṇḍalamāñjaneyam || 56||

वामे जानुनि वामबाहुमपरं तं ज्ञानमुद्रायुतंहृद्देशे कलयन् वृतो मुनिगणैरध्यात्मदत्तेक्षणः ।आसीनः कदलीवने मणिमये बालार्ककोटिप्रभोध्यायन् ब्रह्म परं करोतु मनसः सिद्धिं हनूमान्मम ॥ ५७॥

vāme jānuni vāmabāhumaparaṃ taṃ jñānamudrāyutaṃhṛddeśe kalayan vṛto munigaṇairadhyātmadattekṣaṇaḥ |āsīnaḥ kadalīvane maṇimaye bālārkakoṭiprabhodhyāyan brahma paraṃ karotu manasaḥ siddhiṃ hanūmānmama || 57||

वामे शैलं वैरिभिदं विशुद्धं टङ्कमन्यतः ।दधानं स्वर्णवर्णं च वन्दे कुण्डलिनं हरिम् ॥ ५८॥

vāme śailaṃ vairibhidaṃ viśuddhaṃ ṭaṅkamanyataḥ |dadhānaṃ svarṇavarṇaṃ ca vande kuṇḍalinaṃ harim || 58||

सदा रामरामेति नामामृतं तं सदा राममानन्दनिष्यन्दकन्दम् ।पिबन्तं नमन्तं सुदन्तं हसन्तं हनूमन्तमन्तर्भजे तं नितान्तम् ॥ ५९॥

sadā rāmarāmeti nāmāmṛtaṃ taṃ sadā rāmamānandaniṣyandakandam |pibantaṃ namantaṃ sudantaṃ hasantaṃ hanūmantamantarbhaje taṃ nitāntam || 59||

सपीतकौपीनमुदञ्चिताङ्गुलिम् समुज्ज्वलन्मौञ्ज्यजिनोपवीतिनम् ।सकुण्डलं लम्बशिखासमावृतं तमाञ्जनेयं शरणं प्रपद्ये ॥ ६०॥

sapītakaupīnamudañcitāṅgulim samujjvalanmauñjyajinopavītinam |sakuṇḍalaṃ lambaśikhāsamāvṛtaṃ tamāñjaneyaṃ śaraṇaṃ prapadye || 60||

सर्वारिष्टनिवारकं शुभकरं पिङ्गाक्षमक्षापहंसीतान्वेषणतत्परं कपिवरं कोटीन्दुसूर्यप्रभम् ।लङ्काद्वीपभयङ्करं सकलदं सुग्रीवसम्मानितंदेवेन्द्रादिसमस्तदेवविनुतं काकुत्स्थदूतं भजे ॥ ६१॥

sarvāriṣṭanivārakaṃ śubhakaraṃ piṅgākṣamakṣāpahaṃsītānveṣaṇatatparaṃ kapivaraṃ koṭīndusūryaprabham |laṅkādvīpabhayaṅkaraṃ sakaladaṃ sugrīvasammānitaṃdevendrādisamastadevavinutaṃ kākutsthadūtaṃ bhaje || 61||

संसारसागरावर्तकर्तव्यभ्रान्तचेतसाम् ।शरणागतमर्त्यानां शरण्याय नमोऽस्तु ते ॥ ६२॥

saṃsārasāgarāvartakartavyabhrāntacetasām |śaraṇāgatamartyānāṃ śaraṇyāya namo'stu te || 62||

सीतारामपदाम्बुजे मधुपवद्यन्मानसं लीयतेसीतारामगुणावली निशि दिवा यज्जिह्वया पीयते ।सीतारामविचित्ररूपमनिशं यच्चक्षुषोर्भूषणंसीतारामसुनामधामनिरतं तं सद्गुरुं तं भजे ॥ ६३॥

sītārāmapadāmbuje madhupavadyanmānasaṃ līyatesītārāmaguṇāvalī niśi divā yajjihvayā pīyate |sītārāmavicitrarūpamaniśaṃ yaccakṣuṣorbhūṣaṇaṃsītārāmasunāmadhāmanirataṃ taṃ sadguruṃ taṃ bhaje || 63||

सीतावियुक्तश्रीरामशोकदुःखभयापह ।तापत्रितयसंहारिन्नाञ्जनेय नमोऽस्तु ते ॥ ६४॥

sītāviyuktaśrīrāmaśokaduḥkhabhayāpaha |tāpatritayasaṃhārinnāñjaneya namo'stu te || 64||

सीताशीर्वादसम्पन्न समस्तावयवाक्षत ।लोललाङ्गूलपातेन ममारातीन्निवारय ॥ ६५॥

sītāśīrvādasampanna samastāvayavākṣata |lolalāṅgūlapātena mamārātīnnivāraya || 65||

स्फटिकाभं स्वर्णकान्तिं द्विभुजं च कृताञ्जलिम् ।कुण्डलद्वयसंशोभिमुखाम्बुजमहं भजे ॥ ६६॥

sphaṭikābhaṃ svarṇakāntiṃ dvibhujaṃ ca kṛtāñjalim |kuṇḍaladvayasaṃśobhimukhāmbujamahaṃ bhaje || 66||

स्वानन्दहेतोर्भजतां जनानां मग्नः सदा रामकथासुधायाम् ।असाविदानीं च निषेवमाणो रामं पतिं किम्पुरुषे किलास्ते ॥ ६७॥

svānandahetorbhajatāṃ janānāṃ magnaḥ sadā rāmakathāsudhāyām |asāvidānīṃ ca niṣevamāṇo rāmaṃ patiṃ kimpuruṣe kilāste || 67||

हनुमन्तं महावीरं वायुतुल्यपराक्रमम् ।ममाभीष्टार्थसिद्ध्यर्थं प्रणमामि मुहुर्मुहुः ॥ ६८॥

hanumantaṃ mahāvīraṃ vāyutulyaparākramam |mamābhīṣṭārthasiddhyarthaṃ praṇamāmi muhurmuhuḥ || 68||

हनूमान् रामपादाब्जसङ्गी वर्णिवरः शुचिः ।सञ्जीवनोपहर्ता मे दीर्घमायुर्ददात्विह ॥ ६९॥

hanūmān rāmapādābjasaṅgī varṇivaraḥ śuciḥ |sañjīvanopahartā me dīrghamāyurdadātviha || 69||