वल्लभाष्टकम् १ Shrivallabhashtakam 1

श्रीमद्वृन्दावनेन्दुप्रकटितरसिकानन्दसन्दोहरूपस्फूर्जद्रासादिलीलाऽमृतजलधिभराक्रान्तसर्वोऽपि शश्वत् ।तस्यैषात्मानुभावप्रकटनहृदयस्याज्ञया प्रादुरासीद्भूमौ यः सन्मनुष्याकृतिरतिकरुणस्तं प्रपद्ये हुताशम् ॥ १॥

śrīmadvṛndāvanenduprakaṭitarasikānandasandoharūpasphūrjadrāsādilīlā'mṛtajaladhibharākrāntasarvo'pi śaśvat |tasyaiṣātmānubhāvaprakaṭanahṛdayasyājñayā prādurāsīdbhūmau yaḥ sanmanuṣyākṛtiratikaruṇastaṃ prapadye hutāśam || 1||

नाविर्भूयाद्भवांश्चेदधिधरणितलं भूतनाथोदितासन्मार्गध्वान्तान्धतुल्या निगमपथपतौ देवसर्गेऽपि जाताः ।घोषाधीशं तदेमे कथमपि मनुजाः प्राप्नुयुर्नैव देवीसृष्टिर्व्यर्था च भूयान्निजफलरहिता देववैश्वानरैषा ॥ २॥

nāvirbhūyādbhavāṃścedadhidharaṇitalaṃ bhūtanāthoditāsanmārgadhvāntāndhatulyā nigamapathapatau devasarge'pi jātāḥ |ghoṣādhīśaṃ tademe kathamapi manujāḥ prāpnuyurnaiva devīsṛṣṭirvyarthā ca bhūyānnijaphalarahitā devavaiśvānaraiṣā || 2||

न ह्यन्यो वागधीशाच्छ्रुतिगणवचसां भावमाज्ञातुमीष्टेयस्मात्साध्वी स्वभावं प्रकटयति वधूरग्रतः पत्युरेव ।तस्माच्छ्रीवल्लभाख्य त्वदुदितवचनादन्यथा रूपयन्तिभ्रान्ता ये ते निसर्गत्रिदशरिपुतया केवलान्धन्तमोगाः ॥ ३॥

na hyanyo vāgadhīśācchrutigaṇavacasāṃ bhāvamājñātumīṣṭeyasmātsādhvī svabhāvaṃ prakaṭayati vadhūragrataḥ patyureva |tasmācchrīvallabhākhya tvaduditavacanādanyathā rūpayantibhrāntā ye te nisargatridaśariputayā kevalāndhantamogāḥ || 3||

प्रादुर्भूतेन भूमौ व्रजपतिचरणाम्भोजसेवाख्यवर्त्मप्राकट्यं यत्कृतं ते तदुत निजकृते श्रीहुताशेति मन्ये ।यस्मादस्मिंस्थितो यत्किमपि कथमपि क्वाप्युपाहर्तुमिच्छत्यद्धा तद्गोपिकेशः स्ववदनकमले चारुहासे करोति ॥ ४॥

prādurbhūtena bhūmau vrajapaticaraṇāmbhojasevākhyavartmaprākaṭyaṃ yatkṛtaṃ te taduta nijakṛte śrīhutāśeti manye |yasmādasmiṃsthito yatkimapi kathamapi kvāpyupāhartumicchatyaddhā tadgopikeśaḥ svavadanakamale cāruhāse karoti || 4||

उष्णत्वैकस्वभावोऽप्यतिशिशिरवचःपुञ्जपीयूषवृष्टीरार्तेष्वत्युग्रमोहासुरनृषु युगपत्तापमप्यत्र कुर्वन् ।स्वस्मिन् कृष्णास्यतां त्वं प्रकटयसि च नो भूतदेवत्वमेतद्यस्मादानन्ददं श्रीव्रजजननिचये नाशकं चासुराग्नेः ॥ ५॥

uṣṇatvaikasvabhāvo'pyatiśiśiravacaḥpuñjapīyūṣavṛṣṭīrārteṣvatyugramohāsuranṛṣu yugapattāpamapyatra kurvan |svasmin kṛṣṇāsyatāṃ tvaṃ prakaṭayasi ca no bhūtadevatvametadyasmādānandadaṃ śrīvrajajananicaye nāśakaṃ cāsurāgneḥ || 5||

आम्नायोक्तं यदम्भोभवनमनलतस्तच्च सत्यं विभोर्यत्सर्गादौ भूतरूपादभवदनलतः पुष्करं भूतरूपम् ।आनन्दैकस्वरूपात्त्वदधिभु यदभूत्कृष्णसेवारसाब्धिश्चानन्दैकस्वरूपस्तदखिलमुचितं हेतुसाम्यं हि कार्ये ॥ ६॥

āmnāyoktaṃ yadambhobhavanamanalatastacca satyaṃ vibhoryatsargādau bhūtarūpādabhavadanalataḥ puṣkaraṃ bhūtarūpam |ānandaikasvarūpāttvadadhibhu yadabhūtkṛṣṇasevārasābdhiścānandaikasvarūpastadakhilamucitaṃ hetusāmyaṃ hi kārye || 6||

स्वामिच्छ्रीवल्लभाग्ने क्षणमपि भवतः सन्निधाने कृपातःप्राणप्रेष्ठव्रजाधीश्वरवदनदिदृक्षार्तितापो जनेषु ।यत्प्रादुर्भावमाप्नोत्युचिततरमिदं यत्तु पश्चादपीत्थंदृष्टेऽप्यस्मिन्मुखेन्दौ प्रचुरतरमुदेत्येव तच्चित्रमेतत् ॥ ७॥

svāmicchrīvallabhāgne kṣaṇamapi bhavataḥ sannidhāne kṛpātaḥprāṇapreṣṭhavrajādhīśvaravadanadidṛkṣārtitāpo janeṣu |yatprādurbhāvamāpnotyucitataramidaṃ yattu paścādapītthaṃdṛṣṭe'pyasminmukhendau pracurataramudetyeva taccitrametat || 7||

अज्ञानाद्यन्धकारप्रशमनपटुताख्यापनाय त्रिलोक्यामग्नित्त्वं वर्णितं ते कविभिरपि सदा वस्तुतः कृष्ण एव ।प्रादुर्भूतो भवानित्यनुभवनिगमाद्युक्तमानैरवेत्यत्वां श्रीश्रीवल्लभे मे निखिलबुधजना गोकुलेशं भजन्ते ॥ ८॥

ajñānādyandhakārapraśamanapaṭutākhyāpanāya trilokyāmagnittvaṃ varṇitaṃ te kavibhirapi sadā vastutaḥ kṛṣṇa eva |prādurbhūto bhavānityanubhavanigamādyuktamānairavetyatvāṃ śrīśrīvallabhe me nikhilabudhajanā gokuleśaṃ bhajante || 8||

इति श्रीमद्विठ्ठलदीक्षितविरचितं श्रीवल्लभाष्टकं १ समाप्तम् ।

iti śrīmadviṭhṭhaladīkṣitaviracitaṃ śrīvallabhāṣṭakaṃ 1 samāptam |