वल्लभचरणविज्ञप्तिः Shrivallabhacharanavijnaptih

निजाचार्यपदाम्भोजद्वयं सर्वसुखावहम् ।वहामि शिरसा तेन फलं मे सकलं ध्रुवम् ॥ १॥

nijācāryapadāmbhojadvayaṃ sarvasukhāvaham |vahāmi śirasā tena phalaṃ me sakalaṃ dhruvam || 1||

दुनोमि दीनदीनोऽहं भयाद्यनवद्यसम्भवात् ।ततो निवर्तयास्मांस्त्वमार्तानामार्तिनाशन ॥ २॥

dunomi dīnadīno'haṃ bhayādyanavadyasambhavāt |tato nivartayāsmāṃstvamārtānāmārtināśana || 2||

न स्थातुं शक्यते नैव गन्तुं वा गोकुलेश्वर ।मीनस्येव गतिर्जाता ह्यस्माकं करुणाप्रभो ॥ ३॥

na sthātuṃ śakyate naiva gantuṃ vā gokuleśvara |mīnasyeva gatirjātā hyasmākaṃ karuṇāprabho || 3||

खेदे कृतहृदुद्भेदे सुखसम्भेदवर्जिते ।विगतस्वीयसम्भेदे भवानेव गतिः प्रभो ॥ ४॥

khede kṛtahṛdudbhede sukhasambhedavarjite |vigatasvīyasambhede bhavāneva gatiḥ prabho || 4||

न सोढुं शक्यते नाथ धैर्यादिरहितैः स्वकैः ।दुःखं भयसमुद्भूतं प्रभो त्वं सन्निवर्तय ॥ ५॥

na soḍhuṃ śakyate nātha dhairyādirahitaiḥ svakaiḥ |duḥkhaṃ bhayasamudbhūtaṃ prabho tvaṃ sannivartaya || 5||

नाथ त्वत्स्मरणोपायः सर्वपापनिवारकः ।नेदानीं सम्भवत्येतद्भयात्काऽत्र गतिर्मम ॥ ६॥

nātha tvatsmaraṇopāyaḥ sarvapāpanivārakaḥ |nedānīṃ sambhavatyetadbhayātkā'tra gatirmama || 6||

इति श्रीहरिदासोक्ता श्रीमद्वल्लभचरणविज्ञप्तिः ।

iti śrīharidāsoktā śrīmadvallabhacaraṇavijñaptiḥ |