कीलकस्तोत्रम् Kilakastotram

ॐ अस्य श्रीकीलकमन्त्रस्य शिवऋषिः\, अनुष्टुप् छन्दः\,श्रीमहासरस्वती देवता\, श्रीजगदम्बाप्रीत्यर्थंसप्तशतीपाठाङ्गत्वेन जपे विनियोगः ।ॐ नमश्चण्डिकायै ।मार्कण्डेय उवाच ।ॐ विशुद्धज्ञानदेहाय त्रिवेदीदिव्यचक्षुषे ।श्रेयःप्राप्तिनिमित्ताय नमः सोमार्धधारिणे ॥ १॥सर्वमेतद्विजानीयान्मन्त्राणामपि कीलकम् ।सोऽपि क्षेममवाप्नोति सततं जप्यतत्परः ॥ २॥सिद्ध्यन्त्युच्चाटनादीनि कर्माणि सकलान्यपि ।एतेन स्तुवतां देवीं स्तोत्रवृन्देन भक्तितः ॥ ३॥न मन्त्रो नौषधं तस्य न किञ्चिदपि विद्यते ।विना जप्येन सिद्ध्येत्तु सर्वमुच्चाटनादिकम् ॥ ४॥समग्राण्यपि सेत्स्यन्ति लोकशङ्कामिमां हरः ।कृत्वा निमन्त्रयामास सर्वमेवमिदं शुभम् ॥ ५॥स्तोत्रं वै चण्डिकायास्तु तच्च गुह्यं चकार सः ।समाप्नोति स पुण्येन तां यथावन्निमन्त्रणाम् ॥ ६॥सोऽपि क्षेममवाप्नोति सर्वमेव न संशयः ।कृष्णायां वा चतुर्दश्यामष्टम्यां वा समाहितः ॥ ७॥ददाति प्रतिगृह्णाति नान्यथैषा प्रसीदति ।इत्थं रूपेण कीलेन महादेवेन कीलितम् ॥ ८॥यो निष्कीलां विधायैनां चण्डीं जपति नित्यशः ।स सिद्धः स गणः सोऽथ गन्धर्वो जायते ध्रुवम् ॥ ९॥न चैवापाटवं तस्य भयं क्वापि न जायते ।नापमृत्युवशं याति मृते च मोक्षमाप्नुयात् ॥ १०॥ज्ञात्वा प्रारभ्य कुर्वीत ह्यकुर्वाणो विनश्यति ।ततो ज्ञात्वैव सम्पूर्णमिदं प्रारभ्यते बुधैः ॥ ११॥सौभाग्यादि च यत्किञ्चिद् दृश्यते ललनाजने ।तत्सर्वं तत्प्रसादेन तेन जप्यमिदम् शुभम् ॥ १२॥शनैस्तु जप्यमानेऽस्मिन् स्तोत्रे सम्पत्तिरुच्चकैः ।भवत्येव समग्रापि ततः प्रारभ्यमेव तत् ॥ १३॥ऐश्वर्यं तत्प्रसादेन सौभाग्यारोग्यमेव च ।शत्रुहानिः परो मोक्षः स्तूयते सा न किं जनैः ॥ १४॥चण्डिकां हृदयेनापि यः स्मरेत् सततं नरः ।हृद्यं काममवाप्नोति हृदि देवी सदा वसेत् ॥ १५॥अग्रतोऽमुं महादेवकृतं कीलकवारणम् ।निष्कीलञ्च तथा कृत्वा पठितव्यं समाहितैः ॥ १६॥॥ इति श्रीभगवत्याः कीलकस्तोत्रं समाप्तम् ॥

oṃ asya śrīkīlakamantrasya śivaṛṣiḥ\, anuṣṭup chandaḥ\,śrīmahāsarasvatī devatā\, śrījagadambāprītyarthaṃsaptaśatīpāṭhāṅgatvena jape viniyogaḥ |oṃ namaścaṇḍikāyai |mārkaṇḍeya uvāca |oṃ viśuddhajñānadehāya trivedīdivyacakṣuṣe |śreyaḥprāptinimittāya namaḥ somārdhadhāriṇe || 1||sarvametadvijānīyānmantrāṇāmapi kīlakam |so'pi kṣemamavāpnoti satataṃ japyatatparaḥ || 2||siddhyantyuccāṭanādīni karmāṇi sakalānyapi |etena stuvatāṃ devīṃ stotravṛndena bhaktitaḥ || 3||na mantro nauṣadhaṃ tasya na kiñcidapi vidyate |vinā japyena siddhyettu sarvamuccāṭanādikam || 4||samagrāṇyapi setsyanti lokaśaṅkāmimāṃ haraḥ |kṛtvā nimantrayāmāsa sarvamevamidaṃ śubham || 5||stotraṃ vai caṇḍikāyāstu tacca guhyaṃ cakāra saḥ |samāpnoti sa puṇyena tāṃ yathāvannimantraṇām || 6||so'pi kṣemamavāpnoti sarvameva na saṃśayaḥ |kṛṣṇāyāṃ vā caturdaśyāmaṣṭamyāṃ vā samāhitaḥ || 7||dadāti pratigṛhṇāti nānyathaiṣā prasīdati |itthaṃ rūpeṇa kīlena mahādevena kīlitam || 8||yo niṣkīlāṃ vidhāyaināṃ caṇḍīṃ japati nityaśaḥ |sa siddhaḥ sa gaṇaḥ so'tha gandharvo jāyate dhruvam || 9||na caivāpāṭavaṃ tasya bhayaṃ kvāpi na jāyate |nāpamṛtyuvaśaṃ yāti mṛte ca mokṣamāpnuyāt || 10||jñātvā prārabhya kurvīta hyakurvāṇo vinaśyati |tato jñātvaiva sampūrṇamidaṃ prārabhyate budhaiḥ || 11||saubhāgyādi ca yatkiñcid dṛśyate lalanājane |tatsarvaṃ tatprasādena tena japyamidam śubham || 12||śanaistu japyamāne'smin stotre sampattiruccakaiḥ |bhavatyeva samagrāpi tataḥ prārabhyameva tat || 13||aiśvaryaṃ tatprasādena saubhāgyārogyameva ca |śatruhāniḥ paro mokṣaḥ stūyate sā na kiṃ janaiḥ || 14||caṇḍikāṃ hṛdayenāpi yaḥ smaret satataṃ naraḥ |hṛdyaṃ kāmamavāpnoti hṛdi devī sadā vaset || 15||agrato'muṃ mahādevakṛtaṃ kīlakavāraṇam |niṣkīlañca tathā kṛtvā paṭhitavyaṃ samāhitaiḥ || 16|||| iti śrībhagavatyāḥ kīlakastotraṃ samāptam ||