शक्तिस्तवः Shakti Stavah

ब्रह्मा उवाचत्वं सावित्रि च वाग्देवी त्वं श्रीः सर्वजगत्प्रसूः ।स्वाहा त्वं देवयज्ञेषु पितृयज्ञेषु च स्वधा ॥ १॥

brahmā uvācatvaṃ sāvitri ca vāgdevī tvaṃ śrīḥ sarvajagatprasūḥ |svāhā tvaṃ devayajñeṣu pitṛyajñeṣu ca svadhā || 1||

स्वधा त्वं देवलोकेषु हविस्त्वं खलु मानुषे ।त्वं हि विद्याश्च मन्त्राश्च वेदास्त्वं हि सुरात्मिका ॥ २॥

svadhā tvaṃ devalokeṣu havistvaṃ khalu mānuṣe |tvaṃ hi vidyāśca mantrāśca vedāstvaṃ hi surātmikā || 2||

अर्द्धमात्रात्मिका त्वं वै यानुच्चार्या विशेषतः ।त्वमेव परमा शक्तिर्जगत्कारणरूपिणी ॥ ३॥

arddhamātrātmikā tvaṃ vai yānuccāryā viśeṣataḥ |tvameva paramā śaktirjagatkāraṇarūpiṇī || 3||

विचार्याऽष्टाङ्गयोगेन लक्षणाद्यैर्मुहुर्मुहुः ।यत् स्थिरीक्रियते देवि ! तत् ते रूपं सनातनम् ॥ ४॥

vicāryā'ṣṭāṅgayogena lakṣaṇādyairmuhurmuhuḥ |yat sthirīkriyate devi ! tat te rūpaṃ sanātanam || 4||

यदव्यक्तमनिर्देश्यं निष्कलं परमात्मनः । (निष्फलम्)रूपं तवैव तत् सूक्ष्मं सकलं च जगन्मयि! ॥ ५॥

yadavyaktamanirdeśyaṃ niṣkalaṃ paramātmanaḥ | (niṣphalam)rūpaṃ tavaiva tat sūkṣmaṃ sakalaṃ ca jaganmayi! || 5||

या सृष्टिशक्तिरस्माकं स्थितिशक्तिस्तथा हरेः ।अन्तशक्तिस्तथेशस्य सा त्वं शक्तिः सनातनी ॥ ६॥

yā sṛṣṭiśaktirasmākaṃ sthitiśaktistathā hareḥ |antaśaktistatheśasya sā tvaṃ śaktiḥ sanātanī || 6||

त्वं जातवेदोगता शक्तिरुग्रात्वं दाहिका सूर्यकरस्य शक्तिः ।आह्लादिका त्वं बहु चन्द्रिकायास्तां त्वामहं नौमि नमामि चाम्बिकाम् ॥ ७॥

tvaṃ jātavedogatā śaktirugrātvaṃ dāhikā sūryakarasya śaktiḥ |āhlādikā tvaṃ bahu candrikāyāstāṃ tvāmahaṃ naumi namāmi cāmbikām || 7||

योषा योषित्प्रियाणां त्वं विद्या त्वं चोर्ध्वरेतसाम् ।वाञ्छा त्वं सर्वजगतां माया च त्वं तथा हरेः ॥ ८॥

yoṣā yoṣitpriyāṇāṃ tvaṃ vidyā tvaṃ cordhvaretasām |vāñchā tvaṃ sarvajagatāṃ māyā ca tvaṃ tathā hareḥ || 8||

यया प्रकाश्यते ब्रह्म सा त्वं नित्या प्रसीद मे ।विश्वादिस्त्वमनादिस्त्वं विश्वयोनिरयोनिजा ॥ ९॥

yayā prakāśyate brahma sā tvaṃ nityā prasīda me |viśvādistvamanādistvaṃ viśvayonirayonijā || 9||

अनन्तात् सर्वजगतस्त्वमेवैकान्तरूपिणी ।एका त्वं त्रिविधा भूत्वा मोक्षसंहारकारिणी ॥ १०॥

anantāt sarvajagatastvamevaikāntarūpiṇī |ekā tvaṃ trividhā bhūtvā mokṣasaṃhārakāriṇī || 10||

संसारसागरोत्तारतरणिः सुखमोक्षदे ।त्वं नित्या त्वमनित्या च त्वं चराचरमोहिनी ॥ ११॥

saṃsārasāgarottārataraṇiḥ sukhamokṣade |tvaṃ nityā tvamanityā ca tvaṃ carācaramohinī || 11||

नमस्ते जगतां मातः ! सृष्टिरूपे सनातनि ।स्थितिरूपे नमस्तुभ्यं नमः संहाररूपिणि ॥ १२॥

namaste jagatāṃ mātaḥ ! sṛṣṭirūpe sanātani |sthitirūpe namastubhyaṃ namaḥ saṃhārarūpiṇi || 12||

एवं संस्तूयमाना सा योगनिद्रा विरिञ्चिना ।आविर्बभूव प्रत्यक्षं ब्रह्मणः परमात्मनः ॥ १३॥

evaṃ saṃstūyamānā sā yoganidrā viriñcinā |āvirbabhūva pratyakṣaṃ brahmaṇaḥ paramātmanaḥ || 13||

देवी उवाचपरितुष्टास्मि लोकेश स्तोत्रेणानेन ते विभो ! ।वरं वृणीष्व भद्रं मे यत् ते मनसि वर्तते ॥ १४॥

devī uvācaparituṣṭāsmi lokeśa stotreṇānena te vibho ! |varaṃ vṛṇīṣva bhadraṃ me yat te manasi vartate || 14||

ईश्वर उवाचमां समीक्ष्य वरं वव्रे जगत्संहारकारकम् ।सृष्टिशक्तिं मयि त्वं च विष्णौ पालनरूपिणीम् ॥ १५॥

īśvara uvācamāṃ samīkṣya varaṃ vavre jagatsaṃhārakārakam |sṛṣṭiśaktiṃ mayi tvaṃ ca viṣṇau pālanarūpiṇīm || 15||

संहारशक्तिमीशाने देहि मातर्नमोऽस्तु ते ।एकश्चरति भूतेशो न द्वितीयां समीहते ।तथा मोहय सर्वेशं दाराः स्वयं जिघृक्षति ॥ १६॥

saṃhāraśaktimīśāne dehi mātarnamo'stu te |ekaścarati bhūteśo na dvitīyāṃ samīhate |tathā mohaya sarveśaṃ dārāḥ svayaṃ jighṛkṣati || 16||

देवी उवाचयदुक्तं भवता ब्रह्मन् ! तच्च सत्यं न चान्यथा ।मोहयित्वाऽहमीशानं सतीरूपेण शङ्करम् ॥ १७॥

devī uvācayaduktaṃ bhavatā brahman ! tacca satyaṃ na cānyathā |mohayitvā'hamīśānaṃ satīrūpeṇa śaṅkaram || 17||

संहरिष्यामि लोकेश! जगदेतच्चराचरम् ।तत्रापि तां तनुं त्यक्त्वा सम्भविष्यामि पार्वती ॥ १८॥

saṃhariṣyāmi lokeśa! jagadetaccarācaram |tatrāpi tāṃ tanuṃ tyaktvā sambhaviṣyāmi pārvatī || 18||

इति तस्मै समाभाष्य ब्रह्मणे परमेश्वरी ।वीक्ष्यमाणा जगत्स्रष्ट्रा तत्रैवान्तरधीयत ॥ १९॥

iti tasmai samābhāṣya brahmaṇe parameśvarī |vīkṣyamāṇā jagatsraṣṭrā tatraivāntaradhīyata || 19||

तस्यामन्तर्हितायां च ब्रह्मा लोकपितामहः ।कृताञ्जलिपुटो भूत्वा विष्णुमाह प्रजापतिः ॥ २०॥

tasyāmantarhitāyāṃ ca brahmā lokapitāmahaḥ |kṛtāñjalipuṭo bhūtvā viṣṇumāha prajāpatiḥ || 20||

संहारकरणे योग्यं वीरभावं च यद् भवेत् ।तन्निदेशे महादेवे विष्णो लोकेषु दुर्लभम् ॥ २१॥

saṃhārakaraṇe yogyaṃ vīrabhāvaṃ ca yad bhavet |tannideśe mahādeve viṣṇo lokeṣu durlabham || 21||

इति तद् वचनं श्रुत्वा भगवान् हरिरीश्वरः ।आदिष्टवान् मयि भद्रे वीरभावं सुदुर्लभम् ॥ २२॥

iti tad vacanaṃ śrutvā bhagavān harirīśvaraḥ |ādiṣṭavān mayi bhadre vīrabhāvaṃ sudurlabham || 22||

वीरभावे स्थितः सोऽहं मातस्त्वां समुपास्महे ।अद्यापि परमेशानि ! मातस्तुभ्यं नमो नमः ॥ २३॥

vīrabhāve sthitaḥ so'haṃ mātastvāṃ samupāsmahe |adyāpi parameśāni ! mātastubhyaṃ namo namaḥ || 23||

प्रकृतिः सर्वभूतानां त्वं हि सर्वजगत्प्रसूः ।या मुक्तिर्मम देवेशि ! क्षितिरूपा तु जीयते ।स त्वमेव न मे नाहं मातः ! सत्यं नमो नमः ॥ २४॥

prakṛtiḥ sarvabhūtānāṃ tvaṃ hi sarvajagatprasūḥ |yā muktirmama deveśi ! kṣitirūpā tu jīyate |sa tvameva na me nāhaṃ mātaḥ ! satyaṃ namo namaḥ || 24||

या मे मूर्तिर्द्वितीया च जलमयीति कथ्यते ।सा त्वमेव न मे नाहं मातः! सत्यं नमा नमः ॥ २५॥

yā me mūrtirdvitīyā ca jalamayīti kathyate |sā tvameva na me nāhaṃ mātaḥ! satyaṃ namā namaḥ || 25||

आग्नेयी या तृतीया मे जगत्क्षोभणकारिणी ।सा त्वमेव न मे नाहं मातः! सत्यं नमो नमः ॥ २६॥

āgneyī yā tṛtīyā me jagatkṣobhaṇakāriṇī |sā tvameva na me nāhaṃ mātaḥ! satyaṃ namo namaḥ || 26||

चतुर्थी वायवी मूर्तिः सृष्टिसंहारकारिणी ।सा त्वमेव न मे नाहं मातः ! सत्यं नमो नमः ॥ २७॥

caturthī vāyavī mūrtiḥ sṛṣṭisaṃhārakāriṇī |sā tvameva na me nāhaṃ mātaḥ ! satyaṃ namo namaḥ || 27||

पञ्चमी या च सर्वेषां परिणामस्वरूपिणी ।सा त्वमेव न मे नाहं मातः ! सत्यं नमो नमः ॥ २८॥

pañcamī yā ca sarveṣāṃ pariṇāmasvarūpiṇī |sā tvameva na me nāhaṃ mātaḥ ! satyaṃ namo namaḥ || 28||

षष्ठी या सर्वदेवानामाप्यायनीति गीयते ।सा त्वमेव न मे नाहं मातः ! सत्यं नमो नमः ॥ २९॥

ṣaṣṭhī yā sarvadevānāmāpyāyanīti gīyate |sā tvameva na me nāhaṃ mātaḥ ! satyaṃ namo namaḥ || 29||

सप्तमी मम मूर्तिर्या जगदाह्लादकारिणी ।सा त्वमेव न मे नाहं मातः ! सत्यं नमो नमः ॥ ३०॥

saptamī mama mūrtiryā jagadāhlādakāriṇī |sā tvameva na me nāhaṃ mātaḥ ! satyaṃ namo namaḥ || 30||

अष्टमी मम मूर्तिर्या स्थितिसंहारकारिणी ।सा त्वमेव न मे नाहं मातः ! सत्यं नमो नमः ॥ ३१॥

aṣṭamī mama mūrtiryā sthitisaṃhārakāriṇī |sā tvameva na me nāhaṃ mātaḥ ! satyaṃ namo namaḥ || 31||

तवैवाहं न मे किञ्चिद् यदिह जगतीतले ।त्वयैवेदं जगद्व्याप्तं जगत् सर्वं त्वमेव हि ॥ ३२॥

tavaivāhaṃ na me kiñcid yadiha jagatītale |tvayaivedaṃ jagadvyāptaṃ jagat sarvaṃ tvameva hi || 32||

देवी उवाचमया सर्वं जगद् व्याप्तं वत्स ! सत्यं प्रभाषसे ।ममैवैतेऽवताराश्च मत्स्य कूर्मादयोऽपरे ॥ ३३॥

devī uvācamayā sarvaṃ jagad vyāptaṃ vatsa ! satyaṃ prabhāṣase |mamaivaite'vatārāśca matsya kūrmādayo'pare || 33||

त्वमेवाहं न चान्योऽस्ति ब्रह्माहं विष्णुरप्यहम् ।अहमेव जगत् सर्वं नास्ति किञ्चिन्मया विना ॥ ३४॥

tvamevāhaṃ na cānyo'sti brahmāhaṃ viṣṇurapyaham |ahameva jagat sarvaṃ nāsti kiñcinmayā vinā || 34||

यत्तु पश्यसि हे वत्स ! यत्किञ्चिज्जगतीतले ।ब्रह्मादिस्तम्बपर्यन्तमहमेव न संशयः ॥ ३५॥

yattu paśyasi he vatsa ! yatkiñcijjagatītale |brahmādistambaparyantamahameva na saṃśayaḥ || 35||

इहैकस्थो जगत् कृत्स्नं पश्याद्य सचराचरम् ।इत्युक्त्वा दर्शयामास शम्भवे जगदीश्वरी ॥ ३६॥

ihaikastho jagat kṛtsnaṃ paśyādya sacarācaram |ityuktvā darśayāmāsa śambhave jagadīśvarī || 36||

स्वशरीरे जगत् कृत्स्नं सम्प्रविष्टमनेकधा ।जगन्मयीं ततो दृष्ट्वा शम्भुर्मायाविमोहितः ॥मामुद्धर जगन्मातर्मोहसागरमध्यतः ॥ ३७॥

svaśarīre jagat kṛtsnaṃ sampraviṣṭamanekadhā |jaganmayīṃ tato dṛṣṭvā śambhurmāyāvimohitaḥ ||māmuddhara jaganmātarmohasāgaramadhyataḥ || 37||

इति गन्धर्वतन्त्रे अष्टात्रिंशः पटलान्तर्गतःब्रह्मप्रोक्तः शक्तिस्तवः समाप्ता ।

iti gandharvatantre aṣṭātriṃśaḥ paṭalāntargataḥbrahmaproktaḥ śaktistavaḥ samāptā |