भगवतीस्तुतिः १ Devi Bhagavati Stutih

इलोवाचदिव्यं च ते भगवति प्रथितं स्वरूपंदृष्टं मया सकललोकहितानुरूपम् ।वन्दे त्वदंघ्रिकमलं सुरसङ्घसेव्यंकामप्रदं जननि चापि विमुक्तिदं च ॥ १॥

ilovācadivyaṃ ca te bhagavati prathitaṃ svarūpaṃdṛṣṭaṃ mayā sakalalokahitānurūpam |vande tvadaṃghrikamalaṃ surasaṅghasevyaṃkāmapradaṃ janani cāpi vimuktidaṃ ca || 1||

को वेत्ति तेऽम्ब भुवि मर्त्यतनुर्निकामंमुह्यन्ति यत्र मुनयश्च सुराश्च सर्वे ।ऐश्वर्यमेतदखिलं कृपणे दयां चदृष्ट्वैव देवि सकलं किल विस्मयो मे ॥ २॥

ko vetti te'mba bhuvi martyatanurnikāmaṃmuhyanti yatra munayaśca surāśca sarve |aiśvaryametadakhilaṃ kṛpaṇe dayāṃ cadṛṣṭvaiva devi sakalaṃ kila vismayo me || 2||

शम्भुर्हरिः कमलजो मघवा रविश्चवित्तेशवह्निवरुणाः पवनश्च सोमः ।जानन्ति नैव वसवोऽपि हि ते प्रभावंबुध्येत्कथं तव गुणानगुणो मनुष्यः ॥ ३॥

śambhurhariḥ kamalajo maghavā raviścavitteśavahnivaruṇāḥ pavanaśca somaḥ |jānanti naiva vasavo'pi hi te prabhāvaṃbudhyetkathaṃ tava guṇānaguṇo manuṣyaḥ || 3||

जानाति विष्णुरमितद्युतिरम्ब साक्षा-त्त्वां सात्त्विकीमुदधिजां सकलार्थदां च ।को राजसीं हर उमां किल तामसीं त्वांवेदाम्बिके न तु पुनः खलु निर्गुणां त्वाम् ॥ ४॥

jānāti viṣṇuramitadyutiramba sākṣā-ttvāṃ sāttvikīmudadhijāṃ sakalārthadāṃ ca |ko rājasīṃ hara umāṃ kila tāmasīṃ tvāṃvedāmbike na tu punaḥ khalu nirguṇāṃ tvām || 4||

क्वाहं सुमन्दमतिरप्रतिमप्रभावःक्वायं तवातिनिपुणो मयि सुप्रसादः ।जाने भवानि चरितं करुणासमेतंयत्सेवकांश्च दयसे त्वयि भावयुक्तान् ॥ ५॥

kvāhaṃ sumandamatirapratimaprabhāvaḥkvāyaṃ tavātinipuṇo mayi suprasādaḥ |jāne bhavāni caritaṃ karuṇāsametaṃyatsevakāṃśca dayase tvayi bhāvayuktān || 5||

वृत्तस्त्वया हरिरसौ वनजेशयापिनैवाचरत्यपि मुदं मधुसूदनश्च ।पादौ तवादिपुरुषः किल पावकेनकृत्वा करोति च करेण शुभौ पवित्रौ ॥ ६॥

vṛttastvayā harirasau vanajeśayāpinaivācaratyapi mudaṃ madhusūdanaśca |pādau tavādipuruṣaḥ kila pāvakenakṛtvā karoti ca kareṇa śubhau pavitrau || 6||

वाञ्छत्यहो हरिरशोक इवातिकामंपादाहतिं प्रमुदितः पुरुषः पुराणः ।तां त्वं करोषि रुषिता प्रणतं च पादेदृष्ट्वा पतिं सकलदेवनुतं स्मरार्तम् ॥ ७॥

vāñchatyaho hariraśoka ivātikāmaṃpādāhatiṃ pramuditaḥ puruṣaḥ purāṇaḥ |tāṃ tvaṃ karoṣi ruṣitā praṇataṃ ca pādedṛṣṭvā patiṃ sakaladevanutaṃ smarārtam || 7||

वक्षःस्थले वससि देवि सदैव तस्यपर्यङ्कवत्सुचरिते विपुलेऽतिशान्ते ।सौदामिनीव सुघने सुविभूषिते चकिं ते न वाहनमसौ जगदीश्वरोऽपि ॥ ८॥

vakṣaḥsthale vasasi devi sadaiva tasyaparyaṅkavatsucarite vipule'tiśānte |saudāminīva sughane suvibhūṣite cakiṃ te na vāhanamasau jagadīśvaro'pi || 8||

त्वं चेज्जहासि मधुसूदनमम्ब कोपा-न्नैवार्चितोऽपि स भवेत्किल शक्तिहीनः ।प्रत्यक्षमेव पुरुषं स्वजनास्त्वजन्तिशान्तं श्रियोज्झितमतीव गुणैर्वियुक्तम् ॥ ९॥

tvaṃ cejjahāsi madhusūdanamamba kopā-nnaivārcito'pi sa bhavetkila śaktihīnaḥ |pratyakṣameva puruṣaṃ svajanāstvajantiśāntaṃ śriyojjhitamatīva guṇairviyuktam || 9||

ब्रह्मादयः सुरगणा न तु किं युवत्योये त्वत्पदाम्बुजमहर्निशमाश्रयन्ति ।मन्ये त्वयैव विहिताः खलु ते पुमांसःकिं वर्णयामि तव शक्तिमनन्तवीर्ये ॥ १०॥

brahmādayaḥ suragaṇā na tu kiṃ yuvatyoye tvatpadāmbujamaharniśamāśrayanti |manye tvayaiva vihitāḥ khalu te pumāṃsaḥkiṃ varṇayāmi tava śaktimanantavīrye || 10||

त्वं नापुमान्न च पुमानिति मे विकल्पोयाकासि देवि सगुणा ननु निर्गुणा वा ।तां त्वां नमामि सततं किल भावयुक्तोवाञ्छामि भक्तिमचलां त्वयि मातरं तु ॥ ११॥

tvaṃ nāpumānna ca pumāniti me vikalpoyākāsi devi saguṇā nanu nirguṇā vā |tāṃ tvāṃ namāmi satataṃ kila bhāvayuktovāñchāmi bhaktimacalāṃ tvayi mātaraṃ tu || 11||

सूत उवाचइति स्तुत्वा महीपालो जगाम शरणं तदा ।परितुष्टा ददौ देवी तत्र सायुज्यमात्मनि ॥ १२॥

sūta uvācaiti stutvā mahīpālo jagāma śaraṇaṃ tadā |parituṣṭā dadau devī tatra sāyujyamātmani || 12||

सुद्युम्नस्तु ततः प्राप पदं परमकं स्थिरम् ।तस्या देव्याः प्रसादेन मुनीनामपि दुर्लभम् ॥ १३ ॥

sudyumnastu tataḥ prāpa padaṃ paramakaṃ sthiram |tasyā devyāḥ prasādena munīnāmapi durlabham || 13 ||

इति श्रीमद्देवीभागवतमहापुराणे प्रथमस्कन्धान्तरगतेद्वादशोऽध्याये सुद्युम्न एवं इलाकृतं देवीभगवतीस्तुतिः सम्पूर्णा ।

iti śrīmaddevībhāgavatamahāpurāṇe prathamaskandhāntaragatedvādaśo'dhyāye sudyumna evaṃ ilākṛtaṃ devībhagavatīstutiḥ sampūrṇā |