योगनरसिंहसुप्रभातम् Yadushaila Yoganarasimha Suprabhatam

। शुभमस्तु ।जग्गू श्री वकुलभूषणकवि विरचितंयदुशैलयोगनरसिंह सुप्रभातंश्रीमते रामानुजाय नमः ।श्रीमते नरसिंहाय नमः ।कौसल्या सुप्रजा राम पूर्वा सन्ध्या प्रवर्तते ।उत्तिष्ठ नरशार्दूल कर्तव्यं दैवमाह्निकम् ॥ १॥

| śubhamastu |jaggū śrī vakulabhūṣaṇakavi viracitaṃyaduśailayoganarasiṃha suprabhātaṃśrīmate rāmānujāya namaḥ |śrīmate narasiṃhāya namaḥ |kausalyā suprajā rāma pūrvā sandhyā pravartate |uttiṣṭha naraśārdūla kartavyaṃ daivamāhnikam || 1||

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ गोविन्द उत्तिष्ठ गरुडध्वज ।उत्तिष्ठ कमलाकान्त त्रैलोक्यं मङ्गलं कुरु ॥ २॥

uttiṣṭhottiṣṭha govinda uttiṣṭha garuḍadhvaja |uttiṣṭha kamalākānta trailokyaṃ maṅgalaṃ kuru || 2||

स्मृत्वा तातवधं स्वकारणभवं खिद्यन्नटन्भूतलंप्रह्लादः प्रतिपद्य पर्वतममुं मोमन्तमन्तर्मुखः ।सालग्रामतनुं तनुं नरहरे भोस्त्वां निधाय क्वश्चित्स्नात्वैत्य त्वददर्शनात्स्तुतिपरस्त्वामाप सूषोऽस्तु ते ॥ १॥

smṛtvā tātavadhaṃ svakāraṇabhavaṃ khidyannaṭanbhūtalaṃprahlādaḥ pratipadya parvatamamuṃ momantamantarmukhaḥ |sālagrāmatanuṃ tanuṃ narahare bhostvāṃ nidhāya kvaścitsnātvaitya tvadadarśanātstutiparastvāmāpa sūṣo'stu te || 1||

योगीन्द्रमानससरोवरराजहंसयद्वद्रिशृङ्गतटकन्दर भव्यवास ।योगासनप्रकटिताश्रितकाङ्क्षितार्थदानात्तयोग नृहरे तव सुप्रभातम् ॥ २॥

yogīndramānasasarovararājahaṃsayadvadriśṛṅgataṭakandara bhavyavāsa |yogāsanaprakaṭitāśritakāṅkṣitārthadānāttayoga nṛhare tava suprabhātam || 2||

प्रह्लादरक्षणकृते नरसिंहरूपःस्तम्भोदरान्ननु झडित्युदभूर्मुरारे ।भक्तार्थमेवमविचिन्तितचित्रवेषःभासि प्रभो नरमृगेन्द्र तव प्रभातम् ॥ ३॥

prahlādarakṣaṇakṛte narasiṃharūpaḥstambhodarānnanu jhaḍityudabhūrmurāre |bhaktārthamevamavicintitacitraveṣaḥbhāsi prabho naramṛgendra tava prabhātam || 3||

चक्रायुधोऽपि नखदारितशत्रुवक्षाःचन्द्राननोऽपि धृतसिह्यमुखो मुकुन्द ।कण्टार्पितायतसिरो वनमाल्यपीदंभक्तार्थमेव ननु ते नृहरे प्रभातम् ॥ ४॥

cakrāyudho'pi nakhadāritaśatruvakṣāḥcandrānano'pi dhṛtasihyamukho mukunda |kaṇṭārpitāyatasiro vanamālyapīdaṃbhaktārthameva nanu te nṛhare prabhātam || 4||

प्रह्लादभक्तिभरवश्यमना मुरारेतत्प्रार्थनानुगुणमत्र नृसिंहरूपः ।अर्च्याकृतिर्विलससि प्रतिपन्नयोगःवात्सल्यमाश्रितजने बत ते प्रभातम् ॥ ५॥

prahlādabhaktibharavaśyamanā murāretatprārthanānuguṇamatra nṛsiṃharūpaḥ |arcyākṛtirvilasasi pratipannayogaḥvātsalyamāśritajane bata te prabhātam || 5||

उत्तुङ्गशृङ्गमधिरुह्य कुतस्स्थितोऽसिवृद्धोऽपि दूरगत भक्तजनेक्षणार्थम् ।किंवा सुदृष्टचर एव जरत्स्वभावःवात्सल्यकार्यमिदमच्युत ते प्रभातम् ॥ ६॥

uttuṅgaśṛṅgamadhiruhya kutassthito'sivṛddho'pi dūragata bhaktajanekṣaṇārtham |kiṃvā sudṛṣṭacara eva jaratsvabhāvaḥvātsalyakāryamidamacyuta te prabhātam || 6||

कल्याणदिव्यसरसीप्रतिबिम्बितोऽयंयद्वद्रिशृङ्गविततोच्छ्रितगोपुरोऽपि ।प्रातः पवित्रसलिले ननु मज्जतीवश्रीमन्नृसिंह तदभूत्तव सुप्रभातम् ॥ ७॥

kalyāṇadivyasarasīpratibimbito'yaṃyadvadriśṛṅgavitatocchritagopuro'pi |prātaḥ pavitrasalile nanu majjatīvaśrīmannṛsiṃha tadabhūttava suprabhātam || 7||

श्रीयादवाद्रिरमणीयविशालसानुवृक्षेषु सुप्तिमपहाय पतत्रिणोऽपि ।कूजन्ति कर्णमधुरं तव जागराययद्वद्रिदीप नृहरे तव सुप्रभातम् ॥ ८॥

śrīyādavādriramaṇīyaviśālasānuvṛkṣeṣu suptimapahāya patatriṇo'pi |kūjanti karṇamadhuraṃ tava jāgarāyayadvadridīpa nṛhare tava suprabhātam || 8||

त्वय्याहिताखिलभरा मनुजास्सभक्तिकल्याणतीर्थमवगाह्य धृतोर्ध्वपुण्ड्राः ।त्वन्मन्दिराङ्कणतटे फलपुष्पहस्ताःतिष्ठन्ति नाथ नृहरे तव सुप्रभातम् ॥ ९॥

tvayyāhitākhilabharā manujāssabhaktikalyāṇatīrthamavagāhya dhṛtordhvapuṇḍrāḥ |tvanmandirāṅkaṇataṭe phalapuṣpahastāḥtiṣṭhanti nātha nṛhare tava suprabhātam || 9||

प्रालेयशीतलतरङ्गवहाष्टतीर्थपूताम्बुशीकरकणोद्वहनातिमन्दः ।सानुप्ररूढसुमसन्ततिगन्धवाहीवाति प्रभो मरुदये तव सुप्रभातम् ॥ १०॥

prāleyaśītalataraṅgavahāṣṭatīrthapūtāmbuśīkarakaṇodvahanātimandaḥ |sānuprarūḍhasumasantatigandhavāhīvāti prabho marudaye tava suprabhātam || 10||

तीर्थाभिषेकसमये नरसिंह सान्द्रहारिद्रचूर्णपरिकर्मितसर्वगात्रः ।साक्षाद्गुहान्तरगतो व्रत केसरीवसंदृश्यसे यदुगिरौ तव सुप्रभातम्ः ॥ ११॥

tīrthābhiṣekasamaye narasiṃha sāndrahāridracūrṇaparikarmitasarvagātraḥ |sākṣādguhāntaragato vrata kesarīvasaṃdṛśyase yadugirau tava suprabhātamḥ || 11||

भक्तार्थमेव यदुशैलतटे निषण्णःवात्सल्यसोढजनतारचितापराधः ।सौलभ्यकृष्टजनचित्तविलोचनोऽसिश्रीमन्नृसिंह यदुशैलपते प्रभातम् ॥ १२॥

bhaktārthameva yaduśailataṭe niṣaṇṇaḥvātsalyasoḍhajanatāracitāparādhaḥ |saulabhyakṛṣṭajanacittavilocano'siśrīmannṛsiṃha yaduśailapate prabhātam || 12||

अष्टोत्तरोत्तमशतस्थलसारभूतेविख्यातदक्षिणबदर्यभिधे मनोज्ञे ।श्रीयादवाचलतटे कृतसन्निधानयोगासनस्थ नृहरे तव सुप्रभातम् ॥ १३॥

aṣṭottarottamaśatasthalasārabhūtevikhyātadakṣiṇabadaryabhidhe manojñe |śrīyādavācalataṭe kṛtasannidhānayogāsanastha nṛhare tava suprabhātam || 13||

धृत्वात्मपाणियुगलेन च शङ्खचक्रेहस्तद्वयेन परिदर्शितपादपद्मः । (पादयुग्मः)एतद्वयाङ्कितभुजा इदमाश्रयध्वमित्यादिशस्ययि किमत्र हरे प्रभातम् ॥ १४॥

dhṛtvātmapāṇiyugalena ca śaṅkhacakrehastadvayena paridarśitapādapadmaḥ | (pādayugmaḥ)etadvayāṅkitabhujā idamāśrayadhvamityādiśasyayi kimatra hare prabhātam || 14||

मर्त्यालिदुष्कृतगजव्रजपिङ्गदृष्टेपञ्चाग्र्यभागवतसेवितपादपद्म ।भक्तार्पिताखिलपरिष्करणोज्वलाङ्गयद्वद्रिनाथ नृहरे तव सुप्रभातम् ॥ १५॥

martyāliduṣkṛtagajavrajapiṅgadṛṣṭepañcāgryabhāgavatasevitapādapadma |bhaktārpitākhilapariṣkaraṇojvalāṅgayadvadrinātha nṛhare tava suprabhātam || 15||

वृक्षात्मतामुपगता इह सूरयोऽपिपुन्नागचम्पकरसालमुखस्वरूपाः ।शाखाभुजाग्रविधृतप्रसवाः पिकालिनादोच्चसाममुखरास्तव सुप्रभातम् ॥ १६॥

vṛkṣātmatāmupagatā iha sūrayo'pipunnāgacampakarasālamukhasvarūpāḥ |śākhābhujāgravidhṛtaprasavāḥ pikālinādoccasāmamukharāstava suprabhātam || 16||

वक्षस्स्थलेन कमलां सततं वहन्सन्योगैकसक्तहृदयोऽसि विचित्रमेतत् ।भक्तेष्टदः पुरुषकारमपेक्षसे वानूनं नृसिंह यदुशैलपते प्रभातम् ॥ १७॥

vakṣassthalena kamalāṃ satataṃ vahansanyogaikasaktahṛdayo'si vicitrametat |bhakteṣṭadaḥ puruṣakāramapekṣase vānūnaṃ nṛsiṃha yaduśailapate prabhātam || 17||

योगासनस्थमुरुलम्बितजानुबाहुंस्तोकावनम्रवदनं कुटिलभ्रुवञ्च ।पृच्छन्तमागतसुखागमनन्त्विव त्वांपश्यामि नाथ नृहरे तव सुप्रभातम् ॥ १८॥

yogāsanasthamurulambitajānubāhuṃstokāvanamravadanaṃ kuṭilabhruvañca |pṛcchantamāgatasukhāgamanantviva tvāṃpaśyāmi nātha nṛhare tava suprabhātam || 18||

रामानुजार्यहृदयातुलमोददायिन्श्रीवैष्णवारिनृपचोलनिषूदनेन ।श्रीभाष्यकारकृतमङ्गलसन्नुताद्यश्रीयादवाद्रिनृहरे तव सुप्रभातम् ॥ १९॥

rāmānujāryahṛdayātulamodadāyinśrīvaiṣṇavārinṛpacolaniṣūdanena |śrībhāṣyakārakṛtamaṅgalasannutādyaśrīyādavādrinṛhare tava suprabhātam || 19||

शान्तिर्मुखे नयनयोरपि सन्निधत्तेपाणिद्वयं पदयुगं परिदर्शयत्ते ।भक्तालिसंश्रयणयोग्यमितीव शंसत्भाति प्रभो नरमृगेन्द्र तव प्रभातम् ॥ २०॥

śāntirmukhe nayanayorapi sannidhattepāṇidvayaṃ padayugaṃ paridarśayatte |bhaktālisaṃśrayaṇayogyamitīva śaṃsatbhāti prabho naramṛgendra tava prabhātam || 20||

हत्वारिमप्यपरिहार्यरुषा तदीयरक्तं पिबंश्च सिरयाभवमावृतोराः ।इत्यात्मशान्तिमधिगन्तुमिवासि योगेश्रीयादवाचलतटे नृहरे प्रभातम् ॥ २१॥

hatvārimapyaparihāryaruṣā tadīyaraktaṃ pibaṃśca sirayābhavamāvṛtorāḥ |ityātmaśāntimadhigantumivāsi yogeśrīyādavācalataṭe nṛhare prabhātam || 21||

लोके प्रतिक्षणमपि प्रतिपत्तुकामाःभोगान्नरा दुरितसन्ततिमाचरन्ति ।उत्तिष्ठ वत्सलतया तदिह क्षमस्वश्रीयादवाद्रिनृहरे तव सुप्रभातम् ॥ २२॥

loke pratikṣaṇamapi pratipattukāmāḥbhogānnarā duritasantatimācaranti |uttiṣṭha vatsalatayā tadiha kṣamasvaśrīyādavādrinṛhare tava suprabhātam || 22||

पूर्वं रुषा परुषरूपमियं समेत्यमां शान्तचित्तमतनोत्सकलेक्षणार्हम् ।एवं विचिन्त्य किमु वक्षसि पङ्कजाक्षींधत्से श्रियं यदुगिरीश तव प्रभातम् ॥ २३॥

pūrvaṃ ruṣā paruṣarūpamiyaṃ sametyamāṃ śāntacittamatanotsakalekṣaṇārham |evaṃ vicintya kimu vakṣasi paṅkajākṣīṃdhatse śriyaṃ yadugirīśa tava prabhātam || 23||

दानव्रताध्वरतपःप्रभृतेः फलं यत्त्वन्नामसंस्मरणमात्रत एव भक्त्या ।आप्नोति तद्दुरितनाशमवाप्य मर्त्यःश्रीमन्नृसिंह भवती भवतु प्रभातम् ॥ २४॥

dānavratādhvaratapaḥprabhṛteḥ phalaṃ yattvannāmasaṃsmaraṇamātrata eva bhaktyā |āpnoti tadduritanāśamavāpya martyaḥśrīmannṛsiṃha bhavatī bhavatu prabhātam || 24||

रक्षार्थमेव नृहरे त्वयि जाग्रतीहपापात्मकोऽपि धुतभीतिरहं प्रहृष्टः ।नैर्भर्यलब्धलघुहृच्छरणं गतोऽस्मित्वत्पादपद्मयुगलं तव सुप्रभातम् ॥ २५॥

rakṣārthameva nṛhare tvayi jāgratīhapāpātmako'pi dhutabhītirahaṃ prahṛṣṭaḥ |nairbharyalabdhalaghuhṛccharaṇaṃ gato'smitvatpādapadmayugalaṃ tava suprabhātam || 25||

लोके स्वभावमपहाय न किञ्चिदस्तिसङ्कल्प एवं तव तादृश इत्यवैमि ।संस्कारमग्नमतिरस्म्यत एव नाथत्रायस्व पापिनममुं नृहरे प्रभातम् ॥ २६॥

loke svabhāvamapahāya na kiñcidastisaṅkalpa evaṃ tava tādṛśa ityavaimi |saṃskāramagnamatirasmyata eva nāthatrāyasva pāpinamamuṃ nṛhare prabhātam || 26||

त्वत्पादपद्मयुखले सुदृढा नृसिंहभक्तिर्न मे हृदि न च व्रतदाननिष्ठः ।कैङ्कर्यबुद्धिरपि जातु न मे प्ररूढात्रायस्व मां करुणया तव सुप्रभातम् ॥ २७॥

tvatpādapadmayukhale sudṛḍhā nṛsiṃhabhaktirna me hṛdi na ca vratadānaniṣṭhaḥ |kaiṅkaryabuddhirapi jātu na me prarūḍhātrāyasva māṃ karuṇayā tava suprabhātam || 27||

श्रीवैष्णवाग्र्यकुललब्धजनिस्तु सोऽयंरामानुजार्यचरणाश्रयणैकभाग्यः ।इत्यादरेण सुविचिन्त्य मयि प्रसीदश्रीमन्नृसिंह तव सम्प्रति सुप्रभातम् ॥ २८॥

śrīvaiṣṇavāgryakulalabdhajanistu so'yaṃrāmānujāryacaraṇāśrayaṇaikabhāgyaḥ |ityādareṇa suvicintya mayi prasīdaśrīmannṛsiṃha tava samprati suprabhātam || 28||

पूर्वानुवृत्तगुरुसन्ततिमङ्गलोक्तिसंस्तूयमान यदुशैलपते नृसिंह ।तन्वन्स्वयं भुवनमङ्गलमादिमूर्तेविश्वात्मको विलससीह तव प्रभातम् ॥ २९॥

pūrvānuvṛttagurusantatimaṅgaloktisaṃstūyamāna yaduśailapate nṛsiṃha |tanvansvayaṃ bhuvanamaṅgalamādimūrteviśvātmako vilasasīha tava prabhātam || 29||

वेदान्तवेद्य निरवद्यगुणाम्बुराशेलक्ष्मीविलासनिलयायितरम्यवक्षः ।पीताम्बरोरुरुचिपिङ्गलकेसरौघश्रीयादवाचलपते नृहरे प्रभातम् ॥ ३०॥

vedāntavedya niravadyaguṇāmburāśelakṣmīvilāsanilayāyitaramyavakṣaḥ |pītāmbarorurucipiṅgalakesaraughaśrīyādavācalapate nṛhare prabhātam || 30||

कल्याणरूपमशरण्यशरण्यमीड्यंकारुण्यमात्रकृतसर्वजगत्प्रसूतिम् ।ब्रह्मेन्दुशेखरसुरेशसमर्चिताङ्घ्रिंत्वां द्रष्टुमस्मि ननु दर्शय ते प्रभातम् ॥ ३१॥

kalyāṇarūpamaśaraṇyaśaraṇyamīḍyaṃkāruṇyamātrakṛtasarvajagatprasūtim |brahmenduśekharasureśasamarcitāṅghriṃtvāṃ draṣṭumasmi nanu darśaya te prabhātam || 31||

आराधनाय तव नाथ सुवर्णपूर्णकुम्भप्रसूनतुलसीदलधूपदीपाः ।सज्जा द्विजांश्च निगमस्वरमञ्जुकण्ठास्तिष्ठन्ति जागृहि हरे तव सुप्रभातम् ॥ ३२॥

ārādhanāya tava nātha suvarṇapūrṇakumbhaprasūnatulasīdaladhūpadīpāḥ |sajjā dvijāṃśca nigamasvaramañjukaṇṭhāstiṣṭhanti jāgṛhi hare tava suprabhātam || 32||

क्षपिताश्रितदुःखाय रक्षादक्षाय साक्षिणे ।ॐकाररूपिणे तस्मै नरसिंहाय मङ्गलम् ॥ १॥

kṣapitāśritaduḥkhāya rakṣādakṣāya sākṣiṇe |oṃkārarūpiṇe tasmai narasiṃhāya maṅgalam || 1||

उद्गिरत्यखिलान्लोकान्संवर्ते ग्रसते च यः ।उग्राय नरसिंहाय तस्मै स्यान्नित्यमङ्गलम् ॥ २॥

udgiratyakhilānlokānsaṃvarte grasate ca yaḥ |ugrāya narasiṃhāya tasmai syānnityamaṅgalam || 2||

सर्वैरवध्यं दैत्येशं तीक्ष्णाग्रैर्नखरैस्तु यः ।विदार्याऽहन्नुरोदेशे तस्मै वीराय मङ्गलम् ॥ ३॥

sarvairavadhyaṃ daityeśaṃ tīkṣṇāgrairnakharaistu yaḥ |vidāryā'hannurodeśe tasmai vīrāya maṅgalam || 3||

पद्भ्यामाक्रम्य पातालं शिरसा त्रिदिवं तथा ।अष्टदिग्बाहुदण्डो यस्तस्मै भद्रञ्च विष्णवे ॥ ४॥

padbhyāmākramya pātālaṃ śirasā tridivaṃ tathā |aṣṭadigbāhudaṇḍo yastasmai bhadrañca viṣṇave || 4||

तेजसा यस्य चन्द्रार्कनक्षत्रग्रहवह्नयः ।ज्वलन्ति तस्मै ज्वलते नरसिंहाय मङ्गलम् ॥ ५॥

tejasā yasya candrārkanakṣatragrahavahnayaḥ |jvalanti tasmai jvalate narasiṃhāya maṅgalam || 5||

विनेन्द्रियाणि सर्वत्र सर्वं जानाति सर्वदा ।यस्सर्वतोमुखाय स्यात्तस्मै भद्रं रमाजुषे ॥ ६॥

vinendriyāṇi sarvatra sarvaṃ jānāti sarvadā |yassarvatomukhāya syāttasmai bhadraṃ ramājuṣe || 6||

सटातटिज्ज्वलज्जिह्वस्तीक्ष्णदंष्ट्रात्विहुज्वलः ।यो भाति नरसिंहाय तस्मै स्यान्नित्यमङ्गलम् ॥ ७॥

saṭātaṭijjvalajjihvastīkṣṇadaṃṣṭrātvihujvalaḥ |yo bhāti narasiṃhāya tasmai syānnityamaṅgalam || 7||

यन्नामस्मरणाद्भीता भूतवेतालराक्षसाः ।रोगा नश्यन्ति तस्मै स्याद्भीषणाय च मङ्गलम् ॥ ८॥

yannāmasmaraṇādbhītā bhūtavetālarākṣasāḥ |rogā naśyanti tasmai syādbhīṣaṇāya ca maṅgalam || 8||

यं समाश्रित्य सर्वोऽपि सकलं भद्रमश्नुते ।श्रिया जुष्टाय तस्मै स्याद्भद्राय च सुमङ्गलम् ॥ ९॥

yaṃ samāśritya sarvo'pi sakalaṃ bhadramaśnute |śriyā juṣṭāya tasmai syādbhadrāya ca sumaṅgalam || 9||

साक्षाद्विपक्षं मृत्युञ्च भक्तानां यो विनाशयेत् ।मृत्योश्च मृत्यवे तस्मै नरसिंहाय मङ्गलम् ॥ १०॥

sākṣādvipakṣaṃ mṛtyuñca bhaktānāṃ yo vināśayet |mṛtyośca mṛtyave tasmai narasiṃhāya maṅgalam || 10||

यस्मै कृत्वा नमस्कारं विधायात्मनिवेदनम् ।त्यक्तदुःखो नरः कामानश्नुते तं नमाम्यहम् ॥ ११॥

yasmai kṛtvā namaskāraṃ vidhāyātmanivedanam |tyaktaduḥkho naraḥ kāmānaśnute taṃ namāmyaham || 11||

दासभूतास्स्वतस्सर्वे ह्यात्मानः परमात्मनः ।अतोऽहमपि ते दास इति मत्वा नमाम्यहम् ॥ १२॥

dāsabhūtāssvatassarve hyātmānaḥ paramātmanaḥ |ato'hamapi te dāsa iti matvā namāmyaham || 12||

आधिव्याधिमहाभीतिमहादुःखनिवारक ।अपारकरुणासिन्धो दिव्यसिंह नमोऽस्तु ते ॥ १३॥

ādhivyādhimahābhītimahāduḥkhanivāraka |apārakaruṇāsindho divyasiṃha namo'stu te || 13||

पूर्वाचार्यकृतैर्भक्त्या मङ्गलाशासनैश्चिरात् ।स्तूयमानाय तस्मै स्यान्नरसिंहाय मङ्गलम् ॥ १४॥

pūrvācāryakṛtairbhaktyā maṅgalāśāsanaiścirāt |stūyamānāya tasmai syānnarasiṃhāya maṅgalam || 14||

फलश्रुतिःसुप्रभातमिदं भक्त्या प्रातरुत्थाय यः पठेत् ।आयुरारोग्यमैश्वर्यं सोश्नुते हर्यनुग्रहात् ॥ १५॥

phalaśrutiḥsuprabhātamidaṃ bhaktyā prātarutthāya yaḥ paṭhet |āyurārogyamaiśvaryaṃ sośnute haryanugrahāt || 15||

इति श्रीजग्गूवकुलभूषणकवि विरचितंयादवाद्रियोगारूढनरसिंहसुप्रभातं सम्पूर्णम् ।। शुभमस्तु ।श्रीयोगारूढनरसिंहाय परब्रह्मणे नमः ।

iti śrījaggūvakulabhūṣaṇakavi viracitaṃyādavādriyogārūḍhanarasiṃhasuprabhātaṃ sampūrṇam || śubhamastu |śrīyogārūḍhanarasiṃhāya parabrahmaṇe namaḥ |