नृसिंहस्तोत्रम् (प्रह्लादकृतं लक्ष्मीनारायणीयसंहितान्तर्गतम्) Prahladakritam Nrisimha Stotram

नृसिंहं हृद्ये ध्यात्वाऽस्तौषीद्धरिं समाहितः ।नमो देवाधिदेवाय सत्त्वविलीनमूर्तये ॥ ८१॥

nṛsiṃhaṃ hṛdye dhyātvā'stauṣīddhariṃ samāhitaḥ |namo devādhidevāya sattvavilīnamūrtaye || 81||

ब्रह्मादयो बिभ्यति यद्रूपात्तद्रूपिणे नमः ।घनाऽभिजनसौन्दर्यतपःश्रुतबलादिभिः ॥ ८२॥

brahmādayo bibhyati yadrūpāttadrūpiṇe namaḥ |ghanā'bhijanasaundaryatapaḥśrutabalādibhiḥ || 82||

स्मृद्धिवाक्पटुताभिश्चाऽतुष्यते ते नमो नमः ।तवाऽङ्घ्रिविमुखो विप्रो यमैश्च नियमैर्युतः ॥ ८३॥

smṛddhivākpaṭutābhiścā'tuṣyate te namo namaḥ |tavā'ṅghrivimukho vipro yamaiśca niyamairyutaḥ || 83||

भक्तश्वादात् कनीयान्स भक्तहृष्टाय ते नमः ।मानहीनाय दीनाय तुष्यते ते नमो नमः ॥ ८४॥

bhaktaśvādāt kanīyānsa bhaktahṛṣṭāya te namaḥ |mānahīnāya dīnāya tuṣyate te namo namaḥ || 84||

भक्तिमार्गाश्रितसौख्यकर्त्रे ते हरये नमः ।रक्षाविभूतिसम्पत्सुसौख्यदात्रे पुनर्नमः ॥ ८५॥

bhaktimārgāśritasaukhyakartre te haraye namaḥ |rakṣāvibhūtisampatsusaukhyadātre punarnamaḥ || 85||

ब्रह्मादयोऽपि देवाश्च शान्तदर्शनकाङ्क्षिणः ।स्तुवन्ति त्वां परात्मानं शान्तरूपं ततः कुरु ॥ ८६॥

brahmādayo'pi devāśca śāntadarśanakāṅkṣiṇaḥ |stuvanti tvāṃ parātmānaṃ śāntarūpaṃ tataḥ kuru || 86||

नाऽहं बिभैमि देवेश क्रूरान्नृसिंहरूपणात् ।बिभेमि कामरोषादेस्ततो रक्षां विधेहि मे ॥ ८७॥

nā'haṃ bibhaimi deveśa krūrānnṛsiṃharūpaṇāt |bibhemi kāmaroṣādestato rakṣāṃ vidhehi me || 87||

असुराद्रक्षणां तत्तु देहस्य रक्षणं कृतम् ।तद्वै मे रक्षणं नास्ति तस्मान्मद्रक्षणं कुरु ॥ ८८॥

asurādrakṣaṇāṃ tattu dehasya rakṣaṇaṃ kṛtam |tadvai me rakṣaṇaṃ nāsti tasmānmadrakṣaṇaṃ kuru || 88||

क्लेशकर्मविपाकादेरजाया बन्धनात् खलु ।रक्षणं कुरु विश्वेश तन्मतं रक्षणं भवेत् ॥ ८९॥

kleśakarmavipākāderajāyā bandhanāt khalu |rakṣaṇaṃ kuru viśveśa tanmataṃ rakṣaṇaṃ bhavet || 89||

ईहाः पुत्रकलत्रादेर्धनैश्वर्यदिवस्पतेः ।कदापि नैव पूर्यन्ते ताभ्यो मे रक्षणं कुरु ॥ ९०॥

īhāḥ putrakalatrāderdhanaiśvaryadivaspateḥ |kadāpi naiva pūryante tābhyo me rakṣaṇaṃ kuru || 90||

दैत्येन्द्रस्य मया दृष्टाः स्मृद्धयस्ता न रक्षिकाः ।ऐश्वर्याणि मया दृष्टान्येतान्यवन्ति नैव हि ॥ ९१॥

daityendrasya mayā dṛṣṭāḥ smṛddhayastā na rakṣikāḥ |aiśvaryāṇi mayā dṛṣṭānyetānyavanti naiva hi || 91||

सिद्धयश्चापि देवानां रक्षां कुर्वन्ति नैव च ।भक्तानां त्वं रक्षणाय बहुरूपी भवस्यथ ॥ ९२॥

siddhayaścāpi devānāṃ rakṣāṃ kurvanti naiva ca |bhaktānāṃ tvaṃ rakṣaṇāya bahurūpī bhavasyatha || 92||

उद्धारयसि विश्वात्मन् तथोद्धारं च मे कुरु ।राज्यं तु बन्धनं प्रोक्तं पापं पापतरं महत् ॥ ९३॥

uddhārayasi viśvātman tathoddhāraṃ ca me kuru |rājyaṃ tu bandhanaṃ proktaṃ pāpaṃ pāpataraṃ mahat || 93||

यत्सतां सेवने विघ्नं मानसत्तादिदूषणैः ।दीनत्वे तप आस्थाय वाञ्च्छन्ति कामनामयान् ॥ ९४॥

yatsatāṃ sevane vighnaṃ mānasattādidūṣaṇaiḥ |dīnatve tapa āsthāya vāñcchanti kāmanāmayān || 94||

भोगानासाद्य पश्चात्त्वां विस्मरन्तीति किल्बिषम् ।ततो देवाधिदेवत्वं दारासत्ताधनादिषु ॥ ९५॥

bhogānāsādya paścāttvāṃ vismarantīti kilbiṣam |tato devādhidevatvaṃ dārāsattādhanādiṣu || 95||

मा योगं मे देहि नाथ देहि त्वच्चरणाम्बुजे ।तव दासस्य दासानां मध्ये योगं प्रदेहि मे ॥ ९६॥

mā yogaṃ me dehi nātha dehi tvaccaraṇāmbuje |tava dāsasya dāsānāṃ madhye yogaṃ pradehi me || 96||

इमे देवास्तव रूपं सौम्यं काङ्क्षन्ति दर्शने ।तस्मात्सौम्यं सुखदं वै रूपं दर्शय माधव ॥ ९७॥

ime devāstava rūpaṃ saumyaṃ kāṅkṣanti darśane |tasmātsaumyaṃ sukhadaṃ vai rūpaṃ darśaya mādhava || 97||

इत्यर्थितः स भगवान् तेजस्तदतिभीषणम् ।रोषान्वितं तु संहृत्य बभूव सुखदर्शनः ॥ ९८॥

ityarthitaḥ sa bhagavān tejastadatibhīṣaṇam |roṣānvitaṃ tu saṃhṛtya babhūva sukhadarśanaḥ || 98||

शरत्कोटीन्दुसङ्काशः पुण्डरीकनिभेक्षणः ।सुधामयसटापुञ्जविद्युत्कोटिनिभप्रभः ॥ ९९॥

śaratkoṭīndusaṅkāśaḥ puṇḍarīkanibhekṣaṇaḥ |sudhāmayasaṭāpuñjavidyutkoṭinibhaprabhaḥ || 99||

सद्रत्नाढ्यकटककेयूरोर्मिकादिभूषितः ।शङ्खचक्रगृहीताभ्यामुद्बाहुभ्यां विराजितः ॥ १००॥

sadratnāḍhyakaṭakakeyūrormikādibhūṣitaḥ |śaṅkhacakragṛhītābhyāmudbāhubhyāṃ virājitaḥ || 100||

वरदाऽभयहस्ताभ्यामितराभ्यां सुशोभितः ।श्रीवत्सकौस्तुभोरस्को वनमालाविभूषितः ॥ १०१॥

varadā'bhayahastābhyāmitarābhyāṃ suśobhitaḥ |śrīvatsakaustubhorasko vanamālāvibhūṣitaḥ || 101||

कुण्डलहाररशनामणिस्वर्णविराजितः ।सव्याङ्गस्थश्रिया युक्तोऽभवत्तदा नृकेसरी ॥ १०२॥

kuṇḍalahāraraśanāmaṇisvarṇavirājitaḥ |savyāṅgasthaśriyā yukto'bhavattadā nṛkesarī || 102||

लक्ष्मीनृसिंहं तं दृष्ट्वा देवताः समहर्षयः ।आनन्दाश्रुजलैः सिक्त्वा नमश्चक्रुर्निरन्तरम् ॥ १०३॥

lakṣmīnṛsiṃhaṃ taṃ dṛṣṭvā devatāḥ samaharṣayaḥ |ānandāśrujalaiḥ siktvā namaścakrurnirantaram || 103||

इति श्रीलक्ष्मीनारायणीयसंहितायां प्रथमे कृतयुगसन्ताने १४०अध्यायान्तर्गतंप्रह्लादकृतं नृसिंहस्तोत्रंलक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड १। अध्याय १४०/८११०३॥लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड १। अध्याय १४०/८१-१०३॥

iti śrīlakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitāyāṃ prathame kṛtayugasantāne 140adhyāyāntargataṃprahlādakṛtaṃ nṛsiṃhastotraṃlakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 1| adhyāya 140/81103||lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 1| adhyāya 140/81-103||