कूर्मस्तुतिः १ Kurmastutih

नमस्कुर्मः कूर्मं नमदमरकोटीरनिकरप्रसर्पन्माणिक्यच्छविमिलितमाञ्जिष्ठवपुषम् ।जरीजृम्भड्डिम्भद्युमणिरमणीयांशुलहरीपरीरम्भस्फूर्जद्वलभिदुपलाद्रिप्रतिभटम् ॥ १॥

namaskurmaḥ kūrmaṃ namadamarakoṭīranikaraprasarpanmāṇikyacchavimilitamāñjiṣṭhavapuṣam |jarījṛmbhaḍḍimbhadyumaṇiramaṇīyāṃśulaharīparīrambhasphūrjadvalabhidupalādripratibhaṭam || 1||

पृष्ठे भ्राम्यदमन्दमन्दरगिरिग्रावाग्रकण्डूयनैःनिद्रालोः कमठाकृतेर्भगवतः श्वासानिलाः पान्तु वः ।यत्संस्कारकलानुवर्तनवशाद्वेलाच्छलेनाम्भसांयातायातमतन्द्रितं जलनिधिर्नाद्यापि विश्राम्यति ॥ २॥

pṛṣṭhe bhrāmyadamandamandaragirigrāvāgrakaṇḍūyanaiḥnidrāloḥ kamaṭhākṛterbhagavataḥ śvāsānilāḥ pāntu vaḥ |yatsaṃskārakalānuvartanavaśādvelācchalenāmbhasāṃyātāyātamatandritaṃ jalanidhirnādyāpi viśrāmyati || 2||

दृग्भ्यां यस्य विलोकनाय जगतो द्रागीषदुत्तोलितग्रीवाग्रोपरिविस्फुरद्ग्रहगणे छत्रायितायां भुवि ।हा धिग्भूः किमभूदभूत्तदितरत्किं चेति पर्याकुलोहन्यादेव हठादघानि कमठाधीशः कठोराणि वः ॥ ३॥

dṛgbhyāṃ yasya vilokanāya jagato drāgīṣaduttolitagrīvāgroparivisphuradgrahagaṇe chatrāyitāyāṃ bhuvi |hā dhigbhūḥ kimabhūdabhūttaditaratkiṃ ceti paryākulohanyādeva haṭhādaghāni kamaṭhādhīśaḥ kaṭhorāṇi vaḥ || 3||

यो धत्ते शेषनागं तमनु वसुमतीं स्वर्गपातालयुक्तांयुक्तां सर्वैः समुद्रैर्हिमगिरिकनकप्रस्थमुख्यैर्नगेन्द्रैः ।एतद्ब्रह्माण्डमव्याकृतघटसदृशं भाति वंशेऽसुरारेःपायाद्वः कूर्मदेहः प्रकटितमहिमा माधवः कामरूपी ॥ ४॥

yo dhatte śeṣanāgaṃ tamanu vasumatīṃ svargapātālayuktāṃyuktāṃ sarvaiḥ samudrairhimagirikanakaprasthamukhyairnagendraiḥ |etadbrahmāṇḍamavyākṛtaghaṭasadṛśaṃ bhāti vaṃśe'surāreḥpāyādvaḥ kūrmadehaḥ prakaṭitamahimā mādhavaḥ kāmarūpī || 4||

इति कूर्मस्तुतिः समाप्ता ।

iti kūrmastutiḥ samāptā |