कूर्मस्तोत्रम् (2) Kurmastotram

श्री गणेशाय नमः ॥ देवा ऊचुः ॥नमाम ते देव पदारविन्दं प्रपन्नतापोपशमातपत्रम् ।यन्मूलकेता यतयोऽञ्जसोरुसंसारदुःखं बहिरुत्क्षिपन्ति ॥ १॥

śrī gaṇeśāya namaḥ || devā ūcuḥ ||namāma te deva padāravindaṃ prapannatāpopaśamātapatram |yanmūlaketā yatayo'ñjasorusaṃsāraduḥkhaṃ bahirutkṣipanti || 1||

धातर्यदस्मिन्भव ईश जीवास्तापत्रयेणोपहता न शर्म ।आत्मँलभन्ते भगवंस्तवाङ्घ्रिच्छायां सविद्यामत आश्रयेम ॥ २॥

dhātaryadasminbhava īśa jīvāstāpatrayeṇopahatā na śarma |ātmam̐labhante bhagavaṃstavāṅghricchāyāṃ savidyāmata āśrayema || 2||

मार्गन्ति यत्ते मुखपद्मनीडैश्छन्दःसुपर्णैरृषयो विविक्ते ।यस्याघमर्षोदसरिद्वरायाः पदं पदं तीर्थपदः प्रपन्नाः ॥ ३॥

mārganti yatte mukhapadmanīḍaiśchandaḥsuparṇairṛṣayo vivikte |yasyāghamarṣodasaridvarāyāḥ padaṃ padaṃ tīrthapadaḥ prapannāḥ || 3||

यच्छ्रद्धया श्रुतवत्यां च भक्त्या संमृज्यमाने हृदयेऽवधाय ।ज्ञानेन वैराग्यबलेन धीरा व्रजेम तत्तेऽङ्घ्रिसरोजपीठम् ॥ ४॥

yacchraddhayā śrutavatyāṃ ca bhaktyā saṃmṛjyamāne hṛdaye'vadhāya |jñānena vairāgyabalena dhīrā vrajema tatte'ṅghrisarojapīṭham || 4||

विश्वस्य जन्मस्थितिसंयमार्थे कृतावतारस्य पदाम्बुजं ते ।व्रजेम सर्वे शरणं यदीश स्मृतं प्रयच्छत्यभयं स्वपुंसाम् ॥ ५॥

viśvasya janmasthitisaṃyamārthe kṛtāvatārasya padāmbujaṃ te |vrajema sarve śaraṇaṃ yadīśa smṛtaṃ prayacchatyabhayaṃ svapuṃsām || 5||

यत्सानुबन्धेऽसति देहगेहे ममाहमित्यूढदुराग्रहाणाम् ।पुंसां सुदूरं वसतोऽपि पुर्यां भजेम तत्ते भगवन्पदाब्जम् ॥ ६॥

yatsānubandhe'sati dehagehe mamāhamityūḍhadurāgrahāṇām |puṃsāṃ sudūraṃ vasato'pi puryāṃ bhajema tatte bhagavanpadābjam || 6||

तान्वा असद्वृत्तिभिरक्षिभिर्ये पराहृतान्तर्मनसः परेश ।अथो न पश्यन्त्युरुगाय नूनं ये ते पदन्यासविलासलक्ष्म्याः ॥ ७॥

tānvā asadvṛttibhirakṣibhirye parāhṛtāntarmanasaḥ pareśa |atho na paśyantyurugāya nūnaṃ ye te padanyāsavilāsalakṣmyāḥ || 7||

पानेन ते देव कथासुधायाः प्रवृद्धभक्त्या विशदाशया ये ।वैराग्यसारं प्रतिलभ्य बोधं यथाञ्जसान्वीयुरकुण्ठधिष्ण्यम् ॥ ८॥

pānena te deva kathāsudhāyāḥ pravṛddhabhaktyā viśadāśayā ye |vairāgyasāraṃ pratilabhya bodhaṃ yathāñjasānvīyurakuṇṭhadhiṣṇyam || 8||

तथापरे चात्मसमाधियोगबलेन जित्वा प्रकृतिं बलिष्ठाम् ।त्वामेव धीराः पुरुषं विशन्ति तेषां श्रमः स्यान्न तु सेवया ते ॥ ९॥

tathāpare cātmasamādhiyogabalena jitvā prakṛtiṃ baliṣṭhām |tvāmeva dhīrāḥ puruṣaṃ viśanti teṣāṃ śramaḥ syānna tu sevayā te || 9||

तत्ते वयं लोकसिसृक्षयाद्य त्वयानुसृष्टास्त्रिभिरात्मभिः स्म ।सर्वे वियुक्ताः स्वविहारतन्त्रं न शक्नुमस्तत्प्रतिहर्तवे ते ॥ १०॥

tatte vayaṃ lokasisṛkṣayādya tvayānusṛṣṭāstribhirātmabhiḥ sma |sarve viyuktāḥ svavihāratantraṃ na śaknumastatpratihartave te || 10||

यावद्बलिं तेऽज हराम काले यथा वयं चान्नमदाम यत्र ।यथोभयेषां त इमे हि लोका बलिं हरन्तोऽन्नमदन्त्यनूहाः ॥ ११॥

yāvadbaliṃ te'ja harāma kāle yathā vayaṃ cānnamadāma yatra |yathobhayeṣāṃ ta ime hi lokā baliṃ haranto'nnamadantyanūhāḥ || 11||

त्वं नः सुराणामसि सान्वयानां कूटस्थ आद्यः पुरुषः पुराणः ।त्वं देवशक्त्यां गुणकर्मयोनौ रेतस्त्वजायां कविमादधेऽजः ॥ १२॥

tvaṃ naḥ surāṇāmasi sānvayānāṃ kūṭastha ādyaḥ puruṣaḥ purāṇaḥ |tvaṃ devaśaktyāṃ guṇakarmayonau retastvajāyāṃ kavimādadhe'jaḥ || 12||

ततो वयं सत्प्रमुखा यदर्थे बभूविमात्मन्करवाम किं ते ।त्वं नः स्वचक्षुः परिदेहि शक्त्या देवक्रियार्थे यदनुग्रहाणाम् ॥ १३॥

tato vayaṃ satpramukhā yadarthe babhūvimātmankaravāma kiṃ te |tvaṃ naḥ svacakṣuḥ paridehi śaktyā devakriyārthe yadanugrahāṇām || 13||

इति श्रीमद्भागवतपुराणान्तर्गतं कूर्मस्तोत्रं समाप्तम् ॥

iti śrīmadbhāgavatapurāṇāntargataṃ kūrmastotraṃ samāptam ||