सुभगोदयस्तुतिः Shri Subhagodaya Stuti

॥ श्रीः॥॥ श्रीसुभगोदयस्तुतिः॥श्री गौडपादाचार्य विरचिताभवानि त्वां वन्दे भवमहिषि सच्चित्सुखवपुःपराकारां देवीममृतलहरीमैन्दवकलाम् ।महाकालातीतां *कलितसरणीकल्पिततनुं वर् कलितसरणिं कल्पिततनुंसुधासिन्धोरन्तर्वसतिमनिशं वासरमयीम् ॥ १॥

|| śrīḥ|||| śrīsubhagodayastutiḥ||śrī gauḍapādācārya viracitābhavāni tvāṃ vande bhavamahiṣi saccitsukhavapuḥparākārāṃ devīmamṛtalaharīmaindavakalām |mahākālātītāṃ *kalitasaraṇīkalpitatanuṃ var kalitasaraṇiṃ kalpitatanuṃsudhāsindhorantarvasatimaniśaṃ vāsaramayīm || 1||

मनस्तत्त्वं जित्वा नयनमथ नासाग्रघटितं*पुनर्व्यावृत्ताक्षः स्वयमपि यदा पश्यति पराम् ।वर्पुनर्व्यावृत्ताक्षिद्वयमपितदानीमेवास्य स्फुरति बहिरन्तर्भगवतीपरानन्दाकारा परशिवपरा काचिदपरा ॥ २॥

manastattvaṃ jitvā nayanamatha nāsāgraghaṭitaṃ*punarvyāvṛttākṣaḥ svayamapi yadā paśyati parām |varpunarvyāvṛttākṣidvayamapitadānīmevāsya sphurati bahirantarbhagavatīparānandākārā paraśivaparā kācidaparā || 2||

मनोमार्गं जित्वा मरुत इह नाडीगणजुषोनिरुध्यार्कं सेन्दुं दहनमपि सञ्ज्वाल्य शिखया ।सुषुम्णां संयोज्य श्लथयति च षड्ग्रन्थि शशिनंतवाज्ञाचक्रस्थं *विलयति महायोगिसमयी ॥ ३॥ वर्श्लथयति\, विलसति

manomārgaṃ jitvā maruta iha nāḍīgaṇajuṣonirudhyārkaṃ senduṃ dahanamapi sañjvālya śikhayā |suṣumṇāṃ saṃyojya ślathayati ca ṣaḍgranthi śaśinaṃtavājñācakrasthaṃ *vilayati mahāyogisamayī || 3|| varślathayati\, vilasati

यदा तौ चन्द्रार्कौ निजसदनसंरोधनवशा*दशक्तौ पीयूषस्रवणहरणे सा च भुजगी । वर्दशक्ताप्रबुद्धा क्षुत्क्रुद्धा दशति शशिनं बैन्दवगतंसुधाधारासारैः स्नपयसि तनुं बैन्दवकले ॥ ४॥

yadā tau candrārkau nijasadanasaṃrodhanavaśā*daśaktau pīyūṣasravaṇaharaṇe sā ca bhujagī | vardaśaktāprabuddhā kṣutkruddhā daśati śaśinaṃ baindavagataṃsudhādhārāsāraiḥ snapayasi tanuṃ baindavakale || 4||

पृथिव्यापस्तेजः पवनगगने तत्प्रकृतयः*स्थितास्तन्मात्रास्ता विषयदशकं मानसमिति । वर्स्थितास्तन्मात्राप्ता*ततो माया विद्या तदनु च महेशः शिव इतः वर्तथापरं तत्त्वातीतं मिलितवपुरिन्दोः परकला ॥ ५॥

pṛthivyāpastejaḥ pavanagagane tatprakṛtayaḥ*sthitāstanmātrāstā viṣayadaśakaṃ mānasamiti | varsthitāstanmātrāptā*tato māyā vidyā tadanu ca maheśaḥ śiva itaḥ vartathāparaṃ tattvātītaṃ militavapurindoḥ parakalā || 5||

कुमारी यन्मन्द्रं ध्वनति च ततो योषिदपराकुलं त्यक्त्वा *रौति स्फुटति च *महाकालभुजगी ।वर्काचित्\; महाकालपतगी\, महानीलभुजगीततः पातिव्रत्यं भजति दहराकाशकमलेसुखासीना योषा भवसि भवसीत्काररसिका ॥ ६॥

kumārī yanmandraṃ dhvanati ca tato yoṣidaparākulaṃ tyaktvā *rauti sphuṭati ca *mahākālabhujagī |varkācit\; mahākālapatagī\, mahānīlabhujagītataḥ pātivratyaṃ bhajati daharākāśakamalesukhāsīnā yoṣā bhavasi bhavasītkārarasikā || 6||

त्रिकोणं ते कौलाः कुलगृहमिति प्राहुरपरेचतुष्कोणं प्राहुः समयिन इमे बैन्दवमिति ।*सुधासिन्धौ तस्मिन्सुरमणिगृहे सूर्यशशिनो वर्सुधासिन्धोस्तस्मिन्रगम्ये रश्मीनां समयसहिते त्वं *विहरसे ॥ ७॥ वर्विहरसि

trikoṇaṃ te kaulāḥ kulagṛhamiti prāhuraparecatuṣkoṇaṃ prāhuḥ samayina ime baindavamiti |*sudhāsindhau tasminsuramaṇigṛhe sūryaśaśino varsudhāsindhostasminragamye raśmīnāṃ samayasahite tvaṃ *viharase || 7|| varviharasi

त्रिखण्डं ते चक्रं शुचिरविशशाङ्कात्मकतयामयूखैः *षट्त्रिंशद्दशयुततया खण्डकलितैः ।वर्षट्त्रिंशत्त्रिशतयुतमाखण्ड\,षट्त्रिंशच्छतयुततयापृथिव्यादौ तत्त्वे पृथगुदितवद्भिः परिवृतं*भवेन्मूलाधारात्प्रभृति तव षट्चक्रसदनम् ॥ ८॥वर्भवेन्मूलाधारप्रभृति

trikhaṇḍaṃ te cakraṃ śuciraviśaśāṅkātmakatayāmayūkhaiḥ *ṣaṭtriṃśaddaśayutatayā khaṇḍakalitaiḥ |varṣaṭtriṃśattriśatayutamākhaṇḍa\,ṣaṭtriṃśacchatayutatayāpṛthivyādau tattve pṛthaguditavadbhiḥ parivṛtaṃ*bhavenmūlādhārātprabhṛti tava ṣaṭcakrasadanam || 8||varbhavenmūlādhāraprabhṛti

शतं चाष्टौ वह्नेः शतमपि कलाः षोडश रवेःशतं *षट् च त्रिंशत्सितमयमयूखाश्चरणजाः । वर्षट्त्रिंशद्द्वे\, षट्त्रिंशद्द्वै सितमयिय एते षष्टिश्च त्रिशतमभवंस्त्वच्चरणजा* वर्चरणगा*महाकौलेस्तस्मान्न हि तव शिवे कालकलना ॥ ९॥ वर्महाकालस्तस्मात्

śataṃ cāṣṭau vahneḥ śatamapi kalāḥ ṣoḍaśa raveḥśataṃ *ṣaṭ ca triṃśatsitamayamayūkhāścaraṇajāḥ | varṣaṭtriṃśaddve\, ṣaṭtriṃśaddvai sitamayiya ete ṣaṣṭiśca triśatamabhavaṃstvaccaraṇajā* varcaraṇagā*mahākaulestasmānna hi tava śive kālakalanā || 9|| varmahākālastasmāt

त्रिकोणं चाधारं *त्रिपुरतनु तेऽष्टारमनघे वर्त्रिभुवननुते\, त्रिभुवननुतेष्वार*भवेत्स्वाधिष्ठानं पुनरपि दशारं मणिपुरम् । वर्तव स्वाधिष्ठानं भगवतिदशारं ते संवित्कमलमथ मन्वश्रकमुमेविशुद्धं स्यादाज्ञा शिव इति ततो बैन्दवगृहम् ॥ १०॥

trikoṇaṃ cādhāraṃ *tripuratanu te'ṣṭāramanaghe vartribhuvananute\, tribhuvananuteṣvāra*bhavetsvādhiṣṭhānaṃ punarapi daśāraṃ maṇipuram | vartava svādhiṣṭhānaṃ bhagavatidaśāraṃ te saṃvitkamalamatha manvaśrakamumeviśuddhaṃ syādājñā śiva iti tato baindavagṛham || 10||

त्रिकोणे ते वृत्तत्रितयमिभकोणे वसुदलंकलाश्रं मिश्ररि भवति भुवनाश्रे *च भुवनम् । वर्त्रिभुवनम्चतुश्चक्रं शैवं निवसति *भगे शाक्तिकमुमेवर्दशे शाक्तिकमुमे\, भगे शाक्तकमुमेप्रधानैक्यं षोढा भवति च तयोः शक्तिशिवयोः ॥ ११॥

trikoṇe te vṛttatritayamibhakoṇe vasudalaṃkalāśraṃ miśrari bhavati bhuvanāśre *ca bhuvanam | vartribhuvanamcatuścakraṃ śaivaṃ nivasati *bhage śāktikamumevardaśe śāktikamume\, bhage śāktakamumepradhānaikyaṃ ṣoḍhā bhavati ca tayoḥ śaktiśivayoḥ || 11||

कलायां बिन्द्वैक्यं तदनु च तयोर्नादविभवेतयोर्नादेनैक्यं तदनु च कलायामपि तयोः ।तयोर्बिन्दावैक्यं त्रितयविभवैक्यं परशिवे*तदेवं षोढैक्यं भवति हि सपर्या समयिनाम् ॥ १२॥ वर्तथैवं

kalāyāṃ bindvaikyaṃ tadanu ca tayornādavibhavetayornādenaikyaṃ tadanu ca kalāyāmapi tayoḥ |tayorbindāvaikyaṃ tritayavibhavaikyaṃ paraśive*tadevaṃ ṣoḍhaikyaṃ bhavati hi saparyā samayinām || 12|| vartathaivaṃ

कला नादो बिन्दुः क्रमश इह व्रणाश्च चरणंषडब्जं चाधारप्रभृतिकममीषां च मिलनम् ।*तदेवं षोढैक्यं भवति खलु येषां समयिनां वर्तथैवंचतुर्धैक्यं तेषां भवति हि सपर्या समयिनाम् ॥ १३॥

kalā nādo binduḥ kramaśa iha vraṇāśca caraṇaṃṣaḍabjaṃ cādhāraprabhṛtikamamīṣāṃ ca milanam |*tadevaṃ ṣoḍhaikyaṃ bhavati khalu yeṣāṃ samayināṃ vartathaivaṃcaturdhaikyaṃ teṣāṃ bhavati hi saparyā samayinām || 13||

तडिल्लेखामध्ये स्फुरति मणिपूरे भगवतीचतुर्धैक्यं तेषां भवति च चतुर्बाहुरुदिता ।धनुर्बाणानिक्षूद्भवकुसुमजानङ्कुशवरंतथा पाशं बिभ्रत्युदितरविबिम्बाकृतिरुचिः ॥ १४॥ वर्कृतिरुचिम्

taḍillekhāmadhye sphurati maṇipūre bhagavatīcaturdhaikyaṃ teṣāṃ bhavati ca caturbāhuruditā |dhanurbāṇānikṣūdbhavakusumajānaṅkuśavaraṃtathā pāśaṃ bibhratyuditaravibimbākṛtiruciḥ || 14|| varkṛtirucim

भवत्यैक्यं षोढा भवति भगवत्याः समयिनांमरुत्वत्कोदण्डद्युतिनियुतभासा समरुचिः ।भवत्पाणिव्रातो दशविध इतीदं मणिपुरेभवानि प्रत्यक्षं तव वपुरुपास्ते न हि परम् ॥ १५॥

bhavatyaikyaṃ ṣoḍhā bhavati bhagavatyāḥ samayināṃmarutvatkodaṇḍadyutiniyutabhāsā samaruciḥ |bhavatpāṇivrāto daśavidha itīdaṃ maṇipurebhavāni pratyakṣaṃ tava vapurupāste na hi param || 15||

इत्यैक्यनिरूपणम्॥

ityaikyanirūpaṇam||

भवानि श्रीहस्तैर्वहसि फणिपाशं सृणिमथोधनुः पौण्ड्रँ पौष्पं शरमथ जपस्रक्षुकवरौ ।अथ द्वाभ्यां मुद्रामभयवरदानैकरसिकां वर्रसिकेक्वणद्वीणां द्वाभ्यां *त्वमुरसि कराभ्यां च बिभृषे ॥ १६॥ वरुरसि च

bhavāni śrīhastairvahasi phaṇipāśaṃ sṛṇimathodhanuḥ pauṇḍram̐ pauṣpaṃ śaramatha japasrakṣukavarau |atha dvābhyāṃ mudrāmabhayavaradānaikarasikāṃ varrasikekvaṇadvīṇāṃ dvābhyāṃ *tvamurasi karābhyāṃ ca bibhṛṣe || 16|| varurasi ca

त्रिकोणैरष्टारं त्रिभिरपि दशारं समुदभूद्दशारं भूगेहादपि च भुवनाश्रं समभवत् ।ततोऽभून्नागारं नृपतिदलमस्मात्त्रिवलयं*चतुर्द्वाःप्राकारत्रितयमिदमेवाम्ब *शरणम् ॥ १७॥ वर्चतुर्धा\; चरणम्

trikoṇairaṣṭāraṃ tribhirapi daśāraṃ samudabhūddaśāraṃ bhūgehādapi ca bhuvanāśraṃ samabhavat |tato'bhūnnāgāraṃ nṛpatidalamasmāttrivalayaṃ*caturdvāḥprākāratritayamidamevāmba *śaraṇam || 17|| varcaturdhā\; caraṇam

चतुःषष्टिस्तन्त्राण्यपि कुलमतं निन्दितमभू वर्कुलनुतंनिन्दितमिदं तदेतद्यदेतन्मिश्राख्यं मतमपि भवेन्निन्दितमिह ।शुभाख्याः पञ्चैताः श्रुतिसरणिसिद्धाः प्रकृतयोमहाविद्यास्तासां भवति *परमार्थो भगवती ॥ १८॥ वर्परमार्था\, परमार्थो भगवति

catuḥṣaṣṭistantrāṇyapi kulamataṃ ninditamabhū varkulanutaṃninditamidaṃ tadetadyadetanmiśrākhyaṃ matamapi bhavenninditamiha |śubhākhyāḥ pañcaitāḥ śrutisaraṇisiddhāḥ prakṛtayomahāvidyāstāsāṃ bhavati *paramārtho bhagavatī || 18|| varparamārthā\, paramārtho bhagavati

स्मरो मारो मारः स्मर इति *परो मारमदन वर्स्मरोस्मरानङ्गाश्चेति* स्मरमदनमाराः स्मर इति । वर्श्चैतेत्रिखण्डः खण्डान्ते *कलितभुवनेश्यक्षरयुत वर्कलितभुवने ते क इति यःश्चतुःपञ्चार्णास्ते त्रय इति च पञ्चाक्षरमनुः* ॥ १९॥ वर्मनोः

smaro māro māraḥ smara iti *paro māramadana varsmarosmarānaṅgāśceti* smaramadanamārāḥ smara iti | varścaitetrikhaṇḍaḥ khaṇḍānte *kalitabhuvaneśyakṣarayuta varkalitabhuvane te ka iti yaḥścatuḥpañcārṇāste traya iti ca pañcākṣaramanuḥ* || 19|| varmanoḥ

त्रिखण्डे त्वन्मन्त्रे शशिसवितृवह्न्यात्मकतयास्वराश्चन्द्रे लीनाः सवितरि कलाः कादय इह ।यकाराद्या वह्नावथ कषयुगं बैन्दवगृहेनिलीनं सादाख्ये शिवयुवति नित्यैन्दवकले ॥ २०॥

trikhaṇḍe tvanmantre śaśisavitṛvahnyātmakatayāsvarāścandre līnāḥ savitari kalāḥ kādaya iha |yakārādyā vahnāvatha kaṣayugaṃ baindavagṛhenilīnaṃ sādākhye śivayuvati nityaindavakale || 20||

ककाराकाराभ्यां स्वरगणमवष्टभ्य निखिलंकलाप्रत्याहारात्सकलमभवद्व्यञ्जनगणः ।त्रिखण्डे स्यात्प्रत्याहरणमिदमन्वक्कषयुगं* वर्मञ्चत्कषयुगंक्षकारश्चाकारोऽक्षरतनुतया चाक्षरमिति ॥ २१॥

kakārākārābhyāṃ svaragaṇamavaṣṭabhya nikhilaṃkalāpratyāhārātsakalamabhavadvyañjanagaṇaḥ |trikhaṇḍe syātpratyāharaṇamidamanvakkaṣayugaṃ* varmañcatkaṣayugaṃkṣakāraścākāro'kṣaratanutayā cākṣaramiti || 21||

*विदेहेन्द्रापत्यं श्रुत इह ऋषिर्यस्य च मनोवर्विदेहो नैरृत्याः सुत इह ऋषिर्यः स चरयं चार्थः सम्यक्ष्रुतिशिरसि तैत्तिर्यकऋउचि ।ऋषिं हित्वा चास्या हृदयकमले नैतमृषिमित्यृचाभ्युक्तः पूजाविधिरिह भवत्याः समयिनाम् ॥ २२॥

*videhendrāpatyaṃ śruta iha ṛṣiryasya ca manovarvideho nairṛtyāḥ suta iha ṛṣiryaḥ sa carayaṃ cārthaḥ samyakṣrutiśirasi taittiryakaṛuci |ṛṣiṃ hitvā cāsyā hṛdayakamale naitamṛṣimityṛcābhyuktaḥ pūjāvidhiriha bhavatyāḥ samayinām || 22||

त्रिखण्डस्त्वन्मन्त्रस्तव च सरघायां निविशतेश्रियो देव्याः शेषो यत इह समस्ताः शशिकलाः ।त्रिखण्डे त्रैखण्ड्यं निवसति समन्त्रे च सुभगेषडब्जारण्यानी त्रितययुतखण्डे निवसति ॥ २३॥

trikhaṇḍastvanmantrastava ca saraghāyāṃ niviśateśriyo devyāḥ śeṣo yata iha samastāḥ śaśikalāḥ |trikhaṇḍe traikhaṇḍyaṃ nivasati samantre ca subhageṣaḍabjāraṇyānī tritayayutakhaṇḍe nivasati || 23||

त्रयं चैतत्स्वान्ते परमशिवपर्यङ्कनिलयेपरे *सादाख्येऽस्मिन्निवसति चतुर्धैक्यकलनात् । वर्सादाख्यास्मिन्स्वरास्ते लीनास्ते भगवति कलाश्रे च सकलाःककाराद्या वृत्ते तदनु चतुरश्रे च यमुखाः ॥ २४॥

trayaṃ caitatsvānte paramaśivaparyaṅkanilayepare *sādākhye'sminnivasati caturdhaikyakalanāt | varsādākhyāsminsvarāste līnāste bhagavati kalāśre ca sakalāḥkakārādyā vṛtte tadanu caturaśre ca yamukhāḥ || 24||

हलो बिन्दुर्वर्गाष्टकमिभदलं शाम्भववपुश्चतुश्चक्रं *शक्रस्थितमनुभयं शक्तिशिवयोः । वर्शक्तास्थित\, शक्तौ स्थितनिशाद्या दर्शाद्याः श्रुतिनिगदिताः *पञ्चदशधा वर्पञ्चदश ता*भवेयुर्नित्यास्तास्तव जननि मन्त्राक्षरगणाः ॥ २५॥ वर्नित्याप्तास्तव

halo bindurvargāṣṭakamibhadalaṃ śāmbhavavapuścatuścakraṃ *śakrasthitamanubhayaṃ śaktiśivayoḥ | varśaktāsthita\, śaktau sthitaniśādyā darśādyāḥ śrutinigaditāḥ *pañcadaśadhā varpañcadaśa tā*bhaveyurnityāstāstava janani mantrākṣaragaṇāḥ || 25|| varnityāptāstava

इमास्ताः षोडश्यास्तव च सरघायां शशिकलास्वरूपायां लीना निवसति तव श्रीशशिकला ।अयं प्रत्याहारः श्रुत इह कलाव्यञ्जनगणःककारेणाकारः स्वरगणमशेषं कथयति ॥ २६॥

imāstāḥ ṣoḍaśyāstava ca saraghāyāṃ śaśikalāsvarūpāyāṃ līnā nivasati tava śrīśaśikalā |ayaṃ pratyāhāraḥ śruta iha kalāvyañjanagaṇaḥkakāreṇākāraḥ svaragaṇamaśeṣaṃ kathayati || 26||

क्षकारः पञ्चाशत्कल इति *हलो बैन्दवगृहं वर्हरो*ककारादूर्ध्वं स्याज्जननि तव नामाक्षरमिति । वर्क्षकाराभवेत्पूजाकाले मणिखचितभूषाभिरभितःप्रभाभिर्व्यालीढं भवति मणिपूरं सरसिजम् ॥ २७॥

kṣakāraḥ pañcāśatkala iti *halo baindavagṛhaṃ varharo*kakārādūrdhvaṃ syājjanani tava nāmākṣaramiti | varkṣakārābhavetpūjākāle maṇikhacitabhūṣābhirabhitaḥprabhābhirvyālīḍhaṃ bhavati maṇipūraṃ sarasijam || 27||

वदन्त्येके वृद्धा मणिरिति जलं *तेन निबिडं वर्लीननिबिडंपरे तु त्वद्रूपं मणिधनुरितीदं समयिनः ।अनाहत्या *नादः प्रभवति सुषुम्णाध्वजनितं वर्सादःस्तदा वायोस्तत्र प्रभव इदमाहुः समयिनः ॥ २८॥

vadantyeke vṛddhā maṇiriti jalaṃ *tena nibiḍaṃ varlīnanibiḍaṃpare tu tvadrūpaṃ maṇidhanuritīdaṃ samayinaḥ |anāhatyā *nādaḥ prabhavati suṣumṇādhvajanitaṃ varsādaḥstadā vāyostatra prabhava idamāhuḥ samayinaḥ || 28||

तदेतत्ते संवित्कमलमिति संज्ञान्तरमुमेभवेत्संवित्पूजा भवति कमलेऽस्मिन्समयिनाम् ।विशुद्ध्याख्ये चक्रे वियदुदितमाहुः समयिनःसदापूर्वो देवः शिव इति हिमानीसमतनुः ॥ २९॥

tadetatte saṃvitkamalamiti saṃjñāntaramumebhavetsaṃvitpūjā bhavati kamale'sminsamayinām |viśuddhyākhye cakre viyaduditamāhuḥ samayinaḥsadāpūrvo devaḥ śiva iti himānīsamatanuḥ || 29||

त्वदीयैरुद्द्योतैर्भवति च विशुद्ध्याख्यसदनंभवेत्पूजा देव्या हिमकरकलाभिः समयिनाम् ।सहस्रारे चक्रे निवसति कलापञ्चदशकंतदेतन्नित्याख्यं भ्रमति सितपक्षे समयिनाम् ॥ ३०॥

tvadīyairuddyotairbhavati ca viśuddhyākhyasadanaṃbhavetpūjā devyā himakarakalābhiḥ samayinām |sahasrāre cakre nivasati kalāpañcadaśakaṃtadetannityākhyaṃ bhramati sitapakṣe samayinām || 30||

अतः शुक्ले पक्षे *प्रतिदिनमिह त्वां भगवतीं वर्प्रतिदिनमहस्त्वांनिशायां सेवन्ते निशि चरमभागे समयिनः ।शुचिः स्वाधिष्ठाने रविरुपरि संवित्सरसिजेशशी चाज्ञाचक्रे हरिहरविधिग्रन्थय इमे ॥ ३१॥

ataḥ śukle pakṣe *pratidinamiha tvāṃ bhagavatīṃ varpratidinamahastvāṃniśāyāṃ sevante niśi caramabhāge samayinaḥ |śuciḥ svādhiṣṭhāne ravirupari saṃvitsarasijeśaśī cājñācakre hariharavidhigranthaya ime || 31||

कलायाः षोडश्याः प्रतिफलितबिम्बेन सहितंतदीयैः पीयूषैः पुनरधिकमाप्लाविततनुः ।सिते पक्षे सर्वास्थिथय इह कृष्णेऽपि च समायदा चामावास्या भवति न हि पूजा समयिनाम् ॥ ३२॥

kalāyāḥ ṣoḍaśyāḥ pratiphalitabimbena sahitaṃtadīyaiḥ pīyūṣaiḥ punaradhikamāplāvitatanuḥ |site pakṣe sarvāsthithaya iha kṛṣṇe'pi ca samāyadā cāmāvāsyā bhavati na hi pūjā samayinām || 32||

इडायां पिङ्गल्यां चरत इह तौ सूर्यशशिनौतमस्याधारे तौ यदि तु *मिलितौ सा तिथिरमा । वर्तुलितीतदाज्ञाचक्रस्थं शिशिरकरबिम्बे रविनिभंदृढव्यालीढं सद्विगलितसुधासारविसरम् ॥ ३३॥

iḍāyāṃ piṅgalyāṃ carata iha tau sūryaśaśinautamasyādhāre tau yadi tu *militau sā tithiramā | vartulitītadājñācakrasthaṃ śiśirakarabimbe ravinibhaṃdṛḍhavyālīḍhaṃ sadvigalitasudhāsāravisaram || 33||

महाव्योमस्थेन्दोरमृतलहरीप्लाविततनुः*प्रशुषद्वै नाडीप्रकरमनिशं प्लावयति तत् । वर्प्रशुष्यद्वेशन्तयदाज्ञायां विद्युन्नियुतनियुताभाक्षरमयी*स्थिता विद्युल्लेखा भगवति विधिग्रन्थिमभिनत् ॥ ३४॥ वर्सिता

mahāvyomasthendoramṛtalaharīplāvitatanuḥ*praśuṣadvai nāḍīprakaramaniśaṃ plāvayati tat | varpraśuṣyadveśantayadājñāyāṃ vidyunniyutaniyutābhākṣaramayī*sthitā vidyullekhā bhagavati vidhigranthimabhinat || 34|| varsitā

ततो गत्वा ज्योत्स्नामयसमयलोकं *समयिनां वर्ससमयापराख्या सादाख्या जयति शिवतत्त्वेन मिलिता ।सहस्रारे पद्मे शिशिरमहसां बिम्बमपरंतदेव श्रीचक्रं सरघमिति तद्वैन्दवमिति ॥ ३५॥

tato gatvā jyotsnāmayasamayalokaṃ *samayināṃ varsasamayāparākhyā sādākhyā jayati śivatattvena militā |sahasrāre padme śiśiramahasāṃ bimbamaparaṃtadeva śrīcakraṃ saraghamiti tadvaindavamiti || 35||

वदन्त्येके सन्तः परशिवपदे तत्त्वमिलितेततस्त्वं *षट्विंशी भवसि शिवयोर्मेलनवपुः । वर्षट्त्रिंशात्रिखण्डेऽस्मिन्स्वान्ते परमपदपर्यङ्कसदनेपरे सादाख्येऽस्मिन्निवसति *चतुर्धैक्यकलनात् ॥ ३६॥ वर्चतुर्थैक्य

vadantyeke santaḥ paraśivapade tattvamilitetatastvaṃ *ṣaṭviṃśī bhavasi śivayormelanavapuḥ | varṣaṭtriṃśātrikhaṇḍe'sminsvānte paramapadaparyaṅkasadanepare sādākhye'sminnivasati *caturdhaikyakalanāt || 36|| varcaturthaikya

*क्षितौ वह्निर्वह्नौ वसुदलजले दिङ्मरुति दि वर्महावह्नि*क्कलाश्रे मन्वश्रं दृशि *वसुरथो राजकमले । वर्क्कलारे\, वसुरधो*प्रतिद्वैतग्रन्थिस्तदुपरि चतुर्द्वारसहितं वर्प्रतिद्वैतद्ग्रन्थि*महीचक्रं चैकं भवति भगकोणैक्यकलनात् ॥ ३७॥ वर्महाचक्रं

*kṣitau vahnirvahnau vasudalajale diṅmaruti di varmahāvahni*kkalāśre manvaśraṃ dṛśi *vasuratho rājakamale | varkkalāre\, vasuradho*pratidvaitagranthistadupari caturdvārasahitaṃ varpratidvaitadgranthi*mahīcakraṃ caikaṃ bhavati bhagakoṇaikyakalanāt || 37|| varmahācakraṃ

इति मन्त्रचक्रैक्यम्॥

iti mantracakraikyam||

*षडब्जारण्ये त्वां समयिन इमे पञ्चकसमां वर्षडब्जारण्यैस्त्वांयदा संविद्रूपां विदधति च षोढैक्यकलिताम्* । वर्कलितम्मनो जित्वा *चाज्ञासरसिज इह पादुरभव वर्सरसिजमिहत्तडिल्लेखा नित्या भगवति तवाधारसदनात् ॥ ३८॥

*ṣaḍabjāraṇye tvāṃ samayina ime pañcakasamāṃ varṣaḍabjāraṇyaistvāṃyadā saṃvidrūpāṃ vidadhati ca ṣoḍhaikyakalitām* | varkalitammano jitvā *cājñāsarasija iha pādurabhava varsarasijamihattaḍillekhā nityā bhagavati tavādhārasadanāt || 38||

भवत्साम्यं केचित्त्रितयमिति *कौलप्रभृतयः वर्कौम्भप्रपरं तत्त्वाख्यं *चेत्यपरमिदमाहुः समयिनः । वर्चेत्स पर इद\, परमिदक्रियावस्थारूपं प्रकृतिरभिधापञ्चकसमंतदेषां साम्यं *स्यादवनिषु च यो वेत्ति स मुनिः ॥ ३९॥ वर्त्वामवनिषु

bhavatsāmyaṃ kecittritayamiti *kaulaprabhṛtayaḥ varkaumbhapraparaṃ tattvākhyaṃ *cetyaparamidamāhuḥ samayinaḥ | varcetsa para ida\, paramidakriyāvasthārūpaṃ prakṛtirabhidhāpañcakasamaṃtadeṣāṃ sāmyaṃ *syādavaniṣu ca yo vetti sa muniḥ || 39|| vartvāmavaniṣu

इत्यैक्यनिरूपणम्॥

ityaikyanirūpaṇam||

वशिन्याद्या अष्टावकचटतपाद्याः प्रकृतयःस्ववर्गस्थाः स्वस्वायुधकलितहस्ताः स्वविषयाः ।*यथावर्गं वर्णप्रचुरतनवो याभिरभवं वर्यदा वर्गा वर्णप्रचुरतरवोस्तव प्रस्तारास्ते त्रय इति जगुस्ते समयिनः ॥ ४०॥

vaśinyādyā aṣṭāvakacaṭatapādyāḥ prakṛtayaḥsvavargasthāḥ svasvāyudhakalitahastāḥ svaviṣayāḥ |*yathāvargaṃ varṇapracuratanavo yābhirabhavaṃ varyadā vargā varṇapracurataravostava prastārāste traya iti jaguste samayinaḥ || 40||

इमा नित्या वर्णास्तव चरणसंमेलनवशान्महामेरुस्थाः *स्युर्मनुमिलनकैलासवपुषः । वर्स्थास्यन्मनुवशिन्याद्या एता अपि *तव सबिन्द्वात्मकतया वर्च सहबिमहीप्रस्तारोऽयं क्रम इति रहस्यं समयिनाम् ॥ ४१॥

imā nityā varṇāstava caraṇasaṃmelanavaśānmahāmerusthāḥ *syurmanumilanakailāsavapuṣaḥ | varsthāsyanmanuvaśinyādyā etā api *tava sabindvātmakatayā varca sahabimahīprastāro'yaṃ krama iti rahasyaṃ samayinām || 41||

इति प्रस्तारत्रयनिरूपणम्॥

iti prastāratrayanirūpaṇam||

भवेन्मूलाधारं तदुपरितनं चक्रमपि तद्द्वयं तामिस्राख्यं शिखिकिरणसंमेलनवशात् ।तदेतत्कौलानां प्रतिदिनमनुष्ठेयमुदितंभवत्या वामाख्यं मतमपि परित्याज्यमुभयम् ॥ ४२॥

bhavenmūlādhāraṃ taduparitanaṃ cakramapi taddvayaṃ tāmisrākhyaṃ śikhikiraṇasaṃmelanavaśāt |tadetatkaulānāṃ pratidinamanuṣṭheyamuditaṃbhavatyā vāmākhyaṃ matamapi parityājyamubhayam || 42||

अमीषां कौलानां भगवति भवेत्पूजनविधिस्तव स्वाधिष्ठाने तदनु च भवेन्मूलसदने ।अतो बाह्या पूजा भवति भगरूपेण च ततोनिषिद्धाचारोऽयं निगमविरहोऽनिन्द्यचरिते ॥ ४३॥

amīṣāṃ kaulānāṃ bhagavati bhavetpūjanavidhistava svādhiṣṭhāne tadanu ca bhavenmūlasadane |ato bāhyā pūjā bhavati bhagarūpeṇa ca tatoniṣiddhācāro'yaṃ nigamaviraho'nindyacarite || 43||

नवव्यूहं कौलप्रभृतिकमतं* तेन स विभु वर्प्रभृतिकमिदंर्नवात्मा देवोऽयं जगदुदकृद्भैरववपुः* । वर्कृच्छैशंववपुःनवात्मा वामादिप्रभृतिभिरिदं *भैरववपु वर्बैन्दववपुःर्महादेवी ताभ्यां जनकजननीमज्जगदिदम् ॥ ४४॥

navavyūhaṃ kaulaprabhṛtikamataṃ* tena sa vibhu varprabhṛtikamidaṃrnavātmā devo'yaṃ jagadudakṛdbhairavavapuḥ* | varkṛcchaiśaṃvavapuḥnavātmā vāmādiprabhṛtibhiridaṃ *bhairavavapu varbaindavavapuḥrmahādevī tābhyāṃ janakajananīmajjagadidam || 44||

भवेदेतच्चक्रद्वितयमतिदूरं समयिनांविसृज्यैतद्युग्मं तदनु मणिपूराख्यसदने ।त्वया *सृष्टैर्वारिप्रतिफलितसूर्येन्दुकिरणै वर्सृष्टे वारि*र्द्विधा लोके पूजां विदधति भवत्याः समयिनः ॥ ४५॥ वर्र्विभालोके

bhavedetaccakradvitayamatidūraṃ samayināṃvisṛjyaitadyugmaṃ tadanu maṇipūrākhyasadane |tvayā *sṛṣṭairvāripratiphalitasūryendukiraṇai varsṛṣṭe vāri*rdvidhā loke pūjāṃ vidadhati bhavatyāḥ samayinaḥ || 45|| varrvibhāloke

अधिष्ठानाधारद्वितयमिदमेवं* दशदलं वर्मेतद्दशसहस्राराज्जातं *मणिपुरमतोऽभूद्दशदलम् । वर्मणिपुरमितोहृदम्भोजान्मूलान्नृपदलमभूत्स्वान्तकमलंतदेवैको बिन्दुर्भवति जगदुत्पत्तिकृदयम् ॥ ४६॥

adhiṣṭhānādhāradvitayamidamevaṃ* daśadalaṃ varmetaddaśasahasrārājjātaṃ *maṇipuramato'bhūddaśadalam | varmaṇipuramitohṛdambhojānmūlānnṛpadalamabhūtsvāntakamalaṃtadevaiko bindurbhavati jagadutpattikṛdayam || 46||

सहस्रारं बिन्दुर्भवति च ततो बैन्दवगृहंतदेतस्माज्जातं जगदिदमशेषं *सकरणम् । वर्न करणम्ततो मूलाधाराद्द्वितयमभवत्तद्दशदलंसहस्राराज्जातं तदिति दशधा बिन्दुरभवत् ॥ ४७॥

sahasrāraṃ bindurbhavati ca tato baindavagṛhaṃtadetasmājjātaṃ jagadidamaśeṣaṃ *sakaraṇam | varna karaṇamtato mūlādhārāddvitayamabhavattaddaśadalaṃsahasrārājjātaṃ taditi daśadhā bindurabhavat || 47||

तदेतद्बिन्दोर्यद्दशकमभवत्तत्प्रकृतिकंदशारं सूर्यारं नृपदलमभूत्स्वान्तकमलम्* । वर्न्नेत्रकमलम्रहस्यं कौलानां द्वितयमभवन्मूलसदनं*तथाधिष्ठानं च प्रकृतिमिह *सेवन्त इह ते ॥ ४८॥ वर्तदा \, मथ सेवन्त्विह च ते

tadetadbindoryaddaśakamabhavattatprakṛtikaṃdaśāraṃ sūryāraṃ nṛpadalamabhūtsvāntakamalam* | varnnetrakamalamrahasyaṃ kaulānāṃ dvitayamabhavanmūlasadanaṃ*tathādhiṣṭhānaṃ ca prakṛtimiha *sevanta iha te || 48|| vartadā \, matha sevantviha ca te

अतस्ते कौलास्ते भगवति दृढप्राकृतजनाइति प्राहुः प्राज्ञाः कुलसमयमार्गद्वयविदः ।महान्तः सेवन्ते सकलजननीं बैन्दवगृहेशिवाकारां नित्याममृतझरिकामैन्दवकलाम् ॥ ४९॥

ataste kaulāste bhagavati dṛḍhaprākṛtajanāiti prāhuḥ prājñāḥ kulasamayamārgadvayavidaḥ |mahāntaḥ sevante sakalajananīṃ baindavagṛheśivākārāṃ nityāmamṛtajharikāmaindavakalām || 49||

इदं *कालोत्पत्तिस्थितिलयकरं पद्मनिकरं वर्कौलोत्पत्तित्रिखण्डं श्रीचक्रं मनुरपि *च तेषां च मिलनम् । वर्तुतदैक्यं षोढा वा भवति च चतुर्धेति च तथातयोः साम्यं पञ्चप्रकृतिकमिदं शास्त्रमुदितम् ॥ ५०॥

idaṃ *kālotpattisthitilayakaraṃ padmanikaraṃ varkaulotpattitrikhaṇḍaṃ śrīcakraṃ manurapi *ca teṣāṃ ca milanam | vartutadaikyaṃ ṣoḍhā vā bhavati ca caturdheti ca tathātayoḥ sāmyaṃ pañcaprakṛtikamidaṃ śāstramuditam || 50||

उपास्तेरेतस्याः फलमपि च सर्वाधिकमभूत्तदेतत्कौलानां फलमिह हि चैतत्समयिनाम् ।सहस्रारे पद्मे सुभगसुभगोदेति* सुभगे वर्क्तेति सुभगंपरं सौभाग्यं यत्तदिह तव सायुज्यपदवी ॥ ५१॥

upāsteretasyāḥ phalamapi ca sarvādhikamabhūttadetatkaulānāṃ phalamiha hi caitatsamayinām |sahasrāre padme subhagasubhagodeti* subhage varkteti subhagaṃparaṃ saubhāgyaṃ yattadiha tava sāyujyapadavī || 51||

*अतोऽस्याः संसिद्धौ सुभगसुभगाख्या गुरुकृपा वरतस्ते संसिद्धाकटाक्षव्यासङ्गात्स्रवदमृतनिष्यन्दसुलभा ।तया विद्धो योगी विचरति निशायामपि दिवा*दिवा भानू रात्रौ विधुरिव *कृतार्थीकृतमतिः ॥ ५२॥वर्दिवा वा रात्रौ वा\, कृतार्थीकृत इति

*ato'syāḥ saṃsiddhau subhagasubhagākhyā gurukṛpā varataste saṃsiddhākaṭākṣavyāsaṅgātsravadamṛtaniṣyandasulabhā |tayā viddho yogī vicarati niśāyāmapi divā*divā bhānū rātrau vidhuriva *kṛtārthīkṛtamatiḥ || 52||vardivā vā rātrau vā\, kṛtārthīkṛta iti

इति श्रीगौडपादाचर्यविरचितासुभगोदयस्तुतिःसम्पूर्णा ।

iti śrīgauḍapādācaryaviracitāsubhagodayastutiḥsampūrṇā |