पञ्चस्तवी Shri Panchastavi
pañcastavī
Shri Panchastavi (पञ्चस्तवी): a stotra to Daśa Mahāvidyā. 155 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stotra
- Daśa Mahāvidyā
- Stotra
पञ्चस्तवी
1 / 155
१\। लघुस्तवः ।२\। चर्चास्तवः ।३\। घटस्तवः ।४\। अम्बास्तवः ।५\। सकलजननीस्तवः ।
1\| laghustavaḥ | 2\| carcāstavaḥ | 3\| ghaṭastavaḥ | 4\| ambāstavaḥ | 5\| sakalajananīstavaḥ |
॥ श्रीः ॥श्रीगणेशाय नमः ।
|| śrīḥ ||śrīgaṇeśāya namaḥ |
श्रीगुरुभ्यो नमः ।
śrīgurubhyo namaḥ |
ॐ नमस्त्रिपुरसुन्दर्यै ।
oṃ namastripurasundaryai |
अथ लघुस्तवः प्रथमः ।
(श्री बालाविंशतिस्तवः अथवा श्रीबालालघुस्तवराजः लघुस्तवः इत्यपि नामान्तरम् ।)ऐन्द्रस्येव शरासनस्य दधती मध्येललाटं प्रभांशौक्लीं कान्तिमनुष्णगोरिव शिरस्यातन्वती सर्वतः ।एषाऽसौ त्रिपुरा हृदि द्युतिरिवोष्णांशोः सदाहः स्थिताछिन्द्यान्नः सहसा पदैस्त्रिभिरघं ज्योतिर्मयी वाङ्मयी ॥ १॥
(śrī bālāviṃśatistavaḥ athavā śrībālālaghustavarājaḥ laghustavaḥ ityapi nāmāntaram |)aindrasyeva śarāsanasya dadhatī madhyelalāṭaṃ prabhāṃśauklīṃ kāntimanuṣṇagoriva śirasyātanvatī sarvataḥ |eṣā'sau tripurā hṛdi dyutirivoṣṇāṃśoḥ sadāhaḥ sthitāchindyānnaḥ sahasā padaistribhiraghaṃ jyotirmayī vāṅmayī || 1||
या मात्रा त्रपुसीलतातनुलसत्तन्तूत्थितिस्पर्धिनीवाग्बीजे प्रथमे स्थिता तव सदा तां मन्महे ते वयम् ।शक्तिः कुण्डलिनीति विश्वजननव्यापारबद्धोद्यमांज्ञात्वेत्थं न पुनः स्पृशन्ति जननी गर्भेऽर्भकत्वं नराः ॥ २॥
yā mātrā trapusīlatātanulasattantūtthitispardhinīvāgbīje prathame sthitā tava sadā tāṃ manmahe te vayam |śaktiḥ kuṇḍalinīti viśvajananavyāpārabaddhodyamāṃjñātvetthaṃ na punaḥ spṛśanti jananī garbhe'rbhakatvaṃ narāḥ || 2||
दृष्ट्वा संभ्रमकारि वस्तुसहसा ऐ ऐ इति व्याहृतंयेनाऽकूतवशादऽपीह वरदे ! बिन्दुं विनाप्यक्षरम् ।तस्यापि ध्रुवमेव देवि तरसा जाते तवानुग्रहेवाचःसूक्तिसुधारसद्रवमुचो निर्यान्ति वक्त्राम्बुजात् ॥ ३॥
dṛṣṭvā saṃbhramakāri vastusahasā ai ai iti vyāhṛtaṃyenā'kūtavaśāda'pīha varade ! binduṃ vināpyakṣaram |tasyāpi dhruvameva devi tarasā jāte tavānugrahevācaḥsūktisudhārasadravamuco niryānti vaktrāmbujāt || 3||
यन्नित्ये तव कामराजमपरं मन्त्राक्षरं निष्कलंतत्सारस्वतमित्यवैति विरलः कश्चिद्बुधश्चेद्भुवि ।आख्यानं प्रतिपर्व सत्यतपसो यत्कीर्तयन्तो द्विजाःप्रारम्भे प्रणवास्पदप्रणयितां नीत्वोच्चरन्ति स्फुटम् ॥ ४॥
yannitye tava kāmarājamaparaṃ mantrākṣaraṃ niṣkalaṃtatsārasvatamityavaiti viralaḥ kaścidbudhaścedbhuvi |ākhyānaṃ pratiparva satyatapaso yatkīrtayanto dvijāḥprārambhe praṇavāspadapraṇayitāṃ nītvoccaranti sphuṭam || 4||
यत्सद्यो वचसां प्रवृत्तिकरणे दृष्टप्रभावं बुधैःतार्तीयीकमहं नमामि मनसा त्वद्बीजमिन्दुप्रभम् ।अस्त्वौर्वोऽपि सरस्वतीमनुगतो जाड्याम्बुविच्छित्तयेगौः शब्दो गिरि वर्तते सनियतं योगं विना सिद्धिदः ॥ ५॥
yatsadyo vacasāṃ pravṛttikaraṇe dṛṣṭaprabhāvaṃ budhaiḥtārtīyīkamahaṃ namāmi manasā tvadbījaminduprabham |astvaurvo'pi sarasvatīmanugato jāḍyāmbuvicchittayegauḥ śabdo giri vartate saniyataṃ yogaṃ vinā siddhidaḥ || 5||
एकैकं तव देवि बीजमनघं सव्यञ्जनाऽव्यञ्जनंकूटस्थं यदि वा पृथक् क्रमगतं यद्वा स्थितं व्युत्क्रमात् ।यं यं काममपेक्ष्य येन विधिना केनापि वा चिन्तितंजप्तं वा सफलीकरोति सहसा तं तं समस्तं नृणाम् ॥ ६॥
ekaikaṃ tava devi bījamanaghaṃ savyañjanā'vyañjanaṃkūṭasthaṃ yadi vā pṛthak kramagataṃ yadvā sthitaṃ vyutkramāt |yaṃ yaṃ kāmamapekṣya yena vidhinā kenāpi vā cintitaṃjaptaṃ vā saphalīkaroti sahasā taṃ taṃ samastaṃ nṛṇām || 6||
वामे पुस्तकधारिणीमभयदां साक्षस्रजं दक्षिणेभक्तेभ्यो वरदानपेशलकरां कर्पूरकुन्दोज्ज्वलाम् ।उज्जृम्भाम्बुजपत्रकान्तिनयनस्निग्धप्रभालोकिनींये त्वामम्ब न शीलयन्ति मनसा तेषां कवित्वं कुतः ॥ ७॥
vāme pustakadhāriṇīmabhayadāṃ sākṣasrajaṃ dakṣiṇebhaktebhyo varadānapeśalakarāṃ karpūrakundojjvalām |ujjṛmbhāmbujapatrakāntinayanasnigdhaprabhālokinīṃye tvāmamba na śīlayanti manasā teṣāṃ kavitvaṃ kutaḥ || 7||
ये त्वां पाण्डुरपुण्डरीकपटलस्पष्टाभिरामप्रभांसिञ्चन्तीममृतद्रवैरिव शिरो ध्यायन्ति मूर्ध्नि स्थिताम् ।अश्रान्तं विकटस्फुटाक्षरपदा निर्यान्ति वक्त्राम्बुजात्तेषां भारति भारती सुरसरित्कल्लोललोलोर्मिवत् ॥ ८॥
ye tvāṃ pāṇḍurapuṇḍarīkapaṭalaspaṣṭābhirāmaprabhāṃsiñcantīmamṛtadravairiva śiro dhyāyanti mūrdhni sthitām |aśrāntaṃ vikaṭasphuṭākṣarapadā niryānti vaktrāmbujātteṣāṃ bhārati bhāratī surasaritkallolalolormivat || 8||
ये सिन्दूरपरागपुञ्जपिहितां त्वत्तेजसा द्यामिमामुर्वीं चापि विलीनयावकरसप्रस्तारमग्नामिव ।पश्यन्ति क्षणमप्यनन्यमनसस्तेषामनङ्गज्वरक्लान्तास्त्रस्तकुरङ्गशावकदृशोवश्याः भवन्ति स्फुटम् ॥ ९॥
ye sindūraparāgapuñjapihitāṃ tvattejasā dyāmimāmurvīṃ cāpi vilīnayāvakarasaprastāramagnāmiva |paśyanti kṣaṇamapyananyamanasasteṣāmanaṅgajvaraklāntāstrastakuraṅgaśāvakadṛśovaśyāḥ bhavanti sphuṭam || 9||
चञ्चत्काञ्चनकुण्डलाङ्गदधरामाबद्धकाञ्चीस्रजंये त्वां चेतसि तद्गतेक्षणमपि ध्यायन्ति कृत्वा स्थिराम् ।तेषां वेश्मसु विभ्रमादहरहः स्फारीभवन्त्यश्चिरम् ।माद्यत्कुञ्जरकर्णतालतरलाः स्थैर्यं भजन्ते श्रियः ॥ १०॥
cañcatkāñcanakuṇḍalāṅgadadharāmābaddhakāñcīsrajaṃye tvāṃ cetasi tadgatekṣaṇamapi dhyāyanti kṛtvā sthirām |teṣāṃ veśmasu vibhramādaharahaḥ sphārībhavantyaściram |mādyatkuñjarakarṇatālataralāḥ sthairyaṃ bhajante śriyaḥ || 10||
आर्भट्याशशिखण्डमण्डितजटाजूटां नृमुण्डस्रजंबन्धूकप्रसवारुणाम्बरधरां प्रेतासनाध्यासिनीम् । वरिअतिओन् कुसुमारुणात्वां ध्यायन्ति चतुर्भुजां त्रिनयनामापीनतुङ्गस्तनींमध्ये निम्नवलित्रयाङ्किततनुं त्वद्रूपसंवित्तये ॥ ११॥
ārbhaṭyāśaśikhaṇḍamaṇḍitajaṭājūṭāṃ nṛmuṇḍasrajaṃbandhūkaprasavāruṇāmbaradharāṃ pretāsanādhyāsinīm | variation kusumāruṇātvāṃ dhyāyanti caturbhujāṃ trinayanāmāpīnatuṅgastanīṃmadhye nimnavalitrayāṅkitatanuṃ tvadrūpasaṃvittaye || 11||
जातोऽप्य्ऽल्पपरिच्छदे क्षितिभुजां सामान्यमात्रे कुलेनिःशेषावनिचक्रवर्तिपदवीं लब्ध्वा प्रतापोन्नतः ।यद्विद्याधर वृन्दवन्दितपदः श्रीवत्सराजोऽभवत्देवि त्वच्चरणाम्बुज प्रणतिजः सोऽयं प्रसादोदयः ॥ १२॥
jāto'py'lpaparicchade kṣitibhujāṃ sāmānyamātre kuleniḥśeṣāvanicakravartipadavīṃ labdhvā pratāponnataḥ |yadvidyādhara vṛndavanditapadaḥ śrīvatsarājo'bhavatdevi tvaccaraṇāmbuja praṇatijaḥ so'yaṃ prasādodayaḥ || 12||
चण्डि त्वच्चरणाम्बुजार्चनविधौ बिल्वीदलोल्लुण्ठनत्रुट्यत्कण्टककोटिभिः परिचयं येषां न जग्मुः कराः ।ते दण्डाङ्कुशचक्रचापकुलिशश्रीवत्समत्स्याङ्कितैर्जायन्ते पृथिवीभुजः कथमिवाम्भोजप्रभैः पाणिभिः ॥ १३॥
caṇḍi tvaccaraṇāmbujārcanavidhau bilvīdalolluṇṭhanatruṭyatkaṇṭakakoṭibhiḥ paricayaṃ yeṣāṃ na jagmuḥ karāḥ |te daṇḍāṅkuśacakracāpakuliśaśrīvatsamatsyāṅkitairjāyante pṛthivībhujaḥ kathamivāmbhojaprabhaiḥ pāṇibhiḥ || 13||
विप्राः क्षोणिभुजो विशस्तदितरे क्षीराज्यमध्वासवैः ।त्वां देवि त्रिपुरे परापरमयीं सन्तर्प्य पूजाविधौ ।यां यां प्रार्थयते मनः स्थिरधियां तेषां त एव ध्रुवंतां तां सिद्धिमवाप्नुवन्ति तरसा विघ्नैरविघ्नीकृताः ॥ १४॥
viprāḥ kṣoṇibhujo viśastaditare kṣīrājyamadhvāsavaiḥ |tvāṃ devi tripure parāparamayīṃ santarpya pūjāvidhau |yāṃ yāṃ prārthayate manaḥ sthiradhiyāṃ teṣāṃ ta eva dhruvaṃtāṃ tāṃ siddhimavāpnuvanti tarasā vighnairavighnīkṛtāḥ || 14||
शब्दानां जननी त्वमत्र भुवने वाग्वादिनीत्युच्यसेत्वत्तः केशववासव प्रभृतयोऽप्याविर्भवन्ति स्फुटम् ।लीयन्ते खलु यत्र कल्पविरमे ब्रह्मादयस्तेऽप्यमीसा त्वं काचिदचिन्त्यरूपमहिमा शक्तिः परा गीयसे ॥ १५॥
śabdānāṃ jananī tvamatra bhuvane vāgvādinītyucyasetvattaḥ keśavavāsava prabhṛtayo'pyāvirbhavanti sphuṭam |līyante khalu yatra kalpavirame brahmādayaste'pyamīsā tvaṃ kācidacintyarūpamahimā śaktiḥ parā gīyase || 15||
देवानां त्रितयं त्रयी हुतभुजां शक्तित्रयं त्रिस्वरास्त्रैलोक्यं त्रिपदी त्रिपुष्करमथो त्रिब्रह्म वर्णास्त्रयः ।यत्किञ्चिज्जगति त्रिधा नियमितं वस्तु त्रिवर्गामकंतत्सर्वं त्रिपुरेति नाम भगवत्यन्वेति ते तत्त्वतः ॥ १६॥
devānāṃ tritayaṃ trayī hutabhujāṃ śaktitrayaṃ trisvarāstrailokyaṃ tripadī tripuṣkaramatho tribrahma varṇāstrayaḥ |yatkiñcijjagati tridhā niyamitaṃ vastu trivargāmakaṃtatsarvaṃ tripureti nāma bhagavatyanveti te tattvataḥ || 16||
लक्ष्मी राजकुले जयां रणभिवि क्षेमङ्करीमध्वनिक्रव्यादद्विपसर्पभाजि शवरीं कान्तारदुर्गे गिरौ ।भूतप्रेतपिशाचजम्बुकभये स्मृत्वा महाभैरवींव्यामोहे त्रिपुरां तरन्ति विपदस्ताराञ्च तोयप्लवे ॥ १७॥
lakṣmī rājakule jayāṃ raṇabhivi kṣemaṅkarīmadhvanikravyādadvipasarpabhāji śavarīṃ kāntāradurge girau |bhūtapretapiśācajambukabhaye smṛtvā mahābhairavīṃvyāmohe tripurāṃ taranti vipadastārāñca toyaplave || 17||
माया कुण्डलिनी क्रिया मधुमती काली कला मालिनीमातङ्गी विजया जया भगवती देवी शिवा शाम्भवी ।शक्तिः शङ्करवल्लभा त्रिनयना वाग्वादिनी भैरवीह्रिङ्कारी त्रिपुरा परापरमयी माता कुमारीत्यसि ॥ १८॥
māyā kuṇḍalinī kriyā madhumatī kālī kalā mālinīmātaṅgī vijayā jayā bhagavatī devī śivā śāmbhavī |śaktiḥ śaṅkaravallabhā trinayanā vāgvādinī bhairavīhriṅkārī tripurā parāparamayī mātā kumārītyasi || 18||
आईपल्लवितैपरस्परयुतैर्द्वित्रिक्रमाद्यक्षरैःकाद्यैः क्षान्तगतैः स्वरादिभिरथो क्षान्तैश्च तैः सस्वरैः ।नामानि त्रिपुरे भवन्ति खलु यान्यत्यन्तगुह्यानि तेतेभ्यो भैरवपत्नि विंशतिसहस्रेभ्यः परेभ्यो नमः ॥ १९॥
āīpallavitaiparasparayutairdvitrikramādyakṣaraiḥkādyaiḥ kṣāntagataiḥ svarādibhiratho kṣāntaiśca taiḥ sasvaraiḥ |nāmāni tripure bhavanti khalu yānyatyantaguhyāni tetebhyo bhairavapatni viṃśatisahasrebhyaḥ parebhyo namaḥ || 19||
बोद्धव्या निपुणं बुधैः स्तुतिरियं कृत्वा मनस्तद्गतंभारत्यास्त्रिपुरेत्यनन्यमनसो यत्राद्यवृत्ते स्फुटम् ।एकद्वित्रिपदक्रमेण कथितस्तत्पाद सङ्ख्याक्षरैर्मन्त्रोद्धारविधिर्विशेषसहितः सत्संप्रदायान्वितः ॥ २०॥
boddhavyā nipuṇaṃ budhaiḥ stutiriyaṃ kṛtvā manastadgataṃbhāratyāstripuretyananyamanaso yatrādyavṛtte sphuṭam |ekadvitripadakrameṇa kathitastatpāda saṅkhyākṣarairmantroddhāravidhirviśeṣasahitaḥ satsaṃpradāyānvitaḥ || 20||
सावद्यं निरवद्यमस्तु यदि वा किं वानया चिन्तयानूनं स्तोत्रमिदं पठिष्यति जनो यस्यास्ति भक्तिस्त्वयि ।सञ्चिन्त्यापि लघुत्वमात्मनि दृढं सञ्जायमानं हठात्त्वद्भक्त्या मुखरीकृतेन रचितं यस्मान्मयापि स्फुटम् ॥ २१॥
sāvadyaṃ niravadyamastu yadi vā kiṃ vānayā cintayānūnaṃ stotramidaṃ paṭhiṣyati jano yasyāsti bhaktistvayi |sañcintyāpi laghutvamātmani dṛḍhaṃ sañjāyamānaṃ haṭhāttvadbhaktyā mukharīkṛtena racitaṃ yasmānmayāpi sphuṭam || 21||
इति श्रीधर्माचार्यकृतौ श्री पञ्चस्तव्यां लघुस्तवः प्रथमः समाप्तः ।१
iti śrīdharmācāryakṛtau śrī pañcastavyāṃ laghustavaḥ prathamaḥ samāptaḥ | 1
अथ चर्चास्तवो द्वितीयः ।
ॐ नमस्त्रिपुरसुन्दर्यै ।आनन्दसुन्दरपुरन्दरमुक्तमाल्यंमौलौ हठेन निहितं महिषासुरस्य ।पादाम्बुजं भवतु मे विजयाय मञ्जुमञ्जीरशिञ्जितमनोहरमम्बिकायाः ॥ १॥
oṃ namastripurasundaryai |ānandasundarapurandaramuktamālyaṃmaulau haṭhena nihitaṃ mahiṣāsurasya |pādāmbujaṃ bhavatu me vijayāya mañjumañjīraśiñjitamanoharamambikāyāḥ || 1||
सौन्दर्यविभ्रमभुवो भुवनाधिपत्यसम्पत्तिकल्पतरवस्त्रिपुरे! जयन्ति ।एते कवित्वकुमदप्रकरावबोधपूर्णेन्दवस्त्वयि जगज्जननि प्रणामाः ॥ २॥
saundaryavibhramabhuvo bhuvanādhipatyasampattikalpataravastripure! jayanti |ete kavitvakumadaprakarāvabodhapūrṇendavastvayi jagajjanani praṇāmāḥ || 2||
देवि ! स्तुतिव्यतिकरे कृतबुद्धयस्तेवाचस्पति प्रभृतयोऽपि जडी भवन्ति ।तस्मान्निसर्गजडिमा कतमोऽहमत्रस्तोत्रर्ं तव त्रिपुरतापनपत्नि ! कर्तुम् ॥ ३॥
devi ! stutivyatikare kṛtabuddhayastevācaspati prabhṛtayo'pi jaḍī bhavanti |tasmānnisargajaḍimā katamo'hamatrastotrarṃ tava tripuratāpanapatni ! kartum || 3||
मातस्तथापि भवतीं भवतीव्रतापविच्छित्तये स्तुतिमहार्णव कर्णधारः ।स्तोतुं भवानि स भवच्चरणारविन्दभक्तिग्रहः किमपि मां मुखरी करोति ॥ ४॥
mātastathāpi bhavatīṃ bhavatīvratāpavicchittaye stutimahārṇava karṇadhāraḥ |stotuṃ bhavāni sa bhavaccaraṇāravindabhaktigrahaḥ kimapi māṃ mukharī karoti || 4||
सूते जगन्ति भवती भवती बिभर्तिजागर्ति तत्क्षयकृते भवती भवानि ।मोहं भिनत्ति भवती भवती रुणद्धिलीलायितं जयति चित्रमिदं भवत्याः ॥ ५॥
sūte jaganti bhavatī bhavatī bibhartijāgarti tatkṣayakṛte bhavatī bhavāni |mohaṃ bhinatti bhavatī bhavatī ruṇaddhilīlāyitaṃ jayati citramidaṃ bhavatyāḥ || 5||
यस्मिन्मनागपि नवाम्बुजपत्रगौरि!गौरि! प्रसादमधुरां दृशमादधासि ।तस्मिन्निरन्तरमनङ्गशरावकीर्णसीमन्तिनीनयनसन्ततयः पतन्ति ॥ ६॥
yasminmanāgapi navāmbujapatragauri!gauri! prasādamadhurāṃ dṛśamādadhāsi |tasminnirantaramanaṅgaśarāvakīrṇasīmantinīnayanasantatayaḥ patanti || 6||
पृथ्वीभुजोऽप्युदयनप्रवरस्य तस्यविद्याधर प्रणति चुम्बित पाद पीठः ।यच्चक्रवर्तिपदवीप्रणयः स एष (स एव)त्वत्पादपङ्कजरजः कणजः प्रसादः ॥ ७॥
pṛthvībhujo'pyudayanapravarasya tasyavidyādhara praṇati cumbita pāda pīṭhaḥ |yaccakravartipadavīpraṇayaḥ sa eṣa (sa eva)tvatpādapaṅkajarajaḥ kaṇajaḥ prasādaḥ || 7||
कल्पद्रुमप्रसवकल्पितचित्रपूजामुद्दीपित प्रियतमामदरक्तगीतिम् ।नित्यं भवानि! भवतीमुपवीणयन्तिविद्याधराः कनकशैल गुहागृहेषु ॥ ८॥
kalpadrumaprasavakalpitacitrapūjāmuddīpita priyatamāmadaraktagītim |nityaṃ bhavāni! bhavatīmupavīṇayantividyādharāḥ kanakaśaila guhāgṛheṣu || 8||
लक्ष्मीवशीकरणकर्मणिकामिनीनामाकर्षणव्यतिकरेषु च सिद्धमन्त्रः ।नीरन्ध्रमोहतिमिरच्छिदुरप्रदीपोदेवि! त्वदऽङ्घ्रिजनितो जयति प्रसादः ॥ ९॥
lakṣmīvaśīkaraṇakarmaṇikāminīnāmākarṣaṇavyatikareṣu ca siddhamantraḥ |nīrandhramohatimiracchidurapradīpodevi! tvada'ṅghrijanito jayati prasādaḥ || 9||
देवि! त्वदऽङ्घ्रनखरत्नभुवो मयूखाःप्रत्यग्रमौक्तिकरुचो मुदमुद्वहन्ति ।सेवानतिव्यतिकरे सुरसुन्दरीणांसीमन्तसीम्नि कुसुमस्तवकायितं यैः ॥ १०॥
devi! tvada'ṅghranakharatnabhuvo mayūkhāḥpratyagramauktikaruco mudamudvahanti |sevānativyatikare surasundarīṇāṃsīmantasīmni kusumastavakāyitaṃ yaiḥ || 10||
मूर्ध्नि स्फुरत्तुहिनदीधितिदीप्तिदीप्तंमध्ये ललाटममरायुधरश्मिचित्रम् ।हृच्चक्रचुम्बि हुतभुक्कणिकानुरूपंज्योतिर्यदेतदिदमम्ब! तव स्वरूपम् ॥ ११॥
mūrdhni sphurattuhinadīdhitidīptidīptaṃmadhye lalāṭamamarāyudharaśmicitram |hṛccakracumbi hutabhukkaṇikānurūpaṃjyotiryadetadidamamba! tava svarūpam || 11||
रूपं तव स्फुरितचन्द्रमरीचिगौरमाम्लोकते शिरसि वागधिदैवतं यः ।निःसीमसूक्तिरचनामृतनिर्भरस्यतस्य प्रसादमधुराः प्रसरन्ति वाचः ॥ १२॥
rūpaṃ tava sphuritacandramarīcigauramāmlokate śirasi vāgadhidaivataṃ yaḥ |niḥsīmasūktiracanāmṛtanirbharasyatasya prasādamadhurāḥ prasaranti vācaḥ || 12||
सिन्दूरपांसुपटलच्छुरितामिव द्यांत्वत्तेजसा जतुरसस्नपितामिवोर्वीम् ।यः पश्यति क्षणमपि त्रिपुरे! विहायव्रीडां मृडानि! सुदृशस्तमनुद्रवन्ति ॥ १३॥
sindūrapāṃsupaṭalacchuritāmiva dyāṃtvattejasā jaturasasnapitāmivorvīm |yaḥ paśyati kṣaṇamapi tripure! vihāyavrīḍāṃ mṛḍāni! sudṛśastamanudravanti || 13||
मातर्मुहूर्तमपि यः स्मरति स्वरूपंलाक्षारसप्रसरतन्तुनिभं भवत्याः ।ध्यायन्त्यनन्यमनसस्तमनङ्गतप्ताःप्रद्युम्नसीम्नि सुभगत्वगुणं तरुण्यः ॥ १४॥
mātarmuhūrtamapi yaḥ smarati svarūpaṃlākṣārasaprasaratantunibhaṃ bhavatyāḥ |dhyāyantyananyamanasastamanaṅgataptāḥpradyumnasīmni subhagatvaguṇaṃ taruṇyaḥ || 14||
योऽयं चकास्ति गगनार्णवरत्नमिन्दुर्योऽयं सुरासुरगुरुः पुरुषः पुराणः ।यद्वाममर्धमिदमन्धकसूदनस्यदेवि! त्वमेव तदिति प्रतिपादयन्ति ॥ १५॥
yo'yaṃ cakāsti gaganārṇavaratnaminduryo'yaṃ surāsuraguruḥ puruṣaḥ purāṇaḥ |yadvāmamardhamidamandhakasūdanasyadevi! tvameva taditi pratipādayanti || 15||
इच्छानुरूपमनुरूपगुणप्रकर्षंसङ्कर्षिणि ! त्वमनुसृत्य यदा विभर्षि ।जायेत स त्रिभुवनैक गुरुस्तदानींदेवः शिवोऽपि भुवनत्रयसूत्रधारः ॥ १६॥
icchānurūpamanurūpaguṇaprakarṣaṃsaṅkarṣiṇi ! tvamanusṛtya yadā vibharṣi |jāyeta sa tribhuvanaika gurustadānīṃdevaḥ śivo'pi bhuvanatrayasūtradhāraḥ || 16||
रुद्राणि ! विद्रुममयीं प्रतिमामिव त्वांये चिन्तयन्त्यरुणकान्तिमऽनन्यरूपाम् ।तानेत्य पक्ष्मलदृशः प्रसभं भजन्तेकण्ठावसक्तमृदुबाहुलतास्तरुण्यः ॥ १७॥
rudrāṇi ! vidrumamayīṃ pratimāmiva tvāṃye cintayantyaruṇakāntima'nanyarūpām |tānetya pakṣmaladṛśaḥ prasabhaṃ bhajantekaṇṭhāvasaktamṛdubāhulatāstaruṇyaḥ || 17||
त्वद्रूपमुल्लसितदाडिमपुष्परक्तमुद्भावयेन्मदनदैवतमक्षरं यः ।तं रूपहीनमपि मन्मथनिर्विशेषमालोकयन्त्युरुनितम्बभरास्तरुण्यः ॥ १८॥
tvadrūpamullasitadāḍimapuṣparaktamudbhāvayenmadanadaivatamakṣaraṃ yaḥ |taṃ rūpahīnamapi manmathanirviśeṣamālokayantyurunitambabharāstaruṇyaḥ || 18||
ध्याताऽसि हैमवति! येन हिमांशुरश्मिमालाऽमलद्युतिरकल्मष मानसेन ।तस्याऽविलम्बमनवद्यमनल्पकल्पमल्पैर्दिनैः सृजसि सुन्दरि! वाग्विलासम् ॥ १९॥
dhyātā'si haimavati! yena himāṃśuraśmimālā'maladyutirakalmaṣa mānasena |tasyā'vilambamanavadyamanalpakalpamalpairdinaiḥ sṛjasi sundari! vāgvilāsam || 19||
आधारमारुतनिरोधवशेन येषांसिन्दूररञ्जितसरोजगुणानुकारि ।दीप्तं हृदि स्फुरति देवि! वपुस्त्वदीयं (तीव्रं हृदि)ध्यायन्ति तानिह समीहितसिद्धसाध्याः ॥ २०॥
ādhāramārutanirodhavaśena yeṣāṃsindūrarañjitasarojaguṇānukāri |dīptaṃ hṛdi sphurati devi! vapustvadīyaṃ (tīvraṃ hṛdi)dhyāyanti tāniha samīhitasiddhasādhyāḥ || 20||
त्वामैन्दवीमिव कलामनुभालदेशमुद्भासिताम्बरतलामवलोकयन्तः ।सद्यो भवानि! सुधियः कवयो भवन्तित्वं भावनाहितधियां कुल कामधेनुः ॥ २१॥
tvāmaindavīmiva kalāmanubhāladeśamudbhāsitāmbaratalāmavalokayantaḥ |sadyo bhavāni! sudhiyaḥ kavayo bhavantitvaṃ bhāvanāhitadhiyāṃ kula kāmadhenuḥ || 21||
त्वां व्यापिनीति समना इति कुण्डलीतित्वां कामिनीति कमलेति कलावतीति ।त्वां मालिनीति ललितेत्यपराजितेतिदेवि! स्तुवन्ति विजयेति जयेत्युमेति ॥ २२॥
tvāṃ vyāpinīti samanā iti kuṇḍalītitvāṃ kāminīti kamaleti kalāvatīti |tvāṃ mālinīti lalitetyaparājitetidevi! stuvanti vijayeti jayetyumeti || 22||
ये चिन्तयन्त्यरुणमण्डलमध्यवर्तिरूपं तवाम्ब! नवयावकपङ्कपिङ्गम् ।तेषां सदैव कुसुमायुधबाणभिन्नवक्षःस्थला मृगदृशो वशगा भवन्ति ॥ २३॥
ye cintayantyaruṇamaṇḍalamadhyavartirūpaṃ tavāmba! navayāvakapaṅkapiṅgam |teṣāṃ sadaiva kusumāyudhabāṇabhinnavakṣaḥsthalā mṛgadṛśo vaśagā bhavanti || 23||
उत्तप्तहेमरुचिरे त्रिपुरे! पुनीहिचेतश्चिरन्तनमघौघवनं लुनीहि ।कारागृहे निगडबन्धनपीडितस्यत्वत्संस्मृतौ झटिति मे निगडास्त्रुटन्तु ॥ २४॥
uttaptahemarucire tripure! punīhicetaścirantanamaghaughavanaṃ lunīhi |kārāgṛhe nigaḍabandhanapīḍitasyatvatsaṃsmṛtau jhaṭiti me nigaḍāstruṭantu || 24||
॥ इति पञ्चस्तवी सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Shri Panchastavi?
Shri Panchastavi has 155 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Shri Panchastavi in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Shri Panchastavi?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
