New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

शबरीशगीताञ्जलिः Shabarisha Gitanjali

śabarīśagītāñjaliḥ

Shabarisha Gitanjali (शबरीशगीताञ्जलिः): a gītā to Ayyappa. 42 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

शबरीशगीताञ्जलिः

1 / 42

खण्डः १ प्रार्थना ।

Verse 1

अयि शबरीश्वर विश्वमनोहर, विश्वजनाभयदानरतेत्वयि गतमस्तु निरस्तसमाधि समाधि समाधि मनो महिते ।दयिततमं तव मानसपूजमानतमौलिरसौ तनुतेमयिकरुणां कुरु पङ्कजलोचन, पङ्कविनाशन, पुण्यगते! ॥

ayi śabarīśvara viśvamanohara, viśvajanābhayadānaratetvayi gatamastu nirastasamādhi samādhi samādhi mano mahite |dayitatamaṃ tava mānasapūjamānatamaulirasau tanutemayikaruṇāṃ kuru paṅkajalocana, paṅkavināśana, puṇyagate! ||

खण्डः २ पद्यगीतम् १ । ध्यानप्रतिष्ठा ।

Verse 1

शबरिकेश्वरं शान्तसुन्दरं पतितपावनं पापनाशनम् ।भवनभावकं भूतिदायकं शरणमाश्रये भूतनायकम् ॥ १॥

śabarikeśvaraṃ śāntasundaraṃ patitapāvanaṃ pāpanāśanam |bhavanabhāvakaṃ bhūtidāyakaṃ śaraṇamāśraye bhūtanāyakam || 1||

Verse 2

अयि विभो मुदा कल्पितं हृदा भवदुपासनं भावशोधनम् ।वरद, गृह्रतां; नाथ, दासतामनुगृहण मे; शान्तिरस्तु मे ॥ २॥

ayi vibho mudā kalpitaṃ hṛdā bhavadupāsanaṃ bhāvaśodhanam |varada, gṛhratāṃ; nātha, dāsatāmanugṛhaṇa me; śāntirastu me || 2||

Verse 3

अरुणसुप्रभामण्डलावृतिं कनकचम्पकापाटलद्युतिम् ।मनुचिन्तये सत्यसद्गतिं भुवननाथ, ते मङ्गलाकृतिम् ॥ ३॥

aruṇasuprabhāmaṇḍalāvṛtiṃ kanakacampakāpāṭaladyutim |manucintaye satyasadgatiṃ bhuvananātha, te maṅgalākṛtim || 3||

Verse 4

जलदकोमलं नीलकुन्तलं, विमलफालकं वीरलासकम् ।ललितचञ्जलं भ्रूलताञ्चलं, नलिनशोभनं धीरलोचनम् ॥ ४॥

jaladakomalaṃ nīlakuntalaṃ, vimalaphālakaṃ vīralāsakam |lalitacañjalaṃ bhrūlatāñcalaṃ, nalinaśobhanaṃ dhīralocanam || 4||

Verse 5

तिलसुमोपमा नालिका,ऽधरस्फुरितसुस्मितं शूरसुन्दरम् ।कनककुण्डलं गण्डमण्डनं, मुखमिदं विभो, तापखण्डनम् ॥ ५॥

tilasumopamā nālikā,'dharasphuritasusmitaṃ śūrasundaram |kanakakuṇḍalaṃ gaṇḍamaṇḍanaṃ, mukhamidaṃ vibho, tāpakhaṇḍanam || 5||

Verse 6

मणिवरोज्वलत्कण्ठभूषणं, विपुलवक्षसा वैरिभीषणम् ।करतलोल्लसद्वाणकार्मुकं, सजलनीरदानीलचेलकम् ॥ ६॥

maṇivarojvalatkaṇṭhabhūṣaṇaṃ, vipulavakṣasā vairibhīṣaṇam |karatalollasadvāṇakārmukaṃ, sajalanīradānīlacelakam || 6||

Verse 7

सुदृढजङ्घया साधुशोभितं चरणपङ्कजे सज्जनार्चितम् ।अरिविमर्दने नित्यदीक्षितं त्रिदशपूजितं व्याघ्रसंस्थितम् ॥ ७॥

sudṛḍhajaṅghayā sādhuśobhitaṃ caraṇapaṅkaje sajjanārcitam |arivimardane nityadīkṣitaṃ tridaśapūjitaṃ vyāghrasaṃsthitam || 7||

Verse 8

वपुरिदं मनःकाननान्तरे लसतु मामके भक्तिमन्दिरे ।महितसन्निधिप्राभवोदिता मनसि भासतां देव, शान्तता ॥ ८॥

vapuridaṃ manaḥkānanāntare lasatu māmake bhaktimandire |mahitasannidhiprābhavoditā manasi bhāsatāṃ deva, śāntatā || 8||

खण्डः ३ पद्यगीतम् २ । सन्निधिप्राप्तिः ।

Verse 1

मम तु चेतना वेपिता परं भृगुमये पथि क्लेशिता चिरम् ।द्रुतहृदन्तरा ते कृपामृतं शरणमाश्रिता देवसेवितम् ॥ १॥

mama tu cetanā vepitā paraṃ bhṛgumaye pathi kleśitā ciram |drutahṛdantarā te kṛpāmṛtaṃ śaraṇamāśritā devasevitam || 1||

Verse 2

भवदुपायनं जिवितात्मकं मधुरतिक्तकाकीर्णभाण्डकम् ।शिरसि गृह्णती भक्तिपाविता हरिहरात्मज, त्वामुपागता ॥ २॥

bhavadupāyanaṃ jivitātmakaṃ madhuratiktakākīrṇabhāṇḍakam |śirasi gṛhṇatī bhaktipāvitā hariharātmaja, tvāmupāgatā || 2||

Verse 3

तव च सन्निधौ हर्षसङ्कुला नवनवोन्मिषन्मूच्र्छनाकुला ।शरणकीर्तनोन्मादिताशया पुलकपूरिता नृत्यतीह या ॥ ३॥

tava ca sannidhau harṣasaṅkulā navanavonmiṣanmūcrchanākulā |śaraṇakīrtanonmāditāśayā pulakapūritā nṛtyatīha yā || 3||

Verse 4

निहितमग्रतो नालिकेरकं मम मनोमयं भिद्यते स्वयम् ।मधुरनिर्मलं तद्रसं सृतं परिगृहाण ते पाद्यमर्पितम् ॥ ४॥

nihitamagrato nālikerakaṃ mama manomayaṃ bhidyate svayam |madhuranirmalaṃ tadrasaṃ sṛtaṃ parigṛhāṇa te pādyamarpitam || 4||

Verse 5

दुरितसञ्चयं भक्तिदीपितं ज्वलति हन्त कर्पूरमर्पितम् ।प्रसरतां ततः सौरभं तथा ज्वलितपूतनावर्ष्मणो यथा ॥ ५॥

duritasañcayaṃ bhaktidīpitaṃ jvalati hanta karpūramarpitam |prasaratāṃ tataḥ saurabhaṃ tathā jvalitapūtanāvarṣmaṇo yathā || 5||

खण्डः ४ पद्यगीतम् ३ । मानसपूजा ।

Verse 1

अहमबात्मना कल्पयामि ते जलसमर्चनं भूतसत्पते ।तरलवीचिकैर्मन्त्रसुस्वरैर्नदनदीशतैर्नैकसागरैः ॥ १॥

ahamabātmanā kalpayāmi te jalasamarcanaṃ bhūtasatpate |taralavīcikairmantrasusvarairnadanadīśatairnaikasāgaraiḥ || 1||

Verse 2

पुनरिदं पृथिव्यात्मना विभो विरचयाम्यहं गन्धकल्पनम् ।कलितकुङ्कुमैश्वन्दनैर्महीकनकभाजने गन्धयुक्तिभिः ॥ २॥

punaridaṃ pṛthivyātmanā vibho viracayāmyahaṃ gandhakalpanam |kalitakuṅkumaiśvandanairmahīkanakabhājane gandhayuktibhiḥ || 2||

Verse 3

वितनुते च ते पुष्पपूजनं गगनतन्मयीभावभावना ।मरतकस्फुरद्भाजने चितैः शबलकान्तिभिः सूनसञ्चयैः ॥ ३॥

vitanute ca te puṣpapūjanaṃ gaganatanmayībhāvabhāvanā |maratakasphuradbhājane citaiḥ śabalakāntibhiḥ sūnasañcayaiḥ || 3||

Verse 4

पवनरूपवान् भावनाबलाद् भुवननाथ, ते कल्पयाम्यहम् ।ललितवीजनैर्भक्तिपावनैः प्रियतमं प्रभो, धूपतर्पणम् ॥ ४॥

pavanarūpavān bhāvanābalād bhuvananātha, te kalpayāmyaham |lalitavījanairbhaktipāvanaiḥ priyatamaṃ prabho, dhūpatarpaṇam || 4||

Verse 5

परमुपास्महे तैजसात्मना शरणदायकं त्वामिहात्मना ।दिवि च भूतले दीप्तिवर्षिभिर्दिविषदां पते, दीपकोटिभिः ॥ ५॥

paramupāsmahe taijasātmanā śaraṇadāyakaṃ tvāmihātmanā |divi ca bhūtale dīptivarṣibhirdiviṣadāṃ pate, dīpakoṭibhiḥ || 5||

Verse 6

अमृतमस्मि यद् भूतनिह्युतं विरचयामि नैवेद्यमत्र तत् ।अमृतरूप, ते सच्चिदात्मनि त्वयि निलीयते भेदभावना ॥ ६॥

amṛtamasmi yad bhūtanihyutaṃ viracayāmi naivedyamatra tat |amṛtarūpa, te saccidātmani tvayi nilīyate bhedabhāvanā || 6||

खण्डः ५ पद्यगीतम् ४ । शरणकीर्तनम् ।

Verse 1

देवदेव, ते शरणकीर्तनं भावबन्धुरं श्रवणसुन्दरम् ।वारिराशिभिस्तलवीचिभिस्तारनिस्वनं वरद, गीयते ॥ १॥

devadeva, te śaraṇakīrtanaṃ bhāvabandhuraṃ śravaṇasundaram |vārirāśibhistalavīcibhistāranisvanaṃ varada, gīyate || 1||

Verse 2

मन्द्रमर्मरैर्मलयमारुतास्त्वामुपासते शरणगीतकैः ।गानमाधुरीतरलतारकं नाथ, निश्चलं गगनमण्डलम् ॥ २॥

mandramarmarairmalayamārutāstvāmupāsate śaraṇagītakaiḥ |gānamādhurītaralatārakaṃ nātha, niścalaṃ gaganamaṇḍalam || 2||

Verse 3

पावनोपया विहगनिस्वनैः स्तूयसे विभो, शरणकीर्तनैः ।अच्र्यसे तया कनकपङ्कजैरुच्चितैर्नभोमहितमानसात् ॥ ३॥

pāvanopayā vihaganisvanaiḥ stūyase vibho, śaraṇakīrtanaiḥ |acryase tayā kanakapaṅkajairuccitairnabhomahitamānasāt || 3||

Verse 4

गानवैखरीतुमुलसङ्करस्तालरञ्जितो हृदयढक्कया ।नन्दना मया समनुगीयते प्रीयतां भवान् सुमनसां पते! ॥ ४॥

gānavaikharītumulasaṅkarastālarañjito hṛdayaḍhakkayā |nandanā mayā samanugīyate prīyatāṃ bhavān sumanasāṃ pate! || 4||

खण्डः ६ पद्यगीतम् ५ । शरणकीर्तनम् ।

Verse 1

कान्तविग्रहं शान्तमानसं पन्तलाधिपोपान्तसेवितम् ।दान्तसद्गतिं विन्तितप्रदं भूतनायकं देवमाश्रये ॥ १॥

kāntavigrahaṃ śāntamānasaṃ pantalādhipopāntasevitam |dāntasadgatiṃ vintitapradaṃ bhūtanāyakaṃ devamāśraye || 1||

Verse 2

धर्मबोधकं कर्मसाक्षिणं शर्मसाधकं दुर्मदान्तकम् ।निर्ममार्चितं निर्मलात्मकं भूतपालकं देवमाश्रये ॥ २॥

dharmabodhakaṃ karmasākṣiṇaṃ śarmasādhakaṃ durmadāntakam |nirmamārcitaṃ nirmalātmakaṃ bhūtapālakaṃ devamāśraye || 2||

Verse 3

इन्द्रवापिकातीरवासिनं सान्द्रचन्द्रिकाहाससुन्दरम् ।मन्द्रचापनिर्घोषभीषणं भूतभावनं देवमाश्रये ॥ ३॥

indravāpikātīravāsinaṃ sāndracandrikāhāsasundaram |mandracāpanirghoṣabhīṣaṇaṃ bhūtabhāvanaṃ devamāśraye || 3||

Verse 4

वेदबोधितं भेदवर्जितं खेदनाशनं मोददायिनम् ।श्रीदसेवितं नादरूपिणं भूतिभूषणं देवमाश्रये ॥ ४॥

vedabodhitaṃ bhedavarjitaṃ khedanāśanaṃ modadāyinam |śrīdasevitaṃ nādarūpiṇaṃ bhūtibhūṣaṇaṃ devamāśraye || 4||

Verse 5

सक्तिनाशकं रक्तिदारकं भक्तिवर्धकं भुक्तिसाधकम् ।मुक्तिदायकं व्यक्तवैभवं भूतिपुष्कलं देवमाश्रये ॥ ५॥

saktināśakaṃ raktidārakaṃ bhaktivardhakaṃ bhuktisādhakam |muktidāyakaṃ vyaktavaibhavaṃ bhūtipuṣkalaṃ devamāśraye || 5||

खण्डः ७ पद्यगीतम् ६ । शरणकीर्तनम् ।

Verse 1

अरुणकोमलं तरुणसुन्दरं करणयाकुलं वरुणपूजितम् ।तरणितेजसं मरणप्रोचकं शरणमाश्रये शवरिकेश्वरम् ॥ १॥

aruṇakomalaṃ taruṇasundaraṃ karaṇayākulaṃ varuṇapūjitam |taraṇitejasaṃ maraṇaprocakaṃ śaraṇamāśraye śavarikeśvaram || 1||

Verse 2

मदनमोहनं मदविनाशनं कदनभोदिनं गदविमोचनम् ।रदनशोभिनं हृदधिवासिनं शरणमाश्रये शबरिकेश्वरम् ॥ २॥

madanamohanaṃ madavināśanaṃ kadanabhodinaṃ gadavimocanam |radanaśobhinaṃ hṛdadhivāsinaṃ śaraṇamāśraye śabarikeśvaram || 2||

Verse 3

सुजनपालकं कुजनभीषकं पतनवारकं मननसाधकम् ।जनननाशकं भुवननायकं शरणमाश्रये शबरिकेश्वरम् ॥ ३॥

sujanapālakaṃ kujanabhīṣakaṃ patanavārakaṃ mananasādhakam |janananāśakaṃ bhuvananāyakaṃ śaraṇamāśraye śabarikeśvaram || 3||

Verse 4

हरिहरात्मजं हरिवरासनं कलिदुरासदं कलितराजसम् ।परपराक्रमं परतराश्रयं शरणमाश्रये शबरिकेश्वरम् ॥ ४॥

hariharātmajaṃ harivarāsanaṃ kalidurāsadaṃ kalitarājasam |paraparākramaṃ paratarāśrayaṃ śaraṇamāśraye śabarikeśvaram || 4||

Verse 5

शकलितद्विषं शशधरत्विषं शमलनाशनं शमविभूषणम् ।शतमखार्चितं शनिनिवारकं शरणमाश्रये शबरिकेश्वरम् ॥ ५॥

śakalitadviṣaṃ śaśadharatviṣaṃ śamalanāśanaṃ śamavibhūṣaṇam |śatamakhārcitaṃ śaninivārakaṃ śaraṇamāśraye śabarikeśvaram || 5||

खण्डः ८ पद्यगीतम् ६ । ब्रह्मार्पणम् ।

Verse 1

सकलदेवतागीतकीर्तये शैववैष्णवाद्वैतमूर्तये ।विहितसज्जनाभीष्टपूर्तये हा! नमोऽस्तु ते नाशितार्तये ॥ १॥

sakaladevatāgītakīrtaye śaivavaiṣṇavādvaitamūrtaye |vihitasajjanābhīṣṭapūrtaye hā! namo'stu te nāśitārtaye || 1||

Verse 2

सर्वमङ्गलं दिव्यकोमलं शर्वनन्दनं भुवननन्दनम् ।गर्वनाशकं भव्यदायकं सर्वथा विभुं समनुचिन्तये ॥ २॥

sarvamaṅgalaṃ divyakomalaṃ śarvanandanaṃ bhuvananandanam |garvanāśakaṃ bhavyadāyakaṃ sarvathā vibhuṃ samanucintaye || 2||

Verse 3

भक्तपालनासक्तमानसं दिनकरायुतोद्वामतेजसम् ।मोहनाकृतिं मोहिनीसुतं विमलचेतसा नौमि सन्ततम् ॥ ३॥

bhaktapālanāsaktamānasaṃ dinakarāyutodvāmatejasam |mohanākṛtiṃ mohinīsutaṃ vimalacetasā naumi santatam || 3||

Verse 4

सुखचिदात्मके भुवनभासके नित्यभासुरे सत्यसुन्दरे ।परिसमर्पितं भवति मत्कृतं धर्मशास्तरि ब्रह्महृन्मये ॥ ४॥

sukhacidātmake bhuvanabhāsake nityabhāsure satyasundare |parisamarpitaṃ bhavati matkṛtaṃ dharmaśāstari brahmahṛnmaye || 4||

Verse 5

तरलमुद्बणं करणजालकं परमतेजसि ब्रह्मसंज्ञके ।परिसमप्र्यते त्वयि जगत्प्रभो, निरघनिर्भमे पर्युपासिते ॥ ५॥

taralamudbaṇaṃ karaṇajālakaṃ paramatejasi brahmasaṃjñake |parisamapryate tvayi jagatprabho, niraghanirbhame paryupāsite || 5||

Verse 6

दिव्यशाबराकारधारिणे शरणकीर्तनश्रवणतोषिणे ।अर्पयामि ते धर्मरक्षिणे हृदयमात्मना कमनरूपिणे ॥ ६॥

divyaśābarākāradhāriṇe śaraṇakīrtanaśravaṇatoṣiṇe |arpayāmi te dharmarakṣiṇe hṛdayamātmanā kamanarūpiṇe || 6||

Verse 7

देवदेव, ते वपुरिदं जगत् सततविस्मयोत्पुलकदर्शनम् ।अर्चयाभ्यथो विगलितव्यथो विनिहिताशयस्त्वयि चिदात्मके ॥ ७॥

devadeva, te vapuridaṃ jagat satatavismayotpulakadarśanam |arcayābhyatho vigalitavyatho vinihitāśayastvayi cidātmake || 7||

Verse 42

इति श्रीवासुदेवन् एलयथेन विरचिता शबरीशगीताञ्जलिः समाप्ता ।

iti śrīvāsudevan elayathena viracitā śabarīśagītāñjaliḥ samāptā |

॥ इति शबरीशगीताञ्जलिः सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Shabarisha Gitanjali?

Shabarisha Gitanjali has 42 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Shabarisha Gitanjali in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Shabarisha Gitanjali?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Learn Sanskrit

About Shabarisha Gitanjali

Shabarisha Gitanjali is a stotra addressed to Ayyappa, in Sanskrit (in Devanagari: शबरीशगीताञ्जलिः (śabarīśagītāñjaliḥ)). Source: Gita.

Shabarisha Gitanjali (शबरीशगीताञ्जलिः): a gītā to Ayyappa. 42 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Ayyappa stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.