शबरीशाष्टकम् अथवा मूलमन्त्राक्षरमालास्तोत्रम् Shabarish Ashtakam

(मूलमन्त्राक्षरमालास्तोत्रम्)ओङ्कारमृतबिन्दुसुन्दरतनुं मोहान्धकारारुणंदीनानां शरणं भवाब्धितरणं भक्तैकसंरक्षणम् ।दिष्ट्या त्वां शबरीश, दिव्यकरुणापीयूषवारान्निधिंदृष्ट्योपोषितया पिबन्नयि विभो धन्योऽस्मि धन्याऽस्म्यहम् ॥ १॥

(mūlamantrākṣaramālāstotram)oṅkāramṛtabindusundaratanuṃ mohāndhakārāruṇaṃdīnānāṃ śaraṇaṃ bhavābdhitaraṇaṃ bhaktaikasaṃrakṣaṇam |diṣṭyā tvāṃ śabarīśa, divyakaruṇāpīyūṣavārānnidhiṃdṛṣṭyopoṣitayā pibannayi vibho dhanyo'smi dhanyā'smyaham || 1||

घ्रूङ्कारात्मकमुग्रभावविलसद्रूपं, कराग्रोल्लसत्कोदण्डाधिकचण्ड,माशुगमहावेगे तुरङ्गे स्थितम् ।दृष्ट्यैवारिविमर्ददक्ष,मभयङ्कारं शरण्यं सतां,शास्तारं मणिकण्ठमद्भुतमहावीरं समाराधये ॥ २॥

ghrūṅkārātmakamugrabhāvavilasadrūpaṃ, karāgrollasatkodaṇḍādhikacaṇḍa,māśugamahāvege turaṅge sthitam |dṛṣṭyaivārivimardadakṣa,mabhayaṅkāraṃ śaraṇyaṃ satāṃ,śāstāraṃ maṇikaṇṭhamadbhutamahāvīraṃ samārādhaye || 2||

नभ्राणं हृदयान्तरेषु, महिते पम्पात्रिवेणीजले,प्रौढारण्यपरम्परासु, गिरिकूटेप्वम्बरोल्लङ्घिषु ।हंहो किं बहुना? विभान्तमनिशं सर्वत्र तेजोमयंकारुण्यामृतवर्षिणं हरिहरानन्दाङ्कुरं भावये ॥ ३॥

nabhrāṇaṃ hṛdayāntareṣu, mahite pampātriveṇījale,prauḍhāraṇyaparamparāsu, girikūṭepvambarollaṅghiṣu |haṃho kiṃ bahunā? vibhāntamaniśaṃ sarvatra tejomayaṃkāruṇyāmṛtavarṣiṇaṃ hariharānandāṅkuraṃ bhāvaye || 3||

मत्र्यास्तापनिवृत्तये भजत मां सत्यं शिवं सुन्दरंशास्तारं शबरीश्वरं च भवतां भूयात् कृतार्थे जनुः ।लोलानन्ततरङ्गभङ्गरसनाजालैरितीयं मुदापम्पा गायति भुतनाथचरणप्रक्षालनी पावनी ॥ ४॥

matryāstāpanivṛttaye bhajata māṃ satyaṃ śivaṃ sundaraṃśāstāraṃ śabarīśvaraṃ ca bhavatāṃ bhūyāt kṛtārthe januḥ |lolānantataraṅgabhaṅgarasanājālairitīyaṃ mudāpampā gāyati bhutanāthacaraṇaprakṣālanī pāvanī || 4||

पङ्क्तिस्था इह सङ्घगानकुशलाः नीलीवने पावनेत्वन्माहात्म्यगुणानुकिर्तनमहानन्दे निमग्ना द्विजाः ।भक्तानां श्रवणेषु नादलहरीपीयुषधारां नवांनित्यानन्दधनां विभो, विदधते देवाय तुभ्यं नमः ॥ ५॥

paṅktisthā iha saṅghagānakuśalāḥ nīlīvane pāvanetvanmāhātmyaguṇānukirtanamahānande nimagnā dvijāḥ |bhaktānāṃ śravaṇeṣu nādalaharīpīyuṣadhārāṃ navāṃnityānandadhanāṃ vibho, vidadhate devāya tubhyaṃ namaḥ || 5||

राजन्ते परितो जरद्विटपिनोवल्लीजटोद्भासिनस्त्वद्।ह्ध्यानैकपरायणाः स्थिरतमां शान्तिं समासादिताः ।आनीलाम्बरमध्र्यभाण्डमनिशं मूध्र्ना वहन्तः स्थितास्तं त्वां श्रीशबरीश्वरं शरणदं योगासनस्थं भजे ॥ ६॥

rājante parito jaradviṭapinovallījaṭodbhāsinastvad|hdhyānaikaparāyaṇāḥ sthiratamāṃ śāntiṃ samāsāditāḥ |ānīlāmbaramadhryabhāṇḍamaniśaṃ mūdhrnā vahantaḥ sthitāstaṃ tvāṃ śrīśabarīśvaraṃ śaraṇadaṃ yogāsanasthaṃ bhaje || 6||

यस्मिन् लब्धपदा प्रशान्तिनिलये लीलावने तावकेसङ्गीतैकमये निरन्तरसमारोहा वरोहात्मके ।एषा मामकचेतना परचिदानन्दस्फुरद्गात्रिकाहा! हा! ताम्यति; हन्त! तामनुगृहाणानन्दमूर्ते, विभो ॥ ७॥

yasmin labdhapadā praśāntinilaye līlāvane tāvakesaṅgītaikamaye nirantarasamārohā varohātmake |eṣā māmakacetanā paracidānandasphuradgātrikāhā! hā! tāmyati; hanta! tāmanugṛhāṇānandamūrte, vibho || 7||

गोप्त्रे विश्वस्य हर्त्रे बहुदुरितकृतो मत्र्यलोकस्य शश्वत्कर्त्रे भव्योदयानां निजचरणजुषो भक्तलोकस्य निर्रम् ।शास्त्रे धर्मस्य, नेत्रे श्रुतिपथचरणाभ्युद्यतानां, त्रिलोकीभर्त्रे भूताधिभर्त्रे, शबरगिरिनिवासाय तुभ्यं नमोऽस्तु ॥ ८॥

goptre viśvasya hartre bahuduritakṛto matryalokasya śaśvatkartre bhavyodayānāṃ nijacaraṇajuṣo bhaktalokasya nirram |śāstre dharmasya, netre śrutipathacaraṇābhyudyatānāṃ, trilokībhartre bhūtādhibhartre, śabaragirinivāsāya tubhyaṃ namo'stu || 8||

इति श्रीवासुदेवन् एलयथेन विरचितं शबरीशाष्टकं अथवामूलमन्त्राक्षरमालास्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīvāsudevan elayathena viracitaṃ śabarīśāṣṭakaṃ athavāmūlamantrākṣaramālāstotraṃ sampūrṇam |