सूर्यकवचम् १ Suryakavacham

श्रीगणेशाय नमः ॥श्रीसूर्य उवाच ।साम्ब साम्ब महाबाहो शृणु मे कवचं शुभम् ।त्रैलोक्यमङ्गलं नाम कवचं परमाद्भुतम् ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ ||śrīsūrya uvāca |sāmba sāmba mahābāho śṛṇu me kavacaṃ śubham |trailokyamaṅgalaṃ nāma kavacaṃ paramādbhutam || 1||

यज्ज्ञात्वा मन्त्रवित्सम्यक् फलं प्राप्नोति निश्चितम् ।यद्धृत्वा च महादेवो गणानामधिपोभवत् ॥ २॥

yajjñātvā mantravitsamyak phalaṃ prāpnoti niścitam |yaddhṛtvā ca mahādevo gaṇānāmadhipobhavat || 2||

पठनाद्धारणाद्विष्णुः सर्वेषां पालकः सदा ।एवमिन्द्रादयः सर्वे सर्वैश्चर्यमवाप्मुयुः ॥ ३॥

paṭhanāddhāraṇādviṣṇuḥ sarveṣāṃ pālakaḥ sadā |evamindrādayaḥ sarve sarvaiścaryamavāpmuyuḥ || 3||

कवचस्य ऋषिर्ब्रह्मा छन्दोनुष्टुबुदाहृतः ।श्रीसूर्यो देवता चात्र सर्वदेवनमस्कृतः ॥ ४॥

kavacasya ṛṣirbrahmā chandonuṣṭubudāhṛtaḥ |śrīsūryo devatā cātra sarvadevanamaskṛtaḥ || 4||

यश आरोग्यमोक्षेषु विनियोगः प्रकीर्तितः ।प्रणवो मे शिरः पातु घृणिर्मे पातु भालकम् ॥ ५॥

yaśa ārogyamokṣeṣu viniyogaḥ prakīrtitaḥ |praṇavo me śiraḥ pātu ghṛṇirme pātu bhālakam || 5||

सूर्योऽव्यान्नयनद्वन्द्वमादित्यः कर्णयुग्मकम् ।अष्टाक्षरो महामन्त्रः सर्वाभीष्टफलप्रदः ॥ ६॥

sūryo'vyānnayanadvandvamādityaḥ karṇayugmakam |aṣṭākṣaro mahāmantraḥ sarvābhīṣṭaphalapradaḥ || 6||

ह्रीं बीजं मे मुखं पातु हृदयं भुवनेश्वरी ।चन्द्रबिम्बं विंशदाद्यं पातु मे गुह्यदेशकम् ॥ ७॥

hrīṃ bījaṃ me mukhaṃ pātu hṛdayaṃ bhuvaneśvarī |candrabimbaṃ viṃśadādyaṃ pātu me guhyadeśakam || 7||

अक्षरोऽसौ महामन्त्रः सर्वतन्त्रेषु गोपितः ।शिवो वह्निसमायुक्तो वामाक्षीबिन्दुभूषीतः ॥ ८॥

akṣaro'sau mahāmantraḥ sarvatantreṣu gopitaḥ |śivo vahnisamāyukto vāmākṣībindubhūṣītaḥ || 8||

एकाक्षरो महामन्त्रः श्रीसूर्यस्य प्रकीर्तितः ।गुह्याद्गुह्यतरो मन्त्रो वाञ्छाचिन्तामणिः स्मृतः ॥ ९॥

ekākṣaro mahāmantraḥ śrīsūryasya prakīrtitaḥ |guhyādguhyataro mantro vāñchācintāmaṇiḥ smṛtaḥ || 9||

शीर्षादिपादपर्यन्तं सदा पातु मनूत्तमः ।इति ते कथितं दिव्यं त्रिषु लोकेषु दुर्लभम् ॥ १०॥

śīrṣādipādaparyantaṃ sadā pātu manūttamaḥ |iti te kathitaṃ divyaṃ triṣu lokeṣu durlabham || 10||

श्रीप्रदं कान्तिदं नित्यं धनारोग्यविवर्धनम् ।कुष्ठादिरोगशमन महाव्याधिविनाशनम् ॥ ११॥

śrīpradaṃ kāntidaṃ nityaṃ dhanārogyavivardhanam |kuṣṭhādirogaśamana mahāvyādhivināśanam || 11||

त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नित्यमरोगी बलवान्भवेत् ।बहुना किमिहोक्तेन यद्यन्मनसि वर्तते ॥ १२॥

trisandhyaṃ yaḥ paṭhennityamarogī balavānbhavet |bahunā kimihoktena yadyanmanasi vartate || 12||

ततत्सर्वं भवेत्तस्य कवचस्य च धारणात् ।भूतप्रेतपिशाचाश्र्च यक्षगन्धर्वराक्षसाः ॥ १३॥

tatatsarvaṃ bhavettasya kavacasya ca dhāraṇāt |bhūtapretapiśācāśrca yakṣagandharvarākṣasāḥ || 13||

ब्रह्मराक्षसवेताला न् द्रष्टुमपि तं क्षमाः ।दूरादेव पलायन्ते तस्य सङ्कीर्तणादपि ॥ १४॥

brahmarākṣasavetālā n draṣṭumapi taṃ kṣamāḥ |dūrādeva palāyante tasya saṅkīrtaṇādapi || 14||

भूर्जपत्रे समालिख्य रोचनागुरुकुङ्कुमैः ।रविवारे च सङ्क्रान्त्यां सप्तम्यां च विशेषतः ।धारयेत्साधकश्रेष्ठः श्रीसूर्यस्य प्रियोभवेत् ॥ १५॥

bhūrjapatre samālikhya rocanāgurukuṅkumaiḥ |ravivāre ca saṅkrāntyāṃ saptamyāṃ ca viśeṣataḥ |dhārayetsādhakaśreṣṭhaḥ śrīsūryasya priyobhavet || 15||

त्रिलोहमध्यगं कृत्वा धारयेद्दक्षिणे करे ।शिखायामथवा कण्ठे सोऽपि सूर्यो न संशयः ॥ १६॥

trilohamadhyagaṃ kṛtvā dhārayeddakṣiṇe kare |śikhāyāmathavā kaṇṭhe so'pi sūryo na saṃśayaḥ || 16||

इति ते कथितं साम्ब त्रैलोक्यमङ्गलाभिधम् ।कवचं दुर्लभं लोके तव स्नेहात्प्रकाशितम् ॥ १७॥

iti te kathitaṃ sāmba trailokyamaṅgalābhidham |kavacaṃ durlabhaṃ loke tava snehātprakāśitam || 17||

अज्ञात्वा कवचं दिव्यं यो जपेत्सूर्यमुत्तमम् ।सिद्धिर्न जायते तस्य कल्पकोटिशतैरपि ॥ १८॥

ajñātvā kavacaṃ divyaṃ yo japetsūryamuttamam |siddhirna jāyate tasya kalpakoṭiśatairapi || 18||

इति श्रीब्रह्मयामले त्रैलोक्यमङ्गलं नाम सूर्यकवचं सम्पूर्णम् ॥

iti śrībrahmayāmale trailokyamaṅgalaṃ nāma sūryakavacaṃ sampūrṇam ||