New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

सूर्यशतकम् २ Shri Shuryashatakam

sūryaśatakam 2

Shri Shuryashatakam (सूर्यशतकम् २): a hundred-verse hymn (śataka) to Navagraha. 108 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

सूर्यशतकम् २

1 / 108

Verse 1

श्रिया समेत श्रितपारिजातंवियत्प्रदीपं विततप्रतापम् ।नयप्रचारं नगराजधीरंदयासमुद्रं तपनं नमामि ॥ १॥

śriyā sameta śritapārijātaṃviyatpradīpaṃ vitatapratāpam |nayapracāraṃ nagarājadhīraṃdayāsamudraṃ tapanaṃ namāmi || 1||

Verse 2

तेजोमये मण्डलमध्यभागेसिंहासने रत्नमयेऽब्जरूपे ।असीनमुग्रायुधदीप्तहस्तं,छायापतिं चण्डकरं नमामि ॥ २॥

tejomaye maṇḍalamadhyabhāgesiṃhāsane ratnamaye'bjarūpe |asīnamugrāyudhadīptahastaṃ,chāyāpatiṃ caṇḍakaraṃ namāmi || 2||

Verse 3

हिरण्यगर्भाप्तवरान् बलाढ्यान्मन्देहदैत्याननलोग्रबाणैः ।सर्वासु सन्ध्यासु निवारयन्तंसंज्ञापतिं देवमहं नमामि ॥ ३॥

hiraṇyagarbhāptavarān balāḍhyānmandehadaityānanalograbāṇaiḥ |sarvāsu sandhyāsu nivārayantaṃsaṃjñāpatiṃ devamahaṃ namāmi || 3||

Verse 4

हिरण्यगर्भाच्युतपार्वतीशैःस्वपार्श्वसंस्थैः परिगीयमानम् ।मुक्तिस्थलीयायिमुनीश्वराणांघण्टापथं भास्करमाश्रयामि ॥ ४॥

hiraṇyagarbhācyutapārvatīśaiḥsvapārśvasaṃsthaiḥ parigīyamānam |muktisthalīyāyimunīśvarāṇāṃghaṇṭāpathaṃ bhāskaramāśrayāmi || 4||

Verse 5

किरीटकाञ्चीवलयाङ्गुलाद्यैर्विभूषणैर्भूषितमग्निवर्णम् ।सौवर्णवस्त्रं श्रितवालखिल्यैःसंसेव्यमानं हरिमाश्रयेऽहम् ॥ ५॥

kirīṭakāñcīvalayāṅgulādyairvibhūṣaṇairbhūṣitamagnivarṇam |sauvarṇavastraṃ śritavālakhilyaiḥsaṃsevyamānaṃ harimāśraye'ham || 5||

Verse 6

अष्टापदश्मश्रुकचैश्च सर्वैर्हिरण्मयाङ्गैर्युतमप्रतर्क्यम् ।देदीप्यमानं किरणैः सहस्रैरम्भोजमित्रं रविमाश्रयामि ॥ ६॥

aṣṭāpadaśmaśrukacaiśca sarvairhiraṇmayāṅgairyutamapratarkyam |dedīpyamānaṃ kiraṇaiḥ sahasrairambhojamitraṃ ravimāśrayāmi || 6||

Verse 7

अनूरुवैदग्ध्यनिजाध्वधावत्सप्ताश्वयुक्ते फणिपाशबद्धे ।छन्दोमये दिव्यरथे स्थितं श्रीसरोजिनीनाथमहं नमामि ॥ ७॥

anūruvaidagdhyanijādhvadhāvatsaptāśvayukte phaṇipāśabaddhe |chandomaye divyarathe sthitaṃ śrīsarojinīnāthamahaṃ namāmi || 7||

Verse 8

दिने दिने मेरुगिरेः समन्तात्प्रदक्षिणप्रक्रमणं वहन्तम् ।सुरासुरैर्वन्दितपादपद्मंप्रभाकरं त्वां शरणं प्रपद्ये ॥ ८॥

dine dine merugireḥ samantātpradakṣiṇaprakramaṇaṃ vahantam |surāsurairvanditapādapadmaṃprabhākaraṃ tvāṃ śaraṇaṃ prapadye || 8||

Verse 9

मित्रं पवित्रं नलिनीकलत्रंहिरण्यगात्रं हिमवीतिहोत्रम् ।तमोलतादात्रममर्त्यचैत्रंविशालनेत्रं रविमाश्रयेऽहम ॥ ९॥

mitraṃ pavitraṃ nalinīkalatraṃhiraṇyagātraṃ himavītihotram |tamolatādātramamartyacaitraṃviśālanetraṃ ravimāśraye'hama || 9||

Verse 10

अजाण्डगेहान्तररत्नदीपंसन्ध्यासु सन्ध्यासु समस्तविप्रैः ।होमार्चनध्यानतपोजपाद्यौराराध्यमानं दिननाथमीडे ॥ १०॥

ajāṇḍagehāntararatnadīpaṃsandhyāsu sandhyāsu samastavipraiḥ |homārcanadhyānatapojapādyaurārādhyamānaṃ dinanāthamīḍe || 10||

Verse 11

चतुःशतैरंशुभिरम्बुवृष्टिंतावन्मि तैरातपमुग्ररूपम् ।तदर्धमानैः किरणैर्हिमानीम् ।प्रकाशयन्तं प्रभुमाश्रयामि ॥ ११॥

catuḥśatairaṃśubhirambuvṛṣṭiṃtāvanmi tairātapamugrarūpam |tadardhamānaiḥ kiraṇairhimānīm |prakāśayantaṃ prabhumāśrayāmi || 11||

Verse 12

मासाष्टकं भूमिगताम्बु पीत्वाक्षितौ पुनर्मासचतुष्टयेन ।वृ ष्ट्या तटाकादिजलप्रदेशान्प्रपूरयन्तं पुरुषं भजेऽहम् ॥ १२॥

māsāṣṭakaṃ bhūmigatāmbu pītvākṣitau punarmāsacatuṣṭayena |vṛ ṣṭyā taṭākādijalapradeśānprapūrayantaṃ puruṣaṃ bhaje'ham || 12||

Verse 13

यन्मण्डले वारिधरप्रकोपात्अदृश्यमाने दिवसो नराणाम् ।स्याद्दुर्दिनं तस्य दिवाकरस्य ।श्रीपादयुग्मं शरणं भजेऽहम् ॥ १३॥

yanmaṇḍale vāridharaprakopātadṛśyamāne divaso narāṇām |syāddurdinaṃ tasya divākarasya |śrīpādayugmaṃ śaraṇaṃ bhaje'ham || 13||

Verse 14

प्रत्यक्षदैवं परिपूर्णबिम्बंसमुज्ज्वलं दीधितिभिः सहस्रैः ।निशातमश्चित्तगतं तमश्चप्रध्वंसयन्तं परमेशमीडे ॥ १४॥

pratyakṣadaivaṃ paripūrṇabimbaṃsamujjvalaṃ dīdhitibhiḥ sahasraiḥ |niśātamaścittagataṃ tamaścapradhvaṃsayantaṃ parameśamīḍe || 14||

Verse 15

कलिङ्गदेशेष्वभिमानपूर्णंप्रागाननं सारसपीठसंस्थम् ।प्रवालसङ्काशलसच्छरीरंप्रभाकरं त्वां प्रणमामि भक्त्या ॥ १५॥

kaliṅgadeśeṣvabhimānapūrṇaṃprāgānanaṃ sārasapīṭhasaṃstham |pravālasaṅkāśalasaccharīraṃprabhākaraṃ tvāṃ praṇamāmi bhaktyā || 15||

Verse 16

प्रभाकराय प्रमदप्रदायप्राचीनवाक्प्रत्ययकारणाय ।प्रपञ्चकेषु प्रकटीकृतात्मप्रसिद्धये चास्तु नमः प्रभाते ॥ १६॥

prabhākarāya pramadapradāyaprācīnavākpratyayakāraṇāya |prapañcakeṣu prakaṭīkṛtātmaprasiddhaye cāstu namaḥ prabhāte || 16||

Verse 17

ऋग्वेदरूपेण च मण्डलेनसामस्वरूपैः किरणैः सहस्रैः ।यजुर्मयाञ्चद्वपुषा समेतंत्रयीमयं सप्तहयं नमामि ॥ १७॥

ṛgvedarūpeṇa ca maṇḍalenasāmasvarūpaiḥ kiraṇaiḥ sahasraiḥ |yajurmayāñcadvapuṣā sametaṃtrayīmayaṃ saptahayaṃ namāmi || 17||

Verse 18

यो याज्ञवल्क्याख्यमुनीश्वरायसाङ्गं ददौ शुक्लयजुर्विशेषम् ।सप्ताष्टशाखासहितं पवित्रंतस्मै नमो देशिकदेशिकाय ॥ १८॥

yo yājñavalkyākhyamunīśvarāyasāṅgaṃ dadau śuklayajurviśeṣam |saptāṣṭaśākhāsahitaṃ pavitraṃtasmai namo deśikadeśikāya || 18||

Verse 19

तपः प्रपूर्णाय मयासुरायग्रहागमं यं प्रददौ समग्रम् ।वेदाङ्गभूतं परमं रहस्यंनमोऽस्तु तस्मै नलिनीप्रियाय ॥ १९॥

tapaḥ prapūrṇāya mayāsurāyagrahāgamaṃ yaṃ pradadau samagram |vedāṅgabhūtaṃ paramaṃ rahasyaṃnamo'stu tasmai nalinīpriyāya || 19||

Verse 20

दिने दिने कोटिसुवर्णनिष्कानुत्पादयन्तं जगदेकपूज्यम् ।ददौ स्यमन्ताख्यमणीवरं यःसत्राजिते तं सवितारमीडे ॥ २०॥

dine dine koṭisuvarṇaniṣkānutpādayantaṃ jagadekapūjyam |dadau syamantākhyamaṇīvaraṃ yaḥsatrājite taṃ savitāramīḍe || 20||

Verse 21

तमोऽभिभूतं भवतीति विश्वंसञ्चिन्त्य सायं समये कृशानौ ।निधाय तेजोलवमात्मनो योययौ तमीशं करुणार्द्रमीडे ॥ २१॥

tamo'bhibhūtaṃ bhavatīti viśvaṃsañcintya sāyaṃ samaye kṛśānau |nidhāya tejolavamātmano yoyayau tamīśaṃ karuṇārdramīḍe || 21||

Verse 22

यद्रश्मयो वारिधिगर्भसंस्थावायुप्रकोपेषु तटिल्लताः स्युः ।दृश्यार्धभागे प्रसृता हिमांशुकलास्तमीडेऽमितकान्तिपुञ्जम् ॥ २२॥

yadraśmayo vāridhigarbhasaṃsthāvāyuprakopeṣu taṭillatāḥ syuḥ |dṛśyārdhabhāge prasṛtā himāṃśukalāstamīḍe'mitakāntipuñjam || 22||

Verse 23

यस्यामृतान्नौ भिषजौ सुराणांहविर्भुजौ मर्दितदैत्यवर्यौ ।हयाधिरूढौ तनयावभूतांदस्रौ तमर्कं शरणं ब्रजामि ॥ २३॥

yasyāmṛtānnau bhiṣajau surāṇāṃhavirbhujau marditadaityavaryau |hayādhirūḍhau tanayāvabhūtāṃdasrau tamarkaṃ śaraṇaṃ brajāmi || 23||

Verse 24

यस्यात्मजो धर्मभृतां वरिष्ठोवर्णाश्रमाचारविधानकर्ता ।नृपालवंशादिमबीजभूतोमनुस्तम्भोजहितं नमामि ॥ २४॥

yasyātmajo dharmabhṛtāṃ variṣṭhovarṇāśramācāravidhānakartā |nṛpālavaṃśādimabījabhūtomanustambhojahitaṃ namāmi || 24||

Verse 25

विद्युन्मणीजाठरबाडबाग्निग्रहर्क्षजाम्बूनदचन्द्रकान्तिः ।यदंशलेशद्युतिसम्भवा तंप्रभामयं देवमहं नमामि ॥ २५॥

vidyunmaṇījāṭharabāḍabāgnigraharkṣajāmbūnadacandrakāntiḥ |yadaṃśaleśadyutisambhavā taṃprabhāmayaṃ devamahaṃ namāmi || 25||

Verse 26

यन्नन्दनः प्राणिकृताघपुण्यफलप्रदो याम्यदिशाधिनाथः ।धर्मिष्ठवर्यः समवर्तनोऽभूद्यमस्तमम्भोजहितं नमामि ॥ २६॥

yannandanaḥ prāṇikṛtāghapuṇyaphalaprado yāmyadiśādhināthaḥ |dharmiṣṭhavaryaḥ samavartano'bhūdyamastamambhojahitaṃ namāmi || 26||

Verse 27

मासर्तुवर्षादिविभक्तकालःखण्डाह्वयो येन समुत्थितोऽभूत् ।तं विश्वसर्गावननाशहेतुंनमाम्यहं काश्यपगोत्रमीशम् ॥ २७॥

māsartuvarṣādivibhaktakālaḥkhaṇḍāhvayo yena samutthito'bhūt |taṃ viśvasargāvananāśahetuṃnamāmyahaṃ kāśyapagotramīśam || 27||

Verse 28

वियोगदुःखार्दितचक्रवाकद्विजानवश्यायनिपीडिताङ्गान् ।पद्मांश्च शीतार्तियुतान् दरिद्रान्सन्तोषयन्तं सवितारमीडे ॥ २८॥

viyogaduḥkhārditacakravākadvijānavaśyāyanipīḍitāṅgān |padmāṃśca śītārtiyutān daridrānsantoṣayantaṃ savitāramīḍe || 28||

Verse 29

उद्बोधका यस्य मरीचयः स्युःविश्वस्य निद्राभरविस्मृतस्य ।चोरव्रजस्यायसशृङ्खलाः स्युःतस्मै नमः सारसबान्धवाय ॥ २९॥

udbodhakā yasya marīcayaḥ syuḥviśvasya nidrābharavismṛtasya |coravrajasyāyasaśṛṅkhalāḥ syuḥtasmai namaḥ sārasabāndhavāya || 29||

Verse 30

सन्ध्याद्वये यस्य मरीचयः स्युःबन्धूकपुष्पप्रतिमानवर्णाः ।मध्यन्दिने वज्रविभोपमानाःतस्मै नमस्तीव्रकराय तुभ्यम् ॥ ३०॥

sandhyādvaye yasya marīcayaḥ syuḥbandhūkapuṣpapratimānavarṇāḥ |madhyandine vajravibhopamānāḥtasmai namastīvrakarāya tubhyam || 30||

Verse 31

त्रिनाभियुक्तामररूपकैकचक्रेण संविन्मयकूबरेण ।समन्विते दिव्यरथे वसन्तंनितान्तकान्तं भगवन्तमीडे ॥ ३१॥

trinābhiyuktāmararūpakaikacakreṇa saṃvinmayakūbareṇa |samanvite divyarathe vasantaṃnitāntakāntaṃ bhagavantamīḍe || 31||

Verse 32

यः कश्यपः स्यादिति गर्भगोलात्जातः सुरेन्द्राय जयं प्रदातुम् ।द्विषट्करूपैरमितप्रभाढ्यैःतं हेमवर्णं पुरुषं नमामि ॥ ३२॥

yaḥ kaśyapaḥ syāditi garbhagolātjātaḥ surendrāya jayaṃ pradātum |dviṣaṭkarūpairamitaprabhāḍhyaiḥtaṃ hemavarṇaṃ puruṣaṃ namāmi || 32||

Verse 33

नमः प्रभाते विधिरूपकायमध्यन्दिने माधवरूपकाय ।दिनावसाने हररूपकायनिशासु सर्वासु चिदात्मकाय ॥ ३३॥

namaḥ prabhāte vidhirūpakāyamadhyandine mādhavarūpakāya |dināvasāne hararūpakāyaniśāsu sarvāsu cidātmakāya || 33||

Verse 34

पूर्वाचलाग्रेऽस्तनगस्य शृङ्गेसुराध्वमध्ये विचरन्तमह्नि ।निशासु पातालगताम्बरे चप्रभाकरं त्वां प्रणमामि भक्त्या ॥ ३४॥

pūrvācalāgre'stanagasya śṛṅgesurādhvamadhye vicarantamahni |niśāsu pātālagatāmbare caprabhākaraṃ tvāṃ praṇamāmi bhaktyā || 34||

Verse 35

लोकस्य बन्धुं गगनस्य रत्नंचक्षुष्मता नेत्रमजाण्डरूपम् ।वेदस्य मूलं पतिमम्बुजानांप्रभाततेजस्करमीशमीडे ॥ ३५॥

lokasya bandhuṃ gaganasya ratnaṃcakṣuṣmatā netramajāṇḍarūpam |vedasya mūlaṃ patimambujānāṃprabhātatejaskaramīśamīḍe || 35||

Verse 36

रक्तप्रसूनाक्षतगन्धपर्णैःयन्त्रे च मूर्तौ मनुजोऽतिभक्त्या ।यमर्चयित्वा लभते स्वकामांस्तं वासुदेवं हृदि भावयामि ॥ ३६॥

raktaprasūnākṣatagandhaparṇaiḥyantre ca mūrtau manujo'tibhaktyā |yamarcayitvā labhate svakāmāṃstaṃ vāsudevaṃ hṛdi bhāvayāmi || 36||

Verse 37

शुद्धाशयाङ्गा मनुजाः प्रभातेसौरारुणिभ्यां विधिवद्यमीशम् ।सम्पूज्य कामानपवर्गसौख्यमवाप्नुयुस्तं पुरुषं भजेऽहम् ॥ ३७॥

śuddhāśayāṅgā manujāḥ prabhātesaurāruṇibhyāṃ vidhivadyamīśam |sampūjya kāmānapavargasaukhyamavāpnuyustaṃ puruṣaṃ bhaje'ham || 37||

Verse 38

छायास्ति भाति प्रियनामरूपेष्वन्त्या चतुर्थी कथिता च संज्ञा ।आद्यत्रयं त्वं परमात्मतत्त्वंततो रवे त्वां शरणं ब्रजामि ॥ ३८॥

chāyāsti bhāti priyanāmarūpeṣvantyā caturthī kathitā ca saṃjñā |ādyatrayaṃ tvaṃ paramātmatattvaṃtato rave tvāṃ śaraṇaṃ brajāmi || 38||

Verse 39

नमः पतङ्गाय सुरार्चितायनमस्तमोघ्नाय हिमान्तकाय ।नमः सवित्रे जगदेकभर्त्रेनमो ग्रहेशाय नमोऽव्ययाय ॥ ३९॥

namaḥ pataṅgāya surārcitāyanamastamoghnāya himāntakāya |namaḥ savitre jagadekabhartrenamo graheśāya namo'vyayāya || 39||

Verse 40

यमन्तरादित्यसमग्रविद्याहृत्पद्मकोशान्तररन्ध्रसंस्थम् ।नीवारशूकादपि सूक्ष्ममीशंप्रोवाच तं चिन्मयमाश्रयामि ॥ ४०॥

yamantarādityasamagravidyāhṛtpadmakośāntararandhrasaṃstham |nīvāraśūkādapi sūkṣmamīśaṃprovāca taṃ cinmayamāśrayāmi || 40||

Verse 41

यद्रश्मयः स्युः परिवेषरूपाःसितासिताभोज्ज्वलकेतवश्च ।भीमाशनीपातशतह्रदाश्चतस्मै नमो दीधितिमालिने ते ॥ ४१॥

yadraśmayaḥ syuḥ pariveṣarūpāḥsitāsitābhojjvalaketavaśca |bhīmāśanīpātaśatahradāścatasmai namo dīdhitimāline te || 41||

Verse 42

तुषारवृष्ट्यान्वितपुष्करे यन्मरीचयो रत्नचयाञ्चितस्य ।सुरेन्द्रचापस्य समानरूपाःभवन्ति तं द्वादशरूपमीडे ॥ ४२॥

tuṣāravṛṣṭyānvitapuṣkare yanmarīcayo ratnacayāñcitasya |surendracāpasya samānarūpāḥbhavanti taṃ dvādaśarūpamīḍe || 42||

Verse 43

मित्राणि यस्येन्दुसुरेज्यभौमाःशत्रू सितार्की शशिजस्तटस्थः ।त्रिषड्दशा येषु गतश्च राशेःशुभप्रदस्तं श्रुतिबोध्यमीडे ॥ ४३॥

mitrāṇi yasyendusurejyabhaumāḥśatrū sitārkī śaśijastaṭasthaḥ |triṣaḍdaśā yeṣu gataśca rāśeḥśubhapradastaṃ śrutibodhyamīḍe || 43||

Verse 44

प्रभातकालेऽस्तमयाख्यकालेयन्मण्डलं व्योम्नि वितस्तिमानम् ।अष्टाङ्गुलं स्यात् कुतपे च दृष्टंतस्मै नमः श्रीनलिनीप्रियाय ॥ ४४॥

prabhātakāle'stamayākhyakāleyanmaṇḍalaṃ vyomni vitastimānam |aṣṭāṅgulaṃ syāt kutape ca dṛṣṭaṃtasmai namaḥ śrīnalinīpriyāya || 44||

Verse 45

तुलादिषट्सङ्क्रमणेषु यस्यबिम्बं भवेद्दक्षिणभागसंस्थम् ।मेषादिषट्के च निरक्षदेशात्उदक्स्थितं तं प्रणमामि भानुम् ॥ ४५॥

tulādiṣaṭsaṅkramaṇeṣu yasyabimbaṃ bhaveddakṣiṇabhāgasaṃstham |meṣādiṣaṭke ca nirakṣadeśātudaksthitaṃ taṃ praṇamāmi bhānum || 45||

Verse 46

अहःक्षयं कर्कटकादिषट्केनिशाक्षयं नक्रगृहादिषट्के ।निरक्षदेशोत्तरसंस्थितानांकरोति यस्तं दिननाथमीडे ॥ ४६॥

ahaḥkṣayaṃ karkaṭakādiṣaṭkeniśākṣayaṃ nakragṛhādiṣaṭke |nirakṣadeśottarasaṃsthitānāṃkaroti yastaṃ dinanāthamīḍe || 46||

Verse 47

यन्मण्डले राशियुगे च संस्थेसङ्क्रान्तिनामाधिकपुण्यकालः ।चन्द्रान्विते दर्शसमाह्वयः स्यात्तस्मै नमो देवपितृस्तुताय ॥ ४७॥

yanmaṇḍale rāśiyuge ca saṃsthesaṅkrāntināmādhikapuṇyakālaḥ |candrānvite darśasamāhvayaḥ syāttasmai namo devapitṛstutāya || 47||

Verse 48

अहर्निशाह्रासविवृद्धिदानमनेकधा भिन्नमहीगतानाम् ।कुर्वन्तमर्कं घृणिमण्डलस्थमहोमयं वेदमयं नमामि ॥ ४८॥

aharniśāhrāsavivṛddhidānamanekadhā bhinnamahīgatānām |kurvantamarkaṃ ghṛṇimaṇḍalasthamahomayaṃ vedamayaṃ namāmi || 48||

Verse 49

धीरं महोदारममेयसारंसूरं नुतारं धृतचारुहारम् ।वीराधिवीरं कृतवारिपूरंशुभप्रचारं सुविचारमीडे ॥ ४९॥

dhīraṃ mahodāramameyasāraṃsūraṃ nutāraṃ dhṛtacāruhāram |vīrādhivīraṃ kṛtavāripūraṃśubhapracāraṃ suvicāramīḍe || 49||

Verse 50

यस्यांशजः कीशगणाधिनाथोविकर्णनासं युधि कुम्भकर्णम् ।पादाहतं पङ्क्तिगलं च चक्रेरुमापतिस्तं शरणं ब्रजामि ॥ ५०॥

yasyāṃśajaḥ kīśagaṇādhināthovikarṇanāsaṃ yudhi kumbhakarṇam |pādāhataṃ paṅktigalaṃ ca cakrerumāpatistaṃ śaraṇaṃ brajāmi || 50||

Verse 51

यद्वंशजातो भगवान् मुकुन्दोविश्वस्य सर्वस्य च रक्षणाय ।क्रूरासुराणां च वधाय रामःपरात्परं तं दिवसेशमीडे ॥ ५१॥

yadvaṃśajāto bhagavān mukundoviśvasya sarvasya ca rakṣaṇāya |krūrāsurāṇāṃ ca vadhāya rāmaḥparātparaṃ taṃ divaseśamīḍe || 51||

Verse 52

ध्यानस्य कालेऽखिलयोगिवर्यायद्बिम्बमादौ हृदये विचिन्त्य ।ध्यायन्ति तन्मण्डलमध्यदेशेदेवं तमीशं तदभिन्नमीडे ॥ ५२॥

dhyānasya kāle'khilayogivaryāyadbimbamādau hṛdaye vicintya |dhyāyanti tanmaṇḍalamadhyadeśedevaṃ tamīśaṃ tadabhinnamīḍe || 52||

Verse 53

यस्यात्मजा रूपवती कलिन्दकन्या मुकुन्दस्य सती बभूव ।प्रवाहरूपेण पयःपयोघिंगता तमर्कं मनसा स्मरामि ॥ ५३॥

yasyātmajā rūpavatī kalindakanyā mukundasya satī babhūva |pravāharūpeṇa payaḥpayoghiṃgatā tamarkaṃ manasā smarāmi || 53||

Verse 54

घटीद्वयध्यानतपोऽधिकाययुधिष्ठिरायाधिकधार्मिकाय ।अक्षय्यमन्नं प्रददौ रसाढ्यंयः पुण्यवांस्तं ग्रहराजमीडे ॥ ५४॥

ghaṭīdvayadhyānatapo'dhikāyayudhiṣṭhirāyādhikadhārmikāya |akṣayyamannaṃ pradadau rasāḍhyaṃyaḥ puṇyavāṃstaṃ graharājamīḍe || 54||

Verse 55

सन्ध्याविधौ होमविधौ द्विजेन्द्रैःदिने दिने यः परिपूज्यमानः ।यस्यार्चनं वर्गचतुष्कदानक्षमं तमीशं शरणं व्रजामि ॥ ५५॥

sandhyāvidhau homavidhau dvijendraiḥdine dine yaḥ paripūjyamānaḥ |yasyārcanaṃ vargacatuṣkadānakṣamaṃ tamīśaṃ śaraṇaṃ vrajāmi || 55||

Verse 56

उद्यन्तमर्कं भजते पुमान् यःस वै नरो ब्राह्मणशब्दवाच्यः ।उपैति भद्रं परमार्थरूपमित्याह वेदः खलु विश्वनाथ ॥ ५६॥

udyantamarkaṃ bhajate pumān yaḥsa vai naro brāhmaṇaśabdavācyaḥ |upaiti bhadraṃ paramārtharūpamityāha vedaḥ khalu viśvanātha || 56||

Verse 57

ब्रह्मेति नाम त्वयि योगरूढिप्राप्तं श्रुतिः प्राह वियुक्तबाधम् ।सन्ध्यासु सन्ध्यासु च विप्रवर्यैःतदेव सूक्तं खलु पद्मबन्धो ॥ ५७॥

brahmeti nāma tvayi yogarūḍhiprāptaṃ śrutiḥ prāha viyuktabādham |sandhyāsu sandhyāsu ca vipravaryaiḥtadeva sūktaṃ khalu padmabandho || 57||

Verse 58

चराचराणामिह सूर्य आत्मेत्यन्तस्तमुक्त्वा यमयन्तमीशम् ।तेषां च संविन्मयरूपमर्कंपुनः श्रुतिः प्राह दिनाधिपं त्वाम् ॥ ५८॥

carācarāṇāmiha sūrya ātmetyantastamuktvā yamayantamīśam |teṣāṃ ca saṃvinmayarūpamarkaṃpunaḥ śrutiḥ prāha dinādhipaṃ tvām || 58||

Verse 59

ज्ञानस्वरूपस्य तवाज्ञता नज्ञानं च सत्त्वप्रकृतेश्च योगात् ।अनन्तकल्याणगुणाश्च भान्तिमेऽध्यात्मकाले जलजातबन्धो ॥ ५९॥

jñānasvarūpasya tavājñatā najñānaṃ ca sattvaprakṛteśca yogāt |anantakalyāṇaguṇāśca bhāntime'dhyātmakāle jalajātabandho || 59||

Verse 60

त्वां कर्मणां साक्षिणमागमानांस्वरूपभूतं जगतां च बन्धुम् ।कालस्य कर्तारमुशन्ति वेदाःपरात्परस्त्वामपहाय कोऽन्यः ॥ ६०॥

tvāṃ karmaṇāṃ sākṣiṇamāgamānāṃsvarūpabhūtaṃ jagatāṃ ca bandhum |kālasya kartāramuśanti vedāḥparātparastvāmapahāya ko'nyaḥ || 60||

Verse 61

श्रीशङ्कराचार्यगुरुर्महात्मापञ्चामराणां प्रथमं यमाह ।आलोक्य सर्वोपनिषन्निगूढवाक्यानि वन्दे पुरुषं तमर्कम् ॥ ६१॥

śrīśaṅkarācāryagururmahātmāpañcāmarāṇāṃ prathamaṃ yamāha |ālokya sarvopaniṣannigūḍhavākyāni vande puruṣaṃ tamarkam || 61||

Verse 62

प्राग्भूमिभृन्मौलिधृतं प्रभातेमाणिक्यकोटीरमिव प्रदीप्तम् ।सरोजिनीपुण्यफलस्वरूपमुद्यन्तमर्कं प्रणमामि भक्त्या ॥ ६२॥

prāgbhūmibhṛnmaulidhṛtaṃ prabhātemāṇikyakoṭīramiva pradīptam |sarojinīpuṇyaphalasvarūpamudyantamarkaṃ praṇamāmi bhaktyā || 62||

Verse 63

प्राचीवधूरम्यमुखे हिमाम्बुप्रक्षालिते कुङ्कुमपङ्कचित्रम् ।काल्येन निक्षिप्तमिव प्रदीप्तमुद्यन्तमर्कं मृदुरश्मिमीडे ॥ ६३॥

prācīvadhūramyamukhe himāmbuprakṣālite kuṅkumapaṅkacitram |kālyena nikṣiptamiva pradīptamudyantamarkaṃ mṛduraśmimīḍe || 63||

Verse 64

सन्ध्यास्त्रिया कालकुमारकस्यप्राक्शैलमञ्चोर्ध्वतले निबद्धम् ।गुञ्जामयं गुच्छमिव प्रदीप्तंबालं रविं कोमलदेहमीडे ॥ ६४॥

sandhyāstriyā kālakumārakasyaprākśailamañcordhvatale nibaddham |guñjāmayaṃ gucchamiva pradīptaṃbālaṃ raviṃ komaladehamīḍe || 64||

Verse 65

कालप्रबोधाय सुराधिपेनप्राक्शैलहर्म्योर्ध्वतले निबद्धा ।रत्नब्रजस्थापितझल्लरीवयः संस्थितस्तं पृथुकार्कमीडे ॥ ६५॥

kālaprabodhāya surādhipenaprākśailaharmyordhvatale nibaddhā |ratnabrajasthāpitajhallarīvayaḥ saṃsthitastaṃ pṛthukārkamīḍe || 65||

Verse 66

प्रभातकालाह्वयकेशवस्यप्राचीदिशाख्येन्दिरया युतस्य ।समर्पितं कौस्तुभनामरत्नमिव ज्वलन्तं पृथुकार्कमीडे ॥ ६६॥

prabhātakālāhvayakeśavasyaprācīdiśākhyendirayā yutasya |samarpitaṃ kaustubhanāmaratnamiva jvalantaṃ pṛthukārkamīḍe || 66||

Verse 67

सुरेन्द्रदिक्पर्वतवेदिकायांकालाख्ययज्वप्रवरेण दीप्तम् ।अङ्गारसङ्घातमिव ज्वलन्तंबालं रविं शोणतनुं नमामि ॥ ६७॥

surendradikparvatavedikāyāṃkālākhyayajvapravareṇa dīptam |aṅgārasaṅghātamiva jvalantaṃbālaṃ raviṃ śoṇatanuṃ namāmi || 67||

Verse 68

निशाख्यगौरीकृतपूजनेनगाढान्धकाराङ्गजताडितेन ।उन्मीलितं प्राग्गिरिशङ्करेणजालामयाक्षीव लसन्तमीडे ॥ ६८॥

niśākhyagaurīkṛtapūjanenagāḍhāndhakārāṅgajatāḍitena |unmīlitaṃ prāggiriśaṅkareṇajālāmayākṣīva lasantamīḍe || 68||

Verse 69

पूर्वाद्रिशृङ्गस्थितकिङ्किरातद्रुमे प्रभाताख्यवसन्तकाले ।जातं महागुच्छमिवारुणांशुंनमाम्यहं कश्यपमौनिपुत्रम् ॥ ६९॥

pūrvādriśṛṅgasthitakiṅkirātadrume prabhātākhyavasantakāle |jātaṃ mahāgucchamivāruṇāṃśuṃnamāmyahaṃ kaśyapamauniputram || 69||

Verse 70

दृष्ट्वा शचीसंयुतमात्मनाथंप्रागङ्गनायाः पतिकोपवत्याः ।रक्तांशुयुक्तास्यमिव स्फुरन्तंनमामि बालं नलिनीकलत्रम् ॥ ७०॥

dṛṣṭvā śacīsaṃyutamātmanāthaṃprāgaṅganāyāḥ patikopavatyāḥ |raktāṃśuyuktāsyamiva sphurantaṃnamāmi bālaṃ nalinīkalatram || 70||

Verse 71

काल्यप्रभाशोणनदीप्रवाहेमरीचिकिञ्जल्कविराजमानम् ।रक्तोत्पलं जातमतीव भान्तम्उद्यन्तमर्कं हरिदश्वमीडे ॥ ७१॥

kālyaprabhāśoṇanadīpravāhemarīcikiñjalkavirājamānam |raktotpalaṃ jātamatīva bhāntamudyantamarkaṃ haridaśvamīḍe || 71||

Verse 72

मन्दाकिनीकोकसुरासुरौघैःकाल्यप्रभामन्दरपर्वतेन ।चान्द्रीपयोब्धौ भथिते प्रभूतचिन्तामणीव स्थितमर्कमीडे ॥ ७२॥

mandākinīkokasurāsuraughaiḥkālyaprabhāmandaraparvatena |cāndrīpayobdhau bhathite prabhūtacintāmaṇīva sthitamarkamīḍe || 72||

Verse 73

प्रभातसूनोरभिषेचनायप्राचीरमण्यातपवारिदीप्तम् ।आनीतमष्टापदरत्नकुम्भमिव स्थितं पद्महितं नमामि ॥ ७३॥

prabhātasūnorabhiṣecanāyaprācīramaṇyātapavāridīptam |ānītamaṣṭāpadaratnakumbhamiva sthitaṃ padmahitaṃ namāmi || 73||

Verse 14

प्रभातनारायणहस्तसंस्थंगाढान्धकारासुररक्तसिक्तम् ।मरीचिधारापरिपूर्णचक्रमिव स्थित बालरविं नमामि ॥ १४॥

prabhātanārāyaṇahastasaṃsthaṃgāḍhāndhakārāsuraraktasiktam |marīcidhārāparipūrṇacakramiva sthita bālaraviṃ namāmi || 14||

Verse 75

प्रागब्धिवेलावलयोद्भवायाहिमाम्बुसद्योहदवर्धितायाः ।काल्यप्रभाविद्रुमवल्लि कायाःफलेन तुल्यं तरुणार्कमीडे ॥ ७५॥

prāgabdhivelāvalayodbhavāyāhimāmbusadyohadavardhitāyāḥ |kālyaprabhāvidrumavalli kāyāḥphalena tulyaṃ taruṇārkamīḍe || 75||

Verse 76

हिमोदकोद्रेकमवेक्ष्य रात्रौपानाय तस्याब्धिजलं विहाय ।नभोगतौर्वाग्निमिव प्रदीप्तंशोणद्युतिं बालरविं नमामि ॥ ७६॥

himodakodrekamavekṣya rātraupānāya tasyābdhijalaṃ vihāya |nabhogataurvāgnimiva pradīptaṃśoṇadyutiṃ bālaraviṃ namāmi || 76||

Verse 77

चक्रद्विजानामतनुक्रियाणामुद्बोधकं रात्रिमुखेऽतिमोहात् ।अम्भोजिनीकुड्मलमध्यगस्यभृङ्गस्य मोक्षप्रदमर्कमीडे ॥ ७७॥

cakradvijānāmatanukriyāṇāmudbodhakaṃ rātrimukhe'timohāt |ambhojinīkuḍmalamadhyagasyabhṛṅgasya mokṣapradamarkamīḍe || 77||

Verse 78

इन्दीवराणां पललाशनानांघूकादिकानां च विभावरीणाम् ।जारस्य चोरस्य च दुःखहेतुंसतां च वृद्धिप्रदमर्कमीडे ॥ ७८॥

indīvarāṇāṃ palalāśanānāṃghūkādikānāṃ ca vibhāvarīṇām |jārasya corasya ca duḥkhahetuṃsatāṃ ca vṛddhipradamarkamīḍe || 78||

Verse 79

भास्वान् रविर्भानुरनन्तरत्नंदिवाकरश्चण्डगभस्तिरर्कः ।मार्ताण्ड आदित्य इनो विवस्वान्मित्रोऽर्यमा रक्षतु मां दयाब्धिः ॥ ७९॥

bhāsvān ravirbhānuranantaratnaṃdivākaraścaṇḍagabhastirarkaḥ |mārtāṇḍa āditya ino vivasvānmitro'ryamā rakṣatu māṃ dayābdhiḥ || 79||

Verse 80

रक्तातपत्रध्वजचामराढ्यंरक्ताम्बरं रक्तमरीचिबिम्बम् ।रक्तैर्विभूषासुमगन्धमालाबजैर्युतं पद्महितं नमामि ॥ ८०॥

raktātapatradhvajacāmarāḍhyaṃraktāmbaraṃ raktamarīcibimbam |raktairvibhūṣāsumagandhamālābajairyutaṃ padmahitaṃ namāmi || 80||

Verse 81

आनन्दकन्दं हतशत्रुवृन्दंदयासमुद्रं दमशालिभद्रम् ।संज्ञासमेतं सवनप्रपूतंदीप्तप्रबोधं दिननाथमीडे ॥ ८१॥

ānandakandaṃ hataśatruvṛndaṃdayāsamudraṃ damaśālibhadram |saṃjñāsametaṃ savanaprapūtaṃdīptaprabodhaṃ dinanāthamīḍe || 81||

Verse 82

यस्योदये दीधितयः रबकीयामन्देहदेहक्षतजोपमानाः ।प्राचीसतीभूषणरत्नरोचिर्निभास्तमादित्यमहं नमामि ॥ ८२॥

yasyodaye dīdhitayaḥ rabakīyāmandehadehakṣatajopamānāḥ |prācīsatībhūṣaṇaratnarocirnibhāstamādityamahaṃ namāmi || 82||

Verse 83

यन्मण्डलं पञ्चशताधिकाञ्चत्सहस्रषट्कोज्ज्वलयोजनेन ।व्यासेन युक्तं घनगोलरूपंतस्मै नमः पङ्कजबान्धवाय ॥ ८३॥

yanmaṇḍalaṃ pañcaśatādhikāñcatsahasraṣaṭkojjvalayojanena |vyāsena yuktaṃ ghanagolarūpaṃtasmai namaḥ paṅkajabāndhavāya || 83||

Verse 84

सव्यं सुराणामपसव्यवृत्त्यारक्षोवराणां गगने चरन्तम् ।तेषां दिन मानववत्सरेणप्रपूरयन्तं रविमाश्रयामि ॥ ८४॥

savyaṃ surāṇāmapasavyavṛttyārakṣovarāṇāṃ gagane carantam |teṣāṃ dina mānavavatsareṇaprapūrayantaṃ ravimāśrayāmi || 84||

Verse 85

नमामि देवं महितप्रभावंविपक्षदावं परिशुद्धभावम् ।रणाङ्गगणप्रोत्थितशङ्खरावंछायासतीकल्पितनूत्नसेवम् ॥ ८५॥

namāmi devaṃ mahitaprabhāvaṃvipakṣadāvaṃ pariśuddhabhāvam |raṇāṅgagaṇaprotthitaśaṅkharāvaṃchāyāsatīkalpitanūtnasevam || 85||

Verse 86

समञ्चिताह्लादमुरुप्रसादंसरोजपादं श्रितसर्ववेदम् ।मृगेन्द्रनाथं कृतदैत्यखेदंसमग्रवादं सवितारमीडे ॥ ८६॥

samañcitāhlādamuruprasādaṃsarojapādaṃ śritasarvavedam |mṛgendranāthaṃ kṛtadaityakhedaṃsamagravādaṃ savitāramīḍe || 86||

Verse 87

नमामि सूर्य नगराजधैर्यंकृपार्द्रचर्यं कृतपुण्यकार्यम् ।सुपर्ववर्यं सुगुणौघधुर्यंपञ्चास्यवीर्यं परिपालितार्यम् ॥ ८७॥

namāmi sūrya nagarājadhairyaṃkṛpārdracaryaṃ kṛtapuṇyakāryam |suparvavaryaṃ suguṇaughadhuryaṃpañcāsyavīryaṃ paripālitāryam || 87||

Verse 88

वन्दे दिनेशं वरहेमकेशंसत्कीर्तिकाशं सततप्रकाशम् ।श्रीमत्प्रदेशं श्रितपापनाशंप्रभावृताशं प्रथितप्रजेशम् ॥ ८८॥

vande dineśaṃ varahemakeśaṃsatkīrtikāśaṃ satataprakāśam |śrīmatpradeśaṃ śritapāpanāśaṃprabhāvṛtāśaṃ prathitaprajeśam || 88||

Verse 89

सत्याय नित्याय चिदात्मकायगूढाय रूढाय परात्पराय ।दिव्याय भव्याय दिवाकरायमान्याय धन्याय नमो नमस्ते ॥ ८९॥

satyāya nityāya cidātmakāyagūḍhāya rūḍhāya parātparāya |divyāya bhavyāya divākarāyamānyāya dhanyāya namo namaste || 89||

Verse 90

अचिन्त्यमव्यक्तमनादिमध्यंचिद्रूपमानन्दघनं प्रशान्तम् ।ज्योतिर्मयं यं प्रवदन्ति वेदाःतस्मै नमस्तेऽस्तु विकर्तनाय ॥ ९०॥

acintyamavyaktamanādimadhyaṃcidrūpamānandaghanaṃ praśāntam |jyotirmayaṃ yaṃ pravadanti vedāḥtasmai namaste'stu vikartanāya || 90||

Verse 91

दुर्गागणाधीश्वरशम्भुविष्णुसूर्याह्वयैः पञ्चविधस्वरूपैः ।समन्वितं भक्तजनाय कामान्दिशन्तमीशं प्रणमामि नित्यम् ॥ ९१॥

durgāgaṇādhīśvaraśambhuviṣṇusūryāhvayaiḥ pañcavidhasvarūpaiḥ |samanvitaṃ bhaktajanāya kāmāndiśantamīśaṃ praṇamāmi nityam || 91||

Verse 92

ग्रहर्क्षभूगोलसहस्रकोटिप्रस्फीतवेधोऽण्डशतायुतस्य ।अन्तर्बहिःपूर्णमनन्तशक्तिमहोमयं देवमहं प्रपद्ये ॥ ९२॥

graharkṣabhūgolasahasrakoṭiprasphītavedho'ṇḍaśatāyutasya |antarbahiḥpūrṇamanantaśaktimahomayaṃ devamahaṃ prapadye || 92||

Verse 93

कल्याणरूपं कविराजसेव्यंसमग्रसत्त्वं विततात्मबिम्बम् ।कल्याणरूपं कविराजसेव्यंसमग्रसत्वं विततं नमामि ॥ ९३॥

kalyāṇarūpaṃ kavirājasevyaṃsamagrasattvaṃ vitatātmabimbam |kalyāṇarūpaṃ kavirājasevyaṃsamagrasatvaṃ vitataṃ namāmi || 93||

Verse 94

यं योगिनः साङ्ख्यविदश्च पाञ्चरात्रव्रताः पाशुपतागमज्ञाः ।वेदान्तविद्यानिरता भजन्तःप्रयान्ति मुक्तिं तमजं भजेऽहम् ॥ ९४॥

yaṃ yoginaḥ sāṅkhyavidaśca pāñcarātravratāḥ pāśupatāgamajñāḥ |vedāntavidyāniratā bhajantaḥprayānti muktiṃ tamajaṃ bhaje'ham || 94||

Verse 95

सर्वेषु कालेषु च बालरूपंसर्वेषु कालेषु च यौवनस्थम् ।सर्वेषु कालेषु च वृद्धभावंविकारशून्यं रविमाश्रयामि ॥ ९५॥

sarveṣu kāleṣu ca bālarūpaṃsarveṣu kāleṣu ca yauvanastham |sarveṣu kāleṣu ca vṛddhabhāvaṃvikāraśūnyaṃ ravimāśrayāmi || 95||

Verse 96

निरञ्जनं निर्गुणमप्रमेयंकूटस्थमव्यक्तमनन्तमाद्यम् ।निर्द्वन्द्वमानन्दमखण्डमेकंचैतन्यरूपं रविमाश्रयामि ॥ ९६॥

nirañjanaṃ nirguṇamaprameyaṃkūṭasthamavyaktamanantamādyam |nirdvandvamānandamakhaṇḍamekaṃcaitanyarūpaṃ ravimāśrayāmi || 96||

Verse 97

कोदण्डरामाह्वयविप्रवर्यप्रपूजितं श्लोकशताब्जपुष्पैः ।छायाख्यबिब्बोकवतीसमेतंसंज्ञापतिं त्वां शरणं प्रपद्ये ॥ ९७॥

kodaṇḍarāmāhvayavipravaryaprapūjitaṃ ślokaśatābjapuṣpaiḥ |chāyākhyabibbokavatīsametaṃsaṃjñāpatiṃ tvāṃ śaraṇaṃ prapadye || 97||

Verse 98

योगीश्वरो वेङ्कटकुष्णयज्वातत्पुत्रकं कोट्केलपूडिवंश्यम् ।कोदण्डरामाह्वयविप्रवर्यंमां पाहि मां पाहि सरोजबन्धो ॥ ९८॥

yogīśvaro veṅkaṭakuṣṇayajvātatputrakaṃ koṭkelapūḍivaṃśyam |kodaṇḍarāmāhvayavipravaryaṃmāṃ pāhi māṃ pāhi sarojabandho || 98||

Verse 99

हे सूर्य हे भास्कर हे दिनेशहे देव हे काश्यप तमोघ्न ।पापैः समेतं समवर्तिभीतंमां रक्ष मां रक्ष कृपार्द्रदृष्टे ॥ ९९॥

he sūrya he bhāskara he dineśahe deva he kāśyapa tamoghna |pāpaiḥ sametaṃ samavartibhītaṃmāṃ rakṣa māṃ rakṣa kṛpārdradṛṣṭe || 99||

Verse 100

भव त्कुमारं शमनं गुणाढ्यंकेनाप्युपायेन तु शान्तचित्तम् ।मद्रक्षणायाशु कुरुष्व नो चेत्सायुज्यमुक्तिं दिश मे दिनेश ॥ १००॥

bhava tkumāraṃ śamanaṃ guṇāḍhyaṃkenāpyupāyena tu śāntacittam |madrakṣaṇāyāśu kuruṣva no cetsāyujyamuktiṃ diśa me dineśa || 100||

Verse 101

संसारकूपे पतितं महाघैःजुष्टं यमाद्भीतमपुण्यलेशम् ।मां रक्षितुं त्वामपहाय कोऽन्यःशक्तोऽस्ति भानो परिपालयाशु ॥ १०१॥

saṃsārakūpe patitaṃ mahāghaiḥjuṣṭaṃ yamādbhītamapuṇyaleśam |māṃ rakṣituṃ tvāmapahāya ko'nyaḥśakto'sti bhāno paripālayāśu || 101||

Verse 102

पुण्यात्मनां रक्षणतो न ते स्यात्घनत्वमब्जप्रिय मादृशानाम् ।पापात्मनां रक्षणतो यशस्तेभवत्यपारं परमेश पाहि ॥ १०२॥

puṇyātmanāṃ rakṣaṇato na te syātghanatvamabjapriya mādṛśānām |pāpātmanāṃ rakṣaṇato yaśastebhavatyapāraṃ parameśa pāhi || 102||

Verse 103

श्रुतिस्मृतिभ्यां निगमान्तहोरागमैः पुराणैर्भवदीयतत्त्वम् ।जानामि किञ्चिद्दिननाथ तस्मात्संरक्षणीयोऽस्मि तवाहमद्य ॥ १०३॥

śrutismṛtibhyāṃ nigamāntahorāgamaiḥ purāṇairbhavadīyatattvam |jānāmi kiñciddinanātha tasmātsaṃrakṣaṇīyo'smi tavāhamadya || 103||

Verse 104

त्यागेन दोषो भवतीश्वराणांभक्तस्य पुंसः शरणागतस्य ।अज्ञातमर्थं तव नास्ति तस्मात्रक्षस्व भानो शरणागतं माम् ॥ १०४॥

tyāgena doṣo bhavatīśvarāṇāṃbhaktasya puṃsaḥ śaraṇāgatasya |ajñātamarthaṃ tava nāsti tasmātrakṣasva bhāno śaraṇāgataṃ mām || 104||

Verse 105

संज्ञान्विताय श्रितरक्षकायछायासमेताय परात्पराय ।चक्रस्तुतायाम्बुजिनीप्रियायमहात्मने मङ्गलमस्तु नित्यम् ॥ १०५॥

saṃjñānvitāya śritarakṣakāyachāyāsametāya parātparāya |cakrastutāyāmbujinīpriyāyamahātmane maṅgalamastu nityam || 105||

Verse 106

त्वत्सुन्दरीभ्यां भवदात्मजेभ्यःत्वत्पुत्रिकाभ्यस्तव सेवकेभ्यः ।तुभ्यं हरे सौम्यमते दयालोजगद्गते मङ्गलमस्तु नित्यम् ॥ १०६॥

tvatsundarībhyāṃ bhavadātmajebhyaḥtvatputrikābhyastava sevakebhyaḥ |tubhyaṃ hare saumyamate dayālojagadgate maṅgalamastu nityam || 106||

Verse 107

कोदण्डरामार्यकृतस्तुतिं येपठन्ति शृण्वन्ति च भक्तियुक्ताः ।तेषां श्रियं पुत्रकलत्रसौख्यंस्वर्गं च मोक्षं दिननाथ देहि ॥ १०७॥

kodaṇḍarāmāryakṛtastutiṃ yepaṭhanti śṛṇvanti ca bhaktiyuktāḥ |teṣāṃ śriyaṃ putrakalatrasaukhyaṃsvargaṃ ca mokṣaṃ dinanātha dehi || 107||

Verse 108

॥ इति श्रीसूर्यशतकं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīsūryaśatakaṃ sampūrṇam ||

॥ इति सूर्यशतकम् २ सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Shri Shuryashatakam?

Shri Shuryashatakam has 108 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Shri Shuryashatakam in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Shri Shuryashatakam?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Learn Sanskrit

About Shri Shuryashatakam

Shri Shuryashatakam is a stotra addressed to Navagraha, in Sanskrit (in Devanagari: सूर्यशतकम् २ (sūryaśatakam 2)). Source: Shatakam.

Shri Shuryashatakam (सूर्यशतकम् २): a hundred-verse hymn (śataka) to Navagraha. 108 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Navagraha stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.