विष्णुस्तुतिः (कविसूक्तिकृता) Shrivishnustutih (kavisuktibhyahsankalita)

नमस्त्रिभुवनोत्पत्तिस्थितिसंहारहेतवे ।विष्णवेऽपारसंसारपारोत्तरणसेतवे ॥ १॥

namastribhuvanotpattisthitisaṃhārahetave |viṣṇave'pārasaṃsārapārottaraṇasetave || 1||

आदिमध्यान्तरहितं दशाहीनं पुरातनम् ।अद्वितीयमहं वन्दे मद्वस्त्रसदृशं हरिम् ॥ २॥

ādimadhyāntarahitaṃ daśāhīnaṃ purātanam |advitīyamahaṃ vande madvastrasadṛśaṃ harim || 2||

लक्ष्मीकपोलसङ्क्रान्तकान्तपत्रलतोज्ज्वलाः ।दोर्द्रुमाःपान्तु वः शौरेर्घनच्छायामहाफलाः ॥ ३जयति स भगवान्कृष्णः शेते यः शेषभोगशय्यायाम् ।मध्येपयः पयोधेरपर इवाम्भोनिधिः कृष्णः ॥ ४॥

lakṣmīkapolasaṅkrāntakāntapatralatojjvalāḥ |dordrumāḥpāntu vaḥ śaurerghanacchāyāmahāphalāḥ || 3jayati sa bhagavānkṛṣṇaḥ śete yaḥ śeṣabhogaśayyāyām |madhyepayaḥ payodherapara ivāmbhonidhiḥ kṛṣṇaḥ || 4||

अतिविपुलं कुचयुगलं रहसि करैरामृशन्मुहुर्लक्ष्म्याः ।तदपहृतं निजहृदयं जयति हरिर्मृगयमाण इव ॥ ५॥

ativipulaṃ kucayugalaṃ rahasi karairāmṛśanmuhurlakṣmyāḥ |tadapahṛtaṃ nijahṛdayaṃ jayati harirmṛgayamāṇa iva || 5||

जयति स नाभिर्जगतां स्वनाभिन्ध्रोद्भवज्जगद्बीजः ।दोमोदरो निजोदरगह्वरनिर्विष्टजगदण्डः ॥ ६॥

jayati sa nābhirjagatāṃ svanābhindhrodbhavajjagadbījaḥ |domodaro nijodaragahvaranirviṣṭajagadaṇḍaḥ || 6||

श्रीकरपिहितं चक्षुः सुखयतु वः पुण्डरीकनयनस्य ।जघनमिवेक्षितुमागतमब्जनिभं नाभिसुषिरेण ॥ ७॥

śrīkarapihitaṃ cakṣuḥ sukhayatu vaḥ puṇḍarīkanayanasya |jaghanamivekṣitumāgatamabjanibhaṃ nābhisuṣireṇa || 7||

श्यामं श्रीकुचकुङ्कुमपिञ्जरितमुरो मुरद्विषो जयति ।दिनमुखनभ इव कौस्तुभविभाकरो यद्विभूषयति ॥ ८॥

śyāmaṃ śrīkucakuṅkumapiñjaritamuro muradviṣo jayati |dinamukhanabha iva kaustubhavibhākaro yadvibhūṣayati || 8||

प्रतिबिम्बितप्रियातनु सकौस्तुभं जयति मधुभिदो वक्षः ।पुरुषायितमभ्यस्यति लक्ष्मीर्यद्वीक्ष्य मुकुरमिव ॥ ९॥

pratibimbitapriyātanu sakaustubhaṃ jayati madhubhido vakṣaḥ |puruṣāyitamabhyasyati lakṣmīryadvīkṣya mukuramiva || 9||

केलिचलाङ्गुलिलम्भितलक्ष्मीनाभिर्मुरद्विषश्चरणः ।स जयति येन कृता श्रीरनुरूपा पद्मनाभस्य ॥ १०रोमावली मुरारेः श्रीवत्सनिवेशिताग्रभागा वः ।उन्नालनाभिनलिनच्छायेवोत्तापमपहरतु ॥ ११॥

kelicalāṅgulilambhitalakṣmīnābhirmuradviṣaścaraṇaḥ |sa jayati yena kṛtā śrīranurūpā padmanābhasya || 10romāvalī murāreḥ śrīvatsaniveśitāgrabhāgā vaḥ |unnālanābhinalinacchāyevottāpamapaharatu || 11||

कमलाकुचकनकाचलजलधरमाभीरसुन्दरीमदनम् ।अधिततशेषफणावलि(सु)कमलवनभृङ्गमच्युतं वन्दे ॥ १२॥

kamalākucakanakācalajaladharamābhīrasundarīmadanam |adhitataśeṣaphaṇāvali(su)kamalavanabhṛṅgamacyutaṃ vande || 12||

जीयादम्बुधितनयाधररसमास्वादयन्मुरारिरयम् ।अम्बुधिमथनक्लेशं कलयन्विफलं च सफलं च ॥ १३॥

jīyādambudhitanayādhararasamāsvādayanmurārirayam |ambudhimathanakleśaṃ kalayanviphalaṃ ca saphalaṃ ca || 13||

श्रीधाम्नि दुग्धोदधिपुण्डरीके यश्चञ्चरीकद्युतिमातनोति ।नीलोत्पलश्यामलदेहकान्तिः स वोऽस्तु भूत्यै भगवान्मुकुन्दः ॥ १४॥

śrīdhāmni dugdhodadhipuṇḍarīke yaścañcarīkadyutimātanoti |nīlotpalaśyāmaladehakāntiḥ sa vo'stu bhūtyai bhagavānmukundaḥ || 14||

वक्षःस्थली रक्षतु सा जगन्ति जगत्प्रसूतेर्गरुडध्वजस्य ।श्रियोऽङ्गरागेण विभाव्यते या सौभाग्यहेम्नः कषपट्टिकेव ॥ १५॥

vakṣaḥsthalī rakṣatu sā jaganti jagatprasūtergaruḍadhvajasya |śriyo'ṅgarāgeṇa vibhāvyate yā saubhāgyahemnaḥ kaṣapaṭṭikeva || 15||

वृन्दारका यस्य भवन्ति भृङ्गा मन्दाकिनी यन्मकरन्दबिन्दुः ।तवारविन्दाक्ष पदारविन्दं वन्दे चतुर्वर्गचतुष्पदं तत् ॥ १६॥

vṛndārakā yasya bhavanti bhṛṅgā mandākinī yanmakarandabinduḥ |tavāravindākṣa padāravindaṃ vande caturvargacatuṣpadaṃ tat || 16||

जयत्युपेन्द्रः स चकार दूरतो विभित्सया यः क्षणलब्धलक्ष्यया ।दृशैव कोपारुणया रिपोरुरः स्वयं भयाद्भिन्नमिवास्रपाटलम् ॥ १७॥

jayatyupendraḥ sa cakāra dūrato vibhitsayā yaḥ kṣaṇalabdhalakṣyayā |dṛśaiva kopāruṇayā riporuraḥ svayaṃ bhayādbhinnamivāsrapāṭalam || 17||

पद्मापयोधरतटीपरिरम्भलग्नकाश्मीरमुद्रितमुरो मधुसूदनस्य ।व्यक्तानुरागमिव खेलदनङ्गखेदस्वेदाम्बुपूरमनुपूरयतु प्रियं वः ॥ १८॥

padmāpayodharataṭīparirambhalagnakāśmīramudritamuro madhusūdanasya |vyaktānurāgamiva kheladanaṅgakhedasvedāmbupūramanupūrayatu priyaṃ vaḥ || 18||

श्रेयः सदा दिशतु सालसपक्ष्मपातेनिद्रायितेऽपिदृशौ भृशमुन्नमय्य ।संवाह्यमानचरणाम्बुजजातहर्षोलक्ष्मीमुखेक्षणपरः परमेश्वरो वः ॥ १९॥

śreyaḥ sadā diśatu sālasapakṣmapātenidrāyite'pidṛśau bhṛśamunnamayya |saṃvāhyamānacaraṇāmbujajātaharṣolakṣmīmukhekṣaṇaparaḥ parameśvaro vaḥ || 19||

सकलभुवनबन्धोर्वैरमिन्दोः सरोजैःअनुचितमिति मत्वा यः स्वपादारविन्दम् ।घटयितुमिव मायी योजयत्याननेन्दौवटदलपुटशायी मङ्गलं वः कृषीष्ट ॥ २०॥

sakalabhuvanabandhorvairamindoḥ sarojaiḥanucitamiti matvā yaḥ svapādāravindam |ghaṭayitumiva māyī yojayatyānanendauvaṭadalapuṭaśāyī maṅgalaṃ vaḥ kṛṣīṣṭa || 20||

वरवकुचचुबुकाग्रे पाणिषु व्यापृतेषुप्रथमजलधिपुत्रीसङ्गमेऽनङ्गधाम्नि ।ग्रथितनिबिडनीवीवन्धनिर्मोचनार्थंचतुरधिककराशः पातुवश्चक्रपाणिः ॥ २१॥

varavakucacubukāgre pāṇiṣu vyāpṛteṣuprathamajaladhiputrīsaṅgame'naṅgadhāmni |grathitanibiḍanīvīvandhanirmocanārthaṃcaturadhikakarāśaḥ pātuvaścakrapāṇiḥ || 21||

विरमति महाकल्पे नाभीपथैकनिकेतनःत्रिभुवनपुरःशिल्पी यस्य प्रतिक्षणमात्मभूः ।किमधिकरणं कीदृक्कस्यव्यवस्थितिरित्यसौउदरमविशद्द्रष्टुं तस्मै जगन्निधये नमः ॥ २२॥

viramati mahākalpe nābhīpathaikaniketanaḥtribhuvanapuraḥśilpī yasya pratikṣaṇamātmabhūḥ |kimadhikaraṇaṃ kīdṛkkasyavyavasthitirityasauudaramaviśaddraṣṭuṃ tasmai jagannidhaye namaḥ || 22||

लक्ष्मीपाणिद्वयविरचितं मूलमूर्धश्रुतीनांव्यक्तं वन्दे चरणकमलद्वन्द्वमाद्यस्य पुंसः ।यत्रैकस्य व्यधित बलिना पाद्यतोयैर्वितीर्णैःआद्रस्यैव प्रणतितरलः क्षालनं पद्मयोनिः ॥ २३॥

lakṣmīpāṇidvayaviracitaṃ mūlamūrdhaśrutīnāṃvyaktaṃ vande caraṇakamaladvandvamādyasya puṃsaḥ |yatraikasya vyadhita balinā pādyatoyairvitīrṇaiḥādrasyaiva praṇatitaralaḥ kṣālanaṃ padmayoniḥ || 23||

अनादृतचमूपतिप्रहितहस्तमस्वीकृतप्रणीतमणिपादुकं किमिति विस्मितान्तःपुरम् ।अवाहनपरिष्क्रियं पतगराजमारोहतःकरिप्रवरबृंहिते भगवतस्त्वरायै नमः ॥ २४॥

anādṛtacamūpatiprahitahastamasvīkṛtapraṇītamaṇipādukaṃ kimiti vismitāntaḥpuram |avāhanapariṣkriyaṃ patagarājamārohataḥkaripravarabṛṃhite bhagavatastvarāyai namaḥ || 24||

दृक्पातः कमलासनेऽ स्तु भवतो ज्ञानं मनाङ्मारुतेश्रीकण्ठोऽयमितः सुरानिति नतास्तार्क्ष्येण विज्ञापितः ।प्रेयस्याः क्व तदासनं क्व च रुतं कण्ठः क चेत्युल्लसत्लक्ष्म्यावासितमानसो विजयते सुप्तप्रबुद्धो हरिः ॥ २५॥

dṛkpātaḥ kamalāsane' stu bhavato jñānaṃ manāṅmāruteśrīkaṇṭho'yamitaḥ surāniti natāstārkṣyeṇa vijñāpitaḥ |preyasyāḥ kva tadāsanaṃ kva ca rutaṃ kaṇṭhaḥ ka cetyullasatlakṣmyāvāsitamānaso vijayate suptaprabuddho hariḥ || 25||

निर्मग्नेन मयाम्भसि स्मरभरादालिः समालिङ्गिताकेनालीकमिदं तवाद्य कथितं राधे मुधा ताम्यसि ।इत्युत्स्वप्नपरम्परासु शयने श्रुत्वा वचः शार्ङ्गिणःसव्याजं शिथिलीकृतः कमलया कण्डग्रहः पातु वः ॥ २६॥

nirmagnena mayāmbhasi smarabharādāliḥ samāliṅgitākenālīkamidaṃ tavādya kathitaṃ rādhe mudhā tāmyasi |ityutsvapnaparamparāsu śayane śrutvā vacaḥ śārṅgiṇaḥsavyājaṃ śithilīkṛtaḥ kamalayā kaṇḍagrahaḥ pātu vaḥ || 26||

यं शैवाः समुपासते शिव इति ब्रह्मेति वेदान्तिनोबौद्धा बुद्ध इति प्रमाणपटवः कर्तेति नैयायिकाः ।अर्हन्नित्यथ जैनशासनरताः कर्मेति मीमांसकाःसोऽयं वो विदधातु वाञ्छितफलं त्रैलोक्यनाथो हरिः ॥ २७॥

yaṃ śaivāḥ samupāsate śiva iti brahmeti vedāntinobauddhā buddha iti pramāṇapaṭavaḥ karteti naiyāyikāḥ |arhannityatha jainaśāsanaratāḥ karmeti mīmāṃsakāḥso'yaṃ vo vidadhātu vāñchitaphalaṃ trailokyanātho hariḥ || 27||

येनोत्थाप्य समूलमन्दरगिरिश्छत्रीकृतो गोकुलेराहुर्येन महाबलः सुररिपुः कार्यादशेषीकृतः ।कृत्वा त्रीणि पदानि येन वसुधा बद्धो बलिलर्लियासोऽयं पातु युगे युगे युगपतिस्त्रैलोक्यनाथो हरिः ॥ २८॥

yenotthāpya samūlamandaragiriśchatrīkṛto gokulerāhuryena mahābalaḥ suraripuḥ kāryādaśeṣīkṛtaḥ |kṛtvā trīṇi padāni yena vasudhā baddho balilarliyāso'yaṃ pātu yuge yuge yugapatistrailokyanātho hariḥ || 28||

मुग्धे मुञ्च विषादमत्र बलभित्कम्पो गुरुस्त्यज्यतांसद्भावं भज पुण्डरीकनयने मान्यानिमान्मानय ।इत्थं शिक्षयतः स्वयंवरविधौ धन्वन्तरेर्वाक्छलात्अन्यत्र प्रतिषेधमात्मनि विधिं शृण्वन्हरिः पातु वः ॥ २९॥

mugdhe muñca viṣādamatra balabhitkampo gurustyajyatāṃsadbhāvaṃ bhaja puṇḍarīkanayane mānyānimānmānaya |itthaṃ śikṣayataḥ svayaṃvaravidhau dhanvantarervākchalātanyatra pratiṣedhamātmani vidhiṃ śṛṇvanhariḥ pātu vaḥ || 29||

नाभीपद्मवसच्चतुर्मुखमुखोद्गीतस्तवाकर्णनप्रोन्मीलत्कमनीयलोचनकलाखेलन्मुखेन्दुद्युतिः ।सक्रोधं मधुकैटभौ सकरुणस्नेहं सुतामम्बुधेःसोत्प्रासप्रणयं सरोजवसतिं पश्यन्हरिः पातु वः ॥ ३०॥

nābhīpadmavasaccaturmukhamukhodgītastavākarṇanapronmīlatkamanīyalocanakalākhelanmukhendudyutiḥ |sakrodhaṃ madhukaiṭabhau sakaruṇasnehaṃ sutāmambudheḥsotprāsapraṇayaṃ sarojavasatiṃ paśyanhariḥ pātu vaḥ || 30||

निष्प्रत्यूहमुपास्महे भगवतः कौमोदकीलक्ष्मणःकोकप्रीतिचकोरपारणपटुज्योतिष्मती लोचने ।याभ्यामर्धविबोधमुग्धमधुरश्रीरर्धनिद्रायितोनाभीपल्वलपुण्डरीकमुकुलः कम्बोः सपत्नीकृता ॥ ३१॥

niṣpratyūhamupāsmahe bhagavataḥ kaumodakīlakṣmaṇaḥkokaprīticakorapāraṇapaṭujyotiṣmatī locane |yābhyāmardhavibodhamugdhamadhuraśrīrardhanidrāyitonābhīpalvalapuṇḍarīkamukulaḥ kamboḥ sapatnīkṛtā || 31||

भक्तिप्रह्वविलोकनप्रणयिनी नीलोत्पलस्पर्धिनीध्यानालम्बनतां समाधिनिरतैर्नीते हितप्राप्तये ।लावण्यैकमहानिधी रसिकतां लक्ष्मीदृशोस्तन्वतीयुष्माकं कुरुतां भवार्तिशमनं नेत्रे तनुर्वा हरेः ॥ ३२॥

bhaktiprahvavilokanapraṇayinī nīlotpalaspardhinīdhyānālambanatāṃ samādhiniratairnīte hitaprāptaye |lāvaṇyaikamahānidhī rasikatāṃ lakṣmīdṛśostanvatīyuṣmākaṃ kurutāṃ bhavārtiśamanaṃ netre tanurvā hareḥ || 32||

चत्वारः प्रथयन्तु विद्रुमलतारक्ताङ्गुलिश्रेणयःश्रेयः शोणसरोजकोरकरुचस्ते शार्ङ्गिणः पाणयः ।भालेष्वब्जभुवो लिखन्ति युगपद्ये पुण्यवर्णावलीःकस्तूरीमकरीः पयोधरयुगे गण्डद्वये च श्रियः ॥ ३३॥

catvāraḥ prathayantu vidrumalatāraktāṅguliśreṇayaḥśreyaḥ śoṇasarojakorakarucaste śārṅgiṇaḥ pāṇayaḥ |bhāleṣvabjabhuvo likhanti yugapadye puṇyavarṇāvalīḥkastūrīmakarīḥ payodharayuge gaṇḍadvaye ca śriyaḥ || 33||

आकल्पं मुरजिन्मुखेन्दुमधुरोन्मीलन्मरुन्माधुरीधीरोदात्तमनोहरः सुखयतु त्वां पाञ्चजन्यध्वनिः ।लीलालङ्घितमेघनादविभवो यः कुम्भकर्णव्यथादायी दानवदन्तिनां दशमुखं दिक्चक्रमाक्रामति ॥ ३४॥

ākalpaṃ murajinmukhendumadhuronmīlanmarunmādhurīdhīrodāttamanoharaḥ sukhayatu tvāṃ pāñcajanyadhvaniḥ |līlālaṅghitameghanādavibhavo yaḥ kumbhakarṇavyathādāyī dānavadantināṃ daśamukhaṃ dikcakramākrāmati || 34||

भ्राम्यन्मन्दरकन्दरोदरदरीव्यावर्तिभिर्वारिधेःकल्लोलैरलमाकुलं कलयतो लक्षया मुखाम्भोरुहम् ।औत्सुक्यात्तरलाः स्मराद्विकसिता भीत्या समाकुञ्चिताःक्रोधेन ज्वलिता मुदा मुकुलिताः शौरेर्दृशः पान्तु वः ॥ ३५॥

bhrāmyanmandarakandarodaradarīvyāvartibhirvāridheḥkallolairalamākulaṃ kalayato lakṣayā mukhāmbhoruham |autsukyāttaralāḥ smarādvikasitā bhītyā samākuñcitāḥkrodhena jvalitā mudā mukulitāḥ śaurerdṛśaḥ pāntu vaḥ || 35||

पर्यङ्कीकृतनागनायकफणाश्रेणीमणीनां गणेसङ्क्रान्तप्रतिबिम्बसंवलनया बिभ्रद्वपुर्विक्रियाम् ।पादाम्भोरुहधारिवारिधिसुतामक्ष्णां दिदृक्षुः शतैःकायव्यूहमिवाचरन्नुपचिताकूतो हरिः पातु वः ॥ ३६॥

paryaṅkīkṛtanāganāyakaphaṇāśreṇīmaṇīnāṃ gaṇesaṅkrāntapratibimbasaṃvalanayā bibhradvapurvikriyām |pādāmbhoruhadhārivāridhisutāmakṣṇāṃ didṛkṣuḥ śataiḥkāyavyūhamivācarannupacitākūto hariḥ pātu vaḥ || 36||

मन्थक्ष्माधरघूर्णितार्णवपयः पूरान्तरालोल्लसत्लक्ष्मीकन्दलकोमलाङ्गदलनप्रादुर्भवत्सम्भ्रमाः ।हर्षोत्कण्टकितत्वचो मधुरिपोर्देवासुराकर्षणव्यापारोपरमाय पान्तु जगतीमाबद्धवीप्सा गिरः ॥ ३७॥

manthakṣmādharaghūrṇitārṇavapayaḥ pūrāntarālollasatlakṣmīkandalakomalāṅgadalanaprādurbhavatsambhramāḥ |harṣotkaṇṭakitatvaco madhuripordevāsurākarṣaṇavyāpāroparamāya pāntu jagatīmābaddhavīpsā giraḥ || 37||

चक्र ब्रूहि विभो गदे जय हरे कम्बो समाज्ञापयभो भो नन्दक जीव पन्नगरिपो किं नाथ भिन्नो मया ।को दैत्यः कतमो हिरण्यकशिपुः सत्यं भवद्भ्यः शपेकेनास्त्रेण नखैरिति प्रवदतो विष्णोर्मुखं पातु वः ॥ ३८॥

cakra brūhi vibho gade jaya hare kambo samājñāpayabho bho nandaka jīva pannagaripo kiṃ nātha bhinno mayā |ko daityaḥ katamo hiraṇyakaśipuḥ satyaṃ bhavadbhyaḥ śapekenāstreṇa nakhairiti pravadato viṣṇormukhaṃ pātu vaḥ || 38||

प्रत्यग्रोन्मेषजिह्मा क्षणमनभिमुखी रत्नदीपप्रभाणांआत्मव्यापारगुर्वी जनितजललवाजृम्भितैः साङ्गभङ्गैः ।नागाङ्गं भोक्तुमिच्छोः शयनमुरुफणाचक्रवालोपधानंनिद्राच्छेदाभिताम्रा चिरमवतु हरेर्दृष्टिराकेकरा वः ॥ ३९॥

pratyagronmeṣajihmā kṣaṇamanabhimukhī ratnadīpaprabhāṇāṃātmavyāpāragurvī janitajalalavājṛmbhitaiḥ sāṅgabhaṅgaiḥ |nāgāṅgaṃ bhoktumicchoḥ śayanamuruphaṇācakravālopadhānaṃnidrācchedābhitāmrā ciramavatu harerdṛṣṭirākekarā vaḥ || 39||

श्रीराजीवाक्षवक्षःस्थलनिलयरमाहस्तवास्तव्यलोलत्लीलाब्जान्निःसरन्ती मधुरमधुझरी नाभिपद्मे मुरारेः ।अस्तोकं लोकमात्रा द्वियुगमुरवशिशोराननेष्वर्प्यमाणंशङ्खप्रान्तेन दिव्यं पय इति विबुधैः शङ्कमाना पुनातु ॥ ४०॥

śrīrājīvākṣavakṣaḥsthalanilayaramāhastavāstavyalolatlīlābjānniḥsarantī madhuramadhujharī nābhipadme murāreḥ |astokaṃ lokamātrā dviyugamuravaśiśorānaneṣvarpyamāṇaṃśaṅkhaprāntena divyaṃ paya iti vibudhaiḥ śaṅkamānā punātu || 40||

किश्चिन्निर्मुच्यमाने गगन इव मुखे शाठ्यनिद्रापयोदैःन्यक्कुर्वाणे स्वभासा फणिपतिशिरसां रत्नदीपांशुजालम् ।पायास्तां वो मुरारेः शशितपनमये लोचने यद्विभासालक्ष्म्या हस्तस्थमर्धं विकसति कमलस्यार्धमभ्येति निद्राम् ॥ ४१॥

kiścinnirmucyamāne gagana iva mukhe śāṭhyanidrāpayodaiḥnyakkurvāṇe svabhāsā phaṇipatiśirasāṃ ratnadīpāṃśujālam |pāyāstāṃ vo murāreḥ śaśitapanamaye locane yadvibhāsālakṣmyā hastasthamardhaṃ vikasati kamalasyārdhamabhyeti nidrām || 41||

एकस्थं जीवितेशे त्वयि सकलजगत्सारमालोकयामःश्यामे चक्षुस्तवास्मिन्वपुषि निविशते नाल्पपुण्यस्य पुंसः ।कस्यान्यत्रामृतेऽस्मिन्नतिरतिविपुला दृष्टिरेवामृतं तेदैत्यैरित्युच्यमानो मुनिभिरपि हरिः स्त्रैणरूपोऽवताद्वः ॥ ४२॥

ekasthaṃ jīviteśe tvayi sakalajagatsāramālokayāmaḥśyāme cakṣustavāsminvapuṣi niviśate nālpapuṇyasya puṃsaḥ |kasyānyatrāmṛte'sminnatirativipulā dṛṣṭirevāmṛtaṃ tedaityairityucyamāno munibhirapi hariḥ straiṇarūpo'vatādvaḥ || 42||

यस्योद्यद्बाणबाहुद्रुमगहनवनच्छेदगोष्ठीकुठारंचक्रं निष्क्रान्ततीव्रानलबहलकणाकीर्णधारं विचिन्त्य ।जातग्रासावसायो दिवसकृतिलसन्मांसलांशुप्रवाहेमुह्यत्यद्यापि राहुः स दहतु दुरितान्याशु दैत्यान्तको वः ॥ ४३॥

yasyodyadbāṇabāhudrumagahanavanacchedagoṣṭhīkuṭhāraṃcakraṃ niṣkrāntatīvrānalabahalakaṇākīrṇadhāraṃ vicintya |jātagrāsāvasāyo divasakṛtilasanmāṃsalāṃśupravāhemuhyatyadyāpi rāhuḥ sa dahatu duritānyāśu daityāntako vaḥ || 43||

त्रिंशत्कोटिवसुरुद्रदिवाकरादिदेवादिदेवगणसन्ततसेव्यमानम् ।अम्भोजसम्भवचतुर्मुखगीयमानंवन्दे शयानमिह भोगिनि शार्ङ्गपाणिम् ॥ ४४॥

triṃśatkoṭivasurudradivākarādidevādidevagaṇasantatasevyamānam |ambhojasambhavacaturmukhagīyamānaṃvande śayānamiha bhogini śārṅgapāṇim || 44||

लक्ष्मीर्यस्य परिग्रहः कमलभू सूनुः गरुत्मान् रथःपौत्रश्चन्द्रविभूषणः सुरगुरुः शेषश्च शय्याऽऽसनः ।ब्रह्माण्डं वरमन्दिरं सुरगणा यस्य प्रभोः सेवकाःस त्रैलोक्यकुटुम्बपालनपरः कुर्यात्सदा मङ्गलम् ॥ ४५॥

lakṣmīryasya parigrahaḥ kamalabhū sūnuḥ garutmān rathaḥpautraścandravibhūṣaṇaḥ suraguruḥ śeṣaśca śayyā''sanaḥ |brahmāṇḍaṃ varamandiraṃ suragaṇā yasya prabhoḥ sevakāḥsa trailokyakuṭumbapālanaparaḥ kuryātsadā maṅgalam || 45||

इति कविसूक्तिभ्यः सङ्कलिता श्रीविष्णुस्तुतिः समाप्ता ।

iti kavisūktibhyaḥ saṅkalitā śrīviṣṇustutiḥ samāptā |