विष्णुरपामार्जनकवचम् Shrivishnurapamarjanakavacham

पूर्वे नारायणः पातु वारिजाक्षस्तु दक्षिणे ।प्रद्युम्नः पश्चिमे पातु वासुदेवस्तथोत्तरे ॥ १॥

pūrve nārāyaṇaḥ pātu vārijākṣastu dakṣiṇe |pradyumnaḥ paścime pātu vāsudevastathottare || 1||

ऐशान्यां रक्षताद्विष्णुराग्नेय्यां च जनार्दनः ।नैरृत्यां पद्मनाभस्तु वायव्यां मधुसूदनः ॥ २॥

aiśānyāṃ rakṣatādviṣṇurāgneyyāṃ ca janārdanaḥ |nairṛtyāṃ padmanābhastu vāyavyāṃ madhusūdanaḥ || 2||

ऊर्ध्वं गोवर्धनोद्धर्ता ह्यधरायां त्रिविक्रमः ।एताभ्यो दशदिग्भ्यश्च सर्वतः पातु केशवः ॥ ३॥

ūrdhvaṃ govardhanoddhartā hyadharāyāṃ trivikramaḥ |etābhyo daśadigbhyaśca sarvataḥ pātu keśavaḥ || 3||

एवं कृत्वा तु दिग्बन्घं विष्णुं सर्वत्र संस्मरेत् ।अव्यग्रचित्तः कुर्वीत न्यासकर्मं यथाविधि ॥ ४॥

evaṃ kṛtvā tu digbanghaṃ viṣṇuṃ sarvatra saṃsmaret |avyagracittaḥ kurvīta nyāsakarmaṃ yathāvidhi || 4||

अङ्गुष्ठाग्रे तु गोविन्दं तर्जन्यां तु महीधरम् ।मध्यमायां हृषीकेशमनामिक्यां त्रिविक्रमम् ॥ ५॥

aṅguṣṭhāgre tu govindaṃ tarjanyāṃ tu mahīdharam |madhyamāyāṃ hṛṣīkeśamanāmikyāṃ trivikramam || 5||

कनिष्ठायां न्यसेद्विष्णुं करपृष्ठे तु वामनम् ।एवमेवाङ्गुलिन्यासः पश्चादङ्गेषु विन्यसेत् ॥ ६॥

kaniṣṭhāyāṃ nyasedviṣṇuṃ karapṛṣṭhe tu vāmanam |evamevāṅgulinyāsaḥ paścādaṅgeṣu vinyaset || 6||

शिखायां केशवं न्यस्य मूर्ध्नि नारायणं न्यसेत् ।माधवं च ललाटे तु गोविन्दं तु भुवोर्न्यसेत् ॥ ७॥

śikhāyāṃ keśavaṃ nyasya mūrdhni nārāyaṇaṃ nyaset |mādhavaṃ ca lalāṭe tu govindaṃ tu bhuvornyaset || 7||

चक्षुर्मध्ये न्यसेद्विष्णुं कर्णयोर्मधुसूदनम् ।त्रिविक्रमं कण्ठमूले वामनं तु कपोलयोः ॥ ८॥

cakṣurmadhye nyasedviṣṇuṃ karṇayormadhusūdanam |trivikramaṃ kaṇṭhamūle vāmanaṃ tu kapolayoḥ || 8||

नासारन्ध्रद्वये चापि श्रीधरं कल्पयेद्बुधः ।उत्तरोष्ठे हृषीकेशं पद्मनाभं तथाऽधरे ॥ ९॥

nāsārandhradvaye cāpi śrīdharaṃ kalpayedbudhaḥ |uttaroṣṭhe hṛṣīkeśaṃ padmanābhaṃ tathā'dhare || 9||

दामोदरं दन्तपङ्क्तौ वाराहं चुबुके तथा ।जिह्वायां वासुदेवं च ताल्वोश्चैव गदाधरम् ॥ १०॥

dāmodaraṃ dantapaṅktau vārāhaṃ cubuke tathā |jihvāyāṃ vāsudevaṃ ca tālvoścaiva gadādharam || 10||

वैकुण्ठं करमध्ये तु अनन्तं नासिकोपरि ।दक्षिणे तु भुजे विप्रो विन्यसेत्पुरुषोत्तमम् ॥ ११॥

vaikuṇṭhaṃ karamadhye tu anantaṃ nāsikopari |dakṣiṇe tu bhuje vipro vinyasetpuruṣottamam || 11||

वामे भुजे महायोगं राघवं हृदि विन्यसेत् ।कुक्षौ पृथ्वीधरं चैव पार्श्वयोः केशवं न्यसेत् ॥ १२॥

vāme bhuje mahāyogaṃ rāghavaṃ hṛdi vinyaset |kukṣau pṛthvīdharaṃ caiva pārśvayoḥ keśavaṃ nyaset || 12||

वक्षःस्थले माधवं च कक्षयोर्योगशायिनम् ।पीताम्बरं स्तनतटे हरिं नाभ्यान्तु विन्यसेत् ॥ १३॥

vakṣaḥsthale mādhavaṃ ca kakṣayoryogaśāyinam |pītāmbaraṃ stanataṭe hariṃ nābhyāntu vinyaset || 13||

दाक्षिणे तु करे देवं ततस्सङ्कर्षणं न्यसेत् ।वामे रिपुहरं विद्यात्कटिमध्ये जनार्दनम् ॥ १४॥

dākṣiṇe tu kare devaṃ tatassaṅkarṣaṇaṃ nyaset |vāme ripuharaṃ vidyātkaṭimadhye janārdanam || 14||

पृष्ठे क्षितिधरं विद्यादच्युतं स्कधयोरपि ।वामकुक्षौ वारिजाक्षं दक्षिणे जलशायिनम् ॥ १५॥

pṛṣṭhe kṣitidharaṃ vidyādacyutaṃ skadhayorapi |vāmakukṣau vārijākṣaṃ dakṣiṇe jalaśāyinam || 15||

स्वयम्भुवं मेढ्रमध्ये ऊर्वोश्चैव गदाधरम् ।जानुमध्ये चक्रधरं जङ्घयोरमृतं न्यसेत् ॥ १६॥

svayambhuvaṃ meḍhramadhye ūrvoścaiva gadādharam |jānumadhye cakradharaṃ jaṅghayoramṛtaṃ nyaset || 16||

गुल्फयोर्नारसिंहं च पादयोरमितत्विषम् ।अङ्गुलीषु श्रीधर च पद्माक्षं सर्वसन्धिषु ॥ १७॥

gulphayornārasiṃhaṃ ca pādayoramitatviṣam |aṅgulīṣu śrīdhara ca padmākṣaṃ sarvasandhiṣu || 17||

नखेषु माधवं चैव न्यसेत्पादतलेऽच्युतम् ।रोमकूपे गुडाकेशं कृष्णं रक्तास्थिमज्जसु ॥ १८॥

nakheṣu mādhavaṃ caiva nyasetpādatale'cyutam |romakūpe guḍākeśaṃ kṛṣṇaṃ raktāsthimajjasu || 18||

मनोबुद्ध्योरहङ्कारे चित्ते न्यस्य जनार्दनम् ।अच्युतानन्तगोविन्दान्वातपित्तकफेषु च ॥ १९॥

manobuddhyorahaṅkāre citte nyasya janārdanam |acyutānantagovindānvātapittakapheṣu ca || 19||

एवं न्यासविधिं कृत्वा यत्कार्यं द्विज तच्छृणु ।पादमुले तु देवस्य शङ्खं चैव तु विन्यसेत् ॥ २०॥

evaṃ nyāsavidhiṃ kṛtvā yatkāryaṃ dvija tacchṛṇu |pādamule tu devasya śaṅkhaṃ caiva tu vinyaset || 20||

वनमालां हृदि न्यस्य सर्वदेवाभिपूजिताम् ॥गदां वक्षःस्थले न्यस्य चक्रं चैव तु पृष्ठतः ॥ २१॥

vanamālāṃ hṛdi nyasya sarvadevābhipūjitām ||gadāṃ vakṣaḥsthale nyasya cakraṃ caiva tu pṛṣṭhataḥ || 21||

श्रीवत्समुरसि न्यस्य पञ्चाङ्गं कवचं न्यसेत् ।आपादमस्तकं चैव विन्यसेत्पुरुषोत्तमम् ॥ २२॥

śrīvatsamurasi nyasya pañcāṅgaṃ kavacaṃ nyaset |āpādamastakaṃ caiva vinyasetpuruṣottamam || 22||

एवं न्यासविधिं कृत्वा साक्षान्नारायणो भवेत् ।तनुर्विष्णुमयी तस्य यत्कञ्चिन्न स भासते ॥ २३॥

evaṃ nyāsavidhiṃ kṛtvā sākṣānnārāyaṇo bhavet |tanurviṣṇumayī tasya yatkañcinna sa bhāsate || 23||

अपामार्जनको न्यासस्सर्वव्याधिविनाशनः ।आत्मनश्च परस्यापि विधिरेष सनातनः ॥ २४॥

apāmārjanako nyāsassarvavyādhivināśanaḥ |ātmanaśca parasyāpi vidhireṣa sanātanaḥ || 24||

वैष्णवेन तु कर्तव्यस्सर्वसिद्धिप्रदायकः ।विष्णुस्तदूर्ध्वं रक्षेत्तु वैकुण्ठो विदिशो दिशः ॥ २५॥

vaiṣṇavena tu kartavyassarvasiddhipradāyakaḥ |viṣṇustadūrdhvaṃ rakṣettu vaikuṇṭho vidiśo diśaḥ || 25||

पातु मां सर्वतो रामो धन्धी चक्री च केशवः ।एतत्समस्तं विन्यस्य पश्चान्यमन्त्रान् प्रयोजयेत् ॥ २६॥

pātu māṃ sarvato rāmo dhandhī cakrī ca keśavaḥ |etatsamastaṃ vinyasya paścānyamantrān prayojayet || 26||

अथ मूलमन्त्रःॐ नमो भगवते क्लेशापहर्त्रे नमः ।पूजाकाले तु देवस्य जपकाले तथैव च ।होमकाले च कर्तव्यं त्रिसन्ध्यासु च नित्यशः ॥ २७॥

atha mūlamantraḥoṃ namo bhagavate kleśāpahartre namaḥ |pūjākāle tu devasya japakāle tathaiva ca |homakāle ca kartavyaṃ trisandhyāsu ca nityaśaḥ || 27||

आयुरारोग्यमैश्वर्यं ज्ञानं वित्तं फलं लभेत् ।यद्यत्सुखतरं लोके तत्सर्वं प्राप्नुयान्नरः ॥ २८॥

āyurārogyamaiśvaryaṃ jñānaṃ vittaṃ phalaṃ labhet |yadyatsukhataraṃ loke tatsarvaṃ prāpnuyānnaraḥ || 28||

एवं भक्त्या समभ्यर्च्य हरिं सर्वार्थदायकम् ।अभयं सर्वभूतेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति ॥ २९॥

evaṃ bhaktyā samabhyarcya hariṃ sarvārthadāyakam |abhayaṃ sarvabhūtebhyo viṣṇulokaṃ sa gacchati || 29||

श्रीविष्णुलोकं स गच्छत्यों नम इति ॥इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरपुराणे श्रीविष्णुरपामार्जनकवचं सम्पूर्णम् ।

śrīviṣṇulokaṃ sa gacchatyoṃ nama iti ||iti śrīviṣṇudharmottarapurāṇe śrīviṣṇurapāmārjanakavacaṃ sampūrṇam |