विष्णुस्तुतिः ब्रह्माकृता सार्था Brahmakrita Vishnu Stutih

(अगस्त्यसंहिता अध्याय ४)पूर्वं ब्रह्मा तपस्तेपे कल्पकोटिशतत्रयम् ।मुनीन्द्रैर्बहुभिः सार्द्धं दुर्द्धर्षानशनव्रतम् ॥ ४॥

(agastyasaṃhitā adhyāya 4)pūrvaṃ brahmā tapastepe kalpakoṭiśatatrayam |munīndrairbahubhiḥ sārddhaṃ durddharṣānaśanavratam || 4||

पुरस्कृत्याग्निमध्यस्थस्तदाराधनतत्परः ।आदरातिशयेनास्य नैरन्तर्य्यर्चनादिना ॥ ५॥

puraskṛtyāgnimadhyasthastadārādhanatatparaḥ |ādarātiśayenāsya nairantaryyarcanādinā || 5||

चिराय देवदेवोऽपि प्रत्यक्षमभवत्तदा ।किञ्च पुण्यातिरेकेण सर्वेषां तस्य च प्रिये ॥ ६॥

cirāya devadevo'pi pratyakṣamabhavattadā |kiñca puṇyātirekeṇa sarveṣāṃ tasya ca priye || 6||

नवनीलाम्बुदश्यामः सर्वाभरणभूषितः ।शङ्खचक्रगदापद्मजटामुकुटशोभितः ॥ ७॥

navanīlāmbudaśyāmaḥ sarvābharaṇabhūṣitaḥ |śaṅkhacakragadāpadmajaṭāmukuṭaśobhitaḥ || 7||

किरीटहारकेयूररत्नकुण्डलमण्डितः ।सन्तप्तकाञ्चनप्रख्यपीतवासोयुगावृतः ॥ ८॥

kirīṭahārakeyūraratnakuṇḍalamaṇḍitaḥ |santaptakāñcanaprakhyapītavāsoyugāvṛtaḥ || 8||

तेजोमयः सोमसूर्य्यविद्युदुल्काग्निकोटयः ।मिलित्वाविर्भवन्तीव प्रादुरासीत्पुरः प्रभुः ॥ ९॥

tejomayaḥ somasūryyavidyudulkāgnikoṭayaḥ |militvāvirbhavantīva prādurāsītpuraḥ prabhuḥ || 9||

भगवान् इस प्रकार सामने प्रकट हुए, जैसे करोडों चन्द्रमा, सूर्य, बिजली, उल्का और अग्नि एक साथ मिलकर प्रकट हुए हों ।स्तम्भीभूय तदा ब्रह्मा क्षणं तस्थौ विमोहितः ।तुष्टाव मुनिभिः सार्द्धं प्रणम्य च पुनः पुनः ॥ १०॥

bhagavān isa prakāra sāmane prakaṭa hue, jaise karoḍoṃ candramā, sūrya, bijalī, ulkā aura agni eka sātha milakara prakaṭa hue hoṃ |stambhībhūya tadā brahmā kṣaṇaṃ tasthau vimohitaḥ |tuṣṭāva munibhiḥ sārddhaṃ praṇamya ca punaḥ punaḥ || 10||

ब्रह्मोवाच ।धन्योऽस्मि कृतकृत्योस्मि कृतार्थोस्मीह बन्धुभिः ।प्रसन्नोऽसीह भगवन् जीवितं सफलं मम ॥ ११॥

brahmovāca |dhanyo'smi kṛtakṛtyosmi kṛtārthosmīha bandhubhiḥ |prasanno'sīha bhagavan jīvitaṃ saphalaṃ mama || 11||

कथं स्तोष्यामि देवेश भगवन्निति चिन्तयन् ।ऋग्यजुःसामवेदैश्च शास्त्रैर्बहुभिरादरात् ॥ १२॥

kathaṃ stoṣyāmi deveśa bhagavanniti cintayan |ṛgyajuḥsāmavedaiśca śāstrairbahubhirādarāt || 12||

साङ्गैर्मन्वादिभिर्धर्मप्रतिपादनतत्परैः ।तुष्टावेश्वरमभ्यर्च्य सन्तुष्टो मुनिभिः सह ॥ १३॥

sāṅgairmanvādibhirdharmapratipādanatatparaiḥ |tuṣṭāveśvaramabhyarcya santuṣṭo munibhiḥ saha || 13||

त्वमेव विश्वतश्चक्षुर्विश्वतोमुख उच्यसे ।विश्वतोबाहुरेकः सन् विश्वतः स्यात्तथा परः ॥ १४॥

tvameva viśvataścakṣurviśvatomukha ucyase |viśvatobāhurekaḥ san viśvataḥ syāttathā paraḥ || 14||

जनयन् भूर्भुवर्लोकौ स्वर्लोकं सर्वशासकः ।अक्षिभ्यामपि बाहुभ्यां कर्णाभ्यां भुवनत्रयम् ॥ १५॥

janayan bhūrbhuvarlokau svarlokaṃ sarvaśāsakaḥ |akṣibhyāmapi bāhubhyāṃ karṇābhyāṃ bhuvanatrayam || 15||

पद्भ्यां च नासिकाभ्यां च सर्वं सर्वत्र पश्यसि ।समाधत्से शृणोष्येतत् सर्वं गच्छसि सर्वकृत् ॥ १६॥

padbhyāṃ ca nāsikābhyāṃ ca sarvaṃ sarvatra paśyasi |samādhatse śṛṇoṣyetat sarvaṃ gacchasi sarvakṛt || 16||

जिघ्रस्येवं न ते किञ्चिदविज्ञातं प्रभोस्त्विह ।ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च त्वमेव ननु केशवः ॥ १७॥

jighrasyevaṃ na te kiñcidavijñātaṃ prabhostviha |brahmā viṣṇuśca rudraśca tvameva nanu keśavaḥ || 17||

सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ।पृथिव्यप्तेजसां रूपं मरुदाकाशयोरपि ॥ १८॥

sahasraśīrṣā puruṣaḥ sahasrākṣaḥ sahasrapāt |pṛthivyaptejasāṃ rūpaṃ marudākāśayorapi || 18||

कार्यं कर्ता कृतिर्देव कारणं केवलं परम् ।अणोरणीयान् महतो महीयान् मध्यतः स्वयम् ॥ १९॥

kāryaṃ kartā kṛtirdeva kāraṇaṃ kevalaṃ param |aṇoraṇīyān mahato mahīyān madhyataḥ svayam || 19||

मध्योऽसि निर्विकल्पोऽसि कस्त्वां देवावगच्छति ।एवमेवादिबहुस्तोत्रैस्तुतः स परमेश्वरः ॥ २०॥

madhyo'si nirvikalpo'si kastvāṃ devāvagacchati |evamevādibahustotraistutaḥ sa parameśvaraḥ || 20||

वैदिकैः कृपया विष्णुर्ब्रह्माणमिदमब्रवीत् ।स्तुतस्तुष्टोऽस्मि ते ब्रह्मन् उग्रेण तपसाधुना ॥ २१॥

vaidikaiḥ kṛpayā viṣṇurbrahmāṇamidamabravīt |stutastuṣṭo'smi te brahman ugreṇa tapasādhunā || 21||

इत्यगस्त्यसंहितायां परमरहस्ये ब्रह्मणाकृता विष्णुस्तुतिः समाप्ता ।

ityagastyasaṃhitāyāṃ paramarahasye brahmaṇākṛtā viṣṇustutiḥ samāptā |