सुब्रह्मण्यकवचस्तोत्रम् Shri Subrahmanyakavachastotram

अस्य श्री सुब्रह्मण्यकवचस्तोत्रमहामन्त्रस्य ब्रह्म ऋषिः,अनुष्टुप्छन्दः, श्री सुब्रह्मण्यो देवता । ॐ नम इति बीजम् ।भगवत इति शक्तिः । सुब्रह्मण्यायेति कीलकम् ।सुब्रह्मण्यप्रसाद सिद्ध्यर्थे जपे विनियोगः ॥करन्यासः ॥सां अंगुष्ठाभ्यां नमःसीं तर्जनीभ्यां नमःसूं मध्यमाभ्यां नमःसैं अनामिकाभ्यां नमःसौं कनिष्ठिकाभ्यां नमःसः करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ॥अङ्ग न्यासः ॥सां हृदयाय नमःसीं शिरसे स्वाहासूं शिखायै वषट्सैं कवचाय हुंसौं नेत्रत्रयाय वौषट्सः अस्त्राय फट्भूर्भुवःसुवरोमिति दिग्बन्धः ॥ध्यानम् ॥सिन्दूरारुणमिन्दुकान्तिवदनं केयूरहारादिभिःदिव्यैराभरणेर्विभूषिततनुं स्वर्गादिसौख्यप्रदम् ।अंभोजाभयशक्तिकुक्कुटधरं रक्तांगरागोज्वलंसुब्रह्मण्यमुपास्महे प्रणमतां भीतिप्रणाशोद्यतम् ॥सुब्रह्मण्योग्रतः पातु सेनानीः पातु पृष्ठतः ।गुहो मां दक्षिणे पातु वह्निजं पातु वामतः ॥ १॥

asya śrī subrahmaṇyakavacastotramahāmantrasya brahma ṛṣiḥ,anuṣṭupchandaḥ, śrī subrahmaṇyo devatā | oṃ nama iti bījam |bhagavata iti śaktiḥ | subrahmaṇyāyeti kīlakam |subrahmaṇyaprasāda siddhyarthe jape viniyogaḥ ||karanyāsaḥ ||sāṃ aṃguṣṭhābhyāṃ namaḥsīṃ tarjanībhyāṃ namaḥsūṃ madhyamābhyāṃ namaḥsaiṃ anāmikābhyāṃ namaḥsauṃ kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥsaḥ karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ ||aṅga nyāsaḥ ||sāṃ hṛdayāya namaḥsīṃ śirase svāhāsūṃ śikhāyai vaṣaṭsaiṃ kavacāya huṃsauṃ netratrayāya vauṣaṭsaḥ astrāya phaṭbhūrbhuvaḥsuvaromiti digbandhaḥ ||dhyānam ||sindūrāruṇamindukāntivadanaṃ keyūrahārādibhiḥdivyairābharaṇervibhūṣitatanuṃ svargādisaukhyapradam |aṃbhojābhayaśaktikukkuṭadharaṃ raktāṃgarāgojvalaṃsubrahmaṇyamupāsmahe praṇamatāṃ bhītipraṇāśodyatam ||subrahmaṇyogrataḥ pātu senānīḥ pātu pṛṣṭhataḥ |guho māṃ dakṣiṇe pātu vahnijaṃ pātu vāmataḥ || 1||

शिरः पातु महासेनः स्कन्दो रक्षेल्ललाटकम् ।नेत्रो मे द्वादशाक्षश्च श्रोत्रे रक्षतु विश्वभृत् ॥ २॥

śiraḥ pātu mahāsenaḥ skando rakṣellalāṭakam |netro me dvādaśākṣaśca śrotre rakṣatu viśvabhṛt || 2||

मुखं मे षण्मुखः पातु नासिकां शङ्करात्मजः ।ओष्ठौ वल्लीपतिः पातु जिह्वां पातु षडाननः ॥ ३॥

mukhaṃ me ṣaṇmukhaḥ pātu nāsikāṃ śaṅkarātmajaḥ |oṣṭhau vallīpatiḥ pātu jihvāṃ pātu ṣaḍānanaḥ || 3||

देवसेनापतिर्दन्तान् चुबुकं बहुलात्मजः । वर् बहूलोद्भवःकण्ठं नारकजित् पातु बाहु द्वादशबाहुमान् ॥ ४॥

devasenāpatirdantān cubukaṃ bahulātmajaḥ | var bahūlodbhavaḥkaṇṭhaṃ nārakajit pātu bāhu dvādaśabāhumān || 4||

वर् तारकजित्पातु बाहुद्वादश बाहुकःहस्तौ शक्तिधरः पातु वक्षः पातु शरोद्भवः ।हृदयं वह्निभूः पातु कुक्षिं पात्वम्बिकासुतः ॥ ५॥

var tārakajitpātu bāhudvādaśa bāhukaḥhastau śaktidharaḥ pātu vakṣaḥ pātu śarodbhavaḥ |hṛdayaṃ vahnibhūḥ pātu kukṣiṃ pātvambikāsutaḥ || 5||

नाभिं शंभुसुतः पातु कटिं पातु हरात्मजः ।ऊरु पातु गजारूढो जानू मे जाह्नवीसुतः ॥ ६॥

nābhiṃ śaṃbhusutaḥ pātu kaṭiṃ pātu harātmajaḥ |ūru pātu gajārūḍho jānū me jāhnavīsutaḥ || 6||

जङ्घे विशाखो मे पातु पादौ मे शिखिवाहनः ।सर्वाण्यङ्गानिभूतेशः सर्वधातुंश्चपावकिः ॥ ७॥

jaṅghe viśākho me pātu pādau me śikhivāhanaḥ |sarvāṇyaṅgānibhūteśaḥ sarvadhātuṃścapāvakiḥ || 7||

वर् सर्वधातंश्च तावकिःसन्ध्याकाले निशीथिन्यां दिवाप्रातर्जलेग्निषु ।दुर्गमे च महारण्ये राजद्वारे महाभये ॥ ८॥

var sarvadhātaṃśca tāvakiḥsandhyākāle niśīthinyāṃ divāprātarjalegniṣu |durgame ca mahāraṇye rājadvāre mahābhaye || 8||

तुमुलेरण्यमध्ये च सर्वदुष्टमृगादिषु ।चोरादिसाध्वसेभेद्ये ज्वरादिव्याधि पीडने ॥ ९॥

tumuleraṇyamadhye ca sarvaduṣṭamṛgādiṣu |corādisādhvasebhedye jvarādivyādhi pīḍane || 9||

दुष्टग्रहादिभीतौ च दुर्निमित्तादि भीषणे ।अस्त्रशस्त्रनिपाते च पातु मां क्रौञ्चरन्धकृत् ॥ १०॥

duṣṭagrahādibhītau ca durnimittādi bhīṣaṇe |astraśastranipāte ca pātu māṃ krauñcarandhakṛt || 10||

यः सुब्रह्मण्यकवचं इष्टसिद्धिप्रदं पठेत् ।तस्य तापत्रयं नास्ति सत्यं सत्यं वदाम्यहम् ॥ ११॥

yaḥ subrahmaṇyakavacaṃ iṣṭasiddhipradaṃ paṭhet |tasya tāpatrayaṃ nāsti satyaṃ satyaṃ vadāmyaham || 11||

धर्माथी लभते धर्ममर्थार्थी चार्थमाप्नुयात् ।कामार्थि लभते कामं मोक्षार्थीमोक्षमाप्नुयात् ॥ १२॥

dharmāthī labhate dharmamarthārthī cārthamāpnuyāt |kāmārthi labhate kāmaṃ mokṣārthīmokṣamāpnuyāt || 12||

यत्र यत्र जपेद्भक्त्या तत्र सन्निहितो गुहः ।पूजाप्रतिष्ठाकाले च जपकाले पठेदिदम् ॥ १३॥

yatra yatra japedbhaktyā tatra sannihito guhaḥ |pūjāpratiṣṭhākāle ca japakāle paṭhedidam || 13||

तेषामेवफलावाप्तिः महापातकनाशनम् ।यः पठेच्छृणुयाद्भक्त्या नित्यंदेवस्य सन्निधौ ॥ १४॥

teṣāmevaphalāvāptiḥ mahāpātakanāśanam |yaḥ paṭhecchṛṇuyādbhaktyā nityaṃdevasya sannidhau || 14||

॥ इति कुमारतन्त्रे कौशिकप्रश्ने महा संहितायांसुब्रह्मण्यकवचं समाप्तः ॥

|| iti kumāratantre kauśikapraśne mahā saṃhitāyāṃsubrahmaṇyakavacaṃ samāptaḥ ||