स्कन्दवेदपादस्तोत्रम् Shri Skanda Vedapada Stotram
skandavedapādastotram
Shri Skanda Vedapada Stotram (स्कन्दवेदपादस्तोत्रम्): a stotra to Subrahmaṇya. 120 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stotra
- Subrahmaṇya
- Stotra
स्कन्दवेदपादस्तोत्रम्
1 / 120
श्रीमहागणाधिपतये नमः ।श्रीगुरुभ्यो नमः ।पुरा स्कन्दो महाबाहुः प्राप्य कौमारजाङ्गलम् ।कुमाराद्रि समासाध्य जित्वा तारकमोजसा ॥ १॥
śrīmahāgaṇādhipataye namaḥ |śrīgurubhyo namaḥ |purā skando mahābāhuḥ prāpya kaumārajāṅgalam |kumārādri samāsādhya jitvā tārakamojasā || 1||
वासुकिं भुजगेन्द्रं च कृत्वा पूर्णमनोरथम् ।स्वांशं तस्मिन् प्रतिष्ठाप्य धारातीरे मनोरमे ॥ २॥
vāsukiṃ bhujagendraṃ ca kṛtvā pūrṇamanoratham |svāṃśaṃ tasmin pratiṣṭhāpya dhārātīre manorame || 2||
देवभूदेव सङ्घैश्च देवानीकयुतो वशी ।सुरेन्द्रयाज्ञया तस्य कन्यां स्वीकृत्य तत्रहि ॥ ३॥
devabhūdeva saṅghaiśca devānīkayuto vaśī |surendrayājñayā tasya kanyāṃ svīkṛtya tatrahi || 3||
स्वामिकार्तिकमासाद्य तां विवाह महोत्सवेः ।तत्रस्थितं मोदमानमानसं मणिमन्दिरे ॥ ४॥
svāmikārtikamāsādya tāṃ vivāha mahotsaveḥ |tatrasthitaṃ modamānamānasaṃ maṇimandire || 4||
देवसेना पतिस्वाङ्गहर्षं चापि सुधाकरम् ।स्वच्छस्फटिक निरमाणदिव्यसिंहासनेस्थितम् ॥ ५॥
devasenā patisvāṅgaharṣaṃ cāpi sudhākaram |svacchasphaṭika niramāṇadivyasiṃhāsanesthitam || 5||
सर्वक्षेत्रोत्तमे नित्यं भोगमोक्षफलप्रदे ।महासारस्वतेपीठे स्वगणे स्वामि कार्तिके ॥ ६॥
sarvakṣetrottame nityaṃ bhogamokṣaphalaprade |mahāsārasvatepīṭhe svagaṇe svāmi kārtike || 6||
दृष्ट्वातुपरमानन्दयुताः सेन्द्रायुताः सुराः ।कृताञ्जलि पुटाः सर्वेतुष्टुवुर्मुदितास्तदा ॥ ७॥
dṛṣṭvātuparamānandayutāḥ sendrāyutāḥ surāḥ |kṛtāñjali puṭāḥ sarvetuṣṭuvurmuditāstadā || 7||
वरोत्पलस्रक्करकारविन्द संशोभिहस्तां कुचभारनम्म्राम् ।बिम्बाधरां रक्तनखां तलोदरीं हरीन्द्रमध्यां गजमन्दगामिनीम् ॥ ८॥
varotpalasrakkarakāravinda saṃśobhihastāṃ kucabhāranammrām |bimbādharāṃ raktanakhāṃ talodarīṃ harīndramadhyāṃ gajamandagāminīm || 8||
भृङ्गालकां श्यामलदेहकान्तिं मुक्तावलीभूषितकण्ठभागाम् ।महार्हवस्त्राभरणैरु पेतां विद्युत्प्रभां कोमलपादपद्माम् ॥ ९॥
bhṛṅgālakāṃ śyāmaladehakāntiṃ muktāvalībhūṣitakaṇṭhabhāgām |mahārhavastrābharaṇairu petāṃ vidyutprabhāṃ komalapādapadmām || 9||
राकाशरश्चन्द्रमुखीं मनोज्ञां मन्दस्मितां कुन्ददतीं सुनासाम् ।तत्र स्पुरन्मौक्तिकचारुकान्तिं प्रभातिरस्कारकृतेन्दु मं(द) (ड) लाम् ॥ १०॥
rākāśaraścandramukhīṃ manojñāṃ mandasmitāṃ kundadatīṃ sunāsām |tatra spuranmauktikacārukāntiṃ prabhātiraskārakṛtendu maṃ(da) (ḍa) lām || 10||
प्रियसमालिङ्गनजातसम्भ्रमभ्रमद्विलासोत्थित रोमहर्षणाम् ।स्रवत्सुधासागरपूर्णचन्द्रकटाक्षकल्लोल विलासविभ्रमाम् ॥ ११॥
priyasamāliṅganajātasambhramabhramadvilāsotthita romaharṣaṇām |sravatsudhāsāgarapūrṇacandrakaṭākṣakallola vilāsavibhramām || 11||
तां देवसेनां परिरभ्यं गाढं लज्जानता मुन्नमयन् कराब्जैः ।वचोभिरीर्ष्या प्रणयप्रकोपैः सम्मानयन्हास्यसमन्विताभि ॥ १२॥
tāṃ devasenāṃ parirabhyaṃ gāḍhaṃ lajjānatā munnamayan karābjaiḥ |vacobhirīrṣyā praṇayaprakopaiḥ sammānayanhāsyasamanvitābhi || 12||
कथोरमार्ताण्ड सहस्र कान्तिमत्कीरटभाभासिद दिग्वधूमुखम् ।सुच्छरचन्द्रमरी चिदिक्कृत प्रदीप्तसौम्यननमण्डलं प्रभुम् ॥ १३॥
kathoramārtāṇḍa sahasra kāntimatkīraṭabhābhāsida digvadhūmukham |succharacandramarī cidikkṛta pradīptasaumyananamaṇḍalaṃ prabhum || 13||
चलत्कपोलान्त विराजितोज्ज्वलस्फुरत्सुमुक्तामणिवर्यकुण्डलम् ।प्रहर्ष कृद्भक्तचरोमण्डलं स्मेरास्यजैवातृककौमुदी कं (मुखं) ॥ १४॥
calatkapolānta virājitojjvalasphuratsumuktāmaṇivaryakuṇḍalam |praharṣa kṛdbhaktacaromaṇḍalaṃ smerāsyajaivātṛkakaumudī kaṃ (mukhaṃ) || 14||
बिम्बाधरं सुन्दरकम्बुकन्धरं दिव्यायुधोद्यद्भुजदण्डम म्भतम् ।आजानुबाहुं सुविशालवृक्षसं पीनोन्नतांसं विमलाङ्गकान्तिम् ॥ १५॥
bimbādharaṃ sundarakambukandharaṃ divyāyudhodyadbhujadaṇḍama mbhatam |ājānubāhuṃ suviśālavṛkṣasaṃ pīnonnatāṃsaṃ vimalāṅgakāntim || 15||
गम्भीरनाभिं सुकटिप्रदेशं सुजानु जङ्घं मृदुपाद पल्लवम् ।महारत्नाङ्गदषट्किरीटं द्विषड्भुजं चित्रमयूरवाहनम् ॥ १६॥
gambhīranābhiṃ sukaṭipradeśaṃ sujānu jaṅghaṃ mṛdupāda pallavam |mahāratnāṅgadaṣaṭkirīṭaṃ dviṣaḍbhujaṃ citramayūravāhanam || 16||
तेजः क्षमाबुद्धियशोभिरेव समं धरित्री गुरुशुक्रसूरैः ।गजाख्यसिंहानन शूरपद्मसतारकाग्निप्रलयाम्बुराशिम् ॥ १७॥
tejaḥ kṣamābuddhiyaśobhireva samaṃ dharitrī guruśukrasūraiḥ |gajākhyasiṃhānana śūrapadmasatārakāgnipralayāmburāśim || 17||
रक्षोगणादिष्ठित पारिसंस्थतद्वीरमाहेन्द्रसुदुर्गभेधनम् ।गन्धर्वगीर्वाण सुसिद्धसाध्य विद्याधरैरप्सरोभीश्च सेव्यम् ॥ १८॥
rakṣogaṇādiṣṭhita pārisaṃsthatadvīramāhendrasudurgabhedhanam |gandharvagīrvāṇa susiddhasādhya vidyādharairapsarobhīśca sevyam || 18||
मुनीन्द्र पद्मासन वारिजाक्ष भूतेशमुख्यैर्वर चारुकन्दम् ।धारासरित्तीरविराजमाना कुमारशैलाग्र सुदिव्यधाम्नि ॥ १९॥
munīndra padmāsana vārijākṣa bhūteśamukhyairvara cārukandam |dhārāsarittīravirājamānā kumāraśailāgra sudivyadhāmni || 19||
स्थितं स्वशक्त्यापरया सुरूपया तं देवसेनासहितं वरेण्यम् ।मग्जाड्यहन्तारमनन्तशक्तिं षडाननं वाञ्छितदा नदक्षम् ॥ २०॥
sthitaṃ svaśaktyāparayā surūpayā taṃ devasenāsahitaṃ vareṇyam |magjāḍyahantāramanantaśaktiṃ ṣaḍānanaṃ vāñchitadā nadakṣam || 20||
गौरीवरानङ्करं सुचारुवेषं सुविद्याप्रदमाश्रितानाम् ।नित्यान्नदाने सिरुतं महोग्रकुष्ठादिहन्तारमनादिनिर्गुण ॥ २१॥
gaurīvarānaṅkaraṃ sucāruveṣaṃ suvidyāpradamāśritānām |nityānnadāne sirutaṃ mahograkuṣṭhādihantāramanādinirguṇa || 21||
देवाङ्गनाभिर्मुनिकन्यकाभिर्नीराजितं मङ्गलमङ्गलाङ्गुम् ।बिलान्तरालस्तितवासुकीन्द्रे स्वांशेन तिष्थन्तमुदार विक्रम ॥ २२॥
devāṅganābhirmunikanyakābhirnīrājitaṃ maṅgalamaṅgalāṅgum |bilāntarālastitavāsukīndre svāṃśena tiṣthantamudāra vikrama || 22||
सर्वेश्वरं त्रिपुरसुन्दरमादिदेवं जन्मातिगं भवभयापहरं वरेण्यम् ।गङ्गासुतं गिरिसुतां मुदामावहन्तं वन्दामहे मयभीष्टदमाशुद्।ह्ध्यै ॥ २३॥
sarveśvaraṃ tripurasundaramādidevaṃ janmātigaṃ bhavabhayāpaharaṃ vareṇyam |gaṅgāsutaṃ girisutāṃ mudāmāvahantaṃ vandāmahe mayabhīṣṭadamāśud|hdhyai || 23||
इति स्तुतं देवगणैरावाङ्मनसगोचरम् ।कालं कलयतां स्तुत्यं स्तुतिरूपं स्तुतिप्रियम् ॥ २४॥
iti stutaṃ devagaṇairāvāṅmanasagocaram |kālaṃ kalayatāṃ stutyaṃ stutirūpaṃ stutipriyam || 24||
प्रणम्य दण्डवद्भूमौ वेदान्तस्तवमुत्तमम् ।पठेदिदं स्वान्तपद्मे चिन्तयन् स्वन्द वीश्वतम् ॥ २५॥
praṇamya daṇḍavadbhūmau vedāntastavamuttamam |paṭhedidaṃ svāntapadme cintayan svanda vīśvatam || 25||
गजाननं महात्मानं सुधाकुम्भं वराङ्कुशौ ।बिभ्राण मोदक हस्तृर्नमस्कृत्यकिरीटनम् ॥ १॥
gajānanaṃ mahātmānaṃ sudhākumbhaṃ varāṅkuśau |bibhrāṇa modaka hastṛrnamaskṛtyakirīṭanam || 1||
श्रीपतिस्तुतचारित्र श्रीमत्सुन्दर विग्रह ।श्रीषडाननर्सेश श्रीयं वासयमेकुले ॥ २॥
śrīpatistutacāritra śrīmatsundara vigraha |śrīṣaḍānanarseśa śrīyaṃ vāsayamekule || 2||
पुरन्दरादिसंसेव्यपादपद्मदयानिधे ।पुलिन्दकन्या रमण पुरुत्राह्यसिविश्रुतः ॥ ३॥
purandarādisaṃsevyapādapadmadayānidhe |pulindakanyā ramaṇa purutrāhyasiviśrutaḥ || 3||
वीतरागाश्चमुनयो हृदम्बुजपुटेस्थितम् ।सर्वज्ञं सर्वगं स्कन्दं सदापश्यन्ति सूरयः ॥ ४॥
vītarāgāścamunayo hṛdambujapuṭesthitam |sarvajñaṃ sarvagaṃ skandaṃ sadāpaśyanti sūrayaḥ || 4||
यमाश्रित्य च गीर्वाणा युधि शत्रून्निहन्ति च ।आलम्बन्ति स्वपदवीं तिष्ठन्तिस्वादु रातयः ॥ ५॥
yamāśritya ca gīrvāṇā yudhi śatrūnnihanti ca |ālambanti svapadavīṃ tiṣṭhantisvādu rātayaḥ || 5||
द्विषड्भुजगदाखेट पाश खड्गादि हेतिभिः ।विद्रावयाशुमेशत्रून् सङ्ग्रामेरिपुसङ्कटे ॥ ६॥
dviṣaḍbhujagadākheṭa pāśa khaḍgādi hetibhiḥ |vidrāvayāśumeśatrūn saṅgrāmeripusaṅkaṭe || 6||
तापत्रय महावह्नि ज्वालासन्तापितं हि माम् ।तथा कामादि षड्वर्गैराप्यायस्वसमेतुतेः ॥ ७॥
tāpatraya mahāvahni jvālāsantāpitaṃ hi mām |tathā kāmādi ṣaḍvargairāpyāyasvasametuteḥ || 7||
अणोरणी यां समजमेकं धातरमीश्वरम् ।मयूरवाहनं देवं विपश्येमनृचक्षसः ॥ ८॥
aṇoraṇī yāṃ samajamekaṃ dhātaramīśvaram |mayūravāhanaṃ devaṃ vipaśyemanṛcakṣasaḥ || 8||
मन्दस्मितमुखाम्भोजं युवानं क्रौञ्चभेदिनम् ।समाश्रयित्वा विबुधा च मुदप्रमुदाऽसते ॥ ९॥
mandasmitamukhāmbhojaṃ yuvānaṃ krauñcabhedinam |samāśrayitvā vibudhā ca mudapramudā'sate || 9||
महासाम्राज्यपीठस्थं राजराजनमद्युतिम् ।क्षिप्रमालोकयिष्यामः सुगन्धिं पुष्ठिवर्धनम् ॥ १०॥
mahāsāmrājyapīṭhasthaṃ rājarājanamadyutim |kṣipramālokayiṣyāmaḥ sugandhiṃ puṣṭhivardhanam || 10||
कायेनमनसावाच नतिचिन्तनकीर्तनैः ।सदारा हृष्टमनसश्चोपास्मैगायतानरः ॥ ११॥
kāyenamanasāvāca naticintanakīrtanaiḥ |sadārā hṛṣṭamanasaścopāsmaigāyatānaraḥ || 11||
नमोहिरण्यवर्णाय हिरण्यस्यन्दनायच ।नमो हिरण्यगात्राय नमोहिरण्यबाहवे ॥ १२॥
namohiraṇyavarṇāya hiraṇyasyandanāyaca |namo hiraṇyagātrāya namohiraṇyabāhave || 12||
दण्डिताखिलदैत्यौघः खण्डिताखिलबन्दनः ।वर्धितानुत भक्तौघः शन्नः करत्यर्वते ॥ १३॥
daṇḍitākhiladaityaughaḥ khaṇḍitākhilabandanaḥ |vardhitānuta bhaktaughaḥ śannaḥ karatyarvate || 13||
गिरिजासुकुमाराय वराभयङ्कराय च ।भद्रदाय वरेण्याय विश्वरूपायवै नमोनमः ॥ १४॥
girijāsukumārāya varābhayaṅkarāya ca |bhadradāya vareṇyāya viśvarūpāyavai namonamaḥ || 14||
अपराधान्य नन्तानि कृतानि बहुधा मया ।मदीय इति मत्वातं रक्षस्वमाञ्जदेपदे ॥ १५॥
aparādhānya nantāni kṛtāni bahudhā mayā |madīya iti matvātaṃ rakṣasvamāñjadepade || 15||
दारि द्य्राम्बुधि मग्नं मां शम्मेनस्व पाणिना ।समुद्धृत्यच गाङ्गेय कीर्तिमृद्धिं ददातुमे ॥ १६॥
dāri dyrāmbudhi magnaṃ māṃ śammenasva pāṇinā |samuddhṛtyaca gāṅgeya kīrtimṛddhiṃ dadātume || 16||
आन्यत्सर्वं परित्यज्य पदाज्जयुगलं तव ।समाश्रीतोऽस्मि भगवान् कक्षाणोब्रह्मणस्पते ॥ १७॥
ānyatsarvaṃ parityajya padājjayugalaṃ tava |samāśrīto'smi bhagavān kakṣāṇobrahmaṇaspate || 17||
यश्चव्योसित्वमेवेश विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ।नियतं हि द्विजात्यग्रैरस्मिन्यज्ञेस्वध्वरे ॥ १८॥
yaścavyositvameveśa vidhimantrapuraskṛtam |niyataṃ hi dvijātyagrairasminyajñesvadhvare || 18||
लोतापस्मारकुष्ठाहिराजचोराद्युपद्रवान् ।कृतिकातनयास्माकं भिन्धि द्वेषः सहस्कृतः ॥ १९॥
lotāpasmārakuṣṭhāhirājacorādyupadravān |kṛtikātanayāsmākaṃ bhindhi dveṣaḥ sahaskṛtaḥ || 19||
त्वत्सेवानिरतानां हि भवन्त्सा खण्डलश्रियः ।अतस्त्वामेव मुनयः सञ्जानाना उपासते ॥ २०॥
tvatsevāniratānāṃ hi bhavantsā khaṇḍalaśriyaḥ |atastvāmeva munayaḥ sañjānānā upāsate || 20||
यज्ञानां फलदाता त्वं यज्ञोपकरणानि च ।त्वं होता यजमानश्च त्वं सोमासि सत्फतिः ॥ २१॥
yajñānāṃ phaladātā tvaṃ yajñopakaraṇāni ca |tvaṃ hotā yajamānaśca tvaṃ somāsi satphatiḥ || 21||
देवसेना समेतस्त्वं क्रिडसे मणिमन्दिरे ।स्वगणैश्च महासेनयत्रतत्परमं पदम् ॥ २२॥
devasenā sametastvaṃ kriḍase maṇimandire |svagaṇaiśca mahāsenayatratatparamaṃ padam || 22||
भ्राजद्गण्डस्थलोद्धाम कुण्डलोज्ज्वलि ताननम् ।बिभ्रतखण्डेदुनयम्पश्येम शरदः शतम् ॥ २३॥
bhrājadgaṇḍasthaloddhāma kuṇḍalojjvali tānanam |bibhratakhaṇḍedunayampaśyema śaradaḥ śatam || 23||
प्राप्यतारकदैत्येन्द्रोद्भव सागरतारकम् ।संसारसागरं तीर्त्वा देवो देवेभिरागमत् ॥ २४॥
prāpyatārakadaityendrodbhava sāgaratārakam |saṃsārasāgaraṃ tīrtvā devo devebhirāgamat || 24||
स्तुत्वा महान्तं महतोह्यणी यांसमणोरपि ।मोदिष्यामोवयं नित्यं प्रजया चधने न च ॥ २५॥
stutvā mahāntaṃ mahatohyaṇī yāṃsamaṇorapi |modiṣyāmovayaṃ nityaṃ prajayā cadhane na ca || 25||
बालक्रीडां विकुर्वाणो बालभास्करदीप्तिमान् ।बालेन्दुमन्दहासेन चात्यायन् बहुलं तमाः ॥ २६॥
bālakrīḍāṃ vikurvāṇo bālabhāskaradīptimān |bālendumandahāsena cātyāyan bahulaṃ tamāḥ || 26||
भोगेच्छूनां सदाराणां यजतां श्रद्धया गुहम् ।भवन्त्यस्यैवकृप या यावेन्त्यःपृथिव्यां भोगाः ॥ २७॥
bhogecchūnāṃ sadārāṇāṃ yajatāṃ śraddhayā guham |bhavantyasyaivakṛpa yā yāventyaḥpṛthivyāṃ bhogāḥ || 27||
जगत्कुटुम्भी देवेशो दीनसंरक्षणक्षमः ।पाक स्रष्टार्थं संहर्ता येः विजानन्ति ये चन ॥ २८॥
jagatkuṭumbhī deveśo dīnasaṃrakṣaṇakṣamaḥ |pāka sraṣṭārthaṃ saṃhartā yeḥ vijānanti ye cana || 28||
येषां हि कुलजातेन स्कन्दपादाश्रितेन च तरन्ति ।वरकाम्भोधिं शश्वत्पुश्रेण पितरः ॥ २९॥
yeṣāṃ hi kulajātena skandapādāśritena ca taranti |varakāmbhodhiṃ śaśvatpuśreṇa pitaraḥ || 29||
जनानामुतदेवानां स्मृतेस्तव पदाब्जयोः ।सम्प्राप्तौ भोगमोक्षा च किमश्च श्रूणि किं तपः ॥ ३०॥
janānāmutadevānāṃ smṛtestava padābjayoḥ |samprāptau bhogamokṣā ca kimaśca śrūṇi kiṃ tapaḥ || 30||
वयमेतेन सततं गमिष्यामः कृतार्थ ताम् ।श्रद्धया केवलेनैव यो विश्वाभिविपश्यतिः ॥ ३१॥
vayametena satataṃ gamiṣyāmaḥ kṛtārtha tām |śraddhayā kevalenaiva yo viśvābhivipaśyatiḥ || 31||
पुरा कृतान्यशेषाणि पातकानि महान्ति च ।विनाश्य पालयविभो गायेत्वानमसा गिरा ॥ ३२॥
purā kṛtānyaśeṣāṇi pātakāni mahānti ca |vināśya pālayavibho gāyetvānamasā girā || 32||
अनाथं दीनमापन्नं कृपाब्धे मां विलोकय ।अचिन्तयित्वा सेनाने यन्मना दुष्कृतं कृतम् ॥ ३३॥
anāthaṃ dīnamāpannaṃ kṛpābdhe māṃ vilokaya |acintayitvā senāne yanmanā duṣkṛtaṃ kṛtam || 33||
देवसेनापतिस्त्वं हि देवसे नायतो वशी ।अतएव महासेनो भूरिदाह्यसि श्रुतः ॥ ३४॥
devasenāpatistvaṃ hi devase nāyato vaśī |ataeva mahāseno bhūridāhyasi śrutaḥ || 34||
कार्तिकेय महाबाहो कृत्तिवासःप्रयङ्कर ।कृत्तिवासो विभिन्नानां ह्यप्राप्यमनसा सह ॥ ३५॥
kārtikeya mahābāho kṛttivāsaḥprayaṅkara |kṛttivāso vibhinnānāṃ hyaprāpyamanasā saha || 35||
तां नमामि महादेवीं कार्तिकेयशु भाङ्कणाम् ।शक्तिं भद्रां भगवतीं सर्वभूतनिवेशनीम् ॥ ३६॥
tāṃ namāmi mahādevīṃ kārtikeyaśu bhāṅkaṇām |śaktiṃ bhadrāṃ bhagavatīṃ sarvabhūtaniveśanīm || 36||
संहृत्यविश्वं सचरा चरं च कल्पावसाने परया स्वशक्त्या ।सङ्क्रीडयंस्तिष्ठति गूढमूर्तिरम्भस्यपारे भुवनस्य मध्ये ॥ ३७॥
saṃhṛtyaviśvaṃ sacarā caraṃ ca kalpāvasāne parayā svaśaktyā |saṅkrīḍayaṃstiṣṭhati gūḍhamūrtirambhasyapāre bhuvanasya madhye || 37||
त्वत्सन्निधानत्त्री जगज्जनित्री सृजत्यवत्यति च जीवसङ्घान् रजस्तमः ।सत्त्वगुणैरजस्रं भूयिष्ठान्ते नम उक्तिं विधेम ॥ ३८॥
tvatsannidhānattrī jagajjanitrī sṛjatyavatyati ca jīvasaṅghān rajastamaḥ |sattvaguṇairajasraṃ bhūyiṣṭhānte nama uktiṃ vidhema || 38||
त्वत्समस्त्रिषु लोकेषु नान्यस्तिष्ठति निश्चितम् ।वर्णितुं महिमानन्ते सपूर्वेनापरे जनाः ॥ ३९॥
tvatsamastriṣu lokeṣu nānyastiṣṭhati niścitam |varṇituṃ mahimānante sapūrvenāpare janāḥ || 39||
त्वमेव देवदेवेश जगन्निवास कूटस्थात्मा पुरुषः पुराणः ।त्वमेव यत्सर्वं गतं हि वस्तुह्यागुहायां निहितोस्य जन्तोः ॥ ४०॥
tvameva devadeveśa jagannivāsa kūṭasthātmā puruṣaḥ purāṇaḥ |tvameva yatsarvaṃ gataṃ hi vastuhyāguhāyāṃ nihitosya jantoḥ || 40||
लास्यासक्तस्य गिरिजारमणस्यान्तिके चरन् ।प्रदोषे शिवयोः प्रीतिं जनयन्रोचनादिवः ॥ ४१॥
lāsyāsaktasya girijāramaṇasyāntike caran |pradoṣe śivayoḥ prītiṃ janayanrocanādivaḥ || 41||
तं वन्दे निष्कलं शुद्धमादि कर्तारमीश्वरम् ।यतश्च यजुषा सार्धमृचः सामानि जज्ञिरे ॥ ४२॥
taṃ vande niṣkalaṃ śuddhamādi kartāramīśvaram |yataśca yajuṣā sārdhamṛcaḥ sāmāni jajñire || 42||
एनमाश्रित्र जित्वासन् सङ्गरेयुद्धदुर्मदान् ।दिवितारेति मुदिता इन्द्रज्येष्ठा मरुद्गणाः ॥ ४३॥
enamāśritra jitvāsan saṅgareyuddhadurmadān |divitāreti muditā indrajyeṣṭhā marudgaṇāḥ || 43||
यत्तद्ब्रह्म जगद्योनिः सर्वव्यापी सनातनः ।सकाणस्वेच्छय शम्भोरभ्राद्वृष्टिरिवाजनि ॥ ४४॥
yattadbrahma jagadyoniḥ sarvavyāpī sanātanaḥ |sakāṇasvecchaya śambhorabhrādvṛṣṭirivājani || 44||
त्वमन्तरात्मा सर्वभूतेषु चैकस्तथानलिप्तो खमिवाप्यचिन्त्यः ।नित्यानित्यैश्चेतनाचेतनात्म ह्यणोरणीयान्महतो महीयान् ॥ ४५॥
tvamantarātmā sarvabhūteṣu caikastathānalipto khamivāpyacintyaḥ |nityānityaiścetanācetanātma hyaṇoraṇīyānmahato mahīyān || 45||
जगत्कर्ते दिनगोप्त्रे भवहं त्रेऽसुरद्रुहाम् ।कामदात्रे विश्वकर्त्रे गोत्राणां पतये नमः ॥ ४६॥
jagatkarte dinagoptre bhavahaṃ tre'suradruhām |kāmadātre viśvakartre gotrāṇāṃ pataye namaḥ || 46||
तस्मैकुमाराय कृपाकराय लोकैकधा त्रेऽखिलधर्मगोप्त्रे ।द्विषड्भुजायास्तु नमः परस्मै यस्मात्परन्ना परमस्ति किञ्चित् ॥ ४७॥
tasmaikumārāya kṛpākarāya lokaikadhā tre'khiladharmagoptre |dviṣaḍbhujāyāstu namaḥ parasmai yasmātparannā paramasti kiñcit || 47||
तिरस्कृतानैकसहस्ररश्मिरत्नाड्य दिव्याभरणैरुपेतम् ।माणिक्यवैडूर्यकिरीटजुष्टं विभुं चिदानन्दमरूपमद्भुतम् ॥ ४८॥
tiraskṛtānaikasahasraraśmiratnāḍya divyābharaṇairupetam |māṇikyavaiḍūryakirīṭajuṣṭaṃ vibhuṃ cidānandamarūpamadbhutam || 48||
पुरासुपर्वाप्सरसोरगेन्द्र भूदेवसं घेरनुगीयमानः ।त्वमेव मां भीषणमृत्युवक्त्रात्पाहि पश्चात्तादुतवा पुरस्तात् ॥ ४९॥
purāsuparvāpsarasoragendra bhūdevasaṃ gheranugīyamānaḥ |tvameva māṃ bhīṣaṇamṛtyuvaktrātpāhi paścāttādutavā purastāt || 49||
पादपङ्कजभृङ्गेभ्यो महद्भ्यश्च नमो नमः ।तेभ्यो नमस्ते गणेभ्यो घोरेभ्योथ घोरेभ्यः ॥ ५०॥
pādapaṅkajabhṛṅgebhyo mahadbhyaśca namo namaḥ |tebhyo namaste gaṇebhyo ghorebhyotha ghorebhyaḥ || 50||
तिलेषु तैलं दधिनीव सर्पिस्र्योतस्याश्राग्निररण्योर्यथा हि ।तिष्ठत्यात्मा सर्वभूतेषु गूढो गर्भैइव सुधितोगर्भिणेषु ॥ ५१॥
tileṣu tailaṃ dadhinīva sarpisryotasyāśrāgniraraṇyoryathā hi |tiṣṭhatyātmā sarvabhūteṣu gūḍho garbhaiiva sudhitogarbhiṇeṣu || 51||
त्वं भूमिरापो ज्वलनं हि वायुर्नभोदिशश्चाप्यथ चन्द्रसूर्यौ ।मरुद्गणाश्चैव सरीसृपाश्च ह्यथो दिव्यः सुसुपर्णो गुरुत्मान् ॥ ५२॥
tvaṃ bhūmirāpo jvalanaṃ hi vāyurnabhodiśaścāpyatha candrasūryau |marudgaṇāścaiva sarīsṛpāśca hyatho divyaḥ susuparṇo gurutmān || 52||
त्वय्येव हि जगजातं त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।त्वय्येव विलयं यान्तियत्किञ्च जगत्यां जगत् ॥ ५३॥
tvayyeva hi jagajātaṃ tvayi sarvaṃ pratiṣṭhitam |tvayyeva vilayaṃ yāntiyatkiñca jagatyāṃ jagat || 53||
यमेव नित्यं मुनयो यजन्ति गायन्ति गन्धर्वगणाः सुसाध्या ।गृणन्ति चैव श्रुतयोयमाद्यमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥ ५४॥
yameva nityaṃ munayo yajanti gāyanti gandharvagaṇāḥ susādhyā |gṛṇanti caiva śrutayoyamādyamādityavarṇaṃ tamasaḥ parastāt || 54||
यदक्षरं परमं वेदवेद्यं सर्वस्य बीजं जगतां निधानम् ।सच्चासच्चव्यापकं चित्स्वरूपमेकं सद्विप्रा बहुधा वदन्ति ॥ ५५॥
yadakṣaraṃ paramaṃ vedavedyaṃ sarvasya bījaṃ jagatāṃ nidhānam |saccāsaccavyāpakaṃ citsvarūpamekaṃ sadviprā bahudhā vadanti || 55||
कलिकल्मषहन्तारं दुरितध्वान्तभास्करम् ।एनं हित्वा षडात्मानं तेंऽधन्तमः प्रविशन्ति ॥ ५६॥
kalikalmaṣahantāraṃ duritadhvāntabhāskaram |enaṃ hitvā ṣaḍātmānaṃ teṃ'dhantamaḥ praviśanti || 56||
कृपालुस्त्वादृशोनास्ति मादृशो नास्ति पापभाक् ।पतन्तन्निरयाम्भोदौ रक्षा राजन्नघायतः ॥ ५७॥
kṛpālustvādṛśonāsti mādṛśo nāsti pāpabhāk |patantannirayāmbhodau rakṣā rājannaghāyataḥ || 57||
श्रियं सुविद्यां सुकलत्रमुर्वीं प्रजाः पशून् भूरियशोर्थसिद्धिम् ।प्राप्तुं यदीच्छा तव भक्तिरेव ह्ययं पन्थाऽनुवित्तः पुराणः ॥ ५८॥
śriyaṃ suvidyāṃ sukalatramurvīṃ prajāḥ paśūn bhūriyaśorthasiddhim |prāptuṃ yadīcchā tava bhaktireva hyayaṃ panthā'nuvittaḥ purāṇaḥ || 58||
स्तुतिभिर्न्नति भिर्विचिन्तनैः तवसन्दर्शनकीर्तनैलल्पैः ।सुधियोऽपि भजन्ति केवलं दीर्घायुत्वाय शतशारदाय ॥ ५९॥
stutibhirnnati bhirvicintanaiḥ tavasandarśanakīrtanailalpaiḥ |sudhiyo'pi bhajanti kevalaṃ dīrghāyutvāya śataśāradāya || 59||
आनन्दरत्नाकर शितदीधितिं गोणौघसद्रत्न करण्डमध्यगम् ।मुक्ताफलं तच्छर जन निर्मलं तस्य धीराः परिजानन्ति योनिम् ॥ ६०॥
ānandaratnākara śitadīdhitiṃ goṇaughasadratna karaṇḍamadhyagam |muktāphalaṃ tacchara jana nirmalaṃ tasya dhīrāḥ parijānanti yonim || 60||
असाध्यमप्यस्य कृपाकटाक्षात्साध्यं हि लोके प्रवदन्ति सन्तः ।पुरैनमाश्रित्य हि देवदेवेस्त्वष्टुर्ग्रहेऽभिबत्सोममिन्द्रः ॥ ६१॥
asādhyamapyasya kṛpākaṭākṣātsādhyaṃ hi loke pravadanti santaḥ |purainamāśritya hi devadevestvaṣṭurgrahe'bhibatsomamindraḥ || 61||
मध्येबहिर्वाप्यथ चान्तराले दिक्प्वन्तरिक्षे बिलमन्दिरे च ।भूमौ तथा करतले विदिक्षु नहीन्वस्यप्रतिमानमस्ति ॥ ६२॥
madhyebahirvāpyatha cāntarāle dikpvantarikṣe bilamandire ca |bhūmau tathā karatale vidikṣu nahīnvasyapratimānamasti || 62||
यद्ब्रह्म यच्चाक्ष्ररमद्वितीयमनौपमं वाङ्मनसोविदूरंयदेतदव्यक्तमतीन्द्रियं तत्परमं पदमवभाति भूरि ॥ ६३॥
yadbrahma yaccākṣraramadvitīyamanaupamaṃ vāṅmanasovidūraṃyadetadavyaktamatīndriyaṃ tatparamaṃ padamavabhāti bhūri || 63||
यस्यचित्तं त्वत्पदाब्जे सततं निश्चलं विभो ।नाप्राप्यमस्ति सुधियस्तस्य देवाऽसन्वशे ॥ ६४॥
yasyacittaṃ tvatpadābje satataṃ niścalaṃ vibho |nāprāpyamasti sudhiyastasya devā'sanvaśe || 64||
नौमि सदार्थधातरं गोप्तारं त्रिदिवौकसाम् ।हन्तारं सर्वशत्रूणां जेतारमपराजितम् ॥ ६५॥
naumi sadārthadhātaraṃ goptāraṃ tridivaukasām |hantāraṃ sarvaśatrūṇāṃ jetāramaparājitam || 65||
यद्विदित्वापरं चान्यत् ज्ञातव्यं नहि किञ्चन ।इति शुश्रुमधीराणां येनस्त्वद्विचचक्षिरे ॥ ६६॥
yadviditvāparaṃ cānyat jñātavyaṃ nahi kiñcana |iti śuśrumadhīrāṇāṃ yenastvadvicacakṣire || 66||
त्वमेव वेद्योऽसि समाधिनिष्ठैःत्वमेव चेजोऽपि तथाध्वरेषु ।त्वमेवपूज्योऽसि समस्त नीर्जरैस्त्वम्ब्रह्मारयिविद्ब्रह्मणस्पते ॥ ६७॥
tvameva vedyo'si samādhiniṣṭhaiḥtvameva cejo'pi tathādhvareṣu |tvamevapūjyo'si samasta nīrjaraistvambrahmārayividbrahmaṇaspate || 67||
अग्निर्यथैकोभुवनं प्रविष्टो रूपं रूपं प्रति रूपो बहिश्च ॥ ६८॥
agniryathaikobhuvanaṃ praviṣṭo rūpaṃ rūpaṃ prati rūpo bahiśca || 68||
सूर्यो यथा सर्वभूतेषु चक्षुर्नलिष्यते चाक्षुषैर्बाह्य दोषैः ।एकस्तथा सर्वभूतान्तरात्ममलिप्य ते चाक्षुषैर्बाह्यदोषैः ॥ ६९॥
sūryo yathā sarvabhūteṣu cakṣurnaliṣyate cākṣuṣairbāhya doṣaiḥ |ekastathā sarvabhūtāntarātmamalipya te cākṣuṣairbāhyadoṣaiḥ || 69||
एकोवशि सर्वभूतान्तरात्म चै कं रूपं बहुधा यः करोती ।तमात्मस्थंयेनु पश्यन्ति धीरास्तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम् ॥ ७०॥
ekovaśi sarvabhūtāntarātma cai kaṃ rūpaṃ bahudhā yaḥ karotī |tamātmasthaṃyenu paśyanti dhīrāsteṣāṃ śāntiḥ śāśvatī netareṣām || 70||
सुकाम दोग्ध्रीह्यमृतप्रवर्षणी भवत्कृपायाश्रित कामरूपिणी ।अस्मासु नित्यं सकलार्थदायिनी सा वर्धतां महते सौभगाय ॥ ७१॥
sukāma dogdhrīhyamṛtapravarṣaṇī bhavatkṛpāyāśrita kāmarūpiṇī |asmāsu nityaṃ sakalārthadāyinī sā vardhatāṃ mahate saubhagāya || 71||
स एवमागयणसन्निकृष्टः शरीरूवस्थाय करोति सर्वम् ।स सर्व भूतेन्द्रिय संहतिस्थः ससर्वज्ञः सर्वमिदं प्रपश्यति ॥ ७२॥
sa evamāgayaṇasannikṛṣṭaḥ śarīrūvasthāya karoti sarvam |sa sarva bhūtendriya saṃhatisthaḥ sasarvajñaḥ sarvamidaṃ prapaśyati || 72||
त्वदाश्रया महामया सैव विश्वं मिनिर्ममे ।ततोन्यत्परमाणुर्वा नेह त्वानास्ति किञ्चन ॥ ७३॥
tvadāśrayā mahāmayā saiva viśvaṃ minirmame |tatonyatparamāṇurvā neha tvānāsti kiñcana || 73||
त्वमन्तरात्म पञ्चमिशात्परश्च त्वामुत्तमः पुरुष परमात्मा ।ह्यभिन्नः सनातनः प्रेर्यमाण एको देवः सर्वभूतेषु गूढः ॥ ७४॥
tvamantarātma pañcamiśātparaśca tvāmuttamaḥ puruṣa paramātmā |hyabhinnaḥ sanātanaḥ preryamāṇa eko devaḥ sarvabhūteṣu gūḍhaḥ || 74||
यदादित्ये यच्छशाङ्के यदग्नौयद्व्योम्नि भूमौयच्छवसनेयदप्सु ।यद्यजमाने निष्ठितं सर्वगु यत् य इत्तद्विदुस्त इमे समासते ॥ ७५॥
yadāditye yacchaśāṅke yadagnauyadvyomni bhūmauyacchavasaneyadapsu |yadyajamāne niṣṭhitaṃ sarvagu yat ya ittadvidusta ime samāsate || 75||
स्वेच्छया क्रीडमानस्सन्व्याप्यातिष्ठति सर्वगु ।साक्षीप्रकृत्या संयुक्तो भर्गो देवस्य धीमहि ॥ ७६॥
svecchayā krīḍamānassanvyāpyātiṣṭhati sarvagu |sākṣīprakṛtyā saṃyukto bhargo devasya dhīmahi || 76||
स्तोतुं स एव सर्वात्मादष्टुं ज्ञातुं तदर्चनम् ।कर्तुं सज्जनसंसर्गं धियोयोनः प्रचोदयात् ॥ ७७॥
stotuṃ sa eva sarvātmādaṣṭuṃ jñātuṃ tadarcanam |kartuṃ sajjanasaṃsargaṃ dhiyoyonaḥ pracodayāt || 77||
ऋङ्मण्डलं यद्यजूगंषि प्रतीकं सामान्युस्राभ्रान्तितमोनिहन्ताम् ।विभ्राड्बृहत्तत्परमार्थरूपमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥ ७८॥
ṛṅmaṇḍalaṃ yadyajūgaṃṣi pratīkaṃ sāmānyusrābhrāntitamonihantām |vibhrāḍbṛhattatparamārtharūpamādityavarṇaṃ tamasaḥ parastāt || 78||
सुतेजस्र कृष्णशुक्लाद्यनेक भेदान्माय जीव सङ्घाननेकान् ।त्वदाधारा तृत्प्रतिबिम्बितासती यदक्षरं पञ्चविदं समेति ॥ ७९॥
sutejasra kṛṣṇaśuklādyaneka bhedānmāya jīva saṅghānanekān |tvadādhārā tṛtpratibimbitāsatī yadakṣaraṃ pañcavidaṃ sameti || 79||
यदक्षरं पञ्चामृतं ब्रह्मवेद्यं छन्दोमयास्यं प्रणौमि द्वादशारम् ।सप्तचक्रं वियति भ्राम्यमाणमेकं सन्तं बहुधा कल्पयन्ति ॥ ८०॥
yadakṣaraṃ pañcāmṛtaṃ brahmavedyaṃ chandomayāsyaṃ praṇaumi dvādaśāram |saptacakraṃ viyati bhrāmyamāṇamekaṃ santaṃ bahudhā kalpayanti || 80||
सूते जनानामखिलार्थसिद्धिं या स्कन्दशक्ति कृपया मनोज्ञा ।अभाति सा कल्पलतेवे शश्वत् प्रियं सखायं परिषस्वजाना ॥ ८१॥
sūte janānāmakhilārthasiddhiṃ yā skandaśakti kṛpayā manojñā |abhāti sā kalpalateve śaśvat priyaṃ sakhāyaṃ pariṣasvajānā || 81||
तां देवसेनां तरुणार्कभासां कुन्देन्दु मन्दस्मितशोभिवक्त्राम् ।स्मरामि नित्यं कनकाभगात्रां वचोविदं वाचमुदीरयन्तीम् ॥ ८२॥
tāṃ devasenāṃ taruṇārkabhāsāṃ kundendu mandasmitaśobhivaktrām |smarāmi nityaṃ kanakābhagātrāṃ vacovidaṃ vācamudīrayantīm || 82||
पुरा महत्माभगवान्घटोद्भवः स्तोत्रेण संसुत्य षडास्यमादरात् ।भूत्वा मुनीनां प्रवरः समाहितश्चि कितुषी प्रथमा यज्ञियानाम् ॥ ८३॥
purā mahatmābhagavānghaṭodbhavaḥ stotreṇa saṃsutya ṣaḍāsyamādarāt |bhūtvā munīnāṃ pravaraḥ samāhitaści kituṣī prathamā yajñiyānām || 83||
विद्यावित्तं यशस्वर्गरोक्षौचायूषिनः सदा ।विजयं देहि सेनानेस्त वामत्वास्वाध्यः ॥ ८४॥
vidyāvittaṃ yaśasvargarokṣaucāyūṣinaḥ sadā |vijayaṃ dehi senānesta vāmatvāsvādhyaḥ || 84||
त्वया सम्प्रेर्यमाणोहभक्त्या स्तौमि हरात्मज ।पाहिनः कृपया देव सेनानिभ्यश्च वो नमः ॥ ८५॥
tvayā sampreryamāṇohabhaktyā staumi harātmaja |pāhinaḥ kṛpayā deva senānibhyaśca vo namaḥ || 85||
दुःस्वप्न दुर्निमित्तोत्थभयं शमय शाङ्करेत्वम् ।हि पक्षिमुखाच्चापि भद्रन्नःसर्वतो वद ॥ ८६॥
duḥsvapna durnimittotthabhayaṃ śamaya śāṅkaretvam |hi pakṣimukhāccāpi bhadrannaḥsarvato vada || 86||
निहत्य तारकं सङ्ख्येसपुत्रामात्यबान्धवम् ।कुमारशैलशृङ्गाग्रमरोहन्नुत्तरां दिवम् ॥ ८७॥
nihatya tārakaṃ saṅkhyesaputrāmātyabāndhavam |kumāraśailaśṛṅgāgramarohannuttarāṃ divam || 87||
भवामयनिहन्तापि कुष्ठरोगातुरांस्तथा ।रक्षिष्यसीतिश्रुणमो हरिमाणं च नाशय ॥ ८८॥
bhavāmayanihantāpi kuṣṭharogāturāṃstathā |rakṣiṣyasītiśruṇamo harimāṇaṃ ca nāśaya || 88||
यत्रोच्छिष्टानुलेपेन पादसङ्घैर्नलिप्यते ।सुब्रमण्यस्य महिमाकस्तद्वेदद्भुतम् ॥ ८९॥
yatrocchiṣṭānulepena pādasaṅghairnalipyate |subramaṇyasya mahimākastadvedadbhutam || 89||
सर्वेशमाश्रित्य तथान्नमुत्तमं जीवन्ति जीवा इतिदानलीलया ।धातुः फलं बह्वितिदर्शयन्नसावधारयद्धरितोभोजनम् ॥ ९०॥
sarveśamāśritya tathānnamuttamaṃ jīvanti jīvā itidānalīlayā |dhātuḥ phalaṃ bahvitidarśayannasāvadhārayaddharitobhojanam || 90||
दारापगोपान्त कुमारभूभृतिस्थित्वान्नदानं प्रकरोति सन्ततम् ।आज्ञापितं तेन गुहेन चैवं केवलाघो भवति केवलादी ॥ ९१॥
dārāpagopānta kumārabhūbhṛtisthitvānnadānaṃ prakaroti santatam |ājñāpitaṃ tena guhena caivaṃ kevalāgho bhavati kevalādī || 91||
विशोषणाय दैत्येन्द्र महाप्रलयवारिधेः ।निर्याहीत्य ब्रुवन् देवा जयतामिवदुन्दुभिः ॥ ९२॥
viśoṣaṇāya daityendra mahāpralayavāridheḥ |niryāhītya bruvan devā jayatāmivadundubhiḥ || 92||
आम्नाय पादप्रहितेन संस्तुतः स्तवेनचानेनहुताशभूर्गुहः ।तुष्ट सदा दैवत दैवतः स्वयवंस्मभ्यं तद्धत्तनयद्वयीमहे ॥ ९३॥
āmnāya pādaprahitena saṃstutaḥ stavenacānenahutāśabhūrguhaḥ |tuṣṭa sadā daivata daivataḥ svayavaṃsmabhyaṃ taddhattanayadvayīmahe || 93||
इमं स्तवमधीयानः स्कन्दभक्तियुतोवशी ।प्राप्येह सकलान् कामान् घोरमृत्यु भयं हे ॥ ९४॥
imaṃ stavamadhīyānaḥ skandabhaktiyutovaśī |prāpyeha sakalān kāmān ghoramṛtyu bhayaṃ he || 94||
स्वस्ति श्रीस्कन्दवेदपादस्तोत्रम् ।
svasti śrīskandavedapādastotram |
॥ इति स्कन्दवेदपादस्तोत्रम् सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Shri Skanda Vedapada Stotram?
Shri Skanda Vedapada Stotram has 120 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Shri Skanda Vedapada Stotram in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Shri Skanda Vedapada Stotram?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
