शिवलिङ्गार्चनमहत्त्वाख्यानम् Yamadutakritam Shivalingarchanamahattvakhyanam

यमदूताः ऊचुःनित्यत्वेनैव विधिना प्राप्तं तल्लिङ्गपूजनम् ।तत्कदापि हि न त्याज्यं न त्याज्यं सर्वथा द्विजैः ॥ १२३॥

yamadūtāḥ ūcuḥnityatvenaiva vidhinā prāptaṃ talliṅgapūjanam |tatkadāpi hi na tyājyaṃ na tyājyaṃ sarvathā dvijaiḥ || 123||

लिङ्गार्चनविहीनस्य समस्ता निष्फला क्रिया ।ततः सर्वार्थसिध्यर्थं लिङ्गपूजा विधीयते ॥ १२४॥

liṅgārcanavihīnasya samastā niṣphalā kriyā |tataḥ sarvārthasidhyarthaṃ liṅgapūjā vidhīyate || 124||

नित्यकर्मसमृध्यर्थं नित्यत्वेन श्रुतं श्रुतैः ।शिवलिङ्गार्चनं कार्यं यत्नेन प्रत्यहं द्विजैः ॥ १२५॥

nityakarmasamṛdhyarthaṃ nityatvena śrutaṃ śrutaiḥ |śivaliṅgārcanaṃ kāryaṃ yatnena pratyahaṃ dvijaiḥ || 125||

शिवलिङ्गार्चनं नित्यं नित्यमध्ययनं तथा ।ततः सर्वार्थसिध्यर्थं लिङ्गपूजा विधीयते ॥ १२६॥

śivaliṅgārcanaṃ nityaṃ nityamadhyayanaṃ tathā |tataḥ sarvārthasidhyarthaṃ liṅgapūjā vidhīyate || 126||

विभूतिधारणं नित्यं नित्यं रुद्राक्षधारणम् ।शिवलिङ्गार्चनं नित्यं कुर्वन्नपि कदाचन ॥ १२७॥

vibhūtidhāraṇaṃ nityaṃ nityaṃ rudrākṣadhāraṇam |śivaliṅgārcanaṃ nityaṃ kurvannapi kadācana || 127||

यदि त्यक्ष्यति मोहेन प्रत्यवैति न संशयः ।सर्वेप्सितार्थदं नित्यं सुलभं लिङ्गपूजनम् ॥ १२८॥

yadi tyakṣyati mohena pratyavaiti na saṃśayaḥ |sarvepsitārthadaṃ nityaṃ sulabhaṃ liṅgapūjanam || 128||

त्यक्त्वा वृथा जनाः सर्वे नरके निपतन्त्यहो ।लिङ्गपूजनमात्रेण बहवो मुनयः पुरा ॥ १२९॥

tyaktvā vṛthā janāḥ sarve narake nipatantyaho |liṅgapūjanamātreṇa bahavo munayaḥ purā || 129||

ययुः कैलासनिलयमयत्नेनैव दुर्लभम् ।लिङ्गपूजापरं शैवं निरीक्ष्य यमकिङ्कराः ॥ १३०॥

yayuḥ kailāsanilayamayatnenaiva durlabham |liṅgapūjāparaṃ śaivaṃ nirīkṣya yamakiṅkarāḥ || 130||

दूरादेव पलायन्ते स्मरन्तो यमशासनम् ।न लिङ्गपूजनादन्यन्निःश्रेयसकरं परम् ॥ १३१॥

dūrādeva palāyante smaranto yamaśāsanam |na liṅgapūjanādanyanniḥśreyasakaraṃ param || 131||

सत्यमेतत्सत्यमेतत्सत्यमेतन्न संशयः ।इति तद्वचनं श्रुत्वा भानुः सन्तुष्टमानसः ॥ १३२॥

satyametatsatyametatsatyametanna saṃśayaḥ |iti tadvacanaṃ śrutvā bhānuḥ santuṣṭamānasaḥ || 132||

लिङ्गार्चनपरो भूत्वा काश्यां न्यवसदादरात् ।वीरेशनिकटे विष्णुरेकपादेन सादरम् ॥ १३३॥

liṅgārcanaparo bhūtvā kāśyāṃ nyavasadādarāt |vīreśanikaṭe viṣṇurekapādena sādaram || 133||

चकारोग्रं तपस्तीव्रं ज्वलपञ्चाग्निमध्यगः ।अशीतियुगपर्यन्तं तपः कृत्वा पुनर्मुदा ॥ १३४॥

cakārograṃ tapastīvraṃ jvalapañcāgnimadhyagaḥ |aśītiyugaparyantaṃ tapaḥ kṛtvā punarmudā || 134||

इदानीं शिवगङ्गायां करोत्युग्रं तपोऽम्बिके ।ब्रह्मादयोऽपि ते देवास्तेनैव सह सादरम् ॥ १३५॥

idānīṃ śivagaṅgāyāṃ karotyugraṃ tapo'mbike |brahmādayo'pi te devāstenaiva saha sādaram || 135||

तथैवोग्रं तपः कृत्वा तिष्ठत्यविकलं सदा ॥ १३६॥

tathaivograṃ tapaḥ kṛtvā tiṣṭhatyavikalaṃ sadā || 136||

तज्ज्ञानवापीजलमादरेण देवाः समस्ताः सततं वरेण्यम् ।ज्ञानैकरूपं विमलं पिबन्ति हृल्लिङ्गवृद्ध्यै शिवलिङ्गनिष्ठाः ॥ १३७॥

tajjñānavāpījalamādareṇa devāḥ samastāḥ satataṃ vareṇyam |jñānaikarūpaṃ vimalaṃ pibanti hṛlliṅgavṛddhyai śivaliṅganiṣṭhāḥ || 137||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते यमदूतकृतं शिवलिङ्गार्चनमहत्त्वाख्यानं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः ६ । १२३१३७॥

|| iti śivarahasyāntargate yamadūtakṛtaṃ śivaliṅgārcanamahattvākhyānaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 6 | 123137||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।उग्राख्यः सप्तमांशः ।अध्यायः ६ ।१२३-१३७॥

– || śrīśivarahasyam |ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 6 | 123-137||